روايات وقصص ضمن Pregnant

[ ISANG WAKAS ] Isang babae ang tila huminga ng malalim. Tumutulo ang pawis sa kanyang maputlang mukha. Paminsan-minsan, maririnig ang mga halinghing at hiyawan na nagmumula sa gurney sa delivery room kapag naramdaman ng babae na hindi na niya matiis ang sakit ng contractions.

Pagkatapos niyang sabihin ang mga iyon ay masama ang loob niyang tinalikuran ito. Lalabas na sana siya ng opisina ni Elian nang mapatigil siya dahil sa salitang binitawan nito. "I know that you're pregnant with my child." Malamig sa boses na sabi nito. Agad na nanigas sa kinatatayuan si Rina at nanlalaki ang mga mata na hinarap muli ang lalaki. Nakita niyang nakatayo na ang lalaki sa kinauupuan nito at naglalakad papalapit sa may gawi niya.

sagot ko naman. "Like what?" tanong nito. "I want to eat weird foods like spaghetti with soy sauce, but when I tried to taste it, my stomach doesn't cooperate." wika ko habang nakikinig sila. "Well, I guess in your case that's normal." "Normal, Doc? What do you mean by that?" naguguluhang tanong ni husby. "I mean your wife is pregnant. She's three to four months on going, and she need more extra careful." paalala nito.

At nabasa n'ya rin ang pag-iba ng ugali nito. Pregnant women are usually sensitive. Na kahit sa kaunting bagay lang ay iiyak na ang mga ito o magtatampo. Kaya kailangan bilang asawa mahaba dapat ang iyong pasensya at marunong kang umintindi kapag sinumpong na ang buntis.

"Ewan ko ba, basta parang ang dali kong mairita ngayon e." "It is said that pregnant women become moody, so that's normal. Maybe I'll just avoid you getting annoyed with me, or I might get a fair share of slaps too." Tumawa si marigold at yumakap sa leeg ng nobyo. "Hindi naman...... basta huwag ka lang magloloko at aalagaan mo dapat kami ni baby."

Hindi niya maalala kung paano siya nakalabas ng clinic. Hindi niya alam kung ilang beses siyang muntik nang masagasaan sa pagtawid. Ang alam lang niya—hindi na siya ang babaeng pumasok doon kanina. Umupo siya sa isang bench sa tabi ng ilog, nakatitig sa tubig na dumadaloy na parang walang pakialam sa gumuho niyang mundo. Pregnant. Ang salitang iyon ay parang paulit-ulit na umuukit sa loob ng ulo niya.

From the moment the doctor announces her pregnancy to confirming that his wife is really pregnant until the moment he lost consciousness dahil sa matinding pagkakagulat. "Tres... Magsalita ka please... Ano na?" Nagsusumamo ang boses ni Kriesha. Fear was there. "Now that everything is still a mess in your end, natatakot akong maapektuhan ang anak natin. Sabi ng doktor, the early weeks and months of pregnancy are the most dangerous especially if it relates to stress. Will I be abld to fight with you? Will I be able to endure the pain kung sakali mang mangangaliwa ka? Will be able to hold on?" Series of questions comes forth in Kriesha's mind, as much as she coul

Maybe he's the doctor. "Ka gwapa baya niya. Puti kaayo.." Mas naramdaman ko pa ang paglapit ng babae. Is she a nurse? I don't know exactly, gusto ko lang talagang magpahinga sa ngayon. "Ma'am.. your daughter is pregnant. She's on her first trimester.. so kaunting pag-iingat lang po sana. Huwag masyadong pagtrabahuin ng mabibigat na gawain.."

Napanganga ako at parang di kayang iproseso ng utak ang sinabi ng doctor. P-pregnant? Next pa ba?

May halong sakit pero nangingibabaw ang kiliti at init na bumabalot sa buong pagkatao niya. “Babe, come on. You’re pregnant. Hinay-hinay sa pag-upo.” “Yes, boss.” She chuckled.