Asawa Ng Lobo の小説・ストーリー

Mahinang saad ni Gabo. Nagulat ako ng biglang nag anyong lobo si Gabo, dahil sa liwanag ng buwan ay kitang-kita ko ang pag aanyong lobo niya, gray ang balahibo at anglaki niyang aso. . . este lobo. Ganito pala kapag malapitan mong makita ang isang lobo. Nakakatakot! Kasyang-kasya ako sa bibig niya pag nilapa niya ako.

Malinanw niyang nakitang nag hugis malaking Lobo ang tila liwanag na nanlgmula sa kuwintas. Nakaharap sa kanyang ang lobo at nakatitig sa mga mata ni Ella. Umalolong ang tila usok na puting lolo na tila kinakausap si Ella at ang halimaw na si Ella na hindi nakakakilala at nakakaunawa ay narinig ang alolong at nalaman ng sinasabi na tila ba naiintindihan nito.

Ako lang dapat ang yumakap at humahalik sa kaniya pero ngayon ang dami ko ng kaagaw—dagdagan ko pa kaya? “Mahuli pangit!” Sigaw ni Alas dahilan para awtomatikong umikot si Lobie at nagmamartsang lumapit sa akin dahil nga nahuli na siyang yumakap kay Xianelle. “Papà, Kuya Alas, bully me again!” Sumbong ni Lobie habang hinihila ang mangas ng suot kong t-shirt.

kasabay noon ang mabilis na pagtakbo ng lalake at dagling tumalon sa ere at nagpalit anyo bilang isang malaki at kulay abo na asong lobo. Napaatras si Ivo dahil doon at mabilis na iniwasan ang lobo ngunit nahagip ang kaniyang kanang braso sa mga kuko nito. Napangiwi at napatingin si Ivo sa kalmot sa kaniyang braso, his blood started to flow and stained his white clothes, napatingin siya sa asong lobo na ngayon ay walang tigil na umaangil sa kaniya. Ivo cursed when the wolf was about to attacked him again as his wound started to sting too. For the first time, Ivo was frozen on his place, nilamon ng kaba ang kaniyang buong pagkatao. The grey wolf is much bigger and stronger than him and it is

Napalunok si Iris, tumalikod, inalis na sa isipan ang nakita niya. Tumayo sila sa gitna, habang nakatingin ang lahat. May isang malaking lobo sa harap nila, handa nang tusukin. “Ready?” bulong ni Alexander, nakangiti. Tumango si Iris, nanginginig ang kamay habang sabay nilang hinawakan ang karayom. At sa harap ng lahat, sabay nilang tinusok ang lobo—

Tiningnan ko naman kung sino ang tinitingnan niya. "Putang-ina mo, Lobo! Asawa ko iyon!" inis na sinipa ko ang kan'yang upuan. Tawa naman mg tawa ang mga kaibigan ko. "Bakit ka ba nagagalit sa akin? Bakit kay Tres hindi?" nakangising saad ni Lobo. Nakakunot naman ang noo ko. Bigla naman binatukan ni Tres si Lobo. "Tres, aminin mo,"nakangising saad naman ni Javi.

Pareho pa nilang hinatak si Levi patungo sa gilid at ginulo ang maraming lobo. Huminga siya nang malalim at pinigilan ang luha. Kahit nakikita niyang natutuwa ang kambal, may takot pa rin sa dibdib niya. Sa totoo lang, ayaw niyang maging malapit ang mga ito kay Levi. Ayaw niyang malungkot na naman ang mga ito oras na kailangan nilang umalis sa tabi ni Levi. Pero hindi niya rin kayang putulin ang tuwa sa mga ito.

malakas niyang protesta noong basta na lang siya nito buhatin. "Call me Loki first—" "Ayoko! Mas gusto ko ang Sebastian. Nakakabakla ang Loki mo," inis niyang asar dito. Maingat nga siya nitong binagsak sa kama. Pagtingin niya ay nanliliit ang tingin nito. Kalaunan ay umangat ang gilid ng labi nito. "Gusto mo yatang maging kambal ang nasa sinapupunan mo, hm?"

sabi niya rito. Basang-basa na silang dalawa dahil sa lakas ng buhos ng ulan ngunit wala silang pakialam. Lumapit siya rito at pagkatapos ay naupo sa tabi nito. “Lucas ayaw ni lolo na malungkot ka ng ganito. Tumayo ka na diyan at uuwi na tayo.” sabi niya rito at muli niyang hinawakan ang braso nito at hinila ngunit iba ang ginawa nito dahil nilingon siya nito at pagkatapos ay siya ang hinila nito.