Asta's Father Mga Nobela at Kwento

Kinuha naman kaagad ng driver ang dalawa kong maleta at nilagay ito sa taas ng tricycle, I'm not that naive kaya kahit papa-ano ay may alam ako sa buhay probinsya. "Isang kaibigan ng aking apo Berto,dito na muna sa akin maninirahan." "Abay kay gandang bata naman artista siguro iyan." Napangiwi naman ako sa sinabi ni mang Berto, hindi naman sa artista pero sikat lang talaga. Walang alam si lola na andito ako para magpakalayo layo sa media ang tanging alam niya lang ay gusto kong mag bakasyon dito.

I saw the tears streaming down his face. "Castor, Pollux, I want you to meet your Tatay Gaston...he is your father." The kids didn't say anything but tears started falling from their eyes. Their little lips trembled as they look at the man in front of them without blinking. "C-Castor? P-Pollux? My t-twin s-stars? You are alive?" he raised his hands trying to reach the kids. The kids looked at me asking for my permission. I nodded. "It's okay Stars... He is your tatay." my voice broke. "He won't hurt you."

Nang makarinig ng tikhim ay agad na dumistansya si Anastacia sa asawa upang bigyan ng daan ang ama at kaibigan. "He's my father." Bulong ni Anastacia sa malinaw na boses nang maalala na hindi niya pa napakikilala ang kaniyang ama. Yumuko si Alessandro sa matanda. "Good day, sir. I am Alessandro Messina. Your daughter's…lover." "Taray! Lover daw!" Tiningnan ni Anastacia ng masama si Carla na humagikhik lang. "Kanina pa tayo magkasama, ngayon mo lang ako binati. Ni hindi manlang nagmano. Ibang klase!"

Damn, I can't lose my Son, he's My everything! "Anong nangyari? Bakit biglaan ang uwi n'yo?" Tanong ni mommy. "Damon knows that he's the father of D-Daem..." nauutal na sabi ko habang humahagulgol. "Nag pang a-abot kami sa Airport, but Daem Push D-Damon away... kasi nakita n'ya na sinasaktan ako ni Damon."

Umiling si Asmodues, mabagal at mabigat. "Kaibigan ko ang ama ni Atlas, anak. Si Tito Azrael mo...alam mo yan parehong-pareho sila...pero." Napabuntong-hininga siya. "Stubborn, doesn't know how to show emotion, but when they love... it's until the end." "Do you still love him?" her father asked. Napakurap si Anastasia, Hindi nakasagot, hindi sigurado kung ano ang mararamdaman.

Habang si Astria naman ay naupo sa sofa, kaya sya nalang ang naiwang tao sa living room nila na nababalot nang depressive mood. Napabuntong hininga nalang ulit si Astria. Looking back dati, nung bata pa si Astria maganda naman ang samahan ng magulang nya, and maganda din ang financial status nila dahil kahit pa hindi sila tulad nang Funtaveriá na well known at mayaman na talaga, her dad was once a successful entrepreneurs and her parents ay dating entrepreneural partners. They both run the company, si dad ast executive and mom as director. But that thing didn't last.

"You killed Don Alberto, the father of Henry Lacsamana." "Henry Lacsamana? Ang step father ni Vanessa?" Hindi makapaniwalang tanong ko. Tumango lang si Tito Apollo. Dahan-dahan kong iginalaw ang aking mga kamay. Bumaba ang aking paningin sa nanginginig kong mga kamay. Tumingin ako sa mga mata ni Tito Apollo at nagbabasakali na hindi totoo ang mga sinasabi niya. Pero nang tingnan ko ito, seryoso siya habang nakatingin sa akin.

I’m proud of myself for not stuttering, kahit puro kasinungalingan ang lumalabas sa bibig ko. My parents exchanged glances, their faces etched with disbelief. My father was the first to speak again. “Astrea, you’ve put us all in an incredibly difficult position. This isn’t just about you. You’ve dragged Lexus into this mess as well.” Dad looked at Lexus, “Ijo, I’m sorry you got caught to this family drama, I’m Severino Estrella, Astrea’s father,” Tumayo naman si Lexus at inabot ang kamay ni Dad, ganon din ang ginawa niya kay Mom bago bumalik sa tabi ko.

Namulsa siya at tinitigan ang puntod ng isang taong minsan na naging Papa niya. Agustino Ranulfo Santiago is a good father to him. Simula ng mamatay ang Papa ay ito na ang tumayong Ama niya. Saglit man iyon pero hindi niya makakalimutan ang ginawa nito. Lalo na ang pagliligtas nito sa buhay niya.

Sigurado akong namumula na ang pisngi ko sa oras na ito. "Inampon lang ako ni Mr. Cuenco. My real father was Guerero Alfonso, the one you killed four years ago." "Ano? Di mo maalala?" tanong niya sa akin nang hindi ako magsalita. I never thought that he's an adopted child and what's more unbelievable is that he's Alfonso's son!