Blood And Love の小説・ストーリー

Halos dumagundong ang buong boses niya sa kalawakan ng espasyo sa loob ng isang abandonadong building. "Pasensya ka na Maleyna... wala na kasi akong choice na maisip eh. Ito na lang ang naisip ko para makabayad utang sa iyo. Biruin mo... limang milyon ang utang ko sa iyo. Saan ako kukuha ng ganoong kalaking pera para maipambayad ko sa iyo? Huh? Kahit ibenta ko sa matronang bakla ang katawan at kaluluwa ko wala namang papatol sa kapangitan ko para lang makalikom ng ganoong kalaking pera. Ayoko namang mangholdap sa mga banko. Mas delikado yun hahahaha at mas komplikado," mahabang pagdadrama ni Baruko sa kanya.

Pakiramdam ko hindi ko na naman mapipigilan ang pagluha ko. Sa bawat pasko na dumaan, magkasama kami lagi ni Jairus. Mula bata kami, umaasa ako na hanggang pagtanda iyon. Pero ngayon pakiramdam ko, magkaiba na kami ng landas na tinatahak. Siya, papunta kay Vinalyn. Habang ako ay narito, I'm stuck loving him. I can't let go. *****************

A part of my self wanted to hug and wipe his tears but majority is holding me back. Umiling si Jeush at pinatakan ng halik ang aking kamay. "N-no, that's now true, Mabby. I love you ever since I promised to only marry you in the future." Lumuluhang aniya at mahinang pinisil ang aking kamay. "I may not know that it was you, but my heart only beat so wild when I'm with you. And no one can ever do that except you, Mabby." He confessed that made my heart bleeding in so much joy and sadness.

tigas na boses niya at namilipit na siya sa sakit. Kinuha ko na ang baril sa kamay niya at nagpakawala ako ng iilang putok. "There's no fucking point!" Hila niya sa katawan ko pabalik sa pwesto niya. "Love, listen," habol-hininga niya at haplos sa mukha ko. Balot na ng dugo ang boung katawan niya at pati na ang mukha. He's loosing so much blood and there's nothing I could do.

Natanggap ko naman na noon pa, pero medyo masakit pa rin para sa amin ni Mama. 'Di katulad ko na matagal nang napatawad si Papa, si Mama ay hanggang ngayon, sukdulan pa rin ang galit dito. I couldn't blame her, though. All her life, she only loved my father and she gave him her world. To betrayed and be lied like that was too much for her. Ilang taon niya itong minahal. Akala niya, sila na hanggang dulo, pero... may iba palang mahal si Papa.

Iyong titig na animoy hinuhulaan at binabasa niya ang isipan ng lalake. She don't know. And she doesn't want to believe what she is seeing now. Ziyad looks serious. At para bang ang sinabi nito ay totoo. She can see love in his eyes. The love in his gaze made Precious heart's melt. Nagkaroon siya ng kakaibang pakiramdam. Umiikot ang kaniyang tiyan at ang kaniyang dibdib, hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lang ang kalabog nito.

That's how she loved her baby pero sumablay pa ang grabeng pag-iingat na ginawa niya. Napasabunot siya sa sariling buhok at lupaypay na naupo sa pahabang bangko na nasa gilid ng hospital corridor. Hindi niya alam kung ilang minuto ba siya sa ganoong ayos nang mayamaya'y biglang may pumasok na ideya sa isip niya. Tama, pupunta siya ng Red Cross at hihingi roon ng dugo. Makikipag-swap na lang siya para makakuha ng Type AB para kay Charlotte.

Muntik na ako mapahawak sa ilong ko dahil pakiramdam ko ano mang oras dadaloy ang dugo roon kaso pinigilan ko dahil baka mas lalong maaburido ang lalaki "A-ako yung tumulong sayo hehe, nakita kasi kita sa kanto namin at sugatan ka kaya nag pasya akong dalhin ka muna dito sa bahay ko para kahit papaano ay malapatan ka ng first aid" - pagpapaliwanag ko rito mahirap na baka iba pa ang isipin nito ako pa ang mapasama. Hindi ito umimik sa halip ay binalingan nya ang tagiliran nya kung nasaan ang sugat na natamo nya na may gasa na.

Ginampanan nila ang papel ng perpektong mag-asawa, ngunit sa ilalim ng ibabaw, isang bagyo ang nagngangalit sa loob nila, isang bagyo ng mga hindi sinasabi na salita at mga hindi natupad na pangako. Ang pagbisita ay isang siklab ng mga emosyon, isang mapait na paalala ng buhay na kanilang ibinahagi noon at ng buhay na kanilang pinagsisikapang itayo ngayon. Ngunit sa kabila ng lahat, kumapit sila sa pag-asa na makakahanap sila ng paraan upang magpatuloy, upang mahanap ang isang bagong uri ng kaligayahan, isang kaligayahan na tunay, tapat, at totoo. At nang umalis ang kanilang mga lolo’t lola, ang kanilang mga mukha ay puno ng pag-ibig at pagmamalaki, alam nina Damon at Soirye na nagawa nila a

At sino ka para magdesisyon niyan para sa akin? Hindi ako sumagot. "Anne, I only like you! Didn't you feel it? Hindi ba sapat iyong mga ginawa ko para ma-realize mo na mahal kita?" "Anne, I love you. And I still love you." Naiiyak siyang nakatingin sa akin. "I love you. I will love you better this time, promise. I won't give you any reason to doubt me and my feelings for you." "Please, take me back, please..."