Drizella Actress

เขตคราม นักธุรกิจหนุ่มหล่อมากความสามารถ เขาหล่อ เขารวย เขาร้าย และเขาเป็นสามีของเธอ ทว่าโชคชะตากลับพัดพากาลเวลาให้หวนกลับคืน เธอกับเขาถูกดึงกลับไปยังอดีต กลับไปยังช่วงเวลาที่เธอกับเขาเป็นเพียงนักศึกษา และช่วงเวลานั้น เธอกับเขาเป็นเพียงแค่คู่อริ เมื่อมีโอกาสอีกครั้ง เธอขอไม่ข้องเกี่ยวกับคนใจร้าย เผด็จการ และบ้าอำนาจ แต่โชคชะตาก็ขยันเล่นตลกกับชีวิตเธอเหลือเกิน หลังจากคืนที่เธอพลาดพลั้งให้กับความต้องการ เธอต้องมาใช้ชีวิตร่วมชายคากับเขาโดยไร้สถานะใดๆ จากที่เคยบอกว่าจะไม่หวั่นไหว เธอกลับเผลอใจให้กับเสน่ห์ของคนร้ายๆอย่างเขา

เรื่องราวความรักของสาวนักเขียน ที่กำลังหาประสบการณ์ใหม่ๆ ในการทำหนังสือเพื่อส่งตีพิมพ์สู่สาขาต้นสังกัด เรื่องราวจะเป็นยังไง ฝากแวะเข้าทาอ่านติชมกันหน่วยนะคะ

ตระกูลเฮมเวิร์ทซึ่งเป็นตระกูลมหาเศรษฐีเก่าแก่และมีชื่อเสียงในยุโรป ประเทศอิตาลี สตีเฟ่น เฮมเวิร์ท ชายวัยหกสิบปีเจ้าของอาณาจักรธุรกิจที่ครอบคลุมทั้งพลังงาน ธนาคาร โรงแรม โรงพยาบาล การขนส่งและอื่นๆอีกมากมาย ปัจจุบันเขาได้วางมือไปอยู่เบื้องหลังโดยแบ่งให้ลูกชายทั้งสามรับผิดชอบงานต่างๆแทน               คริสโตเฟอร์ เฮมเวิร์ท ลูกชายคนกลางที่ขึ้นชื่อเรื่องความฉลาดในการทำธุรกิจ เขารับหน้าที่ดูแลธนาคารสาขาใหญ่ของตระกูลและยังนั่งตำแหน่งประธานบริหารสูงสุดอีกด้วย ชายหนุ่มผู้หล่อเหลาคนนี้ยังขึ้นชื่อเรืองความเจ้าชู้และร้อนแรงไม่น้อยหน้าพี่น้องคนอื่น สาวสวยหลากหลายวงการต่างพ่ายแพ้เสน่ห์ความหล่อและความเก่งกาจสมบูรณ์แบบอย่างถอนตัวไม่ขึ้น รวมทั้ง ช่อพิกุล พิมพิศาล สาวสวยที่เพิ่งเรียนจบปริญญาโทและเพิ่งก้าวเข้าสู่แวดวงธุรกิจ เริ่มต้นในธุรกิจของครอบครัว ความสวยเตะตาเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเจอ แต่เรื่องราวที่เธอไม่เคยรู้มาก่อนทำให้เหตุการณ์พลิกผันจนเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล…..

‘ครางให้มันดังๆหน่อยสิวะ ให้มันเก่งเหมือนตอนที่เอาตัวมายั่วกู‘ เธอมั่นใจว่าเขาเป็นคนดี จนกระทั่งวันที่ได้นอนอยู่ใต้ร่างของเขา “ฮึก!” เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจยังคงดังเข้าหูราวระรอกคลื่น สาดซัดถาโถมให้คนที่กำลังกลัดกลุ้มยิ่งหัวเสีย ดวงตาพราวระยับเวลาที่อยู่ต่อหน้าทุกคน บัดนี้ไม่มีความอบอุ่นอ่อนโยนให้เห็นแม้เพียงเศษเสี้ยว มีแต่ความกระด้างเย็นชาอย่างที่มันชอบเป็นเวลาอยู่คนเดียว และใช่ … นี่คือเนื้อแท้ของผู้ชายที่ชื่อเหนือฟ้า เขาขี้หงุดหงิด เบื่อง่าย และบางครั้งก็ขวางโลก “เงียบสักทีสิวะ!” ร่างเย้ายวนบอบช้ำบนเตียงสะดุ้ง หยาดน้ำในดวงตาแดงก่ำเหือดแห้งไปเพียงครู่ เมื่อสบกับดวงตาดุกร้าวเย็นชาของคนพูด มันก็ร่วงหล่นลงมาอีกครั้งอย่างไม่ขาดสาย ต่างเพียงแค่ครั้งนี้ เธอมุดหน้าหายเข้าไปร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่ม “โธ่เว้ย!” เสียงสบทของคนตัวโตยิ่งสร้างแรงสะอื้น สิ่งหวงแหนที่เสียให้เขาไปเมื่อคืน ไม่น่าเสียดายเท่าพี่ชายของเพื่อนพี่ที่เธอเคยเห็นมาทั้งชีวิตว่าเป็นคนใจดี พี่เหนือฟ้าแสนจะใจดีคนนั้นหายไปไหน ผู้ชายที่นั่งหัวเสียอยู่ปลายเตียงนั้นต้องไม่ใช่พี่ข้างบ้านตัวจริงแน่

แนะนำเรื่อง ปาวกะ เทพแห่งไฟผู้มีอิทธิฤทธิ์ที่สามารถให้พรกับมนุษย์ เป็นเทพที่ต้องการครอบครองธาตุน้ำและเป็นเทพผู้ไม่เคยรักใครจนมาเจอมนุษย์ผู้หญิงที่พร่ำแต่ขอพรกับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ระหว่างที่เขาประทานพรให้แก่ลินานั้น คัมภีร์ที่เขาขโมยมาเกิดหายไปแล้วที่แย่ไปกว่านั้นเขากลับทำให้มนุษย์ต้องตาย และเขาต้องตามหามนุษย์คนนั้นให้เจอ เพราะถ้าเขาไม่สามารถช่วยมนุษย์ที่ตายคนนั้นได้ แน่นอนล่ะเขาจะต้องหายดับสูญไปตลอดกาล ปาวกะ เทพแห่งไฟผู้ประทานแก่มนุษย์ อายุ250ปี ผู้ที่มีรูปร่างหน้าตางดงาม แต่เวลาโกรธจะมีนัยน์ตาแดงก่ำ มีร่างกายที่ร้อนราวกับไฟหากเขาไม่อนุญาตให้สัมผัสก็ไม่มีผู้ใดสามารถทนต่อความร้อนที่ออกมาจากตัวของเขาได้ เป็นเทพที่ไม่ตกหลุมรักใครง่ายๆ ลินา หญิงสาววัยยี่สิบสองที่พร่ำแต่ขอพรกับปาวกะโดยไม่เกรงกลัวเขาเลยสักนิด และเธอไม่รู้ว่าการขอพรกับเทพนั้นต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเสมอ และการข้อพรนั้นกลับนำพาเธอไปสู่อันตรายมากมาย เพราะเขาร้อนอย่างกับไฟที่แผดเผาเธอให้เจ็บเจียนตายแต่เธอก็ยินยอม...

“ลงโทษเบย์เรื่องอะไรเหรอคะ” เธอเอ่ยถามเขาด้วยความไม่เข้าใจ “โทษฐานที่ดูแลและปรนนิบัติไม่ดี เธอต้องชดเชยให้ฉัน…จนถึงเช้า”

“แกโหลดแอปที่ยี่หวาว่าให้ฉันหน่อย เขียนbioว่าชอบสายฝอ” “ไหนใครมันบอกไม่สนใจ” “ผีในตัวฉันเอง เร็ว ๆ โหลดให้ฉัน เขียนไปเลยเหงามาก เพิ่งอกหักอยากได้ฝอสักคนมาดามใจ” “เปลี่ยนรสนิยมไม่ชอบชายไทยแล้วเหรอ” “พัก” เข็ดขยาดจริง ๆ คราวนี้ขอฝอหล่อ ๆ สักคนมากอดให้ชื่นใจ แล้วนี่กูปัดไปโดนใคร นอกจากมันจะไม่ใช่สายฝอแล้วนั้น หน้าของมันยังดูเลวอีก ‘คาเรน’ มม.56 แล้วมม.56 คืออะไร ปีเกิดเหรอ?

"คบเพื่อนกลุ่มนั้นนานแค่ไหนแล้ว ทำไมฉันไม่รู้" ภูพิงค์ก้าวขาขึ้นเตียงบ้าง สอดตัวเข้ามาในผ้าห่มผืนเดียวกัน เหมือนผัวเมียกันเป๊ะ! "คบนานแล้ว ผมสั้นๆ เซ็กซี่ๆ ชื่อกะเพรา ผมยาวๆ ลอนๆ ชื่อของขวัญ เพื่อนสนิทฉันนิสัยดีทั้งคู่" "แล้วโสดแพ็กคู่ปะ?" "อยากโดนเข่าคู่กระแทกหน้าปะภู อดอยากนักก็ไปหากินไกลๆ เถอะไป" "เกรี้ยวกราดนี่หึงใช่ไหม?" หนุ่มหล่อยักคิ้วอย่างสบายใจ ทว่าคำพูดที่ดังขึ้นใหม่กลับทำให้เขาหน้าตึง "ไม่หึง มึงมีใหม่ก็แค่ไม่ต้องมีกู!"

“ไม่ให้จีบ ยังลืมคนเก่าไม่ได้” ต่อให้ตรงสเปคยังไงเขาก็ทำได้แค่หมาหยอกไก่ ชาตินี้ให้ตายยังไงก็ไม่ขอมีเมียอีก “เข้าใจละเพราะโง่แบบนี้นี่เองถึงยังมูฟออนไม่ได้สักที”สารพัดงัดท่าอ่อยยังไม่สนใจ ถ้าจะเย็นชาใส่กันขนาดนี้เชิญคุณพี่ไปบวชเลยดีมั้ยคะ

“หมายความว่ายังไงคะ!” “อย่างที่เธอเข้าใจ” “!!!!” “เธอเป็นสินค้า ..ของฉัน” “..ไม่จริง! ไม่จริ๊งงง!!!!” ร่างบางร้องจนสุดเสียง ก่อนจะหมดสติและล้มฟุ้บลงกับพื้น ส่วนร่างสูงที่ยืนอยู่ในห้องก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไร เขาเดินไปช้อนร่างบางขึ้นจากพื้น หยาดน้ำตาใสๆทำให้สายตาคมๆของเรียวมองค้าง.. นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอผู้หญิงที่ถูกครอบครัวนำมาขายให้กับเขา แต่เป็นครั้งแรกที่เห็นหญิงสาวกรีดร้องด้วยความเสียใจจนเป็นลมล้มฟุ้บไปอย่างนี้