Hot-blooded

Maurine Elizabeth Lopez is a young, innocent girl who has been deceived by the man she loves. Bullied by her stepsister and betrayed by her stepmother, she finds herself sold to settle a debt. Mikhail Esteban Rostova, a notorious and cold-blooded Russian mafia boss, takes her. Everyone assumes that Mikhail will dispose of her as he pleases. However, to save her life, Maurine pleads for mercy and deceives Mikhail, leading him to believe that she is in love with him and willing to do anything for him. She knows she cannot afford to die without exacting revenge on those who have tormented her. Mikhail believes her and spares her life. However, he insists that she marry him and bear his children. With no other options available, she reluctantly accepts his proposal, recognizing that marrying a cold-blooded Russian mafia boss might be her only chance for survival. This time, Maurine is determined not to let anyone deceive or bully her. She plans to use Mikhail to achieve her revenge and nothing more. After she is done with him, she will dispose of him before he will dispose of her. However, dealing with a powerful man was not as easy as she imagined it would be. Since Mikhail is willing to murder and flip the world upside down if ever she ran away!

Magdalena Perez, isang mask dancer at college student, ay napilitang pumasok sa ganoong trabaho matapos silang iwan ng kanyang ama at para matustusan ang gamot ng inang may sakit sa puso. Isang gabi, natagpuan niya ang sarili sa harap ni Professor Arthur, ang guro niyang lihim na may paghanga sa kanya. Sa kabila ng takot na mabunyag ang kanyang trabaho at mawala ang scholarship, pumayag siya sa isang alok ng club owner kapalit ng malaking halaga para sa operasyon ng kanyang ina. Hindi niya inakala na si Professor Arthur pala ang lalaki sa gabing iyon.

เธอเป็นของเขาตั้งแต่เกิดมาเลยด้วยซ้ำ ทุกอย่างที่เป็นของเธอก็คือของฉัน ร่างกาย จิตใจ เป็นของฉันทั้งหมด!… ร่างบางก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของคนตัวโตที่จ้องมองเธอตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องนี้ “คือฉัน ฉัน...” จะพูดออกได้ยังไง เล่นมองซะขนาดนี้ “ว่าไง” คนตัวโตยื่นใบหน้าหล่อร้ายเข้าไปใกล้พลางเอียงคอถามอย่างมีนัย ทำให้คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมามองเขาปลายจมูกแทบติดกัน “ค..คุณถอยออกไปก่อนได้ไหมคะ ฉันหายใจไม่ออก” “ไม่ คุยกันแบบนี้แหละ” “คือฉันมาเอาของที่ลืมไว้บนรถคุณค่ะ” “ฉันยกให้เธอแล้ว แต่เธอลืมเองนะ แล้วจะมาขอคืนแบบนี้มันไม่ง่ายไปเหรอ” พุ่งเข้ามาคว้าเอวคอดร่างแบบบางไว้ในอ้อมกอดมือหนาจัดการรวบมือเล็กสองข้างขึ้นไว้เหนือศีรษะ “นี่คุณ ปล่อยฉันนะ อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ” “เธอไม่รักษาของเองนะ” ทำเป็นหวงตัวเข้าไป กอดคนนั้นบ้างไปกับคนนี้บ้าง อย่าคิดว่าเขาไม่เห็น “ขอโทษค่ะ คุณคืนให้ฉันเถอะนะคะ” เธอจะเก็บไว้อย่างดีเลย และไม่มากวนใจเขาอีก “ได้ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”

Menjadi seorang sekretaris CEO yang anti dengan perempuan, membuat hidup dan pekerjaan Evangeline—janda cerai yang belum memiliki anak, tidaklah mudah. - - "Shit!" pekik Devan langsung menaruh kembali mangkuk itu. Evangeline terkejut, langsung meraih serbet dan hendak mengelap tubuh Devan yang terkena tumpahan kuah panas. Sayang seribu sayang, Evangeline tidak sadar jika bagian yang terkena kuah panas itu adalah bagian pinggang ke bawah. Ia secara impulsif mengelap dan tanpa sengaja menyenggol si adik kecil milik Devan. Devan yang sadar jika tangan Evangeline merajalela, tampak mendesis dengan memejamkan mata, hingga kemudian menangkap pergelangan tangan Evangeline. Evangeline terkejut ketika tanpa sengaja menyentuh adik kesayangan tuannya itu. Ia menengok pada Devan yang sudah melotot kepadanya. "Maaf," lirihnya. "Singkirkan tanganmu!" perintah Devan seraya menghempaskan tangan Evangeline.

"อุ๊ยคุณเป็นบ้าอะไรอีก" "อยากได้ฉันมากไม่ใช่เหรอ" "เมาหรือเปล่าเนี่ย" กลิ่นแอลกอฮอล์ในลมหายใจของเขามีมากจนเธอสัมผัสได้ "จริงๆ เธอไม่ต้องวางแผนอะไรก็ได้นะ ถ้าต้องการฉันก็แค่บอกมา" "อะไรของคุณ ถอยไปนะฉันจะเข้าห้อง..ถ้าเมาแล้วก็เข้าไปนอนอย่ามาหาเรื่อง" "ไม่ต้องเล่นละครอีกแล้วฉันรู้หมดแล้วล่ะ" "รู้หมด?" "เรื่องทุกอย่างเธอกับเพื่อนจัดฉากขึ้นมาไม่ใช่เหรอ" "คุณรู้??.. ไม่สิ คุณรู้ได้ยังไง" ตอนที่ระย้าพูดเขาเดินไปไกลแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วเขาจะได้ยินสิ่งที่เธอกับระย้าคุยกันได้ยังไง จุดนั้นก็ไม่มีกล้องวงจรปิดสักหน่อย "จะเข้าห้องหรือเอาตรงนี้เลย" "พูดบ้าอะไรของคุณ" ข้าวปุ้นใช้แรงดันเขาออกอีกครั้งจนอีกฝ่ายเซเธอถึงได้รีบเดินตรงไปทางห้องนอน แต่พอเปิดประตูร่างของเธอก็ถูกเขาดันเข้าไปจนล้มลงบนเตียง "โอ๊ยปล่อยฉันนะ" จากที่นอนหงายอยู่เมื่อครู่กลายเป็นร่างเธอคว่ำลงกับที่นอน ส่วนเขาคร่อมอยู่ด้านบน "ไม่ต้องมารยาแล้วฉันรู้ว่าเธอต้องการ" "คุณเข้าใจผิดแล้วเรื่องนั้นมันไม่ได้เป็นแบบ.. อืมมม"

À quarante ans, Reine pense avoir trouvé la sérénité en épousant Richard, un homme doux et attentionné de vingt ans son aîné. Mais cette tranquillité est mise à mal lorsque Gabriel, le fils de Richard, débarque pour passer l'été sous leur toit. Gabriel, vingt-cinq ans, est tout ce que Reine exècre : arrogant, cynique, et il ne lui adresse que des regards glacés et des piques assassines. Il lui reproche d'avoir épousé son père pour son argent et voit en elle une opportuniste. La tension entre eux est palpable, un mélange explosif de mépris et d'une attraction indéniable qu'ils luttent farouchement de dissimuler. Tout bascule lors d'un orage violent, alors que Richard est absent. Une dispute particulièrement violente les laisse seuls, trempés et frémissants de rage. Les insultes cèdent soudain la place à un silence lourd, puis à un baiser sauvage et libérateur. Ce premier contact est l'antichambre d'une passion dévorante et interdite. Ils se retrouvent en secret, transformant leur haine en un désir brut et obsessionnel. Les combats d'arguments deviennent des joutes sensuelles, chaque réconciliation est célébrée sur les draps froissés de l'alcôve la plus proche. Ils explorent leurs corps et leurs limites, découvrant que sous la rancœur se cache une complicité inattendue et une vulnérabilité partagée. Mais l'ombre de Richard plane sur leur liaison. Chaque mensonge pèse lourd sur la conscience de Reine, déchirée entre son affection pour son mari et sa passion déraisonnée pour Gabriel. Ce dernier, quant à lui, doit affronter son propre ressentiment envers son père et les sentiments complexes qui le lient à la femme qu'il était censé haïr. Leur histoire peut-elle survivre à la trahison et au poids du secret, ou n'était-elle qu'un feu de paille, condamné à se consumer dans la culpabilité ?

“หรือว่าของคุณมันเล็กมากเลยเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นรู้สึกเจ็บอะไรเลยล่ะ ถ้าครั้งแรกมันก็ควรจะเจ็บสิ“

"คนคนนั้นชื่อมะลิ" "ฉันไม่ได้อยากรู้" "มะลิเกิดวันที่ยี่สิบเก้ากุมภาและปีเดียวกับพี่" เขาคิดจะทำอะไร จะจับผิดงั้นเหรอ "ประเทศนี้มีคนหกสิบล้านคน นายรู้หรือเปล่าว่าในหนึ่งวัน มีเด็กเกิดวันเดียวกันกี่คน" "..." "เรื่องบังเอิญอะไรแบบนี้มันเกิดขึ้นได้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ" "..." "ฉันจะกลับบ้าน" ฉันพูดพลางจะก้าวขาเดินต่อเหมือนไม่สนใจอะไร "แต่มะลิมีปาน..." "..." "เหมือนที่พี่มี" ฉันชะงักและครั้งนี้รู้สึกได้เลยว่าหัวใจฉันไหววูบไปมากแค่ไหน ฉันเม้มปากเข้าหากันอย่างตึงเครียดและรู้สึกกดดันมากขึ้น ฉันคงไม่ถามหรอกว่าเขาเห็นปานของฉันได้ยังไง ถ้าพูดมาขนาดนี้ก็คงจะเป็นคืนนั้นที่บ้านเขา... ฉันแค่ไม่คิดว่าเขาจะได้เห็นมัน ไม่คิดจริงๆ! "ปานดำรูปคล้ายขนนกที่กลางหลังตำแหน่งเดียวกับพี่" "..." "ผมก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าในหกสิบล้าน มันจะบังเอิญมีคนที่มีอะไรตรงกันไปหมดแบบนี้กี่คน" "แล้วยังไง!"

เธอคือ นิยามของคำว่า สวย แซ่บ เว่อร์ “หนูไม่สวยเหรอคะ ทำไมพี่หมอถึงชอบเมินหนู” ส่วนเขา คือผู้ชายที่เกิดมาพร้อมความเพอร์เฟคและแสนดี “หนูสวยมากครับ แต่พี่ไม่ได้ชอบหนู อย่าเสียเวลากับพี่เลยนะครับ”

Bagaimana jika kamu jatuh cinta dengan pamanmu sendiri? Seorang laki-laki yang notabene musuh bebuyutan ayahmu. Jarak usia yang terpaut jauh tak menghalangi Verena untuk mengejar pamannya yang seharusnya jadi ayah bukan mengejar sebagai kekasih. "Ingatlah, Verena. Aku sudah tua." "Diam, Pak tua! Jangan denial, jika kau juga menyukaiku. Persetan dengan Daddy. Ayo kita menikah!" "Tidak!" "Atau begini saja? Bagaimana, Pak tua? Kau suka?" goda Verena pada bonggolan keras yang ia remas dan laki-laki itu hanya bisa mendesis. copyright 2021 Rose Marberry Debut 26 Januari