Novel & Cerita Left For Dead 2 Characters

Ang mga katawan na wala ng buhay ay isa-isa namang kinuha ng mga blood armies, inilagay sa black bag at diretso nilang sinusunog ang mga katawan ng mga ito. Napatingin naman si Arthyrn sa katabi niyang si Alyana na tila napatulala. Nang hawakan niya si Alyana ay mabilis itong yumakap sa kanya ng mahigpit. Humagulgol ng iyak. Napatingin naman sa kanila sina Grey, Jared, Damon, Aldrin at Sean. Lalapit sana si Aldrin para ilayo si Alyana kay Arthyrn ay mabilis siyang hinarangan ni Damon. Nagbitawan pa sila ng samaan ng tingin bago padabog na umalis si Aldrin. Inobserbahan naman ni Sean ang nakitang iyon kila Damon at Aldrin.

She's dead. "I'm sorry if I killed you, I'm sorry, Liyah," he exlaimed then took her gun on the floor. Umalis siya sa pagkakaibabaw dito at sandali pang pinakatitigan. She's already dead. Naiiling na lang siyang tumalikod para umalis na. Mahigpit niyang hinawakan ang baril para handa siya dahil nasa labas ang dalawang lalaki. Bumuga siya ng hangin sa bibig saka dahan-dahang binuksan ang pinto. Mabuti na lang at nakatalikod ang dalawa. He raised his arm then pulled the trigger to those men. They fell down— lifeless!

Kasabay ng pagbagsak ng kaniyang katawan dahil sa nawalan siya ng malay ay ang pagdating ng ibang knights, kasa-kasama si Lucian, ang Bellamy brothers at si Pickett na hingal na hingal dahil sa kaniyang pagtakbo. They saw the body of Lucius lying beside of Luci and Lacy, Lacy is in Luci's arms and trying to comfort its unconcious body. They also saw how devastating the area is, everything is destroyed. A lot of dead bodies, bloods are scattered everywhere. And now, they will be all trap inside of a diadem, stained by the tears of blood, blemish by the past. Predestine for their nemesis and this... will never end.

Anong meron? Bumukas ang pinto ng fire exit at nakita ko na may pumasok na lalaking naka full black at naka cap kaya nagulat ako. "Wala sa mga biktima dito sa Hospital yung target mo, Boss." Rinig namin na saad ng lalaking ito sa kausap n'ya sa telepono.Tumingin ako kay Dan at mukhang alam ko na kung bakit n'ya ko hinila dito.

Bigla siyang timakbo papunta sa itim na lobo at kinagat ang paa nito. "Bahala ka nga jan kung gusto mo mag paka matay eh di wow."sabi ko at nag transform bilang paniki at lumipad papunta kila Leana. 3rd Person POV Nagkaka gulo ang paligid. Ilan sa mga Black Alpha ay namatay na. Mas marami ang bilang ng mga White Alpha kesa sa black alpha. Ang paligid ay puno ng nag lalabang mga asong lobo, kasama ang ilang bampira at mga serena na tumulong para mabawi si Cleopatra.

mayabang pang ani Alfred. Hindi pa rin pinansin ni Hyacinth iyon. Binasa niya ang pawat atake ni Alfred sa character niya at nang maaral iyon, siya naman ang sumugod. Kitang kita ni Hyacinth kung paano naalarma si Alfred doon lalo pa nang unti unting natumba ang character niya sa game at namatay na nga ito. Mabilis lang natapos ang lahat. Nanigas si Alfred matapos no'n. Hindi siya makapaniwala! May nakatalo sa kaniya! At si Hyacinth pa!

Pinagmasdan ko ang kilos nila, at bago pa sila makaramdam ng kakaiba, kumilos na ako. Isang mabilis na bala ang pinakawalan ko. Tumama ito ng diretso sa ulo ng unang bantay. Sa parehong segundo, bumunot ng kutsilyo si Levi at sinibat ang leeg ng isa pa. Napaluhod ito, at halos wala ng pagkakataon para makasigaw pa. “Dalawa na agad ang dead,” bulong ni Levi. “Marami pang susunod,” sagot ko.

Sunod na hinanap ko ay si lolo pero 'yung mga tauhan n'ya na lang ang nakita ko. Seriously?! I always choose him over lolo Conrad and lolo Julyo! How..how...Arg! Fuck this! Dahan dahan akong lumingon kay Lucan at Zero pero pagtingin ko sa pwesto namin ay wala na sila. Arg! Those bastards! They are dead! They are fvcking dead! Nang wala na akong makitang iba sa paligid ko ay tumingin ako sa babaeng nanatiling nakatayo sa harapan ko. "I'll spare your life if you let remove your spell, witch!"

He stood tall above her now, towering, calculating. "That's what makes this fun," Hades said. "Watching you question everything. Wondering if you ever mattered. But the moment he realizes you're gone—and sees your with me and what you've become—then I win." He turned away, walking slowly toward the heavy door of the room. The door slammed shut. Nina was left alone—broken, but not yet defeated. She buried her face in her knees, whispering over and over, "Kaya ko 'to... kakayanin ko 'to..."