Lgbt Fiction

เขาทำให้หัวใจของผมเต้นแรง ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเห็น จนอยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขา แต่ว่าเราสองคนดันแตกต่างกันคนละขั้ว ความรู้สึกที่ผมมีให้จะเปลี่ยนแปลงทำให้เขาเปลี่ยนไปได้ไหม?

Andrea Silva wurde gezwungen, den vermeintlichen Freund ihrer Zwillingsschwester Camila zu heiraten, nachdem diese von zu Hause davongelaufen war. Andrea war am Boden zerstört, als sie erfuhr, dass der Mann, den sie gerade geheiratet hatte, in ihre Schwester verliebt war – sie war nur eine provisorische Lösung gewesen, bis Camila zurückkehrte. Andrea glaubte, Damine Fel für sich gewinnen zu können. Doch was würde geschehen, wenn ihre Schwester zurückkäme und ihren Freund zurückhaben wollte? Was würde geschehen, wenn ihr Mann sie zur Scheidung zwingen würde? Und was würde geschehen, wenn sie herausfinden würde, dass sie von ihm schwanger war, während er nichts mehr mit ihr zu tun haben wollte?

เพราะเป็นลูกอนุที่ไร้ค่า บิดาบังเกิดเกล้าจึงยกเขาให้เป็นชายบำเรอของมหาอำมาตย์ แต่มหาอำมาตย์เกิดหัวใจวายตายในคืนเข้าหอ ทำให้เขาถูกตราหน้าว่าร่านราคะ และจะจับเขาฝังทั้งเป็น!

'เฉินซือหยาง' ได้รับพระราชทานสมรสกับ 'จ้าวลี่หมิง' แต่เดี๋ยวก่อนนะ เสด็จพ่อท่านเข้าใจผิดอะไรหรือไม่ นี่มันผู้ชายนะ! ผู้ชาย!!

ยุคสมัยที่การแต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรีไม่จำกัดอยู่เพียงหญิงชาย เพศเดียวกันก็สามารถแต่งงานกันได้ถ้าผลประโยชน์ต้องกัน ฟ่านลู่อีถูกแต่งตั้งเป็นองค์ชายไปแต่งงานกับอ๋องต่างแคว้นเพื่อเป็นบรรณาการของการสงบศึก กับอ๋องที่ได้ชื่อว่าโหดเหี้ยมที่สุดในแผ่นดิน! เนื้อเรื่องไม่มีอะไรแปลกใหม่ค่ะ เดินเรื่องแบบสูตรสำเร็จพระเอกนายเอกเก่งเทพ

เพียงแค่เห็นหน้า สัญชาตญาณนักล่าก็ถูกกระตุ้น แต่เพราะกลัวว่าเจ้าลูกแกะตัวน้อยจะตกใจและหนีหาย เมคินจึงต้องใช้วิธีอ้อมๆ ต้อนเจ้าแกะน้อยให้เข้ามาใกล้ หลอกให้ตายใจก่อนลงมือขย้ำ

เมื่อธุรกิจที่เคยโกงเขามากำลังถูกล้มละลาย ทางออกสุดท้ายคือข้อเสมอที่ถูกยื่นให้โดยลูกสาวของคนที่ตัวเองเคยหักหลัง... “หากคุณอยากให้บริษัทของคุณอยู่รอด...” ดวงตากลมใสหากแน่วแน่ ปรายตามองผู้สูงวัย “ก็เอาลูกสาวมาต่อรองสิคะ เผื่อฉันจะสนุกด้วย” “ทำไมผมต้องทำแบบนั้น” ชายสูงวัยมองนักธุรกิจรุ่นลูกที่เก่งจนหาตัวจับยากทั้งที่เป็นผู้หญิงด้วยความคลางแคลงใจ

Stimmen des Windes In den stillsten Winkeln der Welt, wenn die Nacht sich verdichtet und der Wind mit einem uralten Klagegesang flüstert, versuchen Stimmen an die Oberfläche zu dringen, die niemals hätten gehört werden dürfen. Es sind die Stimmen derer, die starben, belastet mit Schuld, die sich nicht mehr abwaschen lässt – Seelen, gezeichnet von schrecklichen Entscheidungen, die ihr eigenes Schicksal der Verdammnis besiegelten. Stimmen des Windes versammelt voneinander unabhängige, doch durch einen gemeinsamen, gespenstischen Faden verbundene Erzählungen: Jede der beschriebenen Gestalten ist in einem endlosen Zwischenreich gefangen, einem Ort, an dem die Zeit stillsteht und Reue zur ewigen Folter wird. Dort erleben die Toten ihre Fehler immer und immer wieder, während sie verzweifelt versuchen, die Grenze zu durchbrechen, die sie von Erlösung… oder Vergessen trennt. Doch sie sind nicht allein. Etwas anderes haust in diesem Grenzraum. Etwas, das sich von dem Leid nährt, das sie einst über sich selbst gebracht haben. Und wenn der Wind erneut aufkommt, verwandeln sich ihre einst kaum hörbaren Flüstern in Schreie – Schreie, die einen Zeugen unter den Lebenden suchen. Jede Geschichte offenbart ein Geheimnis, ein Verbrechen, einen Verrat… und eine Präsenz, die aus der Dunkelheit lauert, geduldig, hungrig, bereit, das einzufordern, was ihr gehört. Hör genau hin. Der Wind spricht. Und seine Stimmen wollen nicht vergessen werden.

คุณหมอหนุ่มแอบรักเด็กหนุ่มวัยมัธยม แต่ยังไม่กล้าทำอะไรเพราะน้องยังเด็ก รอให้โตก่อนเถอะ ค่อยๆ เลี้ยงไว้ทีละนิดค่ะ “พี่หมออย่าเปลี่ยนเรื่อง ตอบผมมาก่อนว่าชอบไหม” “อือ ชอบ” “ก็แค่นั้น” “อะไรก็แค่นั้น” “ก็แค่พูดว่าชอบ มันไม่เห็นอยากตรงไหน” “หวาน ขอกินอีกได้ไหม” “กินช็อกแลตหรือกินผม” ถามออกไปแล้วก็หน้าแดงลามไปถึงใบหู “ใครสอนให้พูดแบบนี้” “ไม่มีใครสอน แค่พูดเพราะอยากพูด” “อย่าพูดกับใครอีก” “แล้วถ้าพูดกับพี่หมอได้ไหมครับ” “พูดแล้วก็ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองพูด คิดว่ารับผิดชอบได้ไหม” “คิดว่าได้” “งั้นก็ต้องพิสูจน์” “ผมก็รออยู่” “ยั่วดีนัก”

ฉินอ๋องหลี่อี้ ท่านอ๋องปราบตะวันตกผู้เก่งกาจ กลับมีอีกฉายาหนึ่งที่ชาวบ้านชาวเมืองเรียกขานอย่างหวาดกลัวว่า...อ๋องอำมหิต ร่ำลือกระฉ่อนว่า ท่านอ๋องฆ่าคนราวหั่นผักฆ่าปลา อำมหิตผิดมนุษย์มนา ทำให้คุณหนูไป๋มู่ตาน ผู้เป็นคู่หมายไม่ยอมเข้าพิธีสมรสด้วย ความซวยจึงมาตกที่ 'ไป๋หยง' ญาติผู้น้องที่ถูกบังคับให้เข้าพิธีสมรสแทน ไป๋หยงรู้ตัวดีว่า ชีวิตของตนเองกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายที่อยู่ในกำมือของอ๋องอำมหิต แต่เขายังไม่อยากตาย เขายังมีห่วง... มีย่าชรา มีแม่และน้องที่ต้องดูแล เขาต้องรักษาตัวและหัวให้อยู่ครบ และไม่บุบสลายให้นานที่สุด เท่าที่จะนานได้!