Romans & histoires Scary Bible Quotes

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u

Umangat ang kaliwang kilay ko. “Hindi ka natatakot?” “Nope. Why would I?” confident naman na pagkakasabi niya. “Paano kapag may biglang multo dyan?” he then shrugged. “Humans are scarier than ghosts Carmela.” “Sabagay. Agree rin naman ako dyan.”

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

“I swear… kahit anong mangyari, babalik at babalik ‘to sa’yo.” Sandali siyang natahimik, tapos— Tumawa siya parang baliw, parang wala na siyang pakialam sa kahit ano. “I am not scared of you,” sabi niya, diretso, walang bahid ng takot. “Even if you become a ghost, Audrey… I still won’t be scared.” Napahigpit ang kamao ko. “Hell?” dagdag niya, bahagyang tumatawa pa rin. “Satan? Please. I’m not even scared of them.”

"Sana, gano'n katatag si Rebecca mom, paano kung iyon ang maging dahilan ng tuluyan naming paghihiwalay? I can't, and it hurts me big time." Parang batang naghahanap ng isang kanlungan si Zards. Natatakot siya sa pagmulat ng mga mata ng asawa, he was afraid to face her and tell her the worst thing that had happened to their little angel. Hindi niya napigilan ang mapahagulgol sa labis na pagdurusa. Masakit para sa isang katulad niya bilang ama na mawalan ng anak, pero wala na siyang magagawa, Dios ang may hawak ng buhay. Naalala nga niya sa Bible Exposition na narinig niya, ang lahat ng bagay ay nagkakalakip para sa ikabubuti ng mga nagsisiibig sa Dios.

Binuklat n'ya ng bahagya ang book mark. He softly read the verse written. "1 Peter 5:7, cast all your anxiety on him because he cares for you." Tiningnam ako nito na parang may mga luha na namang nag babadyang pumatak sa kanyang mga mata. While looking at his eyes, I can see a spark, hope and happiness. "I badly need this, thank you so much. I really, really appreciate this. You can't imagine how happy I am." wika n'ya. Masaya akong tumango. "Masaya akong happy ka."

Pasimple kong niyakap ang sarili ko dahil parang medyo lumamig ata? Or was it just me? "A-ano bang pinagsasabi mo?!" nanghahamong sigaw ko. I cursed myself when I stuttered. Hindi niya dapat mapansing natatakot ako. I remembered our Mayordoma said that whenever you're scared, the d-dead will scare you even more. He tilted his head. "You know exactly what I'm talking about. Tinatanggi mo lang. Don't worry, I won't hurt you. Besides, paano ka ba masasaktan ng... patay?" nakangising tanong niya.

“Scapulis suis obumbrabit tibi, et sub pennis ejus sperabis; Scuto circumdabit te veritas ejus. Non timebis a timore nocturno, a sagitta volante in die, a negotio perambulante in tenebris, a ruina et dæmonio meridiano. (He shall cover thee with his feathers, and under his wings shalt thou trust: his truth shall be thy shield and buckler. Thou shalt not be afraid for the terror by night; nor for the arrow that flieth by day; Nor for the pestilence that walketh in darkness; nor for the destruction that wasteth at noonday.)” Mas huminga siya ng malalim habang patuloy na umuusal ng dasal sa salitang latin. “Sabi ng tumigil ka!” “Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis; ad te au