Do It Scared Quote Novels & Stories

I frowned. "Now I know what scares you," he giggled. "Sige lang, Lev. Make fun of me. Kapag ako nakaganti, huwag kang umiyak," irap ko. "Nakakatakot ka naman. Hoy! Huwag ka nammag masyadong seryoso diyan. Quiet people are always the scariest. What more if ikaw yun." "Nakakatakot pala ha," I paused as I spotted a horror house. "Horror house tayo. The last one that screams, wins."

“D-Did I say that? Hmmm… do you think your safe out there?” “I think I'm not even safe here,” “J-Just stay with me. Are you still scared?” may diin sa boses niya habang pinagmamasdan ang babae kung paano maglaro ng usok. “H-Hindi ako magtatrabaho para sa iyo. Hindi ako tanga tulad ni Greta para ipagtanggol ka laban sa ibang grupo. Hindi ko nga alam kung kaya niya pang mabuhay hanggang bukas,” sabi niya.

“I’m not going anywhere.” Sa hindi ko inaasahan, bigla siyang yumuko at hinalikan ako sa noo. Matagal, mainit, at puno ng damdamin. Tila pinaparamdam niya na kahit anong mangyari, hindi niya ako iiwan. “Don’t do this to me again, Abby. I can’t take it,” sabi niya, hawak pa rin ang kamay ko. “I’ve never been this scared in my life.”

I swallowed hard. Mas lalo akong kinabahan. Natatakot ako sa pagdaraanan ko lalo na ulo ko ang ooperahan. Mabubuhay kaya talaga ako? What if pagpikit ng mga mata ko ay hindi na ko makadilat ulit? "I will do everything to make you safe. It's normal to get scared, Ava..." Marami pa siyang sinabi para lang palakasin ang loob ko pero nagtatagal sa utak ko iyong pagbanggit niya ng pangalan ko. Hindi ko na nga nasundan ang ibang sinasabi niya.

tumawa pa sya, “Parehas kayo, malakas ang trip.” Kung wala lang akong tali sa kamay nasuntok ko na talaga sya, pero tingin ko hindi ko rin magagawa, sa itsura nya na yan. “I’m scared.” Dumulas na dila ko ang kanina pa nasa utak ko, kaya napatigil sya at tumingin sakin, binigyan nya ako ng isang marahan na ngiti na nag pawala sa lahat ng agama gam at takot ko.

S-Sh*t. "Don't you f*cking put my daughter life in danger Cynthia. I will put you in the jail while your daughter crying in the corner." Iyon ang huli nitong salita bago lisanin ang kuwarto ni Misaki. N-Now i'm more s-scared. { Nyx POV }

It was the last thing Kimberly thought of before fear clouded her brain together with how her body had a crash landing against the cold dark waters. Jace was holding her like his whole life depends on it. He was breathing on her ear. A mantra for her poor soul... "Fear None, Bitch. Fear None." 3210

This is just a contract marriage, pero nasa ganito akong sitwasyon. “I am sorry,” she said. “It is my fault.” “Hindi. Hindi mo kasalanan. I don't blame you, okay?” Hindi ko mapigilan ang natakot pero hindi pwedeng magpadala sa takot. “Don't worry about me, okay?” I am scared. I am really scared. What if I really die? Iba pala talaga nagagawa ng obsession, hindi mo na alam kung tama pa ba ang ginagawa mo sa buhay.

“Just because I’m not afraid of you, it doesn’t mean I’m fearless.” Bahagyang tumaas ang labi niya, parang may nalaman siyang isang bagay na hindi niya inaasahan. “Tell me all your fears,” sabi niya. “I’ll scare them away.” Umiling ako. May mga bagay na kahit siya, hindi kayang hawakan. “Stop it!” Nangingilid ang luha ko. “Tingin mo ba magiging mabuting ina ako? Tingin mo ba magiging mabuting ama ka? We’re dysfunctional at best.”

I pulled out a long sigh. "Don't tell me you're afraid? What are you scared of? Masisira ang tsuibbo't tatalsik ka? Or, that the Ferris wheel and that roller coaster will get derailed habang nakasakay ka? Final Destination style." "That's gruesome, Lev. Manahimik ka." Saway nito, naniningkit ang mga mata. But I know may itinatago s'ya sa akin. "I will if papasok na tayo sa loob. Mainit rito. Isa pa, hindi mo ba narinig ang sinabi ko?"