Disability Quotes Novels & Stories

Napakamot ng ulo saka ngumiti. "Naka-wheelchair ka. Ibig sabihin hindi ka na makalalakad? Okay lang 'yan, bilyonaryo naman ang mapapangasawa mo; kahit hindi ka na makalalakad, kayang-kaya ka niyang buhayin."

"You are beautiful, kind, and clever. I believe someone out there will love you the way you are." "Kuya…I'm not open to any negotiations. It's either that they will just use my disability for their own greed. What if, if I'm just a normal girl with no money? With no family wealth and connection? Do you think someone will love me then?" She faked a laugh. "Mahirap, Kuya. Wala akong tiwala sa mga tao, dahil lahat sila ay nagsusuot lang ng maskara." I gritted my teeth. It pained me. What Atasha said is true. That's why it pained me so much to see her like this.

sigaw ng isang batang lalaking nakaupo sa wheel chair. Bigla kong nilapitan ang batang iyon at saka lumuhod upang mapantayan siya. Hinaplos ko ang pisngi nito at ngumiti. "Oo naman. Walang imposible," saad ko. Nakakalungkot lang isipin dahil sa murang edad nila ay nakikipaglaban na sila sa sakit nila. Kung iisipin ay bilang na ang oras nila sa mundo, ngunit nakakatuwa dahil nakukuha pa rin nilang ngumiti at maging matapang.

Para akong mina-magnet at inaangkin ang aking buong kalamnan. Lahat ng nakaraan ko ay mistula nakalimutan ko na. May panakanakang bumabalik but It's seriously vague. Ever since I woke up from my coma, I became disabled for months. Pero dahil sa determinado akong ibangon ang sarili, at dahil buo ang suporta na aking natatanggap mula sa aking pamilya ay tagumpay kong nalampasan ang lahat ng mga dagok na iyon sa aking buhay.

Again, there's always hope. Sometimes... Thoughts like what if I'm never able to run again? What if I tore another muscle and couldn't walk for the rest of my life? What if I couldn't feel or be myself anymore? What if I had to stop doing the things I enjoy? What if everything was to change from here on out? What if I end my life now? Those irrational ideas were raging through my mind. But then this verse appeared out of nowhere and spoke to me. "Through Christ, who empowers me, I can do all things." - 4:13 Philippians (NKJV)

Pero ngayon na nandito na siya sa sitwasyon bigla siyang naduwag, bigla siyang natakot sa maaring kahinatnan ng kanyang ama. But, how about King? What about the fear, trauma and being person with disability for the rest of his life kung hindi niya makuha ang hustisya sa sarili at pagbayarin ang taong sumira ng buhay niya? It's not fair. Hindi makatarungan kung hahayaan na lang iyon at kalimutan.

“Pero hindi kami makabubuo kung hindi ako makakaaalis dito sa wheelchair, don’t you think so?” Nagkibit-balikat si Nurse Ella; nasa anyo ang ka-inosentehan. “Mayroon akong nakikitang mag-asawa sa internet na nakabubuo kahit na may diperensya sa katawan ang isa sa kanila, Sir. Do you know a man named Nick Vujicic from Australia? He was born without arms and legs, but he married and got children. Not only was he able to start a family, but he also plays football and golf, swims, and surfs. He did all those stuff despite having no limbs. Kaya nothing is impossible, Sir. Sa kondisyon ng mga paa ninyo ngayon ay kaya pa rin ninyong makabuo ng baby." Everything Nurse Ella said made her feel so unc

“I know. But kung gusto mo na talagang mamatay. Abusuhin mo lang sarili mo.” “Anong concern mo doon? Saka di ako naniniwala na may sakit ako. Sabihin na nga nating di ko mafeel na nilalagnat ako. Di ako naapektuhan. Diba masasabing superpowers yun?” “As expected, my intellectual disability ka nga.” “Huh?!” “Di mo nakukuha ang gusto kong mangyari!” Hala. Highblood na naman siya. “I want you to live Monina!” Napataas na ako ng kamay ko.

"Kasi kakaiba siyang sumagot eh, masyadong sharp ang dila niya." "Ay sir, hindi po ba kayo nainform? si Andrei po ay ang unang batch ng may mga special cases na tinanggap nyo dito. Sila po ay may mga autism with high intelligence po. Matalino po siya kaya dito napadpad sa department nyo. Akala ko po sir alam nyo." Aaah. muntik ko ng malimutan na nagjoin kami sa program ng gobyerno na maghire ng mga taong may disability na mataas ang ability. Kaya pala laging kakaibang sumagot ang isang yun.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.