Story About Superhero

เมื่อความสนุกคึกคนองจนทำให้ก้าวพลาดทำลายชีวิตผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงอย่างไม่รู้ตัว เมื่อผลของการกระทำเผยออกมาในรูปแบบของเด็กน้อยตาดำๆที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เมื่อพ่อไม่ได้รักแม่ และแม่ไม่รู้จักพ่อ เรื่องราวความดราม่าในความรักจึงเกิดขึ้น

ฉันกุมความลับของเธอแล้ว ดูท่าเธอจะหนียากสักหน่อยนะ ฉันมันพวกเกลียดการโกหกซะด้วยซิ เธอจะไปไหนไม่ได้จนกว่าฉันจะสั่ง!

“ ถึงจะต้องแต่งเพราะสัญญาแต่เธออย่าคิดว่าเธอจะรอดเรื่องบนเตียง หน้าที่เมีย เธอควรทำมัน “

ฮาโล ทายาทตระกูลดัง เจ้าของสายการบินระดับโลกที่ตกหลุมรักสาวน้อยไร้เดียงสา “แม่ครับ ผมไปเรียนก่อนนะครับ” ฮาโลเอ่ย “ไม่กินข้าวก่อนเหรอลูก แม่ทำปลานึ่งของโปรดลูกไว้นะ” กอรักผู้เป็นแม่เอ่ย “ช่วงนี้ผมกินมังสวิรัตครับแม่” ฮาโลเอ่ย “มังสวิรัติ???? อารมณ์ไหน!!” “ผมชอบกิน ผักกาด!! ครับช่วงนี้” “ตามใจลูก แล้ววันนี้จะเข้าบ้านหรือเปล่า” กอรักเอ่ย “ไม่ครับ วันนี้ผมนอนคอนโดครับ มีนัด” ฮาโลเอ่ย ชายหนุ่มทายาทธุรกิจสายการบินชื่อดัง ขับรถสปอตคันหรูออกจากบ้านหลังใหญ่ ตรงไปที่หน้าโรงเรียนมัธยมเล็กๆแห่งหนึ่ง “กาดลืมของอ่ะหน่อย เดี๋ยวกาดรีบไปเอาก่อนนะ โรงเรียนจะเข้าแล้ว” หญิงสาวมัธยมหน้าตาน่ารักเอ่ยบอกเพื่อนสนิท เมื่อเธอลืมรายงานที่ต้องส่งไปวันนี้ซะสนิท “จะไปไหน!” “พี่ฮาโล!! กาดจะไปบ้าน..กาดลืมของ” “ขึ้นรถซิ เดี๋ยวพาไป” ฮาโลเอ่ย “เอ่ออ มะ..ไม่ดีกว่าค่ะ กาดไปเองได้” หญิงสาวหมุนตัวเตรียมจะเดินไปขึ้นรถวินที่จอดอยู่ไม่ไปล แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงดุดันเอ่ยขึ้น “ผักกาด”

ดินแดน ที่เป็นเหมือนคำจำกัดความ ขอบเขตของความเจ็บปวดสำหรับหญิงสาวที่แสนอ่อนหวานอย่างพาเพลิน เขาคือรักเดียวสำหรับเธอ แต่เพราะความแข็งกร้าวที่เขามี มันสร้างกำแพงสูงขึ้นเพื่อกั้นเธอเอาไว้แบบไร้เหตุผล

“คุณแบล็คครับ คุณเอวาทำงานอยู่ที่บาร์XXครับ” “มึงว่าไงนะ!” “กำลังเต้นรูดเสาอยู่เลยครับ” มาเฟียหนุ่มวางปืนสุดหรูที่เพิ่งได้มาเป็นสินค้าใหม่ทันทีด้วยใบหน้าที่บอกบุญไม่รับ บาร์XX เสียงเพลงอีกทึกครึกโครมแสงไฟอันน้อยนิด หญิงสาวนุ่งน้อยห่มน้อย หุ่นเพรียว ผิวเนียนจรดทั่วทั้งตัว กำลังเต้นรูดอยู่บนเสาเหล็กเงาวับกลางบาร์ด้วยท่าทางพาเอาหนุ่มๆของขึ้นไปตามๆกัน “ไม่ได้กลัวตายเลยถูกมั้ย” เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มร่างสูงรูปหล่อผิวขาวใส่ชุดดำสนิททั้งตัวพรางมีแมสสีดำปิดใบหน้า หญิงสาวเหมือนค้างกลางอากาศ แต่ก็ยังคงเต้นต่อจนกระทั่งชายหนุ่มปลดแมสสีดำสนิทที่ปิดหน้าลงจนเผยใบหน้าเต็มๆ “วอนตายมากซินะ” แบล็คเอ่ยพร้อมสายตาแสนน่ากลัว “ว๊ายยยยยยย” ผลัก!!!! ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก หญิงสาวหล่นร่วงลงมาจากเสาที่กำลังเต้นเมื่อตกใจใบหน้าของชายหนุ่มที่ยืนจังก้ามองเธอตรงหน้า

She was deceived by people who were wolves in sheep's clothing and ended up dead on the operating table with both her eyes and uterus removed. However, God was kind enough to give her a second chance of life. She was gifted with ethereal beauty and a gaze that could kill. Every gesture and expression she made was as poisonous as opium poppy. Step by step, she laid out her scheme, swore to send people who murdered her down to hell and suffer in eternal doom. At the same time, she took great lengths to insinuate herself in the life of her ex-fiancé after breaking off the engagement in her past life for the douchebag. One day, she approached him with a seductive smile and said, "Mr. Gu, you might view me as wild and promiscuous, but in reality, I am a well-mannered lady. I am also loyal and faithful to my loved one. You will have to see past this facade in order to know the real me."

Even though I knew cows were sacred to the Indorians, I still supported their biological daughter in her plan to serve beef at the dinner table of Indoria's wealthiest man. In my previous life, the wealthiest man in Indoria had held a nationwide contest to choose a wife. My sister had fought her way to the final round and planned to make a beef and veggie stew for the ultimate cooking challenge. I rushed to stop her, warning that in Indoria's religion, cows were considered holy, and eating beef could have serious legal consequences. However, my sister thought I was deliberately humiliating her for being "uncultured." In a fit of anger, she ran out, only to be struck and killed by a car. My adoptive parents tried to console me, telling me it was not my fault, that it was simply bad luck. Later, thanks to my exceptional cooking skills, I became the wife of Indoria's wealthiest man. Yet on the very day of my wedding, my adoptive parents sold me to the slums. That night, as eight men assaulted me one after another, I cried and demanded to know why. They kicked me viciously and spat: "If you hadn't made things difficult for Janet, she wouldn't have died. You owe her this!" By the end of that night, I had bled to death. Meanwhile, my adoptive parents used the money given by Indoria's wealthiest man to build a lavish tomb for their biological daughter. When I opened my eyes again, I had returned to the day my sister was about to serve her beef and veggie stew to Indoria's wealthiest man.

I had just returned from studying design abroad when my grandfather insisted that he had already arranged a childhood betrothal for me. The moment I got back to the country, he dragged me straight to the Hunt family's residence to discuss the engagement. The adults talked endlessly, and I quickly grew bored sitting there. Slipping away quietly, I wandered into the Hunt family garden for a walk. Out of nowhere, a woman rushed toward me and slapped me hard across the face. "Where did this shameless woman come from? How dare you steal my things!" I covered my cheek and stared at her in shock. The woman lifted her chin arrogantly, her tone dripping with condescension, as if she were granting me charity. "That ruby on your hand was a birthday gift from the young master of the Hunt family. A poor girl like you—how could you possibly afford to wear it?!" I opened my mouth, about to explain that it was mine. But before I could say a word, she struck me across the face again. "Do you even know who I am? I'm the Hunt family's future daughter-in-law—the future Mrs. Hunt! The entire Hunt family will listen to me!" I pulled out my phone and, right in front of her, sent a message to the contact labeled Fiancé. "Lucas, there's a mad dog in your house. Are you going to do something about it or not?"

On the day my sight returned, our family doctor, Anna Leone, stood right in front of me and mouthed to my husband, Don Marco Vitale, "Double the lubricant tonight. I promise it'll send you straight to heaven, my Don." Marco pressed a gentle kiss to my eyes. Then he turned away and replied with the same silent lip movements, "You little tease. That mouth of yours—and the one below—I'm crazy about them both." The two of them exchanged a knowing smile, convinced their secret was flawless. What they didn't know was that not only had my vision fully recovered—I was also fluent in lip-reading. My gaze drifted to the bottle of lubricant sitting brazenly in the wall cabinet. I said nothing. Instead, I quietly sent a single text message: [Papa, I've decided to come home.] In three days, I would vanish completely. All I would leave behind for them would be the hollowed-out fortune of billions—and that bottle of "lubricant" I had replaced with high-strength industrial superglue.