Novels by Janijestories

Inihiga niya ako sa may blanket at ibinuka ang dalawa kong hita, ni hindi ko man lang namalayan na wala na pala akong saplot sa ibaba. Nasa gitnang bahagi ko siya, sinisimulan niyang sipsipin at dilaan ang perlas ko."Ahhhh!!! D-daddy S-sam!!!" Wala akong ibang magawa kundi ang umungol dahil sa sarap na binibigay niya sa akin. Dila, sipsip, dila, sipsip. Ganoon ang ritmo niya sa aking perlas na sinabayan ba nang panglalamas niya sa aking dibdib. Nilalaro niya ang n*pples ko gamit ang kanyang mga daliri. "Ohhh!!! M-more, D-daddy!" Sigaw ko sa sarap. Multi-tasking ang ginagawa niya sa katawan ko na siyang mas nagpapaganahan sa akin. Rinig na rinig ko ang ingay ng daliri niya sa loob ko na namamasa, sinasamahan niya pa ng matinding pagdila at pagsipsip. "Ohhh!!!" Nanginginig na ang balakan ko, nagpapahiwatig na malapit na akong labasan. "D-daddy!!! L-lalabasan na ako!" Ungol ko. Kumunot ang noo ko nang tumigil siya, tinignan niya ako nang may pagtatalim sa kanyang mata pero imbi

"Masarap naman talaga ako, natikman mo na nga." Biro niyang saad. Napailing na lamang ako, pulang pula dahil sa sinabi niya. Hindi ko tuloy mapigilan ang sarili na sapakin siya sa balikat. "Bunganga mo!" Singhal ko sa kanya. Kahit na wala namang nakakarinig sa kanya maliban sa akin, nakakahiya pa rin noh! Natawa lamang siya at hinalikan ako sa pisngi saka umalis sa kotse, pagkaalis niya ay dumako siya sa pinto ko at binuksan ito. Lumabas na rin ako sa kotse. Tinignan ko ang paligid, nasa bundok nga talaga kami. Napamangha ako nang makita ang mga bituin sa langit na kumikinang. "Wow!" Turan ko. "Just stay here for a while. Kukunin ko lang ang mga gamit sa likod ng kotse." Saad ni Sam. Tumango naman ako bilang tugon. Mangha mangha pa rin ako sa kalangitan na kumikinang ng mga tala. So this is what he meant that could ease my mind. At hindi nga siya nagkamali. May inilapag na blanket si Sam sa lupa, malaki iyun. May inilagay din siya na mga chichirya roon, i

Puno nang pagtataka ang utak ko habang nakatingin sa kaibigan at sa kanyang kasama.Kailan ka pa nagtrabaho?” Wika ni Xilla, halatang iniiba niya ang usapan at pinapawala ang pagtataka sa’king mukha.Napabuntong hininga na lamang ako. “Noong nakaraang araw lang.” Sagot ko. Matagal na rin kasi simula nang huli kaming nag-usap at nag-bonding magkakaibigan. Hindi ko na alam kung ano na ang nangyayari sa mga kaibigan ko.Kinuha ko na lamang ang order niya at nang kasama niyang lalaki, take out lang naman ang order nila, nang makuha nila ito ay umalis na rin sila agad. “Ichichika ko sa inyo sa group chat,” bulong niya sa akin bago siya tuluyang umalis ng café.Halos dalawang oras akong nakatayo rito sa cashier, medyo busy kasi ang café at marami rin ang bumibili medyo maulan din kasi, masarap mag-inom ng kape. Nang matapos sa pagtratrabaho ay napaupo ako sa upuan nang nangangalay ang paa, winasak na nga kanina, pinasakit pa ng trabaho ko ang mga paa ko. Napasapo ako sa’king tiyan nang mar

"D-daddy...." Ungol ko nang halikan niya ang perlas ko. Bukang buka ang mga hita ko sa kanyang harapan ngayon. Hawak hawak ko ang ulo niya, mas isinudsod siya sa gitna ko. Napakapit naman ako sa uluhan ko kung nasaan ang aking unan, doon pinipigilan ang ungol ko. Habang kinakain ni Sam ang pagitan ko, dumako naman ang mga kamay niya sa malulusog long dibd*b at hinimas himas ito, sinundot sundot niya ang nipples ko. "Little girl. Sarap mo, ang basang basa mo." Bulong ni Sam sa pagitan ko, napadaing ako nang maramdaman ang init nang buga sa kanyang hininga na tumama sa mahiwaga kong kepay. "Ang sarap...." Ungol ko. Bigla na lang nawala ang mga sakit na nararamdaman ko, napalitan ito nang sarap at kakaibang init. "Sige pa, daddy. Eat me more!!!" Ungol ko. Ang sarap, ang sarap sarap nang pinapadama niya sa akin ngayon. Hindi paman ako nilabasan nang tumigil siya. Pinadapa niya ako at kinain muli ang kepay ko nang nakadapa, mas masarap pa ito ngayon dahil damang dam

"Wala ka pa rin bang girlfriend hanggang ngayon, Sam?" Tanong ni lola na siyang nagpatigil sa akin sa pagngunguya ng pagkain. Nasa hapag kami ngayon, katabi ko si Sam. At sa harapan ko naman ay si Lola at sa harapan naman ni Sam ay si Lolo. Tahimik kaming kumakain hanggang sa bumuka ang bibig ni lola at nagtanong kay Sam. Hindi ko binalinga si Sam, natatakot ako sa magiging sagot niya. At hindi nga ako nagkamali sa hinala ko. "I have, mother." Aniya. Kung ano ang sagot niya kay mommy ay ganoon din ang kanyang naging sagot. Katulad din noong isang araw, dahil sa sagot niya ay nawalan ako ng ganang kumain. Tahimik na lamang akong kumakain sa tabi niya, nawala na ako sa mood. Kung kanina ay ang saya saya ko dahil narito si lola at lolo ngayon ay napalitan ito ng pagkawasak ng puso ko. Hindi naman ako puwedeng mag-walk out dahil kung mas maldita si mommy, mukhang mas double ata si lola. Baka ay masabunutan pa ako nito kapag balakin kong umalis nang hindi nagpapaalam o hind

Hinayaan niya akong matulog. Hindi niya na ako sinermonan o tinanong pa nang marami. Pagkagising ko ay wala na siya sa tabi ko. Mabuti na lamang at wala na siya dahil sa paggising ko ay bigla na lamang ako nakaramdam ng matinding pagkahilo at pagkaduwal. Tumakbo ako patungo sa cr at sumuka roon, sumuka ako nang sumuka pero wala namang lumalabas maliban sa tubig. Ang sakit ng ulo ko. Para itong binibiyak. Nanghihina na ang katawan ko nang makalabas ako nang cr. Humiga ako ulit sa kama ko at napatingin sa kisame. Aabsent na lang kaya ako? Hindi ko na kasi kaya ang sakit ng katawan ko, nahihilo rin ako. Epekto lahat nang pagbubuntis ko. Kinuha ko ang cellphone ko sa may bed side table saka tinext doon si Jake. @Jake. Jake, hindi ako makakapasok ngayon, inform mo si sir saka bigyan mo ako nang notes nang mga lesson ngayon. Hindi naman ako naghintay nang matagal dahil ilang sigundo lang ay nag-reply na ito agad. @Jake. Huh? Bakit naman? Ano bang nangyari say

Nalabas na kami sa aming pagsisiping. Papikit na sana ko ngunit hinalikan ni Rexier ang aking labi saka bumulong sa aking tenga. "Asawa ko, gusto ko lang sabihin kung gaano kita kamahal. Hindi lang dahil asawa kita, kundi dahil ikaw ang naging sandigan ko sa lahat ng panahon. Simula noong dumating ka sa buhay ko, nag-iba ang lahat — mas naging makulay, mas naging totoo, mas naging masaya. Kahit madaming hamon ang dumaan sa atin, hindi mo ako iniwan. Sa halip, pinili mong manatili, umunawa, at iparamdam sa akin na kaya natin basta’t magkasama. Maraming beses na tayong napagod, nasaktan, at muntik nang sumuko, pero sa dulo, lagi pa rin nating pinipili ang isa’t isa. Iyon ang tunay na pagmamahal para sa akin — ‘yung hindi perpekto, pero totoo. ‘Yung kaya tayong buuin kahit ilang beses pa tayong mabasag. Salamat sa pag-aalaga mo, sa pag-unawa mo sa mga pagkukulang ko, at sa hindi mo pagbitaw sa ating dalawa. Walang araw na lumilipas na hindi ko ipinagpapasalamat na ikaw ang asawa ko

After 5 years..... "Mama!" Sigaw nang limang taong anak namin. Bitbit ni Pyreia si Xiever. Naglalakad sila patungo sa aming kinaroroonan. Malaki na si Pyreia ngayon, hindi na siya ang baby na kinakarga ko pa noon. 10 years old na si Pyreia at Pyxier at ang anak naman namin na lalaki ay nasa 5 years old pa. Nasa park kami ngayon, nagpi-picnic dahil day off ngayon nang kanilang ama. Speaking of ama nila, nasa likuran ko si Rexier, nakayakap siya sa akin na parang linta nanaman. "Ang bango mo, asawa ko," bulong niya habang sinisimot ang aking leeg na siyang nagpapakiliti sa akin. "Ano ba yan nakikiliti ako," natatawang turun ko sa kanya at pinipilit siyang lumayo sa akin, tinutulak ko pa siya nang mahina pero hindi pa rin yun tumatalab. "Mommy, nagugutom na daw si Xiever," saad ni Pyreia nang makarating siya sa aming harapan. Tinignan ko ang kanyang likuran, hinahanap ang kanyang kakambal. "Bumili siya nang ice cream sa isang store sa malapit lang, mommy," saad n

Mahigit isang linggo na simula nang makaalis ako nang hospital. Wala akong ibang ginawa sa buong linggo ko kundi ang sumuka at kumain. Na para bang ang lahat nang kinakain ko ay naisusuka ko lang. Mukhang bumabawi ngayon ang baby ko sa isang buwan na tulog ako, naging behave siya sa isang buwan na 'yun tapos ngayon ay gaganti na siya sa lahat ng araw na nakaligtaan niya. "Py, let's go on a date?" Saad sa akin ni Rexier mula sa aking likuran. Hindi ko alam kung nagtatanong ba siya o nag-aaya. Inayos ko ang buhok ko dahil nagluluto ako ngayon nang cookies na kini-crave ko, parang linta naman si Rexier na sunod nang sunod lang sa bawat galaw ko. Nababahala raw kasi siya at baka kung ano ang mangyari sa akin at sa baby namin. Gusto ko na lang siyang sabunutan sana, apaka oa niya. Maayos naman ako saka tatawagin ko naman siya kapag may mangyari sa akin, ih ngayon kasi kung saan ako pupunta at dadako, nasa likuran ko lang siya sumusunod na parang pato. "Nagtatanong ka ba

Matapos niyang ihanda ang pagkain sa plato, agad siyang bumalik sa akin na may dala nang plato, ngunit may isa kaming problema.Naka dextrose ang isa kong kamay, habang ang isa ko ring kamay ay nahihigaan ni Pyreia. "Hmm-""Susubuan na kita..." Putol niya sa sasabihin ko sana. Hindi na ako umangal, wala rin naman akong naisip na iba pang sulosyon para makakain ako. Hinayaan ko siyang subuan ako. Inayos niya ang kanin at ulam sa ibabaw ng kutsara saka itinapat ito sa aking bibig. Nahihiya pa akong buksan ang bibig ko upang salubungin ang kanyang itinapat na pagkain sa akin pero ayaw ko naman siyang mangalay kakahintay sa akin na ibuka ang bibig ko kaya wala na akong nagawa kundi ang ibuka ang aking labi at kainin ang kanyang inilahad.Naging ganoon ang cycle nang pagkain ko. Hindi kami nag-iimikan at nagkakatitigan lamang, nakatitig ako sa kanya habang busy na busy siya sa pagsubo sa akin. Napansin kong nakaligo na siya dahil medyo basa pa ang kanyang buhok, hindi na siya kasing s

Hindi naman inabot ng isang minuto, agad na dumating ang mga nurse at may kasamang doctor ang mga ito. Pinagilid muna nila si Rexier at inasikaso nila ako. Inalis ko muna ang tingin ko kay Rexier nang tutukan ako nang maliwanag na bagay ng doctor. Inalis nila ang tube nang oxygen sa aking bibig. Madami silang ginawa sa akin, nakatulala lamang ako sa kisame habang ginagawa nila ito. Ni hindi ko nga namalayan na tapos na pala sila sa mga pinaggagawa nila. Ngayon ay tinatanong na lamang nila ako nang kung ano-ano na agad ko namang sinasagot."Mahigit dalawang buwan kang walang malay, misis. Mabuti na lamang at malakas ang kapit nang baby, hanggang ngayon ay nasa sinapupunan mo pa rin siya, aalis muna ako, kailangan ko pang i-examine ang dugo mo sa lab," nakangiting saad nang doctor saka umalis na sa silid. At sumunod naman ang mga nurse sa kanya matapos nilang ikabit sa akin ang dextrose.Tanging ako na lamang at si Rexier ang naiwan ngayon sa silid.Nanghihina pa rin ang katawan ko,

Pytricia P.O.VNagising ako nang masakit ang buong katawan. Gising ang diwa ko pero nakapikit pa rin ako. Kumunot ang noo ko nang maramdaman kong may humihimas sa aking palad at para bang may nakahiga sa aking tabi. Gusto kong imulat ang mga mata ko pero mas gusto ko munang pakiramdaman ang paligid. Patay na ba ako? Ang huling naaalala ko lamang ay nawalan ako nang malay, all of the sudden dumilim ang paningin ko. Hindi ko na alam kung ano ang kasunod na nangyari. Nasa heaven na ba ako? "Kumusta na siya?" Rinig kong salita nang kung sino.Kumunot ang noo ko nang marinig ang boses nito, pamilyar ang kanyang boses, na para bang narinig ko na ito rati ngunit hindi ko lang matandaan kung sino. Talaga bang nasa langit ako? O baka nasa imperno ako? Ang bait ko kaya para mapunta sa imperno...... siguro? "Hindi pa rin siya nagigising, I miss her so much, hindi ko akalain na may anak pala kami, na masusundan namin sila Pyxier at Pyreia. All this time, buntis siya at wala man lang akong