Novels by Janijestories

"D-daddy...." Ungol ko nang halikan niya ang perlas ko. Bukang buka ang mga hita ko sa kanyang harapan ngayon. Hawak hawak ko ang ulo niya, mas isinudsod siya sa gitna ko. Napakapit naman ako sa uluhan ko kung nasaan ang aking unan, doon pinipigilan ang ungol ko. Habang kinakain ni Sam ang pagitan ko, dumako naman ang mga kamay niya sa malulusog long dibd*b at hinimas himas ito, sinundot sundot niya ang nipples ko. "Little girl. Sarap mo, ang basang basa mo." Bulong ni Sam sa pagitan ko, napadaing ako nang maramdaman ang init nang buga sa kanyang hininga na tumama sa mahiwaga kong kepay. "Ang sarap...." Ungol ko. Bigla na lang nawala ang mga sakit na nararamdaman ko, napalitan ito nang sarap at kakaibang init. "Sige pa, daddy. Eat me more!!!" Ungol ko. Ang sarap, ang sarap sarap nang pinapadama niya sa akin ngayon. Hindi paman ako nilabasan nang tumigil siya. Pinadapa niya ako at kinain muli ang kepay ko nang nakadapa, mas masarap pa ito ngayon dahil damang dam

"Wala ka pa rin bang girlfriend hanggang ngayon, Sam?" Tanong ni lola na siyang nagpatigil sa akin sa pagngunguya ng pagkain. Nasa hapag kami ngayon, katabi ko si Sam. At sa harapan ko naman ay si Lola at sa harapan naman ni Sam ay si Lolo. Tahimik kaming kumakain hanggang sa bumuka ang bibig ni lola at nagtanong kay Sam. Hindi ko binalinga si Sam, natatakot ako sa magiging sagot niya. At hindi nga ako nagkamali sa hinala ko. "I have, mother." Aniya. Kung ano ang sagot niya kay mommy ay ganoon din ang kanyang naging sagot. Katulad din noong isang araw, dahil sa sagot niya ay nawalan ako ng ganang kumain. Tahimik na lamang akong kumakain sa tabi niya, nawala na ako sa mood. Kung kanina ay ang saya saya ko dahil narito si lola at lolo ngayon ay napalitan ito ng pagkawasak ng puso ko. Hindi naman ako puwedeng mag-walk out dahil kung mas maldita si mommy, mukhang mas double ata si lola. Baka ay masabunutan pa ako nito kapag balakin kong umalis nang hindi nagpapaalam o hind

Hinayaan niya akong matulog. Hindi niya na ako sinermonan o tinanong pa nang marami. Pagkagising ko ay wala na siya sa tabi ko. Mabuti na lamang at wala na siya dahil sa paggising ko ay bigla na lamang ako nakaramdam ng matinding pagkahilo at pagkaduwal. Tumakbo ako patungo sa cr at sumuka roon, sumuka ako nang sumuka pero wala namang lumalabas maliban sa tubig. Ang sakit ng ulo ko. Para itong binibiyak. Nanghihina na ang katawan ko nang makalabas ako nang cr. Humiga ako ulit sa kama ko at napatingin sa kisame. Aabsent na lang kaya ako? Hindi ko na kasi kaya ang sakit ng katawan ko, nahihilo rin ako. Epekto lahat nang pagbubuntis ko. Kinuha ko ang cellphone ko sa may bed side table saka tinext doon si Jake. @Jake. Jake, hindi ako makakapasok ngayon, inform mo si sir saka bigyan mo ako nang notes nang mga lesson ngayon. Hindi naman ako naghintay nang matagal dahil ilang sigundo lang ay nag-reply na ito agad. @Jake. Huh? Bakit naman? Ano bang nangyari say

Nasa gilid ng bintana pumuwesto si Sam. Nasapaslak pa rin sa kanyang mukha ang bagot na bagot na mukha. Naka-upo siya roon, kunot ang noo at halos dumurugo na ang kanyang kamao sa sobrang higpit nang pagkakuyom niya rito. "Ikaw na mag-serve nito sa uncle mo, Fionnarie. Mukhang wala ata siya sa mood ngayon ih, kulang na lang ay sapakin niya ako." Saad ni Jake sa akin. Inilahad niya sa akin ang tray na dala dala niya na kung saan ay naroon ang order ni Uncle Sam. "Huh? Bakit ako? Yung ibang waiters pala?" Kunot noong tanong ko. Kahit ako ay ayaw kong pagsilbihan ang lalaking 'yun! Baka hihilain na lamang ako nun bigla paalis sa coffee shop ni Jake, edi mawawalan ako nang trabaho nito. "Takot din sila ih. Ako nga na boss nila inutusan nila ako na ibigay ang order sa Uncle mo kasi takot sila rito." Porma niya. "Nangangain ba siya? Hindi naman di ba," irap na tanong ko. Ibang klaseng kain lang kasi ang ginagawa niya sa akin. "Hindi nga pero mukhang papatay naman ng

Maaga akong pumasok ngayon sa school, iniiwasan si Sam na maghatid sa akin. Kagabi magkatabi kaming matulog pero sa pagtulog ay hindi ko siya niyakap, ni pagsalita sa kanya ay hindi ko ginawa. Naging tahimik lamang ako sa kanyang paligid. Bawat minuto ay naririnig ko ang malalim niyang pagbuntong hininga. Batid ko na may gusto siyang sabihin pero hindi niya magawa. Nakaukit kasi sa mukha ko ang salitang 'Don't talk to me.' Akala niya nakakalimutan ko ang usapan nila ni mommy? Girlfriend pala ah. Tumabi ako kay Jake ng upo. "Sabayan mo 'ko mamaya sa cafe mo, Jake." Turan ko sa kanya nang magtabi kami. Wala pa naman ang professor namin kaya malaya kaming makakapag usap nang walang magagalit sa amin. Kumunot ang noo na binalinga niya ako. "You didn't come last night?" Tanong niya. Umiling ako. "May nilakad din kasi ako, kaya balak ko na ngayon na lang." Saad ko. Hindi ko sinabi sa kanya ang impormasyon tungkol sa pagpunta ko sa hospital para magpa-check. Tumango t

Bandang alas otso na ako nakauwi dahil bumili pa ako nang mga gamit, patay din ang cellphone ko kaya hindi ko natawagan si Manong Berto na sundin ako kaya sumakay pa ako nang tricycle pauwi. Pagkatapak ko sa sala ay agad na bumungad sa akin ang sandamakmak na katulong na nasa sala at sa gitna ay ang kanilang boss na nandidilim ang paningin, sinamahan pa nang pag-iigti nang panga. Kumunot ang noo ko. Puno nang pagtataka kung bakit nagkukumpulan sila at halata naman sa itsura ni Sam na galit na galit ito. Tumikhim ako upang makuha ang kanilang atensyon, hindi kasi nila ako napansin nang pumasok ako sa mansion. Lahat ng mga ulo at mata ay bumaling sa akin. "Fionnarie!!!!" Parang lion na sigaw ni Sam nang makita ako. Mabibigat ang hakbang na lumapit siya sa akin. Nandidilim ang paningin. Bahagya akong natakot sa kanyang awra dahil feeling ko ilang minuto na lang ay kaya niya akong saktan. "Where have you been!!! Tinatawag kita pero walang sumasagot!! Sinundo ka ni Man

Nalabas na kami sa aming pagsisiping. Papikit na sana ko ngunit hinalikan ni Rexier ang aking labi saka bumulong sa aking tenga. "Asawa ko, gusto ko lang sabihin kung gaano kita kamahal. Hindi lang dahil asawa kita, kundi dahil ikaw ang naging sandigan ko sa lahat ng panahon. Simula noong dumating ka sa buhay ko, nag-iba ang lahat — mas naging makulay, mas naging totoo, mas naging masaya. Kahit madaming hamon ang dumaan sa atin, hindi mo ako iniwan. Sa halip, pinili mong manatili, umunawa, at iparamdam sa akin na kaya natin basta’t magkasama. Maraming beses na tayong napagod, nasaktan, at muntik nang sumuko, pero sa dulo, lagi pa rin nating pinipili ang isa’t isa. Iyon ang tunay na pagmamahal para sa akin — ‘yung hindi perpekto, pero totoo. ‘Yung kaya tayong buuin kahit ilang beses pa tayong mabasag. Salamat sa pag-aalaga mo, sa pag-unawa mo sa mga pagkukulang ko, at sa hindi mo pagbitaw sa ating dalawa. Walang araw na lumilipas na hindi ko ipinagpapasalamat na ikaw ang asawa ko

After 5 years..... "Mama!" Sigaw nang limang taong anak namin. Bitbit ni Pyreia si Xiever. Naglalakad sila patungo sa aming kinaroroonan. Malaki na si Pyreia ngayon, hindi na siya ang baby na kinakarga ko pa noon. 10 years old na si Pyreia at Pyxier at ang anak naman namin na lalaki ay nasa 5 years old pa. Nasa park kami ngayon, nagpi-picnic dahil day off ngayon nang kanilang ama. Speaking of ama nila, nasa likuran ko si Rexier, nakayakap siya sa akin na parang linta nanaman. "Ang bango mo, asawa ko," bulong niya habang sinisimot ang aking leeg na siyang nagpapakiliti sa akin. "Ano ba yan nakikiliti ako," natatawang turun ko sa kanya at pinipilit siyang lumayo sa akin, tinutulak ko pa siya nang mahina pero hindi pa rin yun tumatalab. "Mommy, nagugutom na daw si Xiever," saad ni Pyreia nang makarating siya sa aming harapan. Tinignan ko ang kanyang likuran, hinahanap ang kanyang kakambal. "Bumili siya nang ice cream sa isang store sa malapit lang, mommy," saad n

Mahigit isang linggo na simula nang makaalis ako nang hospital. Wala akong ibang ginawa sa buong linggo ko kundi ang sumuka at kumain. Na para bang ang lahat nang kinakain ko ay naisusuka ko lang. Mukhang bumabawi ngayon ang baby ko sa isang buwan na tulog ako, naging behave siya sa isang buwan na 'yun tapos ngayon ay gaganti na siya sa lahat ng araw na nakaligtaan niya. "Py, let's go on a date?" Saad sa akin ni Rexier mula sa aking likuran. Hindi ko alam kung nagtatanong ba siya o nag-aaya. Inayos ko ang buhok ko dahil nagluluto ako ngayon nang cookies na kini-crave ko, parang linta naman si Rexier na sunod nang sunod lang sa bawat galaw ko. Nababahala raw kasi siya at baka kung ano ang mangyari sa akin at sa baby namin. Gusto ko na lang siyang sabunutan sana, apaka oa niya. Maayos naman ako saka tatawagin ko naman siya kapag may mangyari sa akin, ih ngayon kasi kung saan ako pupunta at dadako, nasa likuran ko lang siya sumusunod na parang pato. "Nagtatanong ka ba

Matapos niyang ihanda ang pagkain sa plato, agad siyang bumalik sa akin na may dala nang plato, ngunit may isa kaming problema.Naka dextrose ang isa kong kamay, habang ang isa ko ring kamay ay nahihigaan ni Pyreia. "Hmm-""Susubuan na kita..." Putol niya sa sasabihin ko sana. Hindi na ako umangal, wala rin naman akong naisip na iba pang sulosyon para makakain ako. Hinayaan ko siyang subuan ako. Inayos niya ang kanin at ulam sa ibabaw ng kutsara saka itinapat ito sa aking bibig. Nahihiya pa akong buksan ang bibig ko upang salubungin ang kanyang itinapat na pagkain sa akin pero ayaw ko naman siyang mangalay kakahintay sa akin na ibuka ang bibig ko kaya wala na akong nagawa kundi ang ibuka ang aking labi at kainin ang kanyang inilahad.Naging ganoon ang cycle nang pagkain ko. Hindi kami nag-iimikan at nagkakatitigan lamang, nakatitig ako sa kanya habang busy na busy siya sa pagsubo sa akin. Napansin kong nakaligo na siya dahil medyo basa pa ang kanyang buhok, hindi na siya kasing s

Hindi naman inabot ng isang minuto, agad na dumating ang mga nurse at may kasamang doctor ang mga ito. Pinagilid muna nila si Rexier at inasikaso nila ako. Inalis ko muna ang tingin ko kay Rexier nang tutukan ako nang maliwanag na bagay ng doctor. Inalis nila ang tube nang oxygen sa aking bibig. Madami silang ginawa sa akin, nakatulala lamang ako sa kisame habang ginagawa nila ito. Ni hindi ko nga namalayan na tapos na pala sila sa mga pinaggagawa nila. Ngayon ay tinatanong na lamang nila ako nang kung ano-ano na agad ko namang sinasagot."Mahigit dalawang buwan kang walang malay, misis. Mabuti na lamang at malakas ang kapit nang baby, hanggang ngayon ay nasa sinapupunan mo pa rin siya, aalis muna ako, kailangan ko pang i-examine ang dugo mo sa lab," nakangiting saad nang doctor saka umalis na sa silid. At sumunod naman ang mga nurse sa kanya matapos nilang ikabit sa akin ang dextrose.Tanging ako na lamang at si Rexier ang naiwan ngayon sa silid.Nanghihina pa rin ang katawan ko,

Pytricia P.O.VNagising ako nang masakit ang buong katawan. Gising ang diwa ko pero nakapikit pa rin ako. Kumunot ang noo ko nang maramdaman kong may humihimas sa aking palad at para bang may nakahiga sa aking tabi. Gusto kong imulat ang mga mata ko pero mas gusto ko munang pakiramdaman ang paligid. Patay na ba ako? Ang huling naaalala ko lamang ay nawalan ako nang malay, all of the sudden dumilim ang paningin ko. Hindi ko na alam kung ano ang kasunod na nangyari. Nasa heaven na ba ako? "Kumusta na siya?" Rinig kong salita nang kung sino.Kumunot ang noo ko nang marinig ang boses nito, pamilyar ang kanyang boses, na para bang narinig ko na ito rati ngunit hindi ko lang matandaan kung sino. Talaga bang nasa langit ako? O baka nasa imperno ako? Ang bait ko kaya para mapunta sa imperno...... siguro? "Hindi pa rin siya nagigising, I miss her so much, hindi ko akalain na may anak pala kami, na masusundan namin sila Pyxier at Pyreia. All this time, buntis siya at wala man lang akong