Romans de Janijestories

Hinila ako ni Dante patungo sa gitna ng gubat. Hindi ko alam kung ano ba ang trip niya ngayon at bakit niya ako dinala rito pero binitawan niya lamang ang kamay ko ng nasa gita na kami ng kagubatan. Matalim ko siyang tinignan saka pinagpag ko ang sarili dahil maraming insekto ang tumama sa akin kanina habang hila-hila niya ako. "Ano bang problema mo dati? Alam mo na nga na maggagabi na pero dinala mo pa rin ako sa gitna ng gubat!" Singhal ko sa kanya. Halos lumabas na ang ugat ko sa aking leeg sa sigaw ko na 'yun. Sa utak ko naman ay nagtabi-tabi ako dahil nasa gitna kami ng gubat at baka kung anong mga elemento at mga nilalang ma distorbo ko dahil sa aking pagsigaw. Sorry naman, naiinis lang ako sa lalaking nasa harapan ko ngayon. Kahit na napakasarap niya at napakagwapong tignan, ay mas nananaig ang inis ko sa kanya at ang pangako ko sa aking sarili na iiwasan siya. "What is wrong with you my wife? Kahapon lang maayos tayo ah, we even make out. Tapos ngayon parang gusto

Franz P.O.V Gusto kong bisitahin ngayon si Jolly. Mahigit ilang araw ko na siyang hindi na kita at nanghihina na ako dahil dito. Pero pinipigilan ako ni Gerlad dahil delikado raw. “Paano kaya kung kidnapin ko si Jolly at ikulong siya rito sa head quarters tulad ng ginawa mo kay Winte? Gerlad hindi ko kaya na hindi makita si Jolly araw araw, hindi pa kami nagbabati kaya wala akong natatanggap sa kanya sa tawag,” saad ko kay Gerlad sa aking tabi.Nasa sala kami ngayon at umiinom ng alak. Talaga hindi kasi mawala sa isipan ko ang pinakamamahal kong babae, gusto ko na siyang makita, gusto ko ng makita ang maganda niyang mukha, ang maamo niyang itsura at higit sa lahat ang mahawakan ang kanyang balat. Lahat ay pinangungulilaan ko kay Jolly.“Correction I didn’t kidnap Winter,” saad ni Gerlad saka nagsalin ng inumin sa kanyang baso.“Yeah, hindi mo nga siya dinakip pero kinulong mo naman siya rito, himala at hindi siya nagsisigaw ngayon,” nakangising sabi ko kay Gerlad.Dumaan ang ngit

Villa P.O.V Nakatulala lamang ako sa higaan ko ngayon, iniisip ko pa rin ang masarap na nangyari sa amin ni Dante. Hindi ko alam pero hanggang ngayon ay sinasaisip ko pa rin ito. Hindi mawala wala sa katawan ko ang mga haplos niya, ang kanyang maiinit na haplos na lumalakbay sa katawan ko. Pero habang iniisip ko si Dante ay biglang lumitaw sa isipan ko ang nakangiting si John. Si John na parating nan diyan noong walang wala pa ako. Na parating na diyan sa tuwing kailangan ko siya. Napabuntong hininga ako, nakaramdam ng konsensya. Hindi ito maaari, kahit na asawa ko si Dante, para na rin akong nagloloko kay John. Napasabunot ako sa sarili kong buhok. Kasalanan ko 'tong lahat kaya nagkakagulo. Simula ngayon ay iiwasan ko na si Dante. Sana nga lang ay hindi ko na siya makita pa muli bukas. Pero mukhang ang kahilingan na 'yun ay hindi nangyari dahil habang patuloy kami sa pagche-check up ng mga tao sa bundok ay lumitaw siya bigla. "Hala paparating na si Dante. Ang gwap

Agad kaming nagbihis ulit ni Dante ng matapos dahil baka dumating na si Alysa at si lola. Nang makapagbihis ay dumako sa akin si Dante saka hinalikan niya ng mariin ang labi ko. Nang hindi na kami makahinga ay tinulak ko siya ng mahina. “Baka padating na si lola,” natatawa kong turan sa kanya.Hinalikan niya pa ako sa noo bago kami lumabas ng silid niya, timing naman at dumating na si lola. Bahagya akong dumistansya sa kanya, nang tignan ko si Dante ay kumunot ang noo niya na animo’y gusto akong pagalitan sa pagdistansya ko. Pinanlakihan ko siya nang tingin ng akmang lalapit siya sa akin mula. Binagbabantaan ko siya gamit ang mga mata ko at sinasabi rito na ‘huwag kang lalapit.’“Oh mga apo ko, nag-usap ba kayo habang wala ako?” tanong ni lola sa amin, sa likuran nito ay si Alysa na may bitibit bitibit na sapot na ang laman ay mais.Tumango si Dante sa kanya. “Yes po lola, ang sarap nga po ng pag-uusap naming,” sabi ni Dante kay lola may kahulugan sa sinasabi nito.Pinaningkitan

Inihagis ako ni Dante sa kama. Saka sinunggaban ng halik. Hinahalikan niya ako na para bang uhaw na uhaw siya sa mga labi ko. Ang kamay niya ay muling naglalakbay sa malawak kong bundok, habang ang isa niya namang kamay ay inaalis ang saplot ko sa pang-ibaba. "Ahhh.... D-dante..." halinghing ko. Sa isang iglap ay wala na akong saplot pang ibaba. Sinimulan niyang himas-himasin ang namamasa kung perlas. Ang mga halik niya ay unti-unting bumababa hanggang sa dumako ito sa dibdib ko, dumede siya roon na parang isang bata. Napapakapit ako sa buhok niya nang laruin niya ang n*pples ko sa loob nang mainit niyang bibig. Dinidilaan niya ito at sinisipsip. Napapa-ungol na lamang ako sa sarap nang ginagawa niya, sinasabayan pa ng mga daliri niya na nasa ibaba ko na siyang pinipisil niya at hinihimas. "Ohhh.... D-daddy..." Ungol ko. Mas lalo niyang ibinuka ang mga hita ko. Basang basa ang pagitan ko ngayon at mas lalo itong namamasa dahil sa ginagawa sa akin ni Dante. "Ohhh I- m

Natagilan ako sa kinatatayuan ko ngayon dahil sa sinabi ng lola. Si Dante?Rinig na rinig ko ang malakas na pagkabog ng puso ko, hinihintay na lumabas ang lalaking inaasahan ko at ganoon na lamang nanghina ang mga tuhod ko nang lumabas ang isang matikas na lalaki mula sa loob ng silid, walang iba kundi si Dante.Dahil sa gulat ay nabitawan ko ang hawak kong medical kit. Nakuha ko ang atensyon nila, gayun din ang atensyon ni Dante. Nang magtinginan kami ay ganoon na lamang din nanlaki ang mga mata niya tulad ko. “Villa?” Rinig kong wika niya. “Dante…” hindi makapaniwalang tawag ko sa kanya. Bakit siya nandito? Bakit siya nasa malayo at nang suriin ko ang katawan niya ay puno nanaman ito ng sugat tulad nang sabi ni lola. Wala siyang suot na pang-itaas na damit kaya klarong klaro ng mga mata ko ang kanyang sugat. “Magkakilala kayo apo?” tanong ni lola saka pumagitna sa amin. Akmang sasagot na si Dante nang bigla akong nagsalita. “Maupo na po kayo doon lola, saka Dante maupo ka na

Nalabas na kami sa aming pagsisiping. Papikit na sana ko ngunit hinalikan ni Rexier ang aking labi saka bumulong sa aking tenga. "Asawa ko, gusto ko lang sabihin kung gaano kita kamahal. Hindi lang dahil asawa kita, kundi dahil ikaw ang naging sandigan ko sa lahat ng panahon. Simula noong dumating ka sa buhay ko, nag-iba ang lahat — mas naging makulay, mas naging totoo, mas naging masaya. Kahit madaming hamon ang dumaan sa atin, hindi mo ako iniwan. Sa halip, pinili mong manatili, umunawa, at iparamdam sa akin na kaya natin basta’t magkasama. Maraming beses na tayong napagod, nasaktan, at muntik nang sumuko, pero sa dulo, lagi pa rin nating pinipili ang isa’t isa. Iyon ang tunay na pagmamahal para sa akin — ‘yung hindi perpekto, pero totoo. ‘Yung kaya tayong buuin kahit ilang beses pa tayong mabasag. Salamat sa pag-aalaga mo, sa pag-unawa mo sa mga pagkukulang ko, at sa hindi mo pagbitaw sa ating dalawa. Walang araw na lumilipas na hindi ko ipinagpapasalamat na ikaw ang asawa ko

After 5 years..... "Mama!" Sigaw nang limang taong anak namin. Bitbit ni Pyreia si Xiever. Naglalakad sila patungo sa aming kinaroroonan. Malaki na si Pyreia ngayon, hindi na siya ang baby na kinakarga ko pa noon. 10 years old na si Pyreia at Pyxier at ang anak naman namin na lalaki ay nasa 5 years old pa. Nasa park kami ngayon, nagpi-picnic dahil day off ngayon nang kanilang ama. Speaking of ama nila, nasa likuran ko si Rexier, nakayakap siya sa akin na parang linta nanaman. "Ang bango mo, asawa ko," bulong niya habang sinisimot ang aking leeg na siyang nagpapakiliti sa akin. "Ano ba yan nakikiliti ako," natatawang turun ko sa kanya at pinipilit siyang lumayo sa akin, tinutulak ko pa siya nang mahina pero hindi pa rin yun tumatalab. "Mommy, nagugutom na daw si Xiever," saad ni Pyreia nang makarating siya sa aming harapan. Tinignan ko ang kanyang likuran, hinahanap ang kanyang kakambal. "Bumili siya nang ice cream sa isang store sa malapit lang, mommy," saad n

Mahigit isang linggo na simula nang makaalis ako nang hospital. Wala akong ibang ginawa sa buong linggo ko kundi ang sumuka at kumain. Na para bang ang lahat nang kinakain ko ay naisusuka ko lang. Mukhang bumabawi ngayon ang baby ko sa isang buwan na tulog ako, naging behave siya sa isang buwan na 'yun tapos ngayon ay gaganti na siya sa lahat ng araw na nakaligtaan niya. "Py, let's go on a date?" Saad sa akin ni Rexier mula sa aking likuran. Hindi ko alam kung nagtatanong ba siya o nag-aaya. Inayos ko ang buhok ko dahil nagluluto ako ngayon nang cookies na kini-crave ko, parang linta naman si Rexier na sunod nang sunod lang sa bawat galaw ko. Nababahala raw kasi siya at baka kung ano ang mangyari sa akin at sa baby namin. Gusto ko na lang siyang sabunutan sana, apaka oa niya. Maayos naman ako saka tatawagin ko naman siya kapag may mangyari sa akin, ih ngayon kasi kung saan ako pupunta at dadako, nasa likuran ko lang siya sumusunod na parang pato. "Nagtatanong ka ba

Matapos niyang ihanda ang pagkain sa plato, agad siyang bumalik sa akin na may dala nang plato, ngunit may isa kaming problema.Naka dextrose ang isa kong kamay, habang ang isa ko ring kamay ay nahihigaan ni Pyreia. "Hmm-""Susubuan na kita..." Putol niya sa sasabihin ko sana. Hindi na ako umangal, wala rin naman akong naisip na iba pang sulosyon para makakain ako. Hinayaan ko siyang subuan ako. Inayos niya ang kanin at ulam sa ibabaw ng kutsara saka itinapat ito sa aking bibig. Nahihiya pa akong buksan ang bibig ko upang salubungin ang kanyang itinapat na pagkain sa akin pero ayaw ko naman siyang mangalay kakahintay sa akin na ibuka ang bibig ko kaya wala na akong nagawa kundi ang ibuka ang aking labi at kainin ang kanyang inilahad.Naging ganoon ang cycle nang pagkain ko. Hindi kami nag-iimikan at nagkakatitigan lamang, nakatitig ako sa kanya habang busy na busy siya sa pagsubo sa akin. Napansin kong nakaligo na siya dahil medyo basa pa ang kanyang buhok, hindi na siya kasing s

Hindi naman inabot ng isang minuto, agad na dumating ang mga nurse at may kasamang doctor ang mga ito. Pinagilid muna nila si Rexier at inasikaso nila ako. Inalis ko muna ang tingin ko kay Rexier nang tutukan ako nang maliwanag na bagay ng doctor. Inalis nila ang tube nang oxygen sa aking bibig. Madami silang ginawa sa akin, nakatulala lamang ako sa kisame habang ginagawa nila ito. Ni hindi ko nga namalayan na tapos na pala sila sa mga pinaggagawa nila. Ngayon ay tinatanong na lamang nila ako nang kung ano-ano na agad ko namang sinasagot."Mahigit dalawang buwan kang walang malay, misis. Mabuti na lamang at malakas ang kapit nang baby, hanggang ngayon ay nasa sinapupunan mo pa rin siya, aalis muna ako, kailangan ko pang i-examine ang dugo mo sa lab," nakangiting saad nang doctor saka umalis na sa silid. At sumunod naman ang mga nurse sa kanya matapos nilang ikabit sa akin ang dextrose.Tanging ako na lamang at si Rexier ang naiwan ngayon sa silid.Nanghihina pa rin ang katawan ko,

Pytricia P.O.VNagising ako nang masakit ang buong katawan. Gising ang diwa ko pero nakapikit pa rin ako. Kumunot ang noo ko nang maramdaman kong may humihimas sa aking palad at para bang may nakahiga sa aking tabi. Gusto kong imulat ang mga mata ko pero mas gusto ko munang pakiramdaman ang paligid. Patay na ba ako? Ang huling naaalala ko lamang ay nawalan ako nang malay, all of the sudden dumilim ang paningin ko. Hindi ko na alam kung ano ang kasunod na nangyari. Nasa heaven na ba ako? "Kumusta na siya?" Rinig kong salita nang kung sino.Kumunot ang noo ko nang marinig ang boses nito, pamilyar ang kanyang boses, na para bang narinig ko na ito rati ngunit hindi ko lang matandaan kung sino. Talaga bang nasa langit ako? O baka nasa imperno ako? Ang bait ko kaya para mapunta sa imperno...... siguro? "Hindi pa rin siya nagigising, I miss her so much, hindi ko akalain na may anak pala kami, na masusundan namin sila Pyxier at Pyreia. All this time, buntis siya at wala man lang akong

Pinalitan ko ang sim nang cellphone. Tawag kasi nang tawag si Sam naiirita na ako rito. Lugmok na lugmok ako ngayon dito sa Japan. Mahigit dalawang buwan na ako rito. Malaki na ang tiyan ko kaya hindi ako masyadong makagalaw. Hirap na hirap ako sa pagbubuntis na ako lamang mag-isa. Kapag may cravings ako na pagkain, ako pa mismo ang magluluto kahit na pagod na pagod ang katawan ko. SAM P.O.V Before 2 months. Nagising ako na mag-isa na lamang sa kama at wala na si Fiona sa tabi ko. Tumingin tingin ako sa paligid. Wala si Fiona. Siguro ay bumaba na siya at kumain. Tumayo na ako ay umalis sa kama. Bumaling ang tingin ko sa cellphone ko na nasa ibabaw nang kama. Tumutunog ito pahiwatig na may tumatawag. Kinuha ko ito at sinagot. Unknown number kasi. "Hi babe! Nasaan ka ba? Hindi ba magpapa-check up tayo ngayon?" Panimula sa akin ni Helian. Sa boses pa lang niya ay alam na alam ko na kung sino ito. Si Helian ay kababata ko. Buntis siya ngayon at gusto niyang sa

Nagising na lamang ako na nasa kama na. Nang tignan ko ang gilid ko ay naroon si Sam. Natutulog pa. Dahan-dahan akong bumangon para hindi magising si Sam. Dadako na sana ako banyo pero biglang tumunog ang cellphone ni Sam na nasa ibabaw nang mesa. Hindi ko sana papansinin iyun pero napukaw ang atensyon ko sa isang pangalan. Pangalan babae ito. Nagdadalawang isip pa ako kung kukunin ko ba ang cellphone o hindi. Pero nang tumunog ito ulit pahiwatig na isang text nanaman ang dumating. Buong tapang ko nang kinuha ang cellphone at isinama ito sa banyo. Binasa ko ang nasa notification. Hindi ko naman kasi ma open ang cellphone ni Sam dahil hindi ko alam ang password. @Helian. Hi babe. Bakit hindi mo na ako pinapansin? Magpapa-check up pa tayo kay baby. Natigilan ako sa nabasa ko. Baby? Anong baby? May isa pang text na naroon kaya binasa ko 'yun. Malakas ang tibok nang puso ko. May hinuha na ang utak ko kung ano ito pero gusto ko pa ring makasiguro. @Helian. Binunti

"Ok na siguro ang perang 'to." Saad ko sa sarili ko habang nasa cafe ako, binibilang ang naipon kong pera. Inilagay ko sa bangko kanina lang.“Ano ba talaga ang balak mo, Fiona? Sabihin mo na lang sa akin para tulungan kita.” Pamimilit ni Jake sa akin. Itinago ko ang card sa bulsa ko, mahigit kumulang 100 thousand naman ang naipon ko. Tama na ‘yun para makaalis ako sa bansa, balak kong pumunta sa Japan at doon manirahan ng tuluyan, malayo sa disappointment ng pamilya ko at Sam. Inis na binalinga ko si Jake. “Huwag ka na lang mangealam Jake, kaya ko na ang sarili ko, baka isumbong mo pa ako pagnagkataon.” Turan ko sa kanya. “I would never do that!” Singhal niya sa akin.Umiling-iling pa rin ako, walang balak na sabihin sa kanya ang pakay ko. Next week na ako aalis, nakapag-book na rin ako ng flight pa Japan. Ang kailangan ko na lang gawin ngayon ay mag-impake at magpaalam sa iba kong kaibigan. “May masamang kutob ako sayo, Fiona.” Saad sa akin ni Jake.Hindi naman masyadong busy n

"Tignan mo ginawa mo sa akin!!!" Sigaw ko kay Sam. May klase pa ako ngayon pero hindi ko magawang tumayo nang maayos dahil nanginginig ang mga paa ko nangangalay din. Sinong hindi sasakit ang mga hita ih halos hindi niya na ako tigilan kagabi kahit na para na akong lantang gulay. Nawala na rin sa utak ko na may klase pa pala ako kinabukasan kaya ayon todo giling din ako. "Tatawagan ko na lang ang professor mo, sasabihin kong hindi ka makakapasok." Aniya. Hindi na ako umangal pa, talagang hindi na rin kasi kaya ng katawan ko ang bumangon. P*tangina hindi na talaga ako uulit sa buong magdamagan, puwede naman na 2 rounds lang pero itong si Sam kagabi ilang rounds ang ginawa. Bumalik ako sa pagtulog, siya ang umasikaso sa akin, binihisan niya ako at pinunasan. Nagising na lamang ako nang may pagkain na sa harapan ko, timing na dala-dala ito ni Sam nang pumasok siya sa silid. "Kumain ka muna para bumalik ang lakas mo." Aniya sa akin. Inalalayan niya akong maupo sa

"Yung kamay mo, Sam!" Singhal ko Sam nang dumako ang kamay niya sa hita ko at pinipisil-pisil ito. Hinihimas himas niya rin. "Behave lang naman ako, baby." Aniya. Behave? Ih kulang na lang dumako na ang mga daliri niya sa perlas ko ih. Buti na lang at naka-panty pa ako. Bale nasa tabi ko siya ngayon, nakadapa ako habang siya ay nakahilata sa tabi ko, yakap-yakap ako. "Humarap ka, baby. Gusto kong dumede." Aniya na siyang nagpailing sa akin. "Wala talagang pinipiling panahon 'yang kalibog*n mo noh?" Saad ko sa kanya. "Basta sayo, baby. Wala akong pinipili, parati akong tinitigasan. Makita ko lang mukha mo naninigas na ako." Tulad nga nang hinala ko, dumako ang kamay niya sa panty ko at dahan-dahang inalis ito sa katawan ko. Hinayaan ko lamang siya, namamasa na rin naman ang pagitan ko. Init na init na rin sa kanya. "D-daddy...." ungol ko nang sinimulan niyang himas himasin ang namamasa kong perlas. "You're so wet, baby. Tumutulo sa basa..." bulong ni Sam sa aking

"Ano ang balak mo? Sasabihin mo kila Tita?" Tanong sa akin ni Jake nang matapos ang klase namin. Nasa shop niya kami ngayon, walang masyadong costumer kaya nakakapag-chismis siya sa akin. Nasa may counter ako ngayon, naghihintay ng costumer habang siya naman ay nasa tabi ko lang. Nagkibit-balikat ako. "Hindi ko pa sinasabi sa kanila, at wala rin akong balak na sabihin." Pag-amin ko. Nagpapasalamat ako kay Jake dahil naging tapat siya, hindi niya sinabi kila mommy o kanino man. Kumunot ang noo niya. "Kahit sa ama nang dinadala mo?" Tanong niya. Tumango ako bilang sagot. Napa 'O' ang bibig niya. "Ano ang balak mo ngayon? Dalawang buwan na, mahahalata na nalumalaki ang tiyan mo." Aniya. "May plano na ako, nag-iipon na lang para maiwasagawa 'yun, siguro ay sa susunod na buwan, gagawin ko na." Ani ko sa kanya. "Anong plano?" "Nasasaakin na 'yun," sabi ko. Wala nino man ang puwedeng makaalam sa plano ko, at baka maudlot pa. Tinapik ni Jake ang balikat ko. "Basta