My Obstetrician's Sinful Secret Dark Desire
CONTENT WARNING ⚠️
This is a twisted, forbidden romance featuring steamy content, illegal doings, corruption, and drúg-related crimes. Expect heavy themes of betrayal and moral depravity.
If you are looking for a safe or wholesome story, this isn't it. Read at your own risk. You have been warned.
✧✧✧
Ang asawa ni Ciara na si Luca ay napaka cold, quick-tempered, and possessive, giving her duty, but never real affection. Two years of marriage, Ciara felt trapped, swallowed by shadows and confinement with no escape.
Then dumating si Dr. Collins, the skilled, charming obstetrician her mother-in-law insisted on for their fertility program. But destiny plays cruel games. Hindi lang basta Doctor si Dr. Collins sa buhay ni Ciara, he’s the man she once secretly loved. At bawat titig, bawat tanong nito, unti-unting binabalik kay Ciara ang init na matagal nang nawala sa pagitan nila.
Now Ciara is torn between her husband, whose control is almost too much to bear, and Dr. Collins, who tempts her with a love she knows is forbidden.
Sino kaya ang pipiliin ni Ciara? Her vow to Luca, or her heart that beats for Dr. Collins?
อ่าน
Chapter: Ch. 26: Threatened Ciara's point of view Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Ang init na dumadaloy sa mga ugat ko ay parang bulkang sasabog. Parang nakalimutan ko ang pagod at ang takot. Ang nakita ko na lang ay ang makitid na balat ni Leila na pilit idinidikit sa asawa ko.Padabog kong itinulak ang pinto ng veranda. Ang kalabog niyon ay sapat na para mapatalon si Leila at mapaharap sa akin si Luca na nanlalaki ang mata. "Wow. Ang ganda ng view dito sa veranda, ah? May kasama pang live show," sarkastiko kong bungad habang naglalakad palapit sa kanila. "Leila, hindi ko alam na pati sa patay na lamay, naghahanap ka pa rin ng lalakeng masasandalan. O baka naman sadyang makati lang talaga 'yang suot mong silk robe?""Ciara! It’s not what you think," mabilis na sabi ni Luca, lumalayo agad kay Leila."Hindi ang iniisip ko ang problema rito, Luca! Ang problema ay 'tong linta na 'to na hindi alam kung saan lulugar!" Baling ko kay Leila na ngayon ay nag-aala-kawa
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-13
Chapter: Ch. 25: Burial Ciara's point of view Lumipas ang dalawang araw na parang isang mahabang bangungot na ayaw matapos. Sa wakas, na-release na rin ang katawan ni Papa Eduardo mula sa punerarya matapos ang autopsy. Dahil sa tindi ng tensyon at sa banta ng mga naniningil, nag-decide si Luca na sa funeral chapel na lang ganapin ang burol, sa isang exclusive mortuary para kahit papaano ay may security.Two days lang ang viewing. Maikli lang talaga at masyadong mabilis, parang minamadali ang pamamaalam dahil lahat kami, nakakaramdam na may nakamasid sa bawat galaw namin.Huling gabi na ng burol. Ang amoy ng sandamakmak na puting bulaklak ay humahalo sa amoy ng kandila. It was suffocating. Nakaupo ako sa front row, suot ang isang itim na dress na medyo maluwag sa bewang. Kahit puyat at pagod, kailangan kong maging matatag para kay Luca."Ciara, you should eat. Kanina ka pa walang laman ang tiyan," bulong ni Caden sa tabi ko. Dumating siya para damayan ako, at kahit sa ga
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-12
Chapter: Ch. 24: Debt Ciara's point of view Gulong-gulo ang buong hallway ng ospital. Luca was practically roaring, bawat nurse na humaharang sa kanya ay halos itulak niya na para lang makapasok sa loob. Pero matigas ang mga pulis, security protocol daw dahil crime scene ang turing sa nangyari kay Papa Eduardo."Sir, kailangan po ng autopsy. Hindi niyo pa pwedeng lapitan ang katawan," giit ng isang pulis habang nakaharang sa double doors."That's my father! Hindi siya gamit na basta-basta niyo lang i-eexamine!" sigaw ni Luca, his fists clenched so tight na namumuti na ang knuckles niya.Sa huli, wala kaming nagawa. Pinauwi muna kami ng madaling araw dahil wala rin naman kaming mapapala doon habang pino-process ang documents. Zelda and Leila decided to stay, Zelda was hysterical, ayaw niyang iwan ang asawa niya, at si Leila naman ay todo-asikaso sa kanya, feeling daing sa gitna ng trahedya.Pagdating namin sa bahay, sinalubong kami ng nakabibinging katahimikan
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-11
Chapter: Ch. 23: DeadCiara's point of view Pag-akyat namin sa kwarto, halos ayaw na akong paglakarin ni Luca. He looked so guilty, parang siya 'yung nasugatan sa sobrang pag-aalala."Sit here, love. Don't move," bulong niya habang dahan-dahang inaalalayan ako sa dulo ng kama.Kumuha siya ng maligamgam na tubig at malinis na bimpo. He knelt in front of me, taking his time to clean my face and neck, then my arms. Maingat na maingat siya nang madaanan ng bimpo ang balikat ko, as if I would break at any second. Hindi rin siya nagsasalita, pero ang mga mata niya, kitang-kita ang pagsisisi."Luca, okay na ako," mahina kong sabi nang simulang hubarin ang floral dress ko para palitan ng silk nightgown."No, let me," he insisted. Siya na ang nag-suot sa akin ng pantulog, ang mga kamay niya ay nanginginig pa nang bahagya. Nang matapos, dahan-dahan niyang kinuha ang bandaged hand ko. He didn't let go. He brought my palm to his lips, giving it soft, lingering kisses aro
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-11
Chapter: Ch. 22: Sorry Ciara's point of view "Grabe, Ciara. This is deep. Muntik na maabot 'yung muscle," sermon ni Kate habang maingat na nililinis ang sugat ko. Napapikit ako sa hapdi nang dampiin niya ang antiseptic. "Sino ba talagang gumawa nito? Hindi 'to mukhang aksidente lang sa kusina.""I told you, Kate. May linta sa bahay. Nag-drama, at ako 'yung naging casualty," sagot ko habang nakakuyom ang kabilang kamay ko sa upuan."If I were you, girl, I'd slap that bítch with this medical bill," hirit ni Caden habang nakasandal sa pader, naniningkit na ang mga mata sa galit. "You're carrying a life now. Hindi ka pwedeng ma-stress o masaktan nang ganyan. What if natamaan ka sa tyan?"Natigilan ako sa sinabi ni Caden. Tama siya. Isang maling galaw lang ni Leila kanina, baka hindi lang palad ko ang may sugat ngayon.Tinatapos na ni Kate ang pagbendita sa kamay ko nang biglang mag-vibrate nang malakas ang phone ko sa table."Luca Calling..."
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-10
Chapter: Ch. 21: Little bean Ciara's point of view Finally, nakalayo na rin ako ng bahay, nakahinga na rin nang maluwag. Narito ako ngayon sa labas ng clinic, nakaupo sa isang shed habang hinihintay ang kaisa-isa at pinaka-mamahal kong best friend.Si Caden.Kakarating niya lang galing France two days ago. He’s the definition of perfection, galing sa mayamang pamilya, matangkad, at kahit gay siya, he carries himself with such a manly vibe na marami pa ring babae ang nagkakandarapa sa kanya. Pogi kasi talaga, eh. Half-French, half-Pinoy, and a hundred percent my ride-or-die. Minsan nga kapag kaming dalawa lang at malayo sa mga kakilala napagkakamalan pa kaming mag-jowa, e. Maya-maya lang, isang itim na Porsche ang huminto sa tapat ko. Lumabas mula roon ang isang lalaking naka-linen shirt at designer sunglasses. Kahit dalawang taon kaming hindi nagkita, kilalang-kilala ko pa rin ang lakad niya."Ciara! Oh mon Dieu, look at you!" sigaw niya habang binababa ang sung
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-10
The Stoned-Heart Commander’s Unforeseen Affection to his Fia
Chloe Sue never imagined na ang mapapangasawa niya ay isang lalaking parang yelo na sa lamig, silent and emotionally distant. And Yohan Benjamin never thought that this girl, who was supposed to be just part of a family arrangement, would slowly start breaking down the walls he had spent his whole life building.
Nang unang nakita ni Chloe si Yohan, nasa loob siya ng isang eleganteng hall, sun-kissed ang kutis nito. 'Yung mga mata niya, those deep almond eyes, parang may misteryong hindi mo agad mabasa. Tipong kahit sinong lalaki, mahuhulog. Kaya hindi nakapagtataka na halos mapanganga ang buong pamilya Benjamin.
Pero si Yohan? Walang reaksyon. Nakatungo lang siya sa maayos niyang military uniform, seryoso ang mukha, at tila ba walang kahit anong nararamdaman. Kung ibang babae siguro, matatakot. Pero si Chloe, curious lang.
They're bound by a decades-old debt between their families, at ngayong malapit nang ipadala si Yohan sa battlefield, kung saan walang kasiguraduhan kung makakabalik pa siya, the elders from both families started pushing. Wala nang oras at kailangan na raw nilang magpakasal. Not because they loved each other, but because it was their duty.
อ่าน
Chapter: Ch. 65: Rich future Pero bago pa makapagsalita si Chloe, umusog na si Yohan sa unahan niya, diretsong paharang kay Winona. Masyado nang malapit si Winona. Hindi siya magtataka kung bigla itong umatake. “May pwede pa ba akong gawin na kahit ano sa itsura kong ganito?” napangisi si Winona, na may halong pait. “Mukha ba akong may lakas pang manakit?” Pagkasabi niya nun, tinaas niya ang tingin kay Yohan. “Kuya Yohan, bakit mo pa ako pinapunta rito?” Hindi sumagot si Yohan. Imbes, tumingin siya kay Adjutant Lu. Sumaludo si Lu, saka inulit nang malinaw para marinig ng lahat: “Kanina, sinabi ni Mrs. He na pumunta siya sa lumang bahay ngayong hapon. Sinubukan daw niyang kumbinsihin si Miss Winona na umalis at umiwas, pero ayaw raw niya. Nag-usap sila nang mahigit sampung minuto, na silang dalawa lang.” Napa 'oww' naman ang buong hall. Parang biglang walang kumurap. Parang ang klaro naman nun na pinagplanuhan nila. Tumingin si Winona kay Yohan nang mariin. “Since alam mo naman na ako ang may utos… bakit m
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-31
Chapter: Ch. 64: Poverty "Come over as soon as you're ready," sabi ni Chloe, sabay tango. Pagbalik niya sa tabi ni Don Lancaster, marahan itong nagtanong, "Dumating na ba sina Francine at Jin?" "Oo, nandito na po. Na-delay lang kanina," sagot ni Chloe. "Good," huminga nang maluwag si Don. Malakas ang bagyo sa North City, malamang hindi makakauwi si Yohan ngayong gabi. Pero marami ang inimbitahan para sa gabing ito. Kung hindi dumating sina Francine at Jin, baka isipin ng tao na may alitan ang dalawang pamilya. Hindi niya iniintindi ang mga tsismis ng iba. Pero si Chloe, bata pa. Hindi pa sanay sa mga ganyang pang-uusap ng tao. Maya-maya pa, dumating na sina Francine at Jin sa main table. Saka lang tuluyang gumaan ang loob ni Don. Nasa kalagitnaan na ng banquet nang humingi ng mikropono si Mr. Edu, isa sa pinaka-importanteng elders ngayong gabi. Maikli niyang ipinaliwanag ang biglaang snowstorm sa North City. Kakapasabi niya lang na malamang hindi makakauwi si Yohan sa oras, nang nagsimula na ang bulun
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-30
Chapter: Ch. 63: God of wealth “That’s right!” nakangiting sabi ni Mrs. He, pero halatang may tusok ng pang-aasar sa boses nito. “Otherwise, baka isipin ng lahat na ang sungit mo naman!” Ramdam ni Chloe na bawat salitang binibitawan ng babae ay may halong panlalait. Hindi siya sumagot; binuksan lang niya ang wallet at sinilip ang laman.Kaunti na lang, mga ilang daang piso na lang ang sukli sa loob. Mukhang malaki na ang talo ng babaeng dapat niyang pinalitan.Dalawang beses lang siya nakapaglaro ng mahjong noon, bata pa siya. Ngayon, halos hindi na niya maalala ang tamang galaw. Medyo mabagal siya kumilos kumpara sa tatlo pang kasabay.Ilang ulit siyang sinulyapan ni Mrs. He, tapos bahagyang ngumisi, parang nananadya. Halatang wala siyang balak tumulong; gusto lang niyang mapahiya si Chloe.Maya-maya, tumawa nang malakas si Mrs. He at tinapik ang mesa. “Panalo na naman ako! All the same color! Naku, Chloe, ikaw talaga ang suwerte ko, little god of wealth!”Ngumiti lang si Chloe kahit halata ang pamimilit. “Sabi k
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-29
Chapter: Ch. 62: Homecoming Pagdating ni Chloe sa downtown, mabilis niyang kinuha ang mga gamit na kailangan niya bago tumuloy sa isang maliit na tindahan sa Silangan ng Cebu City, isang lumang shop na kilala sa pag-aayos ng mga antigong gamit. Buti na lang, bukas pa ang tindahan. Naalala ni Chloe ang matandang may-ari nito, bihasa sa pagre-restore ng mga antigong bagay. Minsan na siyang nakapunta rito noon, at nang pumasok siya, halos walang pinagbago ang loob ng tindahan, pareho pa rin ang ayos ng mga istante, pati ang mga lumang palamuti. Pagbukas ng pinto, tumunog ang maliliit na wind chime. Napalingon ang matandang lalaki sa likod ng counter. Ngumiti si Chloe at lumapit, sabay abot ng jewelry box sa kanya. “Manong, maaari po bang ipaayos ito? Kailangan ko sana ngayon din kung kaya.” Binuksan ng matanda ang kahon, tumingin saglit, saka marahang nagsalita. “Ito ba, gusto mong ipalagay itong ginto sa mga basag na bead ng imperial green?” “Oo po,” mabilis na tugon ni Chloe, sabay tango. Pinagmasdan
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-28
Chapter: Ch. 61: Important “Within a week,” malamig pero may ngiting sabi ni Yohan, “gusto kong makita sa dyaryo ang balita tungkol sa pagkansela ng engagement ng pamilya n’yo at ng mga Sanchez.” Tumahimik naman ang buong kwarto. Ang bawat salita ni Yohan ay parang hatol. “Siguro,” dagdag niya, bahagyang ngumiti, “kapag nakita ng matanda kong ama na ayos na ’yon, baka gumaan din ang loob niya at makalimutan na ang nangyari.” Nanlaki ang mata ni Zalde, halos hindi makapaniwala sa narinig. “Y-Yohan…” nanginginig niyang tanong, “pwede ko bang malaman kung bakit? Bakit kailangang umabot sa ganito?” “Walang dahilan,” sagot ni Yohan. “Kaibigan ko si John. Ayokong mapahiya si Chloe dahil sa magiging asawa niya. Simple lang.” “Simple?” halos tumatawa sa inis si Zalde. “’Yun lang ba talaga?” Ngumiti si Yohan nang bahagya, pero ang ngiting ’yon ay parang tinik sa lalamunan. “Simple? Kapag ang magiging asawa ko ang binastos, hindi na simpleng usapan ’yan.” Nang marinig iyon, tumingin si Chloe sa kanila. “Actuall
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-27
Chapter: Ch. 60: Slap Hindi na maitatanggi, basang-basa ng pawis ang likod ni Winona sa loob lang ng kalahating minuto. Ramdam niya ang malamig na lagkit ng tela sa balat habang pilit siyang ngumingiti, isang ngiting mas pangit pa kaysa sa iyak. “Kung ayaw naman ni Ate Chloe na samahan ako, ‘wag na lang,” mahina niyang sabi. “Winona,” sabi ni Don Lancaster nang walang gaanong emosyon, “simula’t sapul gusto mong makita ‘yung kwintas, ‘di ba? Eh ‘di pumunta ka na.” Tumikhim si Zalde, at sumang-ayon, “Oo nga. Kung gusto mong makita, tingnan mo na.” Ngumiti si Chloe. “Walang problema. Hindi naman ako ganun kaselan.” “Hindi ko naman sinasabi na—” Ngunit bago pa makatanggi si Winona, malamig na nagsalita si Yohan, na kanina pa tahimik, “Aling Helen, butler, samahan n’yo siya. Pumunta kayo ngayon.” Agad natahimik ang buong hapag. Parang biglang lumamig ang paligid. Napatinginan si Aling Helen at ang tagapamahala ng bahay. Hindi na sila naghintayan pa, tumayo agad sila at halos magtakbong pumunta sa likod
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-27
เข้าสู่ระบบ
