MasukNigel Herrera, playboy, playful, but sweet. Matangkad, maputi, may kakapalan ang kilay, light brown eyes, and pink lips, a drop dead gorgeous that will make every woman's undies drop. Sa dami ng mga babaeng dumaan sa buhay niya ay wala siyang matandaan kung ano ang pangalan ng isa sa kanila. Lumaking busog sa pagmamahal ng magulang. Lexie Mae Thompson, frank and straightforward. Katamtaman ang tangkad, may mahabang itim na buhok, mapulang labi, beautiful, simple but elegant. Walang tiwala sa mga lalaki dahil sa pag-iwan ng kanyang ama sa ina noong pinagbubuntis pa lamang siya kaya mas gusto ang non-commitment relationship. Dahil bored si Lexie ay nagsuhestiyon ang kaibigan niyang si Janine na humanap ng lalaking puwedeng pumayag sa gusto niyang no string attached relationship. At ang candidate na nakita nila ay ang mapaglarong si Nigel. He accepted her offer cheerfully, from that day on- they always entangled their naked body under the sheets.
Lihat lebih banyak* * *
わたしは月に嫌われている。 そんなことは分かっていたのに。 リリシアは内心で嘆く。 美しい青年がリリシアをお姫様抱っこし、銀色の月に照らされた夜道を歩き続ける。 その度に揺れる月紐で一本に結ばれた、うるわしき髪。 リリシアは、ぐったりとしたまま胸に誓う。 決してこの青年に悟られてはいけない。 姉を、そして、家を救うまでは――――。 * * * 帝都の離れに一軒の小さな家がある。 その玄関前の庭で箒を握り、落ち葉を掃く小さな娘がいた。 「リリシア、髪、ボサボサじゃないの」 父と共に家に帰ってきた姉が小さな娘、リリシアを見て言う。 「あ、お姉さま、お父さま、おかえりなさい」 挨拶をすると、母が慌てて家から出てくる。 「もうお母さま、またリリシアに手伝わせて」 「今日も『お姉さまのようになる!』って言うことを聞かなくてね。張り切って手伝ってくれたのよ……」 「全く、リリシアは。ほら、こっちおいで」 「うん」 姉が優しくリリシアの髪を麻紐で結い直す。 ――この時代、怪異を祓う様々な魔術師達が存在した。 そして、リリシアが住んでいるベルフォード家は貧しいながらも父の公務と月の魔術を持つ6歳差の姉、ユエリアのおかげで名を上げている。 その為、リリシアにとってユエリアは憧れの存在だった。 「リリシアも明日で4歳か」 「儀式が楽しみだわ」 父に続けて母が言う。 明日の魔術を確かめる儀式で自分もユエリアのようになれると思っていた。 ――翌日の夜。リリシアは母のミアに教えられた通り、儀式の為の純白なドレスを自ら着る。 この衣装は神聖なもので、誰にも触れられてはいけない決まりだ。 まるで一夜のお姫様になれたようで心が弾む。 着替えが終わると、父のエバートに導かれ、中庭の大きく立派な樹木の前まで歩いていく。 ユエリアは4歳の時にこの木に触れ、美しい黄色の花を咲かせたことから月の魔術を持ち合わせていることが分かった。 自分もきっと花を咲かせて見せる。 強く決意すると、月の光が真上から美しく樹木を照らす。 リリシアは両親とユエリアが見守る中、そっと手を伸ばし、樹木に触れた。 だが、次の瞬間。ドラゴンに似た巨大なイーグルの影のような怪異が姿を現し、リリシアとユエリアの体を順にすり抜ける。 すると樹木は一瞬で枯れ果て、ユエリアがその場で崩れ落ちていく。 両親は一瞬の強風を感じただけで、怪異の姿は見えていないようだ。 怪異は夜空へ飛んで行き、やがて、闇に溶け合うように消えていった。 「お姉さま!」 リリシアは叫び、駆け寄ろうとする。 だが、その直後、母に突き飛ばされた。 「ユエリア!!」 母と父は姉の名を呼び、リリシアのことなど眼中になく、一目散にユエリアへと駆け寄る。 地面に座り込む自分を見向きもしない。 (なんで? どうして?) 頭が真っ白になる。 そんなリリシアを月が照らす。 リリシアも気分が悪くなり、その場に一人虚しく倒れた。May matamis na ngiting pumikit si Lexie habang nakasandal siya kay Nigel.Kasintahan!Ang sarap ulit-ulitin na banggitin ang salitang ito. Parang isang melody na hinding-hindi niya pagsasawaang kantahin. Animo isang himig na bumubulong sa kanyang taynga. At umaabot hanggang sa kailaliman ng kanyang puso. Animo lumulutang na yata sa kalawakan dahil sa ibayong kaligayahan na kanyang nararamdaman ngayon.Ito ang matagal na gustong masungkit ng karamihan. Ang maging katipan nila ang binata. Kahit pa sa mata nilang lahat ay palikiro ito ay hindi pa rin iyon hadlang para magustuhan nila si Nigel. Baka lalo pa silang mahuhulog sa binata kapag natuklasan nila kung gaano kalambot ang puso nito kapag nagmahal ito.At ayaw niyng malaman iyon ng iba. Gusto niyang siya lang ang nakakaalam. Ayaw niyang agawin nila ang lalaking nagbigay sa kanya ng chance para magtiwala siya sa mga lalaki. Ang lalaking nagturo sa kanya upang magmahal.“Nigel!” bulong niya at huminga ng malalim.“Hmn?” ang tugon nama
Nang maiwan silang dalawa sa music room ay lumpad ang ngiti ni Lexie at malamlam ang mata na pinagmasdan si Nigel. Nakangiti lang din ito at nakatingin sa kanya pero sa oras na ito ay mas lalong naing guwapo ito sa paningin niya. Simple lang naman ang suot nitong damit pero mas nakakalaglag p*nty ang kakisigan nito kaysa sa sa mga sikat na artistang nakita niya. He was like a god descended from heaven to catch her heart. Idagdag pa ang mga rosas sa likod nito na lalong nagbigay ng kulay sa mundo nilang dalawa.Aminin niya na isang gabi lang na hindi niya ito nakita pero feeling niya ay isang dekada na ang nakalipas. Kaya naman hindi na niya pinigilan pa ang kanyang sarili at inihagis niya ang katawan sa bisig nito. Nigel had already opened his arms and catch her swiftly. He sniffed her hair and she heard him sighed contentedly.“I’m so happy,” bulong niya at sumobsob sa dibdib nito. Ginaya niya ito at sininghot ang natural na amoy ng binata.Humigpit ang yakap nito sa kanya bago yumuk
Nakapangalumbaba si Lexie sa upuan niya at nakatingin sa harapan habang lumilipad sa kung saan ang utak niya. At kahit nakatutok ang mata niya sa professor nila na nagsasalita ay hindi naman niya naiintindihan kung ano ang lumalabas sa bumubukang bibig nito. Pinipilit kasi niyang huwag mapapikit dahil kulang siya sa tulog. Lihim pa nga siyang humikab at hindi na niya mabilang kung ilang beses niyang ginawa ito. Kinuskos pa niya ang mata para gisingin ang sarili ngunit hindi siya nagtagumpay. Gusto na talaga niyang humiga sa kama at yakapin ang unan ni Nigel habang inaamoy ang bango na naiwan ng binata rito.Hindi siya tinantanan ni Nigel kagabi at hanggang sa mag-uumaga na saka siya nito hinayaang matulog. Kaya naman ngayon ay blangko ang isip niya at pilit na nilalabanan ang antok.Kinurot niya ng mariin ang kanyang binti nang muli siyang humikab. Napangiwi siya nang maramdaman niya ang kirot pero hindi naman nabawasan ang kanyang antok."Lexie! Pssst! Uy!" pabulong na tawag ni Janin
Kanina pa mariing nakatikom ang bibig ni Lexie at hindi makatingin ng deretso kay Nigel na ngayon ay nagmamaneho upang ihatid siya pauwi. Ang dahilan kung bakit pakiramdam niya ay mauupos na siya na parang kandila? Iyon ay dahil pagmulat niya ng mata ay lumantad sa kanya ang ina ng binata na nakaupo sa harap ng canvas at nagpipinta. Habang siya ay nakahiga sa sofa at humihilik. Kahit pa nakasuot na siya ng damit ay labis pa rin ang hiyang nararamdaman niya.Walang sinabi man ang ginang kung may naabutan man ito o wala pero hindi niya alam kung ano ang mga nakita nito. And the musty smell in the room had finally dissipated and it was replaced by the smell of paint. Wala mang bakas ng milagrong ginawa nila ng binata pero para pa rin siyang matutunaw sa hiya.Ito ay dahil sa pagnanasa nila sa isa't isa ay nakalimutan nila kung nasaan silang dalawa. Lalo na siya na nagpaalipin sa tawag ng laman. Nakalimutan niyang ang kuwartong ito ay studio ng ina ni Nigel at dito nagtatrabaho. How can s












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.