روايات بقلم purplepink

“Cassie. Clara. Saan kayo galing?” bungad na tanong sa amin ni Rico nang pumasok kami ng kusina. Mukhang kanina pa siya kumakain dahil nasa kalahati na ‘yong laman ng pinggan niya at may bawas na ang kape sa tasa. Tsk. Hindi manlang siya nagtaka kung bakit wala ako sa kusina kanina. Hindi manlang niya ako hinanap.Nagkatinginan kami ng kapatid niya at pinalakihan ng mga mata ang isa’t isa. Pagkatapos ay mabilis na ibinaling ang tingin kay Rico. Ngumiti ako ng hilaw sa kaniya at umupo sa tabi niya. Samantalang si Clara ay kumuha lang ng tinapay at umalis na.Bakit kaya ganito ang batas na pinatupad ni Rico sa bahay niya? Pamilya niya rin naman sila Clara. Pero bakit kailangan na wala siyang kasabay? At bakit kailangan siya ang mauna na kumain? Hindi naman siya royalty para magpakahari rito eh. “Saan ba kayo galing?” tanong niya ulit. Inabot ko ang tinapay pero mabilis niya itong kinuha at nilagay sa pinggan ko, kaya hinarap ko siya. “Nagpahangin lang sa labas,” sagot ko at kumuha ng

“Hindi ka ba nagugutom?” tanong ni Rico habang nilalaro ang buhok ko.Sa totoo lang ay nagugutom na talaga ako, pero ayokong umalis sa kama. Gusto ko nandoon lang kami buong magdamag. Ayokong umalis sa puwesto ko. Pero itong si Rico mukhang mas gutom na sa akin. Nakailang tanong na siya sa akin eh. “Ikaw, nagugutom ka na ba?” balik kong tanong sa kaniya at nilingon siya.Nahihiya siyang ngumiti at kinamot ang ulo. Kaya naman alam ko na kung ano ang sagot ni Rico. Nagugutom na rin siya. Nakakatuwa. Ang cute niya ngayon. Unti-unti ko na talagang nakikita ang soft side niya. Pero nakakalungkot lang. Baka hanap-hanapin ko ang side niyang ito. Hindi siya showy na tao eh. “Tara na nga sa kusina baka pagalitan ako ng nanay mo kasi pinapagutom kita.”Bumangon na ako sa puwesto ko at hinila siya para tumayo na. Pero hindi siya gumalaw. Sinasadya niya yatang mahirapan ako. Ano na namang trip nito? “Rico. Ano ba? Bumangon ka na!” pikon kong sabi at muli siyang hinila, pero lalo lang siyang na

“Good morning.”Unti-unti kong minulat ang aking mga mata at ang mukha ni Rico ang unang tumambad sa akin. Ang amo ng mukha niya ngayon, ibang-iba sa palagi kong nakikita sa kaniya. Umihip ba ang magandang hangin kaya mukhang good mood siya ngayon?Tapos, nagsalita pa siya ng ingles? Ito ang unang beses na nag-english siya. Hala… Baka may sumapi na mabuting espiritu sa kaniya kaya nawala ang bad boy na si Rico? O, ‘di kaya may matalinong kaluluwa ang naligaw sa katawan niya kaya nagsasalita na siya ng ingles. “Anong nangyari sa’yo?”Nilapat ko ang likod ng kamay ko sa noo niya at pinakiramdaman ang temperature sa katawan niya. Pero normal naman, wala siyang sakit.Bakit ganito? Natulog lang kami paggising ko nag-iba na si Rico! “Anong ginagawa mo?” nagtataka niyang tanong at napakunot ang noo. “Eh, kasi naman, hindi ka naman ganiyan kahapon ah. Anong nangyari sa bad boy ng Compound?” “Bad boy pala ang tingin mo sa akin?”Hala, ang bilis naman nitong magtampo. Nagdududa na talaga a

Hindi ko na alam kung anong oras kami nakarating ng bahay. Hindi ko kasi suot ang smart watch ko kaya wala akong mapagtingnan. Wala namang wall clock sina Rico para matingnan ko ang oras. Ganito na siguro karamihan ngayon. Sapat na ang relos at mga gadgets para tingnan ang oras.Walang imik si Rico simula nang umuwi kami. Kahit nga ako ay wala ring imik. Ang awkward kasi ng nangyari. Bakit kasi nahantong pa sa ganoon? Wala kaming relasyon para gawin iyon, pero kung makaasta kami para kaming mag-asawa. Nakakahiya iyon kanina, sa totoo lang. Tapos, sinabi ko pang ipagpatuloy niya? Gosh, nagmumukha akong uhaw sa s*x.Hanggang sa makapasok kami sa kaniya-kaniyang kuwarto ay wala kaming kibuan. Hindi na ako nakapagsabi ng good night sa kaniya, kasi sino ba naman ako ‘di ba? Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa isipan ni Rico. Siguro nabigla lang siya kanina. Na-tempt lang siya na gawin iyon sa akin.Pero hindi ko maipagkakaila na nagustuhan ko ang ginawa namin. Hindi ko tuloy masabi kong

“Ate Sandy!” tawag sa akin ni Clara habang patakbo itong lumapit sa akin at sinalubong ako ng mahigpit na yakap. Naramdaman ko ang saya niya nang makita ako. Kaya natutuwa ako dahil may isang tulad niya na may malasakit sa akin. “Sandy.” Nilingon ko si Mrs. Varela na sinalubong din ako ng masaya niyang ngiti. Kumalas ako sa yakapan namin ni Clara at humarap sa kaniya. Nangilid ang mga luha ko sa tuwa dahil hindi ko inakalang magkikita pa kaming muli.Oo, nasaktan ako sa mga sinabi niya kay Rico. Pero hindi ko naman siya masisisi. Napamahal din siya kay Ria. Kaya naiintindihan ko na ngayon. “Mrs. Varela,” tawag ko at niyakap siya nang mahigpit. Naramdaman ko rin ang mahigpit niyang yakap kaya lalo akong natuwa. “Masaya po akong makita ka uli.”“Mas masaya ako na makita kang muli, na ligtas at buo, anak,” ani Mrs. Varela. “Para namang hindi ninyo nakita si Sandy ng maraming taon. Huwag na kayong umiyak dahil makakasama pa natin siya nang matagal. ‘Di ba, Sandy?” singit ni Tonyo kay

“Sa tingin mo ba ay ibibigay ko sa iyo si Cassandra? Huwag kang mangarap, Varela. Dahil kahit kailan ay hind imo siya makukuha sa akin.”Matapos iyon sabihin ni Leo ay lumapit siya sa akin at kinalagan ako. Pero hindi niya kinuha ang tali na nakagapos sa mga kamay ko. Pagkatapos ay pinatayo niya ako at hinila papalapit sa kaniya. Inabot niya rin ang pera kay Vito na ngayon ay nagdidiwang na dahil nasa kamay na niya ang isang bilyon.Pilit kong tinanggal ang tali sa mga kamay ko pero hindi ito makalusot. Sa inis ko ay padabog kong binaba ang mga kamay ko at masamang tiningnan si Leo. Sinalubong niya ako ng ngiti na lalong nagpainis sa akin.“Don’t worry, wifey. Ilalayo na kita sa kanilang lahat at magsisimula tayong muli.”“Rico! Sasama ako sa iyo kung kukunin mo ako!” sigaw ko habang nakatingin kay Leo na unti-unting sumama ang timpla ng mukha.Dahil sa sinabi ko ay hinigpitan niya ang pagkakahawak sa akin. Pero hindi ako nagpatinag. Kahit saktan pa niya ako ay hindi ako sasama sa kan

"What did you do this time, Ezeline?" tanong ni Daddy, puno ng galit at hiya ang boses niya.He's acting like I'm a disgrace in our family. Takot siya na gumawa na naman ako ng iskandalo, lalo na't nasa event kami ng mga Cojuangco.Sinasabi ko na nga ba at may gagawin na namang kabalbalan si Evone. Pinapamukha niya sa lahat na ako ang masama at siya ang inapi."Sir, Mr. Daddy ni Aunt Sparkle, my aunt didn't do anything to her. Your bad daughter is so mean to me. Aunt is just protecting me from that bad lady," sabat ni Inigo, mababakas sa tono niya ang inis sa kapatid ko.Hindi makapaniwala si Daddy sa sinabi ng bata. Pabalik-balik ang tingin niya sa akin at kay Inigo. Parang nakakita siya ng multo na hindi naman dapat."Ah, eh, Mr. little man, you don't need to defend her from me. I get it, my daughter, Calla is not good," sagot ni Daddy, halatang maingat siya sa sinasabi niya na baka lalong mag-trigger sa inis ng bata. "Tinakot ka ba niya kaya mo siya pinagtatanggol? I can assure you

Nakapasok kami ni Inigo sa venue dahil may bitbit siyang invitation. Muntik pa akong hindi makapasok. Kaya ang sabi ni Inigo, ako ang guardian niya. Pinapasok din nila ako dahil naniwala naman sila sa bata. May hawig naman daw kami, kaya pumayag na sila.Mabuti na lang talaga at may invitation si Inigo. Magmumukha talaga kaming trespasser kung wala. Pahamak din kasi si Kael. Hindi niya man lang ako binigyan ng kahit isa."Thank you, Inigo. Dahil sa’yo nakapasok ako.”"You’re welcome, Aunte Sparkle. Pero dapat kasi hindi mo iniwan ang boyfriend mo.”Hindi ako nakapag-react kaagad sa sinabi niya. Hindi ko alam kung manggigigil ako sa batang ito o matatawa. Ang matured na niya mag-isip sa edad na six years old. Tsaka, nagsusuot na siya ng tuxedo at black suit, ha.Naalala ko tuloy ang unang beses na nakita ko siya. Mukha talaga siyang boss no’n. At dahil nga maliit pa siya, alam ko kaagad na ginagaya lang niya ang pormahan ng mga CEO."Hindi ko nga siya boyfriend. Kulit mo naman, bata,”

Pabalik-balik ang tingin ko sa phone ko dahil ilang beses itong nagpatay-sindi na parang emergency light. Kasabay ng pag-ring nito ay siya namang pag-vibrate. Sa totoo lang, naiinis na ako. May ginagawa kasi ako ngayon at hindi ko puwedeng iwan para lang kuhanin ang phone ko at sagutin ang tawag. Pero kanina pa ako naiinis dahil sa ang kulit niya. Hindi naman siya VIP para unahin ko.“Si Kael na naman siguro ito,” sabi ko. Maya-maya ay umilaw ulit ang phone screen at nag-vibrate.Kaya naman kinuha ko na ito at tiningnan sa screen kung sino ang tumawag. At tama nga ako, si Mr. Funder ang tumatawag.Ano na naman kaya ang kailangan niya?

“Kael, okay ka na?” tanong ko mula sa labas ng cr.Hindi pa rin siya lumalabas. Napano na kaya siya roon? Baka ang sama talaga ng tama ng spaghetti sa kaniya. Maraming cheese ‘yon eh. Tapos, uminom pa siya ng gatas.Hindi ko naman alam na bawal siya niyon. “Just go.” “Bakit?” nagtatakang tanong ko.Siguro nahihiya siya sa nangyari. Baka wala na siyang maihaharap na mukha sa akin.Bakit pa siya mahihiya sa akin? Ako lang naman ito. Tao rin naman ako na nararanasan din ang nangyayari sa kaniya ngayon. “Leave now. I’ll see you tomorrow.”Tumalikod na lang ako at pumunta sa sofa. Kinuha ko na ang bag ko at sinuot ko ito.Nilingon ko ang pinanggalingan ko kanina. Nag-aalala talaga ako sa kaniya. “Alam kong hindi siya okay. So, bakit ako aalis? Isa pa, kasalanan ko kung bakit siya nagkaganoon.”Mabilis akong tumakbo papunta sa likod ng sofa dahil narinig kong bumukas ang pinto ng cr. Mukhang tapos na siya.Tahimik lang ako habang pinapakiramdaman ang paglapit niya sa sofa. Ilang beses

Hindi pa rin ako pinapansin ni Kael. Tahimik lang siyang nagmamaneho. Habang ako nakatitig lang sa paanan ko.Nakakabingi ang katahimikan sa pagitan namin.Sanay naman ako na palagi siyang tahimik. Iba lang talaga ngayon. Alam kong may pinagmumulan iyon.Baka nagalit siya sa akin dahil sa ginawa ko sa horror house.Lagot na ako nito. Baka bawasan ang allowance ko o baka tanggalin ako sa scholarship. Kailangan kong bumawi kay Mr. Funder. “Kael, puwede ba akong dumaan sa condo mo?” tanong ko. Dahan-dahan akong lumingon sa kaniya, inaabangan ang magiging reaksyon niya. “For what?” “Basta. Pumayag ka na.”Sinulyapan niya ako saglit, pagkatapos ay binalik ang tingin sa daan. Binalik ko na lang din ang tingin ko sa mga paa ko. Mukhang ayaw naman niyang pumunta ako sa place niya.Eh, ‘di wag. “Okay. But I want some spaghetti.”Mabilis kong inangat ang ulo ko at lumingon sa kaniya.Seryoso pa rin siya. At mukhang seryoso naman siya sa spaghetti na ni-request niya sa akin.Sige na nga. Ip

“So, anong nangyari sa iyo at bigla kang lumitaw?” tanong ko kay Kael. Pagkatapos ay sumimsim ng inorder naming iced coffee boba. “Hindi ka naman siguro kinidnap ng babae sa puno ng balete, ‘di ba?”Wala kami sa mall. Instead, dinala niya ako sa isang café. First time kong pumasok dito kasi expensive ang mga pagkain at drinks. Nasasayangan kasi ako sa pera, eh. Kaya palagi akong bumibili sa shop na regular lang ang price. “Why?”Ang ikli ng sagot ni Kael. Pero ramdam ko ang pagiging seryoso niya.Parang ayaw ko tuloy na tanungin siya ulit. Baka mamaya isipin pa niya na concerned ako sa kaniya. “Never mind, okie dokie?” sagot ko. Sumubo ako ng cake at in-enjoy ang pagnguya rito.Ang tamis ng cake. Saktong-sakto sa iced coffee boba ko.Kung may isang bagay man ang makakapagpakalma sa akin at makakapagpawala ng init ng ulo, ‘yon ay ang cake at ang favorite drink ko na iced coffee boba. Kahit inaway pa ako, basta binigyan ako ng favorites ko, makakalimutan ko saglit iyon.Ewan ko ba. B

“So it’s a date then?”Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Pati yata butas ng ilong ko lumaki rin. Paano ba naman nakakagulat ang sinabi niya. Wala naman akong sinabing magde-date talaga kami. Sinabi ko lang iyon para hindi sila matuloy ni Sofia. Kasi naman iba ang pakiramdam ko sa babaeng ‘yon. Feeling ko may gagawin siyang hindi magugustuhan ni Aelice. At bilang clone ni Aelice dapat ko iyong pigilan dahil hindi ko alam kung anong gagawin ng totoong Aelice. Ang creepy pa naman niya sa footage na napanood ko. Hindi siya ‘yong tipo na mahinhin.“Date ka mag-isa? Oo,” sagot ko at ngumiti sa kaniya nang matamis.Anong akala niya sa’kin trial card? Kung gusto niya makipag-date, palabasin na niya si Aelice nang may kasama siya.“Then, I’ll ask Sofia—”“Oo na. Oo na. Pumapayag na ako.”Anak ng pating naman ‘tong lalaki ‘to. Kaya ko nga itinaboy si Sofia ng indirect kasi ayokong magkasama sila tapos aayain niya naman lumabas. Ayos din siya ah. Alam niya kung paano painitin ang ulo ko.

“Tatahimik ka o bubusalan ko ‘yang bibig mo?”Mabilis kong tinakpan ang bibig ko at sinamaan siya ng tingin. Ang harsh naman niya sa’kin. Parang nagtatanong lang eh. Ba’t siya nagagalit? Eh ‘di totoo nga. Dini-deny pa niya sa’kin.“Alam mo Alexus, bakit hindi mo puntahan si Sofia at itanong kung sino ang nag-hire sa kaniya,” suhestiyon ko na lang dahil mukhang hindi niya naman aaminin ang binibintang ko sa kaniya. “Kung hindi nga ikaw ang nag-hire sa kaniya at ang nag-demote sa’kin.”Nagsalubong ang mga kilay niya na muntik ko nang ikinatawa. Hindi ko masabi kung galit ba siya o hindi maintindihan ang mga sinabi ko. Pero natuwa talaga ako nang makita na nag-iba saglit ang reaksyon ng mukha niya. Lately, napapansin ko rin iyon. Hindi na siya ang dating Alexus na malamig pa sa nyebe ang pakikitungo.“Pinagdududahan mo ba ako, Aelice?” tanong niya na halata sa tono ang pambabanta. Pero sanay na ako sa paganyan niya.“Hmm, hindi ko alam,” painosente kong sagot pagkatapos ay nagkibit-balik

Tatlong araw na ang lumipas nang mangyari ang hindi pagkakaunawaan sa pagitan namin ni Alexus. Hindi niya pa rin ako kinakausap. Or, should I say, hindi pa rin kami nagkakausap. Hindi naman ako nagtaka sa nangyayari sa’min ngayon dahil malinaw sa’kin kung ano ang dahilan. Pero ang ipinagtataka ko lang ay kung bakit nagkaroon ng bagong senior executive assistant. Ni hindi manlang niya ako kinausap na papalitan niya ako.So, anong magiging papel ko ngayon?Tanggal na ba ako sa trabaho ko?Hindi naman sure na ako pa rin ang personal assistant niya. ‘Yong posisyon ko nga sa ALera binawi niya, ‘yong role ko pa kaya sa buhay niya?Baka gusto niya na rin ako palitan at naghanap siya ng bagong papanggap na Aelice.“Aelice, tulala ka na naman diyan. Don’t worry hindi ka pa napapalitan sa puso ni Mr. Alexus. Ikaw pa rin ang papakasalan niya,” puna ni Monique dahil kanina ko pa tinititigan ang bagong SEA.Nakakainis!Hindi pa nga ako inaabot ng isang buwan sa puwesto na iyon. Tapos sa isang igla

“Elize, nakita mo na ‘to?” tanong ni Monique at inabot sa’kin ang tablet niya.Kumunot ang noo ko sa kaniya dahil hindi ko maintindihan ang timpla ng mukha niya, pero tinanggap ko pa rin ang tablet. And there, naka-open ang isang headline kung saan kitang-kita ang mukha namin nina Alexus at Harkin. Napakuyom ako ng mga kamay dahil nakita ko na naman ang pagmumukha ng manyak na ‘yon. Sinasabi na nga ba at kami magiging laman ng headline. Pero hindi ko inasahan na mali-link sa’min ang walang hiyang ex ni Aelice. Sinadya niya siguro ito para pagpiyestahan kami ng media.“Unexpected ang pagsulpot ni Harkin sa corporate gala ngayon. Hindi na kasi siya basta-basta uma-attend magmula nang maghiwalay sila ni AG.”Eh? Malaki pala ang naging epekto sa kaniya ng paghihiwalay nila ni AG. Sorry to say but he deserved it anyway. Sinong tatagal sa kaniya kung may pagkabastos siya?“Ano pang alam mo tungol sa kaniya, Monique?”Siguro kailangan kong mag-ingat sa lalaking ‘yon. Puwede niya akong sirain

That kiss was nothing.Kahit paulit-ulit na mangyari iyon ay walang ibang meaning ang halik na iyon. He did it on purpose to get everyone’s attention. Malakas ang kutob ko na nandito rin ang mga taong gusto siyang pabagsakin. Kaya iyon ginawa ni Alexus. To piss them off and to show them that he f*cking don’t care about their plan. Believe din ako sa lalaking ‘to. Alam niya kung paano painitin ang mga dugo nila.“Aelice Geronimo, the senior executive assistant of Alexus and his soon-to-be bride,” narinig kong sabi ng boses ng isang lalaki. Hinarap ko ito at sinuri ng tingin. “Anong feeling na maging center ng attention?”Kinunutan ko siya ng noo dahil hindi ko nakikita ang tinutukoy niya o kung ano man ang paki niya sa eksenang ginawa ni Alexus kanina. Base sa physical appearance niya ay may maibubuga naman siya, mukha lang mayabang. Siya ‘yong tipo na kinaiinisan ng mga viewers sa isang short clip. Ngisi pa lang niya at titig ay nakakairita na kaagad.“At sino ka naman?” tanong ko nan

Hindi ko alam kung ilang oras akong nakahiga kay Alexus habang yakap niya ako. Walang nagsalita ni isa sa amin. Marahil ay gaya ko rin siyang nahihiya o hindi alam kung anong sasabihin. But this hug feels comfortable. Pakiramdam ko parang bumalik ako sa tahanan ko matapos mawala ng mahabang panahon. And it’s weird though.Pero alam kong si Aelice ang nasa isip niya ngayon. Naiintindihan ko siya. Ikaw ba naman makasama ang kamukha ng taong mahal mo, hindi ka ba magiging comfortable? Kaya maiintindihan ko kung iyon ang naiisip niya.“It must be hard for you… pretending not to know what happened to her,” sabi ko habang nilalaro ang mga daliri sa dibdib niya.Sobrang bored na ako sa posisyon ko pero wala manlang siyang balak na pakawalan ako. Alam kong gising pa siya pero nakapikit lang ang mga mata. Sigurado akong pinapakinggan niya ang mga sinasabi ko ngayon.“Hindi ka ba nababahala na baka makita tayo ni Aelice? Malay mo may hidden camera siyang nilagay rito at napapanood niya tayo nga