Chapter: Kabanata 245Elise Hart's Pov GANO'N nga ang ginawa ni Nathaniel, hindi niya inalis ang kanyang tingin sa akin kahit na anong gawin ko. Umiinom siya ng tubig tapos ay titingin muli sa akin, kahit makipag-usap sa iba ay hindi niya parin maiwasang sumulyap sa gawi ko. Hindi ko tuloy maintindihan ang sinasabi ng gym teacher ko kaya minsan ay mali-mali ang ginagawa ko. Napapikit na lang ako sa inis dahil sa kanyang ginagawa. "Did you get it, Elise?" My gym instructor asked me, and I blinked and smiled towards her. "Yes of course, ma'am." Nakangiti kong sagot at puno ng kompyansa sa sarili kahit sa totoo lang ay wala naman talaga akong naiintindihan. I sighed heavily and let myself focus on things I should be doing. Nagawa ko naman ng maayos, dahil madali lang naman iyon; the women even praised me after doing it smoothly. "Thank you ma'am," sambit ko sa babae at nagpaalam na rin. Hindi naman na niya ako pinigilan dahil may iba pa rin siyang inaasikaso kaya umalis na rin agad ako. Pero hind
Last Updated: 2026-01-26
Chapter: Kabanata 244Elise Hart's PovNAAWAT lang ata iyon nang dumating iyong security na nagpapatrol sa buong campus. Halos mawalan na ng malay iyong mga law students, iyong mga babae naman ay umiiyak na habang nagsusumbong sa securities habang ako ay nakatingin lamang sa kanila. Hindi alam ang gagawin. Tumingjn ako sa gawi ni Nathaniel, may pasa siya at duguan ang labi. May binulong iyong kaibigan niya pero nang mapansin akong nakatingin ay tumingin rin siya sa akin kaya iniwas ko na lang agad ang aking tingin. "We didn't do anything, sir." Iyong kulot na babae ang sumagot, nanginginig ang boses—malayo sa kung paano siya magyabang kanina. "We were just talking when suddenly Nathaniel came to us and attack those poor students." Pagkwento pa niya, tumutulo na ang luha sa kanyang pisngi. "A-actually," I stammered, closed my eyes, then breathed heavily before speaking again. "Nathaniel and his friends just came to rescue me. And if they didn't come, maybe
Last Updated: 2026-01-25
Chapter: Kabanata 243Elise Hart's PovAFTER that day, they never tried to talk behind my back or in front of me. Cassandria would know, and maybe they were threatened by what she told them the other day. Ayos lang naman sa akin iyon kasi at least kahit papano ay nakahinga rin ako ng maluwag. Malayo sa mga problema na dumadating sa buhay ko. Pero agad din akong napangiwi nang makita ko ang paglapit ni Nathaniel at mabilis na kumilos upang iligoit na ang mga gamit ko. But he was fast—mabilis niyang nahawakan ang libro ko at binuklat ulit iyon. Tumaas ang sulok ng kanyang labi kaya lumabas ang kanyang biloy sa kanang bahagi ng kanyang pisngi. "I'm done," I told him. "Nah-uh, kakaupo mo lang, Elise Hart." Pagtama niya sa akin, napalunok ako dahil hindi ko na naman maiwasang mapahanga sa kanyang biloy habang nakangiti. Tinitigan ko siya pabalik, napakurap siya at agad na tumikhim saka binitawan ang libro. Umikot na siya, umupo sa katapat ko na silya. Napatingin ako sa paligid, mga nursing studens ang nan
Last Updated: 2026-01-24
Chapter: Kabanata 242Elise Hart's Pov"ELISE HART BUENAVENTURA!" Sigaw ni Nathaniel sa bukana palang ng gate sa eskwlehan. Nanlaki ang aking mga mata at agad na nilingon siya dahil baka may makakakita sa amin. Iniiwasan ko na makasalamuha siya dahil kapag nalaman ni mommy na nag-uusap kami ay baka bigla akong ma-home schooled dahil palagi kong tinatanggihan ang gusto niya na mag-usap kami ni Gabriel Jake Hernandez. God, gusto ko lang naman na makapagtapos ng pag-aaral ng matiwasay pero bakit dumating pa ang lalaki na iyan na gugulo ng tahimik kong buhay. Nagpakawala ako ng isang malalim na buntonghininga at nagpatuloy na lang sa paglalakad kahit rinig na rinig ko ang kanyang mga hakbang papalapit sa akin. Ano bang dapat kong gawin upang iwasan na niya ako? Ginawa ko naman ang lahat pero nandito pa rin siya—hindi ako tinatantanan. Binilisan ko pa ang paglakad palayo sa kanya, wala na akong pakialam kung anuman ang isipan ng mga estudyanteng nakakakita. Pero mas mabilis parin ang lakad niya dahil naabu
Last Updated: 2026-01-22
Chapter: Kabanata 241Elise Hart's PovNEVER did I imagine that Nathaniel Dela Vega would even tried to hit me. Nilinaw ko naman sa kanya simula pa lamang kung ano talaga ang gusto ko—kalayaan at hindi pag-ibig. At kahit anong mangyari ay paninindigan ko iyon. But he was persistent in making me pissed off—it was a talk in the whole campus—ang pagsunod-sunod niya sa akin. Especially that he and Amanda suddenly stopped flirting in everyone's eyes. "If I am your next victim, tigilan mo na ako dahil hindi ko priority ang lalaki." Sinabi ko ng diretsa pero nakakainis dahil parang wala siyang narinig. Panay parin ang pagsunod niya sa akin na parang asong ulol.Kung saan ako, doon siya. Kahit wala naman siyang sakit ay nagpapaadmit siya kung saan ako nandoon. Hindi ko makuha kung bakit niya ginagawa ito. Iyong mga kaklase niya na mga architecture rin ang kinuha ay pagod na ang mga mukha kahit umaga pa lang. Pero siya? Nagawa pa niyang ngumisi sa tuwing makikita ako at tila wala naman sa kanya ang nangyayari.
Last Updated: 2026-01-22
Chapter: Kabanata 240Elise Hart’s Pov“KAPAG nakita ko siya ay talagang titirisin ko siya!” sigaw ni Cassandria habang nasa Veritas Lawn kami dahil tapos na ang isa naming klase.Mamayang 3 pa ng hapon ang susunod, kanina pa hindi maka-move on si Cass sa nangyari sa cafeteria kanina. Humupa na ang galit ko at ayoko ng mainis pang muli pero what he said made my blood boiled that time.I hate it when someone attacks my friends and maybe…it wasn’t just because of it…maybe…because of how—fvck it! I couldn’t say it correctly. Jessy went to Cassandria and held her shoulder to calm her down. “Just calm down, Cass. Hindi na naman natin siya makikita pa.” Mahinahon niyang sambit ngunit napapikit lang ng mata si Cassandria dahil sa inis. “Just fvck it!” She cursed under her breath. Hilaw siyang natawa, “after all the fvcking things we’ve done in the library? After his favor—” hindi niya iyon natuloy nang makita kong kinurot siya ni Jessy sa tagiliran. Kumunot ang aking noo, unti-unti niyang dinilat ang kanyang m
Last Updated: 2026-01-21
Chapter: Author’s NoteHi everyone. Maraming salamat sa pagbabasa at walang sawang pagsuporta sa storyang ito. Sana ay nagustuhan ninyo ang storya nina Damian at Aria Leviste. Kasi ako, I enjoy writing it without even realizing na nasa dulo na pala ako. Mamimiss ko sila. Pero don’t worry dahil may mga Cameo naman sila sa ibang storya ng mga VALTOR. Sana ay nagustuhan ninyo ito. At maraming salamat dahil umabot kayo hanggang dulo. This is my first ever complete book here sa GN. And I hope suportahan niyo rin ang iba kong storya kung nagustuhan ninyo ito. Muli, nagtatapos na ang storya nina Damian Valtor at Aria Leviste Delgado-Valtor.
Last Updated: 2025-11-29
Chapter: Special Chapter Damian's Pov"Dad, ano ba? Itigil mo na 'to!" I snapped, voice shaking with controlled anger.Dad shook his head, stubborn as always, and tried to step past me. Gusto niyang pumasok sa bahay dahil nandito si Mommy—my wife insisted that she would be staying here."Your mom loves me, Damian. Babalik siya sa akin.""Oh please!" I shoved his hand away, my jaw clenching. "Huwag mo ng guluhin si Mommy. She's been doing good all her life. Masaya na siya, Dad. Kaya pwede ba? Tigilan mo na 'to.""N-no, she loves me. You know that, Damian. Ako lang ang gusto ng Mommy mo.""Noon iyon, Dad," I said firmly, meeting his eyes without flinching. "Noong halos ilayo mo siya sa buhay mo. Noong ilang beses mo siyang pinaasa. And now you want her back because what? Masaya na siya?!""It's not like that," he whispered, voice trembling.He didn't look like the man I admired growing up. He looked vulnerable—timid even. A man desperate to reclaim something he only realized he wanted when it was gone. Not the
Last Updated: 2025-11-29
Chapter: Kabanata 110Damian's PovThe wedding wasn't our first meeting. Maybe she forgot that day—but I never did. Hinding-hindi ko makakalimutan ang araw na unang beses akong napahanga ng taglay niyang ganda.She was fantastic. Stunning. Yet always alone.I would never forget her long, braided ginger hair and her simple white dress as she looked like an angel straight from heaven. Too surreal. Almost unreal.Ni hindi ko inakalang isa siyang Delgado. Pamilya nila ang nag-organize ng okasyong iyon para kay Sienna Marie Delgado. Ngunit tila hindi siya kabilang sa mga ito. And I always wonder why. "Hey," bulong ko sa kanya, nudging her lightly nang umupo ako beside her sa bench.Hindi niya ako nilingon. Probably thinking I wasn't someone who'd approach a girl like her."Hey," ulit ko, this time kinakalabit ko siya lightly. Saka lang siya napatingin sa akin. Nanlaki ang mga mata niya, bahagyang bumuka ang labi pero walang lu
Last Updated: 2025-11-29
Chapter: Kabanata 109Aria's PovDumiretso na ako pauwi sa penthouse na tinitirhan namin ni Damian. Hindi nga ako nagkamali dahil alam ko agad na sobrang miss niya ako. Nakaabang na siya sa pinto pa lang, para bang ilang oras niya 'kong hinintay doon.Pagkaalis ko pa lang sa meet up namin ng mommy niya, nag-text na agad ako sa kanya na pauwi na ako.Pagkapasok ko ng bahay, agad niya akong niyakap nang mahigpit kahit may ilang butil ng pawis pa akong tumutulo sa noo. Para akong nalulusaw sa ginagawa niya. "Damian," tawag ko sa kanya, malambing, bahagyang nanginginig ang boses ko dahil sa pagod at sa init ng yakap niya."Yes? What my honey wants?" bulong niya, sobrang lapit ng labi sa tenga ko. Nakikiliti ang tiyan ko sa ginagawa niya—para akong uod na binudburan ng asin, nanginginig pero natatawa."Nothing," umiling ako at isinubsob ang mukha ko sa dibdib niya, sininghot ang amoy na palagi kong hinahanap-hanap.Sabay kaming pumasok sa penthouse. Pagdating sa hagdan, bigla niya akong binuhat na parang brida
Last Updated: 2025-11-28
Chapter: Kabanata 108Aria's PovInihanda ko ang aking sarili para sa mga bagay na alam kong hindi pa ako handa. Sa mga bagay na kailangan kong matutunan at kailangan kong harapin.Gaya ng pagharap ko sa mga magulang ni Damian—especially Mrs. Valtor. Noon pa man ay ramdam ko na di niya ako gusto, at kahit hanggang ngayon ay ganoon pa rin. Ngunit may magagawa ba siya kung ako ang gustong makasama ng anak niya habambuhay? I tried to compose myself in front of them. Tried to erase from my mind what I knew about their personality and the secrets about them. Pero kahit anong gawin ko ay tila nakatatak na sa isip ko ang mga bagay na ginawa nila sa akin at kay Damian.That no matter what. I'll always look at them the same way I did before. But maybe...time will come, and I'll start to see the bright side in them. Bago pa ako humarap dito ay sinabi ko na kay Damian ang lahat ng hinanaing ko sa pamilya niya at ang desisyon ko. And I know, I made a mistakes towards them as well. Naging dahilan din ang pamilya ko
Last Updated: 2025-11-28
Chapter: Kabanata 107Maverick’s Pov"Shit!" malutong na mura ng lalaking mukhang playboy habang tumakbo palayo.Damian tightened his hold on my hand and we both fled, habang rinig namin ang malakas na halakhak ni Sienna na nag-ee-echo sa buong kwarto. Para bang mas lalong tumatama sa akin ang bawat tawa niya na malamig, mapanlait, at parang gusto akong wasakin hanggang dulo.My tears streamed down as I looked back at my family, helpless, sitting there, with nothing to do. My father and kuya nodded at me, assuring me with their eyes that none of this was my fault. Na kahit anong sabihin ng iba, hindi ko kasalanan ang kaguluhang ito.Habang si mama naman ay halos gawin ang lahat para makawala sa upuan, si Sienna halos mapunit ang lalamunan sa kakasigaw, habang ang mga kasama nila ay wala ring nagawa nang dalhin sila ng mga tauhan ni Damian.At habang tinitingnan ko sila, wala akong nagawa. My chest tightened, para akong hinihila pabalik pero ang mga paa ko ay n
Last Updated: 2025-11-26
Chapter: BalconyKiann's POVI wasn't ready for something she could offer. I would never take advantage of anything—but damn.Those porcelain legs of hers twitched something inside me. I tried so hard to hold myself back, but all I wanted was to crash my lips against hers until she begged for more.Ipinilig ko ang ulo ko. Hindi ko dapat iniisip 'to. Mali 'to.I should be furious at her. Her father was the reason why my family turned into the cruelest part of my life. Kaya dapat iparanas ko rin sa kanya ang impyerno na dinanas ko.Pero...a part of me was stopping me. Kasi tuwing nakikita ko siyang nasasaktan, may kung anong kirot na bumabaon din sa dibdib ko.Lumangoy na siya sa pool habang ako ay nakatingin lang sa kanya. Panay rin ang iwas niya ng tingin sa akin. Kahit noong nagtanghalian kaming dalawa, mabilis lang siyang natapos—para bang may nakakahawa akong sakit na kailangan niyang iwasan.I let her. That was the easiest way for us to survive being together. Kasi baka may magawa akong pagsisisi
Last Updated: 2025-08-23
Chapter: Apoy Crystal's POV"Ano bang sinasabi mo?" Natatawa kong tanong, pilit tinatakpan ang panginginig ng boses ko.Shit talaga. Sana hindi na lang ako nakipag-usap sa lalaking 'to. Sana nanatili na lang kaming strangers—mas safe iyon."Nothing," he said in that low voice, parang pinipilit kontrolin ang sarili. The way he held back... mas lalo tuloy akong na-curious. Pero hindi na ako nagtanong. Ayokong mas lalong magkaroon ng interes sa kanya.Nag-ikot-ikot na lang kami sa bahay. Hindi niya ako masyadong pinaghigpitan, hinayaan lang ako kung saan ko gustong pumunta."Kahit tumakas ka pa, hahanapin pa rin kita," mayabang niyang sabi, parang ipinapaalala ang mga palpak kong pagtakas noon."Whatever," I rolled my eyes, kahit kinilabutan ako na isiping tama siya. After all—he lives in a cruel world. Hindi ako makakatakas kahit sumuong pa ako butas ng karayom ay walang palyang mahahanap pa rin niya ako. Namutawi ang katahimikan sa pagitan namin. Pero agad din iyong nasira nang dumating ang secr
Last Updated: 2025-08-19
Chapter: MagkaibaCrystal's POVPara akong binuhusan ng malamig na tubig. Magkaiba kami ng mundo. Isang mapanganib na buhay ang haharapin ni Kiann—maraming gustong magpabagsak sa kanya.Nakakapangilabot. Para akong nawalan ng lakas habang nakatulala sa kwarto, hindi pa rin makapaniwala sa nasaksihan ko.It was a darkness I never wished to step into—not even for a glance. Hindi ko kaya. Parang ang bigat-bigat huminga.Sinubukan kong matulog, pero kahit nakapikit ang mga mata ko, gising ang diwa. Hindi mabura sa pandinig ko ang mga narinig, at sa isip ko, paulit-ulit ang nakita ko kagabi.Anong gagawin ko?Kinaumagahan, agad akong naligo at bumaba para kumain. Buong gabi akong nag-isip.Magpapanggap na lang akong walang alam. Na wala akong nakita, wala akong narinig. Mas mabuti iyon kaysa maging kuryosa pa ako—baka mas lalo ko lang ikapahamak. O mas malala pa, pati pamilya ko madamay.Marahil tama si Alexander—tigilan ko na ang pagiging curious ko sa mga bagay na ikakabagsak ko lang.Normal lang ang kilo
Last Updated: 2025-08-15
Chapter: LasonCrystal's POVNasa labas lang ako ng kwarto ni Kiann habang ginagamot siya ng ilang private doctors. Panay ang kagat ko sa kuko—wala akong maisip kung anong dapat kong gawin sa pagkakataong ito.Hindi pa rin maalis sa isip ko ang nasaksihan ko kanina. Iyon ang unang beses na nakita ko si Kiann na parang... wala nang pag-asa. Halos maubusan siya ng dugo. Mabuti na lang at binalikan siya ni Alexander matapos kong tumawag ng tulong.Pabalik-balik ako sa hallway, parang leon na nakakulong. Si Alexander ay nakatayo sa tabi ng pinto, nakahalukipkip at tila malalim ang iniisip. Samantalang si Antonio naman, walang tigil sa pag-tap ng paa sa sahig—iyon lang ang ingay na bumabasag sa katahimikan naming tatlo.Lahat nag-aabang sa susunod na mangyayari. Naghihintay kong kailan lalabas ang mga doctor sa kanyang kwarto.Walang nagsasalita. Puno ng kaba ang dibdib ko. Alam kong hindi ko dapat ito maramdaman... pero, damn, hindi ko kayang alisin ang bigat sa puso ko.Ilang oras kaming ganoon hanggan
Last Updated: 2025-08-11
Chapter: Puno ng misteryo Crystal's POVMaayos ang naging pag-uusap namin ni Kiann. Hindi na kagaya ng dati—may kaunting pagbabago na, pero hindi pa rin maitatanggi ang distansya sa pagitan namin.At marami pa rin akong hindi alam tungkol sa pagkatao niya."Saan ka pupunta?" tanong ko habang nakaupo sa sala, umiinom ng kape at nanonood ng Netflix. Nakasuot siya ng charcoal suit, may hawak na briefcase."I have a business thing to do," sagot niya habang tinitingnan ang relo sa kanyang pulso."Babalik ka ba agad?" Hindi ko naiwasang magtanong. Ilang araw na rin kasi siyang palaging may lakad at inaabot ng ilang araw bago umuwi.Nagkunot ang noo niya. "Why? You'll miss me?" Tinaasan-babaan niya ang kilay niya, dahilan para biglang uminit ang mukha ko.Damn it! Hindi ko na dapat tinanong pa—iinisin na naman niya ako."N-no!" agad kong tanggi, pero hindi na nawala ang ngisi sa labi niya. "Wala lang akong masyadong makausap dito... lalo pa't may iniutos ka kay Antonio."Nawala ang ngisi niya nang mabanggit ko ang pa
Last Updated: 2025-08-09
Chapter: Natatakot akong amininCrystal's PovDalawang araw na ang lumipas, pero hindi pa rin bumababa ang temperatura ko. Nanatili ito sa 38.9 degrees Celsius. Si Kiann naman, halos kada minuto kung dalawin ako, para bang malubha na talaga ang lagay ko."Hindi ako tatakas, Kiann," iritable kong sambit nang pumasok siya, dala-dala ang tray ng pagkain, gamot, at tubig."Nagdala lang ako ng pagkain," he pointed out—kahit kakapasok lang niya para i-check ang temperature ko. Hindi ko na siya pinatulan dahil wala akong lakas makipag-away. Pinilit ko na lang ang aking sariling bumangon.Kung hindi ako kakain, mananatili siya rito. At mas lalo lang lalala ang pakiramdam ko kapag nasa paligid siya. At hindi matatapos ang aming away kapag nandito siya.Nilapag niya ang lugaw sa bedside table. Bawat subo ay pilit kong nilulunok—lahat ay mapait sa panlasa ko. Maging ang pag-inom ng tubig, nilalabanan ko kasi kailangan kong magpagaling. Hindi ko nagugustuhan ang pagpasok at palabas ni Kiann sa kwarto."I'll check your temperat
Last Updated: 2025-08-06
LOGIN
