Chapter: Kabanata 223Elise Hart's PovWALANG kahit anong indikasyon kung sino ang nagbigay. Baka random people lang dito sa VLI kaya walang pangalan na nakalagay.Hindi ko naman ginawang big deal iyon dahil normal lang naman makatanggap ng ganito pero bago pa rin sa akin ang isang bagay na walang kahit anong pangalan o marka."'Di ba, iyong transferee ang nagbigay?" biglang singit ni Ares—iyong athlete na isa rin sa mga officer. Mukhang kanina pa siya naroon at narinig ang usapan namin."Si Nathaniel?" paninigurado ko, bahagyang napataas ang kilay ko. Baka kasi ibang transferee pala.Nagkibit-balikat si Ares. "Hindi ko sigurado. Pero transferee siya."Tumango na lang ako, piniling huwag bigyan ng mas malalim na kahulugan ang bagay na iyon. Wala namang kasiguraduhan at ayokong mag-isip nang higit sa kailangan.Mabilis lumipas ang araw. Bukas na ang last day ng mga laban.MMCL at VLI ang halos magkatapat para sa championship—iyon ang
Last Updated: 2026-01-13
Chapter: Kabanata 222Elise Hart's Pov NAKADAPA ako sa kama, maaga kasing natapos ang mga gawain namin sa eskwelahan kaya nakauwi kami ni Elias ng maaga sa bahay. Si mommy ay nasa isang event, isasama sana niya ako pero dahil nakahanap ako ng palusot ay hindi na niya ako sinama. Pagod na akong makihalubilo sa hindi ko naman mga kilala at alam ko naman na binabackstab lang nila ang isa't-isa. Ayoko ng ganoon. Gumagawa ako ng advance na study type of exam sa aking ipad dahil next week ay marami kaming activites at quiz tapos ay may duty pa sa hospital. Nakakapagod pero kailangan kong gawin dahil kapag hindi ko ginawa ay sinong gagawa para sa akin? Sumasakit na ang kamay ko kakatipa ngunit patuloy parin ako sa aking ginagawa, kahit nga halos babagsak na ang talukap ko ay gumagawa parin ako ng study notes para hindi na ako mag-aabala pa ngayong weekend. Ang motto ko kasi ay hangga't wala pa akong inaalala na pera a
Last Updated: 2026-01-12
Chapter: Kabanata 221Elise Hart's Pov NASA soccer field na kami, nandoon na ang ibang mga players namin at ng ibang school. Halos lahat ng estudyante ay nandito—iyong mga ka-schoolmates namin ay may dala pang malaking banner para kay Nathaniel. Tila ba isa siyang sikat na artista at nakita nilang naglalaro ng soccer. Ang mga cheerdance ay nakahanda na upang magcheer sa kanila—maging ang ibang mga school ay excited na makita si Nathaniel na maglaro. Ano bang mayroon sa lalaking iyon at palagi niyang nakukuha ang atensyon ng mga babae? Napailing na lang ako. Sa hulihan na lang sana kami, ngunit hinila ako ni Cassandria patungo sa unahan. "Excuse me, dadaan ang medic." Sambit niya kaya pinagbigyan nila kami ng daan. Namumula na ang mukha ko sa kahihiyan habang naglalakad kami sa dagat ng mga tao. Kailangan pa ba talagang magsinungaling para lang sa unahan kami? Napanguso ako hab
Last Updated: 2026-01-12
Chapter: Kabanata 220Elise Hart’s Pov“ANONG pag-uusapan natin?” Puno ng tensyon ang buong meeting area ngayong nasa loob na kami—kaming dalawa lang. Tiningnan niya ang dingding kung saan nandoon ang mga mukha ng elected officer sa nursing department. Umupo ako sa kung saan ang pwesto ko habang hinihintay siyang magsalita. Ayoko namang pangunahan siya dahil hindi ko alam kung ano ba ang gusto niyang pag-usapan namin. I was checking Quenie’s work while waiting for him, but I got too busy that I didn't even realize he was beside me. Napaigtad ako sandali pero pinilit ko ang aking sarili na gawing steady lang ang aking mukha kahit namamawis na ang aking kamay habang nakahawak sa mga papel. Nanlaki ang aking mga mata when he crouched down to level my head while reading what I was reading. Ni hindi ko na halos maintindihan kung anong binabasa ngayong ramdam ko ang hininga niya sa aking batok. Pakiramdam ko ay kahit may aircon naman sa loob
Last Updated: 2026-01-11
Chapter: Kabanata 219Elise Hart’s Pov“HINDI nga sabi ako lalabas!” Argumento ko kay Elias sa mahinang boses dahil baka marinig kami ni mommy.“Wala nga si mommy, nasa Pampanga para sa poultry farm natin.” Giit niya, napairap ako dahil alam kong minsan ay gusto lang akong ipahamak ni Elias kaya hindi talaga ako naniniwala sa kanya. “Oh shut up, Elias. I know your tactic,” I gritted my teeth while pushing him out of my door, but he was too strong, holding the door. “Hindi nga, may sasabihin raw iyong tao sa’yo.” Sagot niya, seryoso lang ang kanyang mukha ngunit pinanliitan ko lang siya ng mukha dahil halos kilala ko na si Elias.Mula sa personality, attitude, and even the things he used to do whenever he was up to something. Napairap ako, “pwede namang sabihin niya na lang sa chat o bukas.” Nagtipa siya sa kanyang cellphone bago binalik ang tingin sa akin, “I already texted him you won't come out and he’ll leave na raw.” Sagot niya, pinak
Last Updated: 2026-01-11
Chapter: Kabanata 218Elise Hart’s Pov “SALAMAT, Elise,” nakangiti paring sambit ni Gabriel nang mabigyan ko siya ng snacks niya at tubig. Ibinigay ko kay Nathaniel ang kanya, tiningnan lang niya iyon ng ilang segundo bago tinanggap. Halos pigilan ko ang aking hininga sa kung gaano siya kalapit sa akin—halos malasahan ko ang kanyang bango na kahit pawisan ay nag-uumapaw parin ang bango. “Baka maubos ang amoy ko, Elise Hart.” Nanlaki ang mata ko, hindi ko namalayan na nakanguso pala ako at sinisinghot siya. “Anong pinagsasabi mo?” singhal ko upang pagtakpan ang panginginig sa aking boses. His lips curl up, napansin ko na naman ang kanyang biloy kaya napatingin ako doon. He's disgustingly handsome in every way, and I couldn't even look at his face for a long time. My heart flutters so hard that I couldn't breathe. Hindi siya nagsalita at umalis na sa harapan ko, ni ngayon lang nag sink-in sa akin n
Last Updated: 2026-01-10
Chapter: Author’s NoteHi everyone. Maraming salamat sa pagbabasa at walang sawang pagsuporta sa storyang ito. Sana ay nagustuhan ninyo ang storya nina Damian at Aria Leviste. Kasi ako, I enjoy writing it without even realizing na nasa dulo na pala ako. Mamimiss ko sila. Pero don’t worry dahil may mga Cameo naman sila sa ibang storya ng mga VALTOR. Sana ay nagustuhan ninyo ito. At maraming salamat dahil umabot kayo hanggang dulo. This is my first ever complete book here sa GN. And I hope suportahan niyo rin ang iba kong storya kung nagustuhan ninyo ito. Muli, nagtatapos na ang storya nina Damian Valtor at Aria Leviste Delgado-Valtor.
Last Updated: 2025-11-29
Chapter: Special Chapter Damian's Pov"Dad, ano ba? Itigil mo na 'to!" I snapped, voice shaking with controlled anger.Dad shook his head, stubborn as always, and tried to step past me. Gusto niyang pumasok sa bahay dahil nandito si Mommy—my wife insisted that she would be staying here."Your mom loves me, Damian. Babalik siya sa akin.""Oh please!" I shoved his hand away, my jaw clenching. "Huwag mo ng guluhin si Mommy. She's been doing good all her life. Masaya na siya, Dad. Kaya pwede ba? Tigilan mo na 'to.""N-no, she loves me. You know that, Damian. Ako lang ang gusto ng Mommy mo.""Noon iyon, Dad," I said firmly, meeting his eyes without flinching. "Noong halos ilayo mo siya sa buhay mo. Noong ilang beses mo siyang pinaasa. And now you want her back because what? Masaya na siya?!""It's not like that," he whispered, voice trembling.He didn't look like the man I admired growing up. He looked vulnerable—timid even. A man desperate to reclaim something he only realized he wanted when it was gone. Not the
Last Updated: 2025-11-29
Chapter: Kabanata 110Damian's PovThe wedding wasn't our first meeting. Maybe she forgot that day—but I never did. Hinding-hindi ko makakalimutan ang araw na unang beses akong napahanga ng taglay niyang ganda.She was fantastic. Stunning. Yet always alone.I would never forget her long, braided ginger hair and her simple white dress as she looked like an angel straight from heaven. Too surreal. Almost unreal.Ni hindi ko inakalang isa siyang Delgado. Pamilya nila ang nag-organize ng okasyong iyon para kay Sienna Marie Delgado. Ngunit tila hindi siya kabilang sa mga ito. And I always wonder why. "Hey," bulong ko sa kanya, nudging her lightly nang umupo ako beside her sa bench.Hindi niya ako nilingon. Probably thinking I wasn't someone who'd approach a girl like her."Hey," ulit ko, this time kinakalabit ko siya lightly. Saka lang siya napatingin sa akin. Nanlaki ang mga mata niya, bahagyang bumuka ang labi pero walang lu
Last Updated: 2025-11-29
Chapter: Kabanata 109Aria's PovDumiretso na ako pauwi sa penthouse na tinitirhan namin ni Damian. Hindi nga ako nagkamali dahil alam ko agad na sobrang miss niya ako. Nakaabang na siya sa pinto pa lang, para bang ilang oras niya 'kong hinintay doon.Pagkaalis ko pa lang sa meet up namin ng mommy niya, nag-text na agad ako sa kanya na pauwi na ako.Pagkapasok ko ng bahay, agad niya akong niyakap nang mahigpit kahit may ilang butil ng pawis pa akong tumutulo sa noo. Para akong nalulusaw sa ginagawa niya. "Damian," tawag ko sa kanya, malambing, bahagyang nanginginig ang boses ko dahil sa pagod at sa init ng yakap niya."Yes? What my honey wants?" bulong niya, sobrang lapit ng labi sa tenga ko. Nakikiliti ang tiyan ko sa ginagawa niya—para akong uod na binudburan ng asin, nanginginig pero natatawa."Nothing," umiling ako at isinubsob ang mukha ko sa dibdib niya, sininghot ang amoy na palagi kong hinahanap-hanap.Sabay kaming pumasok sa penthouse. Pagdating sa hagdan, bigla niya akong binuhat na parang brida
Last Updated: 2025-11-28
Chapter: Kabanata 108Aria's PovInihanda ko ang aking sarili para sa mga bagay na alam kong hindi pa ako handa. Sa mga bagay na kailangan kong matutunan at kailangan kong harapin.Gaya ng pagharap ko sa mga magulang ni Damian—especially Mrs. Valtor. Noon pa man ay ramdam ko na di niya ako gusto, at kahit hanggang ngayon ay ganoon pa rin. Ngunit may magagawa ba siya kung ako ang gustong makasama ng anak niya habambuhay? I tried to compose myself in front of them. Tried to erase from my mind what I knew about their personality and the secrets about them. Pero kahit anong gawin ko ay tila nakatatak na sa isip ko ang mga bagay na ginawa nila sa akin at kay Damian.That no matter what. I'll always look at them the same way I did before. But maybe...time will come, and I'll start to see the bright side in them. Bago pa ako humarap dito ay sinabi ko na kay Damian ang lahat ng hinanaing ko sa pamilya niya at ang desisyon ko. And I know, I made a mistakes towards them as well. Naging dahilan din ang pamilya ko
Last Updated: 2025-11-28
Chapter: Kabanata 107Maverick’s Pov"Shit!" malutong na mura ng lalaking mukhang playboy habang tumakbo palayo.Damian tightened his hold on my hand and we both fled, habang rinig namin ang malakas na halakhak ni Sienna na nag-ee-echo sa buong kwarto. Para bang mas lalong tumatama sa akin ang bawat tawa niya na malamig, mapanlait, at parang gusto akong wasakin hanggang dulo.My tears streamed down as I looked back at my family, helpless, sitting there, with nothing to do. My father and kuya nodded at me, assuring me with their eyes that none of this was my fault. Na kahit anong sabihin ng iba, hindi ko kasalanan ang kaguluhang ito.Habang si mama naman ay halos gawin ang lahat para makawala sa upuan, si Sienna halos mapunit ang lalamunan sa kakasigaw, habang ang mga kasama nila ay wala ring nagawa nang dalhin sila ng mga tauhan ni Damian.At habang tinitingnan ko sila, wala akong nagawa. My chest tightened, para akong hinihila pabalik pero ang mga paa ko ay n
Last Updated: 2025-11-26
Chapter: BalconyKiann's POVI wasn't ready for something she could offer. I would never take advantage of anything—but damn.Those porcelain legs of hers twitched something inside me. I tried so hard to hold myself back, but all I wanted was to crash my lips against hers until she begged for more.Ipinilig ko ang ulo ko. Hindi ko dapat iniisip 'to. Mali 'to.I should be furious at her. Her father was the reason why my family turned into the cruelest part of my life. Kaya dapat iparanas ko rin sa kanya ang impyerno na dinanas ko.Pero...a part of me was stopping me. Kasi tuwing nakikita ko siyang nasasaktan, may kung anong kirot na bumabaon din sa dibdib ko.Lumangoy na siya sa pool habang ako ay nakatingin lang sa kanya. Panay rin ang iwas niya ng tingin sa akin. Kahit noong nagtanghalian kaming dalawa, mabilis lang siyang natapos—para bang may nakakahawa akong sakit na kailangan niyang iwasan.I let her. That was the easiest way for us to survive being together. Kasi baka may magawa akong pagsisisi
Last Updated: 2025-08-23
Chapter: Apoy Crystal's POV"Ano bang sinasabi mo?" Natatawa kong tanong, pilit tinatakpan ang panginginig ng boses ko.Shit talaga. Sana hindi na lang ako nakipag-usap sa lalaking 'to. Sana nanatili na lang kaming strangers—mas safe iyon."Nothing," he said in that low voice, parang pinipilit kontrolin ang sarili. The way he held back... mas lalo tuloy akong na-curious. Pero hindi na ako nagtanong. Ayokong mas lalong magkaroon ng interes sa kanya.Nag-ikot-ikot na lang kami sa bahay. Hindi niya ako masyadong pinaghigpitan, hinayaan lang ako kung saan ko gustong pumunta."Kahit tumakas ka pa, hahanapin pa rin kita," mayabang niyang sabi, parang ipinapaalala ang mga palpak kong pagtakas noon."Whatever," I rolled my eyes, kahit kinilabutan ako na isiping tama siya. After all—he lives in a cruel world. Hindi ako makakatakas kahit sumuong pa ako butas ng karayom ay walang palyang mahahanap pa rin niya ako. Namutawi ang katahimikan sa pagitan namin. Pero agad din iyong nasira nang dumating ang secr
Last Updated: 2025-08-19
Chapter: MagkaibaCrystal's POVPara akong binuhusan ng malamig na tubig. Magkaiba kami ng mundo. Isang mapanganib na buhay ang haharapin ni Kiann—maraming gustong magpabagsak sa kanya.Nakakapangilabot. Para akong nawalan ng lakas habang nakatulala sa kwarto, hindi pa rin makapaniwala sa nasaksihan ko.It was a darkness I never wished to step into—not even for a glance. Hindi ko kaya. Parang ang bigat-bigat huminga.Sinubukan kong matulog, pero kahit nakapikit ang mga mata ko, gising ang diwa. Hindi mabura sa pandinig ko ang mga narinig, at sa isip ko, paulit-ulit ang nakita ko kagabi.Anong gagawin ko?Kinaumagahan, agad akong naligo at bumaba para kumain. Buong gabi akong nag-isip.Magpapanggap na lang akong walang alam. Na wala akong nakita, wala akong narinig. Mas mabuti iyon kaysa maging kuryosa pa ako—baka mas lalo ko lang ikapahamak. O mas malala pa, pati pamilya ko madamay.Marahil tama si Alexander—tigilan ko na ang pagiging curious ko sa mga bagay na ikakabagsak ko lang.Normal lang ang kilo
Last Updated: 2025-08-15
Chapter: LasonCrystal's POVNasa labas lang ako ng kwarto ni Kiann habang ginagamot siya ng ilang private doctors. Panay ang kagat ko sa kuko—wala akong maisip kung anong dapat kong gawin sa pagkakataong ito.Hindi pa rin maalis sa isip ko ang nasaksihan ko kanina. Iyon ang unang beses na nakita ko si Kiann na parang... wala nang pag-asa. Halos maubusan siya ng dugo. Mabuti na lang at binalikan siya ni Alexander matapos kong tumawag ng tulong.Pabalik-balik ako sa hallway, parang leon na nakakulong. Si Alexander ay nakatayo sa tabi ng pinto, nakahalukipkip at tila malalim ang iniisip. Samantalang si Antonio naman, walang tigil sa pag-tap ng paa sa sahig—iyon lang ang ingay na bumabasag sa katahimikan naming tatlo.Lahat nag-aabang sa susunod na mangyayari. Naghihintay kong kailan lalabas ang mga doctor sa kanyang kwarto.Walang nagsasalita. Puno ng kaba ang dibdib ko. Alam kong hindi ko dapat ito maramdaman... pero, damn, hindi ko kayang alisin ang bigat sa puso ko.Ilang oras kaming ganoon hanggan
Last Updated: 2025-08-11
Chapter: Puno ng misteryo Crystal's POVMaayos ang naging pag-uusap namin ni Kiann. Hindi na kagaya ng dati—may kaunting pagbabago na, pero hindi pa rin maitatanggi ang distansya sa pagitan namin.At marami pa rin akong hindi alam tungkol sa pagkatao niya."Saan ka pupunta?" tanong ko habang nakaupo sa sala, umiinom ng kape at nanonood ng Netflix. Nakasuot siya ng charcoal suit, may hawak na briefcase."I have a business thing to do," sagot niya habang tinitingnan ang relo sa kanyang pulso."Babalik ka ba agad?" Hindi ko naiwasang magtanong. Ilang araw na rin kasi siyang palaging may lakad at inaabot ng ilang araw bago umuwi.Nagkunot ang noo niya. "Why? You'll miss me?" Tinaasan-babaan niya ang kilay niya, dahilan para biglang uminit ang mukha ko.Damn it! Hindi ko na dapat tinanong pa—iinisin na naman niya ako."N-no!" agad kong tanggi, pero hindi na nawala ang ngisi sa labi niya. "Wala lang akong masyadong makausap dito... lalo pa't may iniutos ka kay Antonio."Nawala ang ngisi niya nang mabanggit ko ang pa
Last Updated: 2025-08-09
Chapter: Natatakot akong amininCrystal's PovDalawang araw na ang lumipas, pero hindi pa rin bumababa ang temperatura ko. Nanatili ito sa 38.9 degrees Celsius. Si Kiann naman, halos kada minuto kung dalawin ako, para bang malubha na talaga ang lagay ko."Hindi ako tatakas, Kiann," iritable kong sambit nang pumasok siya, dala-dala ang tray ng pagkain, gamot, at tubig."Nagdala lang ako ng pagkain," he pointed out—kahit kakapasok lang niya para i-check ang temperature ko. Hindi ko na siya pinatulan dahil wala akong lakas makipag-away. Pinilit ko na lang ang aking sariling bumangon.Kung hindi ako kakain, mananatili siya rito. At mas lalo lang lalala ang pakiramdam ko kapag nasa paligid siya. At hindi matatapos ang aming away kapag nandito siya.Nilapag niya ang lugaw sa bedside table. Bawat subo ay pilit kong nilulunok—lahat ay mapait sa panlasa ko. Maging ang pag-inom ng tubig, nilalabanan ko kasi kailangan kong magpagaling. Hindi ko nagugustuhan ang pagpasok at palabas ni Kiann sa kwarto."I'll check your temperat
Last Updated: 2025-08-06
LOGIN
