Novels by Isay Barnedo

Pagkaalis ng asawa ay tinawagan kaagad ni Amayah si Donna upang humingi ng tulong. Pero sa kasamaang palad ay abala ang matalik na kaibigan sa trabaho kaya naman, wala siyang ibang pagpipilian kung hindi ang mag-isang mag-isip ng plano. Naupo siya sa may veranda bitbit ang isang notrbook. Doon ay sinulat niya ang lahat ng mga naaalala niya, bago at pagkatapos niyang mapunta sa future. Lorean Trey Bismonte, ang pinaka-hot at mayaman na lalaki sa campus. Halos lahat ng mga babaeng estudyante ay pinapantasya ito. Pero itong pinansin o pinatulan sa kahit na sino sa kanila. Kaya naman, upang mapansin ng binata ay ginawa ni Amayah ang lahat. Nag-aral siya ng mabuti, naging role model student, at consistent honor. Sumali rin siya sa student council at sa ibat-ibang club. Hindi niya alam kung paano sila naging mag-asawa ni Lorean. Hindi nya rin alam kung paano nagkagusto ang bente-quattro niyang sarili kay Nolan. Pero isa lang ang laman ng isip niya ngayon, kailangan niyang ayusin ang lahat

“Kumusta po si Kovi?” tanong niya nang makalabas ang family doctor ng mga Bismonte.Marahan namang inalis ng matandang lalaki ang suot nitong salamin tsaka inabot ang maliit na papel sa kanya. “He is fine. Kailangan nya lang ng nutrisyon sa katawan at vitamins. Nagsulat ako ng ilang reseta ng gamot na maaari niyang inumin.”“Salamat po,” aniya.Napahinga naman sya ng maluwag dahil sa narinig. Nagpaalam na rin ang doctor sa kanila matapos nito ipaliwanag ang tamang oras ng pag-inom ni Kovi ng gamot. Mga ilang minuto naman ang nakalipas ay humahangos na dumating si Lorean. Bakas sa mukha nito ang pag-aalala kaya naman, kaagad niya itong nilapitan sabay abot ng panyo.“He’s fine. Doc. Reyes gave me the list of vitamins na pwede niyang inumin. Need lang daw ni Kovi ng nutrients sa katawan,” paliwanag niya.Napatango naman sa kanya ang asawa. “Okay. That's good.”“Tumakbo ka ba papunta rito? Pawis na pawis ka,” natatawa niyang saad.Napatango naman ito sa kanya. “Yes. Traffic sa may inters

Hindi maalis ang mga ngiti ni Amayah sa kanyang mga labi habang paulit-ulit na iniisip ang pagtatanggol sa kanya ni Lorean sa school kanina. Kasalukuyan na silang nasa loob ng kotse upang umuwi ng bahay. Ang asawa niya ang nagmamaneho ng sasakyan samantalang nasa backseat naman ang kambal.“Thank you,” aniya.Hindi siya pinansin ni Lorean bagkus ay mas tinuon pa nito ang atensyon sa pagmamaneho. Kaya naman, napanguso na lang siya habang nag-iisip ng bagay na maaaring gawin. Paano kaya siya makakabawi sa asawa at mga anak niya? Hindi pa niya naipapasa sa korte ang divorce paper nila kaya naman, mag-asawa pa rin silang dalawa. Wala rin siyang balak na gawin iyon. Hindi niya pakakawalan ang oportunidad at second chance na binigay sa kanya ng tadhana.Dahil sa malalimniyang pag-iisip ay hindi na niya napansin pa na nakarating na pala sila sa bahay. Natauhan lang si Amayah nang marahan siyang alugin ni Syresse.“Daddy and Kovi were already inside the house, Mommy,” ani ng anak.Napatawa na

Isang mahigpit na yakap ang sinalubong sa kanya ni Syresse nang makauwi si Amayah ng bahay. Humihikbi ito habang paulit-ulit siyang tinatawag. Kaagad naman niyang binuhat ang anak upang kargahin at patahanin ito.“Ssshhh…Mommy is here. Tahan na ikaw, baby,” bulong niya rito.“I thought you already left us. Bakit ka pa bumalik?” singhal naman ni Kovi.Tumingin naman sa kanya ang anak na babae. “Mommy, don’t leave us, please.”“Hindi aalis si mommy, baby. Don’t worry,” tugon naman niya.Nagpunta sila sa may salas upang umupo sa may sofa. Nakakalong sa kanya ang anak samantalang tahimik lang na nakaupo malayo sa kanila si Kovi. Masama ang tingin nito sa kanya na para bang minamanmanan ang bawat kilos niya.“Kovi, behave,” suway ni Lorean na bumababa ng hagdan habang inaayos ang necktie nito. “May urgent meeting sa office. Can you take Kovi to his music lesson this afternoon?”“Sure. No worries,” tugon naman niya.Napatayo naman ang batang lalaki tsaka inis na lumingon sa ama. “No. Our dr

“Mommy, are you angry? Please, don’t be angry with Syresse,” anang maliit na boses mula sa kanyang likuran.Abala si Amayah sa pagsusuklay ng mahaba niyang buhok kaya naman, hindi na niya napansin ang pagpasok ng kanyang anak. Mabilis naman siyang huminto sa ginagawa upang humarap sa batang babae. Sumenyas siya rito na lumapit at kaagad din namang sinunod ng paslit.“Mommy is not angry. Pasensya na sa lahat ng nagawa ni Mommy. I promise na simula ngayon ay magiging good na si Mommy sa inyo, okay ba iyon?” anas niya.Nagliwanag naman ang mukha ng bata tsaka ito mabilis na tumango sa kanya. “Hindi na rin po kayo aalis? Ibibigay po ni Syresse ang gusto ni Mommy na bone marrow for Owen para hindi na po kayo magalit.”Napakunot naman ang noo niya. “Bone marrow? No. Kalimutan mo ang bagay na iyan. Hindi ako aalis at hindi mo need ibigay ang bone marrow mo sa iba.”Gusto niyang kastiguhin ang sarili dahil sa hindi maipaliwanag na dahilan ay nagawa ng future self niya ang ganoong bagay sa pas

Masakit ang ulo na naalimpungatan si Amayah mula sa kanyang pagkakatulog. Habang nagkukusot ng mga mata gamit ang kanyang kamay ay unti-unti niyang inaalala ang mga nangyari kagabi. Nasa bahay sila ng kanilang class president upang mag-celebrate ng kanilang pagkapanalo bilang kampyonato sa naganap na patimpalak sa kanilang paaralan. Nakailang shot na siya ng tequilla nang mag-yaya ang matalik niyang kaibigan na si Donna sa may swimming pool. Nakipagsayaw silang dalawa sa mga kaklase nila na lango na rin sa alak at dahil sa kalikutan niya ay nahulog siya sa pool.“Donna, ang sakit ng ulo ko,” aniya tsaka tamad na bumangon mula sa kanyang pagkakahiga.Dahan-dahan niyang minulat ang kanyang mga mata. Ilang saglit siyang natigilan nang makitang wala siya sa kwarto ni Donna. Napakunot din ang kanyang noo nang makita ang dalawang bata na tahimik lang na nakaupo sa may sofa na ilang hakbang lang ang layo mula sa kama.“N-Nasaan ako?” tanong niya.Tumayo ang batang babae mula sa pagkakaupo ni