Paid to Say I Do
Ang kuwento ay umiikot sa isang simpleng babae na nagtatrabaho bilang warehouse helper sa isang kumpanya. Tahimik ang kanyang buhay hanggang sa biglang magkasakit ang kanyang ina at mangailangan ng agarang operasyon. Dahil kapos sa pera, napilitan siyang maghanap ng dagdag na pagkakakitaan. Labag man sa kalooban niya ay pumasok siya bilang Escort sa isang bar.
Dito niya nakilala ang isang lalaki, handa siyang tulungan nito kapalit na kailangan niya rin itong tulungan dahil kailangan ng lalaki na may babaeng ipapakilala sa magulang niya bilang fiancee. Dahil kailangan daw munang maikasal ng lalake bago nito makuha ang mana mula sa magulang niya.
Laking gulat ng pamilya ng lalaki nang malaman nila kung sino ang babaeng napiling pakasalan ng kanilang anak. Nadiskubre nilang ang babae ay biological daughter ng kanilang matagal nang karibal sa negosyo. Nalaman nilang pinaampon ang babae noong bata pa siya upang maitago ang kanyang tunay na identity at mailayo sa magulong mundo ng kapangyarihan at yaman.
Nakita ng pamilya ng lalaki ang pagkakataon na gamitin ang babae laban sa kanilang karibal sa negosyo. Pinlano nilang ituloy ang kasal bilang bahagi ng kanilang corporate strategy, para mapabagsak ang pamilya ng babae.
Habang tumatagal, ang dating kontrata ay nauwi sa tunay na pagmamahalan. Dalawang araw bago ang kasal, nalaman ng babae ang kanyang tunay na identity. Iniisip niya kung itutuloy pa ba ang kasal sa kabila ng kasinungalingan, o talikuran ang lahat upang protektahan ang sarili niya.
Nang malaman ng lalaki ang tunay na plano ng kanyang mga magulang, tumutol siya rito. Handa siyang talikuran ang mana at labanan ang sariling pamilya para sa babaeng minahal niya. Sa gitna ng corporate rivalry, family politics, at personal betrayal, kailangang magdesisyon ang dalawa kung ang kanilang pagmamahalan ay sapat upang lampasan ang mga lihim at interes na bumabalot sa kanilang relasyon.
Read
Chapter: Chapter 121Tiffany’s POV Hindi pa rin steady ang paghinga ko.Kahit nakaalis na kami.Kahit wala na yung sasakyang sumusunod.Kahit sinabi ni Ethan na “we lost them.”Hindi ako kumbinsido.Hindi pa.Tahimik ang sasakyan.Pero hindi ito yung tahimik na komportable.Ito yung tahimik na lahat nag-iisip.Lahat nag-aalala.Lahat naghihintay kung ano ang susunod.Sumilip ako sa rearview mirror.Nandoon si Ethan.Focus.Alerto.Hindi pa rin relaxed.Which meant hindi pa tapos.Napayuko ako.Dahan-dahan kong hinawakan ang tiyan ko.Mahigpit.Parang instinct.Parang kailangan ko siyang protektahan kahit wala pang malinaw na panganib sa harap ko.Pero meron.Ramdam ko.Simula pa kanina.Yung sasakyan.Yung paghabol.Yung pakiramdam na hindi ako ligtas.“Are you okay?”Boses ni Ethan.Mahina.Pero diretso.Napatingin ako sa kanya sa salamin.Saglit.At saka ako tumango.“Yeah.”Kasinungalingan.At alam naming pareho.“We’re not going to your place.”Bigla niyang sabi.Napakunot ang noo ko.“What?”“Too ob
Last Updated: 2026-03-26
Chapter: Chapter 120Ethan’s POVSomething wasn’t right.I felt it the moment they stepped out of the hospital.Cyanne looked pale too pale for someone who just got discharged.But it wasn’t just that.It was the way she kept glancing back.The way her shoulders were tense.The way her hand stayed protectively over her stomach like she was shielding something… or someone.I didn’t ask right away.Didn’t want to alarm her.But I was watching.Carefully.“Let’s go,” I said as soon as I saw them, already opening the car door.Tiffany slid in beside her mom, immediately holding her arm.“You’re safe now,” she whispered.Safe.I almost scoffed.Because if there’s one thing I’ve learned you’re never “safe” when things start like this.I got into the driver’s seat.Started the engine.Checked the mirrors.Once.Twice.Three times.And that’s when I saw it.A black sedan.Parked across the street.Engine on.Not moving.At first, it looked normal.Could’ve been anyone.But then the driver didn’t look away.Didn’t
Last Updated: 2026-03-25
Chapter: Chapter 119Tiffany’s POVHindi na ako mapakali.Kaya nang sinabi ni Mommy na mas mabuting umalis muna kami hindi na ako tumutol.“Sa bahay ka muna ni Tiffany,” sabi niya habang inaayos ang gamit ko. “Mas safe doon kaysa dito.”Tumango ako.Tahimik.Mabilis ang kilos namin.Walang announcement.Walang paalam.Lalo na kay Javier.At iyon ang pinakamahirap.Pero kailangan.“Ready?” tanong ni Mommy.Huminga ako ng malalim.“At this point… wala naman akong choice.”Mahina akong ngumiti.Pero hindi umabot sa mata ko.At pagkatapos lumabas na kami ng kwarto.Tahimik ang hallway.Normal.Walang kakaiba.Pero habang naglalakad kami doon ko ulit naramdaman.Yung pakiramdam na kanina pa gumugulo sa akin.Mas malakas ngayon. Mas malinaw.Parang may matang sumusunod sa bawat galaw ko.Dahan-dahan akong napahinto.“Mom…”Mahina.Pero sapat para mapalingon siya.“Ano’ng meron?” tanong niya agad.Hindi ako agad sumagot.Dahan-dahan akong tumingin sa paligid.Sa dulo ng hallway.Sa mga taong dumadaan.Sa nurse s
Last Updated: 2026-03-25
Chapter: Chapter 118Tiffany’s POVHindi ako agad nakahinga.Kahit nakalabas na si Javier.Kahit nagsara na ang pinto.Parang naiwan pa rin siya dito.Sa bawat salita.Sa bawat tanong.Sa bawat tingin niya sa akin na parang… may karapatan siya.At iyon ang pinaka-delikado.Dahil kung magpapatuloy pa siya baka ako ang bumigay.Napapikit ako.Mahigpit.Pinipigilan ang sarili.“Anak…”Mahina ang boses ni Mommy.Nagmulat ako.Nandito pa pala siya.Nakatingin sa akin.Nag-aalala.At doon ko na-realize—hindi lang pala ako ang nahihirapan.“Tiffany,” lumapit siya, marahan. “Anong nangyayari? Naalala ka na ba niya?”Tahimik lang ako.Hindi ko alam kung saan magsisimula.Dahil kahit ako hindi ko na rin alam kung paano ipaliwanag ang gulo na ‘to.“Si Javier…” dagdag niya, “…bakit parang—”“Mom.”Mahina.Pero pinutol ko siya.Ayokong marinig.Ayokong ipangalan.Dahil kapag ginawa ko mas magiging totoo.Huminga ako ng malalim.At saka ako tumingin sa kanya.Diretso.“Kailangan kong umalis.”Nanigas siya.“What?”“Af
Last Updated: 2026-03-24
Chapter: Chapter 117Javier’s POVHindi ako nagtagal.Dapat sandali lang.Bibili lang ako ng pagkain, babalik agad pero hindi ko magawa.Hindi ko maipaliwanag.Parang may humihila sa akin pabalik.Parang may mali.Pagdating ko sa floor, huminto ako.Hindi ako agad pumasok.Kasi may narinig ako.Mga boses.Sa labas ng kwarto.At kilala ko kung kanino galing.“…kung lumabas na si Javier ang ama…”Nanigas ako.Parang may sumabog sa tenga ko.Hindi ako gumalaw.Hindi ako huminga.“…ano ang gagawin mo sa anak ko?”Boses ng isang babae.Pamilyar.Veronica.Ang alam ko siya ang mommy ni Cyanne.At sa isang segundo nawala ang lahat ng ingay sa paligid.Ama?Ako?Hindi pwede.Hindi“…then the child is a Villamor.”Mom.Diretso.Malamig.Sigurado.At doon tuluyan akong nanlambot.Napaatras ako ng isang hakbang.Hindi nila alam na naririnig ko.At sa totoo lang hindi ko rin alam kung gusto ko pa bang marinig.Pero hindi ako makaalis.Parang nakapako ako sa lugar.“…at hindi mo kukunin ang bata at iiwan ang anak ko—”
Last Updated: 2026-03-24
Chapter: Chapter 116Tiffany’s POVTahimik ang kwarto.Mas tahimik kaysa kanina.Hindi dahil payapa kundi dahil wala si Javier.“I’ll just grab something to eat,” sabi niya kanina, marahan ang boses, parang ayaw akong iwan pero kailangan.At bago pa ako makapagsalita, nakalabas na siya.Ngayon… naiwan ako.At hindi ako nagkamali.Dahil ilang segundo lang ang nakalipas nang bumukas ang pinto.At pumasok siya.Si Scarlett.Hindi siya nagmamadali.Hindi rin siya galit.Mas delikado.Kalmado.“You agreed awfully fast earlier,” panimula niya, dahan-dahang lumalapit sa kama.Tahimik lang ako.Pinagmamasdan siya.“I didn’t expect that,” dagdag niya, bahagyang nakataas ang kilay.Huminga ako ng malalim.“Because I don’t want trouble. And wala na rin naman akong choice dahil narinig niya yun mismo sayo.”Simple.Diretso.Napangiti ako ng kaunti.“Two weeks,” sabi niya, tuluyang tumigil sa gilid ng kama ko. “We proceed with the paternity test.”Diretso.Walang paligoy-ligoy.Tiningnan ko siya ng maayos.“At pagkata
Last Updated: 2026-03-24
LOGIN
