Novels by luverosie

Chapter 11Seraphina pov"I'm not blaming you. Alam kong biktima ka rin." sabi ni Madam Moretti.Well, that's what people calling her. Madam Moretti.She held my hand. Kita ko ang sincere na pagaalala niya sa akin.Am I judging too much before? Pakiramdam ko kasi sa kanila dati ay peke lang. Lahat ng pinapakita, ngiti, at salita nila ay peke lang. So, now. Am I judging them too much?"Marami lang talaga judgemental. At naniniwala agad sa mga nakikita lang sa social media."Well, hindi na ko magtataka. Maraming uto-uto ngayon. They believed every news they saw at the internet without fact checking. Basta magpapaniwala na lang agad. Minsan hindi ko alam kung maaawa ako. Kasi parang linalamon na sila ng social media, kaya kahit simpleng balita lang na halatang fake news, mang-iiwan na sila ng masasakit na salita.Ipagkakalat na para may mapagusapan sila.That's sometimes the problem in social media."I'm okay po. Alam ko namang fake news lang iyon. And I know myself, hindi ako ganoong

Chapter 10Seraphina pov"Who are you?" biglang sabi ni Nikolai na nakangiti ngayon.I smiled back. "Your wife."Pagkababa ko pa lang sa tawag, imbis na magalit dahil sa pagmumura sa akin ni Mom, mas nauna pa ang tawa ko sa itsura ni Nikolai. Mas lalo siyang napangiti nang sabihin ko iyon. He likes it. Ganoong salita lang, kinikilig na siya."I didn't know you can talk to your mom like that. Akala ko sunud-sunurin ka lang nila, tinatanggap ang mga utos nila," sabi niya.Sa tingin ba niya ganoon ako kahina? Na sunud-sunuran lang ako habang buhay?My grandparents grew me para hindi maging mahina. Hindi nila ako pinalaking tikom ang bibig kapag nasasaktan. They raised me to be independent. To stand on my own. To defend myself kapag alam kong minamaliit na ako.Hindi ako bastos. Hindi ako palasagot. Pero marunong akong magsalita kapag kailangan.Hindi porke magulang ko sila ay pwede na nila akong pagsalitaan ng ganoon. Respeto ang itinuro nila sa akin. Respeto sa kapwa. Respeto sa sarili

Chapter 9Seraphina povWala na talagang ginawa tama ang ibang tao ngayon kundi gumawa ng kwento para lang may mapag-usapan. One video. One angle. One malicious caption. Enough to twist everything.Hindi naman nila alam kung ano ang totoong nangyari.Hindi nila alam na pinagkaguluhan kami that day. Hindi nila alam na ayoko magpakuha ng picture dahil mas importante ang safety ni Maine na pinagkakaguluham nung araw na 'yun. Hindi nila alam na ngumiti ako at nag sorry habang sinasabi na hindi ako nagpapapic.But of course, they will not post that part.Mas masarap ang issue. Mas mabenta ang babaeng nagmamaldita.I slowly lowered my phone. Ramdam ko galit, hindi kaba o kahit ano.I hate this. I hate how one lie can travel faster than a truth.Nikolai's jaw hardened as he scrolled. His eyes darkened."They're using our name," he muttered, voice low. Dangerous.And suddenly, the happy mood from earlier disappeared.Princess. Czar. The buffet table. 'Yung maingay na naguusap sa paligid namin

Chapter 8Seraphina pov"Hi. I'm Princess," inabot sa akin ni Princess ang kamay niya para makipag-shake hand sa akin.Tumingin muna ako kay Nikolai. When he smiled and nodded at me. Kinuha ko ang kamay ni Princess at nakipag-kamayan ako. She smiled at me, like she knew me. Kausap lang ni Nikolai 'to kanina, or maybe they have a thing at magmukha akong thirdwheel rito."You are his wife, right?"I nodded. Walang pagaalinlangan. Well, I am his wife. Wala ng iba, ako lang."Seraphina Skye Torres-Moretti." pakilala ko.Ngumiti ako. And I saw how her smile faded. Na-offend yata sa ngiti ko.Hindi ako galit. Hindi rin ako nagseselos. Why would I? Ang ayoko lang ay magmukhang third wheel dahil sa closeness nila. 'Yung mga tinginan nila, 'yung hawakan at tawanan nila na parang silang dalawa lang nagkakaintindihan. "Nikolai talked about you. Parang kilalang kilala na kita sa mga kuwento niya," sabi niya.And that was when my smile slowly faded.Siya naman ang nakangiti ngayon. Soft. Confide

Chapter 7Seraphina pov"Musta ka na? Ilang araw kitang hindi nakita." sabi ng babae nang humiwalay ng yakap si Nikolai sa kanya."Fine, still breathing."She laughed. Laughing for something stupid. Anong nakakatawa sa paghinga?Nakatitig lang ako sa kanila habang iniinom ang wine na nasa mesa sa harapan ko. Mapait siya at ramdam ko iyon sa dila ko, pero mas mapait pa rin ang dalawa na nasa harapan ko.Nikolai has been with her since we got here. Magkatabi sila, nag-uusap, nagtatawanan, na parang wala siyang iniwanan rito.I get it. We're just pretending, pero sana inisip man lang niya na I feel lonely too. Wala akong kausap rito.Inubos ko ang wine na nasa baso. Hindi siya nakakalasing, pero tama lang para mabawasan ang init ng ulo ko."Can I join you?" sabi ng isang lalaki. Tumabi siya sa akin and he exactly looked familiar."I'm James. I think you know me."I don't. Ngumiti na sana ako sa kanya kung oo."I'm Maine's boyfriend. Partner rin niya sa isang palabas niya," dagdag niya.I

Warning - R18Seraphina pov."Nikolai..." I whispered softly as his lips lingered on my neck, leaving a mark that made my breath hitch.Umalis na ang mga guest hanggang kami na lang ni Nikolai ang natira sa bahay. And the silence felt heavier than the noise earlier.He pulled back and looked at me. "Just tell me if you're not ready. I'll stop," he said.I nodded, even though I wasn't sure if I was agreeing because I wanted this or because of everything that had already happened earlier."Ayos lang ako."He leaned in after hearing my answer, kissing me slowly as if giving me one last chance to change my mind. My body reacted before my thoughts could.A small sound escaped me when he moved closer. I could feel his mandhood on me. It was hard.Mariin akong napapikit at mas lalo kong hinigpitan ang hawak sa damit niya nang gumalaw siya. His lips still on my neck like he was drawn to it. He sucking it and leave a mark.Naging mabilis ang pag-ulos niya na dahilan upang mapakapit lalo ako s