Novels by IzumiMori

Vhianne's POV“You don’t need to do that. You can stay here after our divorce.” Mariing sabi niya na bahagya kong ikinatawa. I chuckled, “For what? Tapos na tayo, bakit pa ako mas-stay dito?” Sarkastikang tanong ko sa kanya. Hindi siya nakapagsalita. Nakatitig lamang siya sa akin na para bang binabasa niya ang nasa utak ko. Pero pareho akong napalingon sa cellphone niya ng biglang mangring ito. Mabilis niyang sinagot ito. “Erah?” Bungad ni Ezekiel sa kabilang linya. Para akong binuhusan ng malamig na tubig ng marinig ko ang pangalan ng babae niya. “Babe, can you come? I’m not feeling well..” Malambing na boses ni Erah sa kabilang linya. Pakiramdam ko ay bumaliktad ang sikmura ko sa pait ng nararamdaman ko. Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko ng talikuran ako ni Ezekiel nang hindi man lang ako tinitingnan. Mabilis na nangilid ang luha ko. It’s her again. Ngunit bago pa tuluyang makalabas si Ezekiel ng kwarto ay nilingon niya ako, “Erah needs me. I’ll go to her place

“Naku, hija! Nakaraang araw ko pa napapansin! Halata rin sa lapad ng balakang mo. Kahit hindi mo sabihin ay alam ko na. At anong sinabi kay Ezekiel? Hindi niya pa ba alam na—” Bago pa man matapos ni Manang ang sasabihin niya ay pareho kaming napatalon sa gulat nang putulin siya ni Zeke. Naugat ako sa kinatatayuan ko ng marinig ang napaka lamig niyang boses. “Hindi ko alam na ano, Manang?” Baritong tanong niya. Sa lamig ng boses niya, parang bawat salitang binibitawan niya ay nagyeyelo. Puno ng kaba kong nilingon si Ezekiel. Kalalabas niya lang sa aming kwarto at pababa na siya ng hagdanan. Ngunit nang magtama ang mga mata namin ay para akong binuhusan ng malamig na tubig. He’s darkly looking at me like he caught me in crime! Mabilis akong nag-iwas ng tingin sa kaniya para harapin si Manang na mukhang kinakabahan din kay Zeke. “Manang, i-iwan mo po muna kami.” Nauutal kong sabi kay Manang na ikinatango niya. Nang makaalis na si Manang ay saktong nakababa na rin si Zeke sa hagda

Bumuhos ang luha ko habang nakaluhod na sumusuka sa toilet. Hindi ko na kaya pa ito, my stomach hurts and my emotions are overwhelming!Nang bahagya akong matigil sa pagsusuka ay napahagulhol ako sa iyak pero wala pang ilang segundo ay bumaliktad ulit ang sikmura ko ng maamoy ko si Ezekiel sa likod ko.Fuck!Muli kong hinarap ang toilet para muling dumuwal. Sa gilid nang nanlalabo kong mata dahil sa luha ay nakita kong lumuhod siya sa tabi ko pero hindi niya pa ako nahahawakan ay agad ko na siyang itinulak.“Get out!” Sigaw ko pero parang wala siyang narinig. Imbes na gawin ang gusto ko ay sinikop niya ang buhok ko para hindi ito bumagsak sa mukha ko at mas lalong gumulo.Marahan niyang hinagod ang likod ko habang walang tigil pa rin ang pagduwal ko. At nang matigil na ako sa pagsusuka ay mabilis niya akong inilalayan dahil muntik ko nang hindi mabalanse ang katawan ko sa panghihina. Kumuha siya ng tissue at pinunasan ang bibig ko.Muling nag-init ang mga mata ko sa ginawa niya. We’r

"A-ayaw kong mag-alala ka kaya ayaw kong sabihin sayo..." kinakabahang sabi ko ngunit nanatili lang ang malamig niyang titig sa akin."Don't lie to me, woman. You're not sick. Your temperature is normal. And, do you think I can't tell when you're lying?" He said seriously.Nanlamig ako. Kahit na nakabukas ang aircon dito sa kusina ay para akong pagpapawisan sa titig niya.Gosh! Hinawakan niya nga pala ang noo ko kanina! Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko. My ghad, what should I do? I'm really terrible at lying!"I-I, i-it's a secret!" Nauutal kong sabi.Nanliit ang mga mata niya."Our anniversary is next week and I-I want to surprise you! I asked for help kina Manang and told them not to tell you, b-but now you already know..." Sabi ko. I tried so hard na huwag mautal and made it sound like I'm telling the truth.His face hardened with my lie.Bumaba ang kaniyang tingin sa kaniyang pagkain at nagsimula nang magsandok ng pagkain."You don't need to do that." Malamig niyang sabi at in

Vhianne’s POV“Uhm~!” Nagising ako ng maramdaman ko ang biglang pagbaliktad ng sikmura ko. Mabilis akong napabangon sa kama at nagmamadaling tumakbo papunta sa banyo para magsuka.God!Nangilid ang luha sa mga mata ko. Hindi ko alam kung ano na ang nangyayari sa katawan ko. Halos naisuka ko na ang lahat ng kinain ko kagabi pero naduduwal pa rin ako, kulang nalang ay pati ang mga lamang loob ko ay maisuka ko na.“God, what’s happening to me?” Naiiyak kong bulong sa sarili ko.Hindi ko na alam kung ano’ng nangyayari sa katawan ko. Ilang araw na simula nang magsimula ang pagsusuka ko tuwing umaga. At kahit wala naman akong ginagawang mabibigat o trabaho ay pakiramdam ko, parang nanghihina at napapagod ako. What’s happening to me?May sakit na ba ako?Hindi kaya… Natigilan ang buong katawan ko.Nahihilo akong tumayo habang nanghihinang inabot ang kahon ng pregnancy test sa drawer. Nanginginig ang kamay kong kumuha ng isa ro’n.Napalunok ako bago ko sinunod na gawin ang instruction kung p