Novel-novel oleh catalyst

Pagkauwi galing sa school ni Clara, hindi na nag-aksaya ng panahon si Celine. Agad siyang sumabak sa paghahanap ng bagong abogado.​Nakaupo siya sa sahig ng guest room ni Sam, napapalibutan ng mga calling cards at listahan ng mga law firms na nahanap niya sa Google. Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dina-dial ang bawat numero.​Pero isa-isa siyang binabagsakan ng telepono.​"Sorry, Mrs. Alcantara, but we have a conflict of interest."​"Pasensya na po, puno ang schedule ni Attorney."​"We don't handle cases against politicians."​Napahilamos na lang si Celine sa mukha sa sobrang frustration.​Naiintindihan naman niya. Si Rico Alcantara ay hindi lang basta Mayor; siya ay miyembro ng isang makapangyarihang political dynasty. Senador ang tatay nito, at malalim ang impluwensya nila sa lipunan ng Maynila. Walang abogadong gustong magpakamatay sa career nila para lang ipagtanggol ang isang "disgraced heiress" na walang pambayad at kalaban ang higante.​May isang pangalan sa listahan

Tahimik na umandar ang itim na Mercedes-Benz G-Wagon palabas ng underground parking ng The Proscenium.​Sa loob, mahigpit ang hawak ni Atty. Jaxson De Silva sa manibela. Namumuti ang mga buko ng kanyang mga daliri sa diin, isang matinding kontraste sa madilim na leather ng sasakyan. Mahigpit na nakatiim ang kanyang panga, habang naglalaban ang galit at pagkalito sa kanyang kalooban.​Pagliko niya sa kanto ng Estrella Street, nakita niya ulit sila.​Dalawang pigura na naglalakad sa ilalim ng lilim ng mga puno ng banaba. Isang malaki, at isang maliit. Magkahawak-kamay.​Tumagos ang sikat ng araw sa mga dahon, na tila bang nilalagyan ng spotlight ang bata. Naka-pigtails ito, at may suot na cherry hair ties na kumikinang tuwing tinatamaan ng liwanag. Masaya itong tumatalon-talon habang naglalakad kasama ang kanyang ina, walang kamalay-malay sa mabigat na tingin na sumusunod sa kanya mula sa loob ng tinted na sasakyan.​Biglang bumukas ang isang lumang kahon ng alaala sa utak ni Jax. Isang

Hindi dinalaw ng antok si Celine nang gabing iyon.Pagulog-gulong siya sa malambot na kama ng guest room, nakatitig sa kisame habang tumatagos ang mga ilaw ng Makati sa siwang ng kurtina. Paulit-ulit na nagre-replay sa utak niya ang imahe ni Jaxson De Silva kanina, ang mga mata niyang nanlalamig, ang matalas na panga, at ang tingin na punong-puno ng poot.​Bakit siya bumalik?Bakit ngayon pa?At bakit kailangan niyang maging abogado ko?​Alas-tres na ng madaling araw nang makatulog siya, pero parang ilang kurap lang ang lumipas, tumunog na agad ang alarm niya.​6:00 AM.​Bangungot man ang gising, kailangan niyang bumangon. Wala siyang karapatang magmukmok dahil sa nakaraan. Kailangan nya muna maging isang ina, bago maging isang babaeng muling dinudurog ng pag-ibig.​Kinaladkad ni Celine ang sarili papasok ng banyo. Sa harap ng salamin, napabuntong-hininga siya. Kahit sa malamlam na ilaw, nangingibabaw ang kulay ng mga pasa sa mukha niya. Ang lila sa pisngi niya ay nangingitim na, at a

Halos hindi maramdaman ni Celine ang mga binti niya nang lumabas siya ng Single Origin sa BGC.Parang hinigop ang lahat ng lakas sa katawan niya, iniiwan siyang manhid at halos hindi makatayong tuwid. Napakapit siya nang mahigpit sa railings ng bangketa para lang hindi siya tuluyang matumba. Ang maalinsangan na hangin ng Maynila ay nakakasakal, pero mas nakakapigil-hininga ang bigat ng mga alaala sa mga mata ni Jax.​Sa loob ng anim na taon, pilit niyang ibinaon ang pangalang Jaxson De Silva sa pinaka sulok sulukan ng kanyang puso. Nilunod niya ang bawat alaala, ang halakhak nito, ang amoy nitong parang pinaghalong ulan at sabon, at ang paraan ng pagtingin nito sa kanya na para bang siya ang buong mundo nito.​Akala niya, okay na siya.​Akala niya, manhid na siya.​Winasak niya ang puso nito noon dahil wala siyang pagpipilian. O 'yun ang pilit niyang sinasabi sa sarili niya. Pero nang makita niya si Jax ngayong araw, nang hindi inaasahan, habang nakasuot ng mamahaling suit at mukhang

Sabi nila, ang karma raw ay hindi magnanakaw; isa itong tapat na maniningil. At para kay Celine Villareal, ang paniningil ay dumating nang may kasamang interes.Anim na taon.Anim na taon na ang nakalilipas nang durugin niya ang puso ng isang Jaxson De Silva. Tandang-tanda pa niya ang eksena: ang ulan, ang usok ng sigarilyo, at ang mga salitang binitawan niya na parang patalim.“Let's stop wasting time. You were a fun project, Jax, pero tapos na ang charity work ko. I need a real man now, not a charity case.”Wala siyang naramdamang awa noon. Siya ang prinsesa ng Villareal empire, at si Jax ay isang hamak na pahina lang sa kanyang kwento. Sumama siya kay Rico Alcantara, ang lalaking akala niya'y kapantay ng kanyang estado.Pero ang ginto ay naging tingga. Ang palasyo ay naging bilangguan.Sa loob ng mansyon ng mga Alcantara, natutunan ni Celine ang tunay na kahulugan ng sakit. Hindi sa salita, kundi sa kamao. Ang kanyang imperyo ay gumuho, ang kanyang ama ay nalugmok, at ang kanyang d