Contractual Divorce With My Billionaire Husband
Si Celeste Reyes ay ang perpektong asawa—tahimik, masunurin, at tinitiis ang kawalan ng pakialam ng kanyang asawang si Iñigo Samonte. Sa loob ng tatlong taon, naniwala siyang sapat na ang pagmamahal niya para baguhin ang matigas na puso ng bilyonaryo at makuha ang atensyon nito. Ngunit sa gabi ng kanilang ikatlong anibersaryo, napatunayan niyang siya ay isang "proxy" lamang. Walang pasabing iniwan siya ni Iñigo sa gitna ng selebrasyon—hindi dahil sa trabaho, kundi para sunduin ang nagbabalik na ex-girlfriend nito. Doon napagtanto ni Celeste na kahit anong pagsilbi niya, hindi kailanman magiging kanya ang pusong nakalaan na sa iba. Wasak at pagod na, ibinigay ni Celeste ang divorce papers. Ngunit sa halip na pirmahan, ginamit ni Iñigo ang impluwensiya nito para ikulong siya sa isang "90-day separation rule." Sa loob ng tatlong buwan, kailangan nilang magpanggap na masaya sa ilalim ng iisang bubong. Ngayong desidido na si Celeste na bumitaw, biglang nakaramdam ng selos si Iñigo nang lumitaw ang kanyang karibal na pinsan upang kunin ang atensyon ng kanyang asawa. Sa gitna ng pagnanasang makuha muli ang loob ni Celeste at ang pait ng kanilang nakaraan, matututunan kaya ni Iñigo na totoong mahalin ang asawa bago maubos ang natitirang mga araw? O huli na ang lahat para sa isang lalaking natututo lang magpahalaga kung kailan mawawala na sa kanya ang lahat?
อ่าน
Chapter: KABANATA 8Celeste Reyes POVMasakit ang ulo ko paggising. Ang huling naaalala ko kagabi ay ang mainit at mapanakit na halik ni Iñigo sa loob ng sasakyan bago kami bumalik sa mansyon. Hindi kami nag-imikan hanggang sa makatulog. Ngayong umaga, wala na siya sa tabi ko, pero ang amoy ng kanyang pabango ay tila nakadikit pa rin sa mga unan.Mabilis akong nag-ayos. Ngayong araw ang presentation ko para sa bagong hotel project. Ito ang pagkakataon kong patunayan na hindi ko kailangan ang apelyidong Samonte para magtagumpay bilang interior designer.Pagbaba ko sa dining area, nandoon si Iñigo. Nakasuot na siya ng kanyang pormal na suit, nagbabasa ng tablet habang humihigop ng kape."Hindi ka kakain?" tanong niya nang hindi tumitingin sa akin."Sa opisina na lang. Male-late na ako," sagot ko habang kinukuha ang laptop bag ko.Ibinaba niya ang tablet at tinitigan ako. "Saan ang presentation mo?""Sa BGC. Sa kumpanya ni Mr. Sy.""I'll drop you off.""No thanks. May sasakyan ako," tanggi ko agad."Celeste
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-27
Chapter: KABANATA 7Celeste Reyes POV Maaga pa lang ay nakabihis na ako. Isang puting blazer at slacks ang pinili ko—suot na nagpaparamdam sa akin na ako pa rin si Celeste na may pangarap, hindi lang si Mrs. Samonte na nakakulong sa mansyon. "Maaga ka yata?" Napatalon ako nang makita si Iñigo sa dulo ng hagdan. Nakasuot siya ng gym attire, basang-basa ng pawis, at may hawak na bote ng tubig. Ang mga mata niya ay agad na sumuri sa ayos ko. "May client meeting ako sa Makati. Kailangan kong mauna sa traffic," sagot ko habang inaayos ang bag ko. "With Kaelan again?" tanong niya. Ang boses niya ay kalmado, pero may halong inis. "Hindi lahat ng trabaho ko ay umiikot sa pinsan mo, Iñigo. Client ito. Isang pamilyang gustong magpa-renovate ng bahay," paliwanag ko. Lalagpasan ko na sana siya pero humarang siya sa daraanan ko. "I told you yesterday, be home by 6 PM. May dinner tayo kasama ang Board of Directors. It’s a formal event." "Dinner? Ngayon mo lang sinasabi sa akin 'yan. At bakit kailangan
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-27
Chapter: KABANATA 6Celeste Reyes POV Nakatayo lang ako sa gitna ng master’s bedroom habang pinapanood ang mga katulong na ipinapasok ang huling maleta ko. Ang kwartong ito, na dati ay simbolo ng aking pagsisikap na maging mabuting asawa, ay mukhang kulungan na ngayon sa paningin ko. "Ma'am Celeste, nailagay na po namin lahat sa walk-in closet," magalang na sabi ni Yaya Rosa. Bakas sa mga mata niya ang pagtataka, pero pinili niyang manatiling tahimik. "Salamat, Ya. Pwede na kayong magpahinga," sagot ko at pilit na ngumiti. Nang sumara ang pinto, tila lalong kumitid ang kwarto. Maya-maya pa, bumukas ang pinto ng banyo at lumabas si Iñigo. Nakasuot lang siya ng itim na silk pajama pants, hubad ang matikas niyang dibdib, at may tuwalya sa balikat. "Bakit nakatayo ka pa rin diyan?" tanong niya habang pinupunasan ang basang buhok. "It’s past 11. Matulog ka na." "Sa guest room ako matutulog, Iñigo. Wala na si Lolo Mateo, hindi na natin kailangang magpanggap ngayong gabi," diretsong sabi ko. Tumigi
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-27
Chapter: KABANATA 5Celeste Reyes POVAng sumunod na mga araw matapos ang charity gala ay naging parang isang laro ng chess. Pinili kong maging abala. Sa tulong ni Kaelan, nagawa kong makabalik sa isa sa mga projects na "na-hold" dahil sa impluwensya ni Iñigo. Hindi ko alam kung anong ginawa ni Kaelan, pero sapat na ang makitang nabawi ko ang kontrol sa sarili kong buhay.Hapon na nang ihatid ako ni Kaelan sa tapat ng mansyon. Buong byahe kaming nagtatawanan. Iba ang pakiramdam kapag may nakakausap kang hindi ka minamaliit."Salamat sa paghatid, Kaelan. At salamat sa tulong sa project," sabi ko habang tinatanggal ang seatbelt."Wala 'yon, Celeste. I told you, I take care of what I value," sagot niya nang may makahulugang tingin. Bago ako bumaba, hinawakan niya ang kamay ko at mabilis na hinalikan ang likod niyon."See you soon, my favorite cousin-in-law."Ngumiti lang ako at lumabas ng sasakyan. Pero bago pa man makaalis ang sports car ni Kaelan, nakita ko na ang itim na SUV ni Iñigo sa driveway. Nakatay
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-25
Chapter: KABANATA 4Celeste Reyes POV Ang mansyon ng mga Samonte ay punong-puno ng liwanag at ingay. Gabi ng charity gala na inorganisa ng kumpanya, at bilang asawa ni Iñigo, kailangan kong magmukhang perpekto. Suot ko ang isang midnight blue na backless gown na hapit sa aking katawan. Sa harap ng salamin, tinitingnan ko ang sarili ko—maganda, sopistikada, pero ang mga mata ko ay hindi nagsisinungaling. Pagod na ang mga ito. "Ready?" Napalingon ako kay Iñigo. Nakasuot siya ng charcoal gray tuxedo, napaka gwapo. Nakakainis na kahit gaano ko siya gustong kamuhian, ang pisikal niyang anyo ay laging nagpapaalala sa akin kung bakit ako nahulog sa kanya noon. Lumapit siya at kinuha ang isang diamond necklace mula sa table. Marahan niyang isinuot ito sa leeg ko. Ang kanyang mainit na mga daliri ay dumampi sa balat ko, dahilan para manigas ako sa kinatatayuan ko. "Smile, Celeste," bulong niya sa tabi ng tainga ko. "The cameras are waiting. Show them the happy Mrs. Samonte." "Hanggang kailan natin 'to g
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-25
Chapter: KABANATA 3Celeste Reyes POV Tatlong araw na ang nakalipas simula nang mag-walkout si Iñigo sa maliit kong apartment, pero ang bigat sa dibdib ko ay tila lalong tumitindi. Akala ko ay doon na natatapos ang lahat, na hihintayin ko na lang ang pirmadong papel para tuluyan na akong maging malaya. Pero nagkamali ako. Masyado kong minalit ang pagiging desperado ni Iñigo na protektahan ang kanyang perpektong imahe. Nakatitig ako sa screen ng laptop ko nang makatanggap ako ng sunod-sunod na tawag mula sa dati kong kliyente. Isang malaking project sana para sa isang bagong boutique hotel, pero sa isang iglap, binawi nila ang kontrata. Pagkatapos niyon, isa pang tawag ang dumating. Ang project na tinatapos ko para sa isang luxury condo ay bigla ring "on hold" dahil sa ilang legal issues na hindi ko maintindihan. Nanginginig ang mga kamay ko habang hinihigpitan ang hawak sa phone. Hindi ako tanga. Alam ko kung kaninong pakana ito. Eksaktong alas-tres ng hapon, isang itim na Rolls-Royce ang pumarad
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-25
Chapter: KABANATA 10Ariana Wayne POV Ang hotel ballroom ay punong-puno ng mga kumikislap na chandelier, mamahaling wine, at mga taong ang suot ay katumbas na ng halaga ng isang bahay. Ito ang mundo na tinalikuran ko, at ngayon, heto ako, nagbabalik nang mas matapang. Huminto ang itim na Rolls Royce sa harap ng red carpet. Naramdaman ko ang kaba sa dibdib ko. “Relax,” bulong ni Lucas habang inaayos ang cufflinks niya. “You look like a Queen. Act like one.” Bumaba siya at umikot para pagbuksan ako ng pinto. Inabot ko ang kamay niya. Pagbaba ko, halos nakatingin saakin ang lahat. Ang lahat ng mga photographer ay nagsimulang kumuha ng litrato. Ang suot kong gown na kulay emerald green ay kumikinang sa ilalim ng mga flash. “Stay close to me,” sabi ni Lucas habang isinusukbit ko ang kamay ko sa braso niya. Pagpasok namin sa loob, naramdaman ko agad ang mga tingin at bulungan. Pero hindi ako nagpaapekto. Hanggang sa makita ko sila sa gitna ng crowd. Si Marcus, na nakasuot ng tuxedo na halatang pilit ang
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-27
Chapter: KABANATA 9Ariana Wayne POV "Hindi ko kailangan ng ganito karaming gown, Lucas," reklamo ko habang nakatingin sa sampung rack ng mga damit na dinala ng mga sikat na designers sa loob ng penthouse. Kagagaling lang namin sa Wayne Group, at imbes na pagpahingahin ako, sinalubong ako ng isang army ng stylists. Si Lucas ay nakaupo sa sofa, may hawak na baso ng scotch kahit hapon pa lang. "The Gala tomorrow is the biggest event in the business circle. Hindi ka lang basta a-attend bilang si Ariana Wayne. You are attending as my wife. Everything about you must be perfect." "Perfect? O kailangan lang magmukhang mahal?" biro ko sa kanya. Hindi siya ngumiti. Ibinaling niya ang tingin sa isang stylist. "Bring out the midnight blue one." Inilabas ng stylist ang isang gown na parang tinahi mula sa mga bituin. Silk, backless, at may subtle na kislap sa tuwing tinatamaan ng ilaw. "Isukat mo 'yan," utos niya. Wala akong nagawa kundi pumasok sa dressing room. Paglabas ko, medyo naiilang ako. Masya
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-27
Chapter: KABANATA 8Ariana Wayne POV Ang main building ng Wayne Group ay isang 60-story glass skyscraper sa gitna ng Makati. Sa loob ng tatlong taon, hindi ako tumapak dito. Para sa mga empleyado, isa lang akong alamat—ang nawawalang anak ni Mr. Wayne na ayon sa sabi-sabi ay nag-aaral sa abroad. Pumasok ako sa lobby. Suot ko ang isang emerald green silk dress na binili namin kanina lang sa isang boutique. Simple pero sumisigaw ng karangyaan. Nakasunod sa akin si Jayson na may dalang brief case. “Miss, bawal po dito ang walang appointment,” harang sa amin ng receptionist. Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa. “I don’t need an appointment to enter my father’s building.” “Po? Sino po ba sila?” Hindi ko siya sinagot. Naglakad ako dire-diretso sa elevator na para lang sa mga executives. “Hoy, Miss! Guard!” sigaw ng receptionist. Hinarangan kami ng dalawang security guard. Pero bago pa nila ako mahawakan, humarang si Jayson. “Move,” malamig na sabi ni Jayson. “Unless you want to lose your
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-27
Chapter: KABANATA 7Ariana Wayne POV Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatagos sa malaking glass wall ng master’s bedroom. Saglit akong nalito kung nasaan ako. Hindi ito ang apartment na tinuluyan ko kasama si Marcus. Ang kisame ay mataas, ang amoy ay napakabango, at ang kama—parang nakalubog ako sa ulap. “Gising ka na pala.” Napabalikwas ako ng bangon. Si Lucas, nakatayo sa may paanan ng kama, nakasuot na ng white shirt pero bukas ang unang tatlong butones. May hawak siyang tasa ng kape. “Anong oras na?” tanong ko habang inaayos ang gulo-gulo kong buhok. “Seven-thirty. Breakfast is ready. Sumunod ka na lang sa dining area.” Tinalikuran niya ako, pero huminto siya sa may pinto. “And Ariana?” “Hmm?” “You look better in the morning than you did last night. Less crying, more life.” Bago pa ako makasagot, tuluyan na siyang lumabas. Napahawak ako sa dibdib ko. Kalma puso, kontrata lang ito. Pagdating ko sa dining hall, nakalatag ang isang buffet-style na almusal. May pancakes, bacon
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-27
Chapter: KABANATA 6Ariana Wayne POV Ang loob ng Rolls Royce ay balot ng katahimikan habang binabaybay namin ang daan palayo sa hotel. Pero hindi ito ang nakabibinging katahimikan na nakasanayan ko kay Marcus—ito ay isang katahimikang puno ng tensyon. Nakasandal si Lucas sa leather seat, maluwag na ang kanyang kurbata at ang dalawang butones ng kanyang polo ay bukas na. Tumingin siya sa akin, ang kanyang mga mata ay nanatiling mapanuri sa ilalim ng madilim na ilaw ng sasakyan. "You handled yourself well back there," basag niya sa katahimikan. "Hindi ko inakalang ganoon ka kabilis kumilos para makuha ang North Star land." Napangisi ako habang tinitingnan ang aking mga kuko. "Sabi ko naman sa iyo, Lucas. Hindi lang ako basta magandang mukha na palamuti lang sa tabi mo." I am a Wayne. We don't just participate in the game; we own the board." Bahagyang gumalaw ang sulok ng labi ni Lucas—isang tipid na ngiti. "But you took a risk. Marcus Valdez is a desperate man. At ang taong desperado ay madalas g
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-25
Chapter: KABANATA 5Ariana Wayne POV Ang ballroom ng Grand Hyatt ay puno ng mga pinakamalalaking pangalan sa industriya ng real estate. Ngayong gabi gaganapin ang bidding para sa "North Star Project"—isang multi-billion development na pangarap makuha ng bawat developer sa bansa. Kasama na roon ang kumpanya ni Marcus, ang Valdez Innovations. Nakatingin ako sa aking repleksyon sa malaking salamin ng VIP lounge. Nakasuot ako ng isang emerald green backless gown na hapit sa aking katawan. Ang bawat dyamanteng nakapalibot sa aking leeg ay sapat na para sabihing hindi na ako ang dating Ariana. "Handa ka na ba, Mrs. Reyes?" Lumingon ako at nakita ko si Lucas. Napakaguwapo niya sa kanyang charcoal grey suit. Lumapit siya sa akin at ipinulupot ang kanyang braso sa aking baywang. Ang haplos niya ay mapang-angkin—isang babala sa sinumang titingin sa akin. "More than ready," sagot ko na may matamis na ngiti. "Gusto kong makita kung paano guguho ang mundo niya sa isang iglap." "Then let’s give them a show
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-25
เข้าสู่ระบบ
