Bound By His Name
[WARNING: ADULT CONTENT, VIOLENCE, AND MALE PREGNANCY]
The hitman finally spoke, sounding genuinely confused. “Pregnant…? Fred, how the fuck can a man get pregnant?”
“I don’t know!” I yelled, voice cracking. “But he will. That’s why Father always hated him. That’s why he wanted him gone—but he couldn’t kill his wife’s offspring. I was trying to help. I was trying to make it happen so we could finally be free of him!”
“Fred… you’re losing your goddamn mind,” the hitman muttered. “I think you need to—”
A furious scream tore through the room.
“FRED, YOU BASTARD! HOW DARE YOU!”
_______
It was just one steamy night with mafia boss Damien that ruined Elias forever—his seed taking root where it never should have.
Now, with the impossible growing inside him, Elias must choose: bear the child of the man who destroyed his life… or end it before the world finds out.
Baca
Chapter: It's all a lie!!Elias POV “What did you discover about my father?” Damien picked up the file again and turned to another page, scanning the documents before he began speaking. “I dug deeper into your past, and from what I found, your father was the one who built the company. However, there was someone working behind the scenes who contributed significantly to its growth.” I frowned. “I don't understand what you're trying to tell me. Get straight to the point, Damien. I don't have all the time in the world.” He gave me a brief look before opening the file to another section and turning it toward me. A photograph of a building filled the page, its structure familiar enough to make me lean closer. “Do you recognize this place?” he asked. I studied the photograph. “Yes.” “After your parents left the organization, your mother went into hiding and eventually sought treatment for her condition. The organization already knew she had taken the last remaining sample of the serum, but rather than immedi
Terakhir Diperbarui: 2026-10-13
Chapter: A Long RideElias POVI stepped out of the airport and turned to look back at the building behind me before facing forward and drawing a deep breath into my lungs.Father, it's been a long time since your son left home. The prodigal son has finally returned, but I haven't come back seeking forgiveness or hoping to be welcomed with open arms. I'm not here to make peace or pretend that the years apart have erased everything you've done. I've come back for revenge, and this time, I won't leave until I've gotten what I came for.I turned away from the airport and approached the black car that had just pulled up in front of me. Emily followed with Benny, and once we were all inside, the driver pulled away from the curb and headed straight for the hotel where we would be staying.Emily handled the check-in and settled the bill while I remained seated with Benny in my arms, watching people move through the lobby until she returned with our room keys. We took the elevator upstairs, and after she unloc
Terakhir Diperbarui: 2026-10-12
Chapter: I Want Their Flesh Damien!Elias pov I picked up a handful of sand and let it rest in my palm before slowly throwing it into the grave where my daughter had been laid to rest.The sand scattered across the fresh earth, disappearing among the soil that now covered Benita.Benny was strapped securely against my chest in his baby carrier, sleeping peacefully through everything, his small body rising and falling against me while I stood there staring at the grave of the child who should have been growing beside him.I stepped back.Damien moved forward next and released his own handful of sand onto the grave, followed by Emily and the others. Nobody said anything. There was nothing anyone could say that would make the empty space beside Benny feel less painful.The priest who had been called for the burial stood before us and began the prayers, his voice carrying through the quiet air as he spoke about life, death, and the soul returning to God. I listened without reacting, my hand resting against Benny's back wh
Terakhir Diperbarui: 2026-10-08
Chapter: Wake up, Elias!Damien POV The hospital corridor was more crowded than I expected.Emily was sitting near the wall with Benny in her arms, gently patting his back while Mia stood beside her. Derek was nearby, his arms folded across his chest, and several others were scattered along the corridor, speaking quietly enough that their voices barely carried.I walked toward them, my steps slowing when I saw Emily.She looked up as I approached, and I stopped in front of her.“How is Elias?”Emily's hand continued moving gently against Benny's back as she shook her head. “He hasn't been responsive, Damien. He barely speaks, eats, and most of the time he just stares into space. It's been two days.”I released a breath I hadn't realized I'd been holding.Two days of Elias sitting in that room with the memory of Benita's death trapped inside him, and I had been dealing with everything outside these walls, convincing myself that removing the people responsible would somehow make it easier for him to breathe.
Terakhir Diperbarui: 2026-10-07
Chapter: Fred's DeathDamien POV The ship moved steadily across the dark water, its engines vibrating beneath our feet while the wind pushed hard against the open deck. Fred stood several feet away from me with his hands restrained behind his back. “You think you've won because you dragged me onto a ship?” he shouted over the wind. “You think this makes you better than me?” I stared at him. “You and Elias are the real evil forces here. You both walk around destroying people's lives and then pretend you're innocent. You took everything from me and expect me to sit quietly and accept it.” I stepped closer. “You kidnapped a child.” “I did what I had to do!” “You bastard.” Fred's face twisted. “And you think you're different? Look at yourself, Damien. Look at what you've become. You have men everywhere. You control people through fear. You decide who lives and who dies. You call yourself a protector while you destroy anyone who stands against you.” “You're still talking.” “Because someone n
Terakhir Diperbarui: 2026-10-06
Chapter: CatalystDamien POV Monica sat opposite me with one leg crossed over the other, her back perfectly straight. “What exactly do you want, Damien?”I laughed.The sound left my throat slowly, almost amused, as I leaned back in my chair and studied her. “When did you become the one who was always so happy sitting at the top, controlling everyone around you and building yourself higher with every move you made?” I tilted my head. “And now that everything you built has finally come back to bite you, you're trying to hide?”Monica cleared her throat, though the confidence in her posture had begun to stiffen. “What are you trying to say? Explain yourself, Damien.”“Do you really think I don't know that you're from the Steve Family?”The words settled between us.Monica went completely silent.The leg she had crossed slowly lowered to the floor, and for the first time since I had entered that room, I saw something crack beneath her composure. “How do you—”“Do you think I'm stupid?” I cut in, my voice
Terakhir Diperbarui: 2026-10-05
![In Name Only: My Professor Husband [BL]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
In Name Only: My Professor Husband [BL]
Xavier has spent his entire life being the perfect son—until his parents decide to take away the one thing he has never been willing to surrender: his freedom.
Forced into an arranged marriage with the daughter of a powerful family, Xavier leaves home in anger, determined to have one last night of freedom before his life is decided for him.
Then he meets Raul. A handsome, mysterious stranger who seems to be everything Xavier is drawn to.
One night.
Just one unforgettable night before Xavier returns to the life his family chose for him.
But fate has other plans.
Xavier discovers that the woman he is supposed to marry is Raul's younger sister—and she has no intention of going through with the arrangement.
Worse still, Raul isn't just a stranger from one reckless night.
He's Xavier's new university professor.
And when the marriage alliance between their families begins to fall apart, Raul makes an unexpected proposal.
Instead of marrying his sister, he will marry Xavier.
Their marriage is supposed to exist in name only—a convenient arrangement designed to preserve their families' alliance.
But living under the same roof while pretending to be nothing more than business partners proves far more complicated than either of them expected.
Because Raul remembers that night. And Xavier can't forget it either.
As their boundaries begin to disappear, an unexpected rival threatens everything they've built.
What happens when the man Xavier thought would be nothing more than a one-night memory becomes his professor, his husband, and the one person he can no longer imagine living without?
It was supposed to be a marriage in name only.
So why does it feel so real?
Baca
Chapter: Oh Shit!!!Xavier stirred, shifting slightly as he tried to find a comfortable position. For a few seconds, he remained still, enjoying the warmth of the bed while his mind slowly caught up with his surroundings.Then he turned over.A man was sleeping beside him.Xavier's gaze traveled from the unfamiliar pillow to the broad shoulders resting beside him, and then to the handsome face partially buried in the pillow. The sight brought back fragments of the previous night, and his cheeks warmed as he remembered exactly how he had ended up in this room.Raul.The man he had willingly followed to a hotel after promising himself that he would have one night of freedom before returning to the miserable reality waiting for him at home.Xavier swallowed and slowly turned his head toward the window.The curtains were slightly parted, allowing sunlight to spill into the room.It was morning.His eyes widened. “Oh, shit.”He scrambled into a sitting position, throwing the covers aside as he looked around f
Terakhir Diperbarui: 2026-10-19
Chapter: A Crazy nightRaul's kisses deepened with each passing moment, his lips moving against Xavier's with a hunger that seemed to grow rather than diminish.Without breaking the kiss, Raul reached out and fumbled for the lamp on the nightstand. A soft click, and the room sank into shadow, leaving only a thin line of city light slipping through the curtains.The push onto the bed was gentle but insistent, Xavier's back meeting the soft mattress as Raul followed him down, never breaking their connection.The towel Raul wore offered little resistance; they were discarded quickly, tossed somewhere into the shadows of the room, forgotten before they hit the floor.Raul's hands began their exploration, drifting toward Xavier's chest, seeking permission with every inch. When Xavier's hand rose to meet his, pressing softly between them, Raul paused immediately. He pulled back just enough to look into Xavier's eyes, his expression shifting from desire to concern."Are you okay?" Raul asked, his voice low and ro
Terakhir Diperbarui: 2026-10-08
Chapter: Are You Ready?Jayden's eyes widened the moment he looked between Xavier and the handsome stranger.“Oh, finally,” he said with a grin. “Rule number one done.”Xavier's face immediately heated. “Jayden, stop it.”“What? I'm just saying. He's exactly your type—decisive, and straight to the point.”“Get away from me.” Xavier awkwardly pushed at Jayden's shoulder. “Aren't you supposed to be leaving with your boyfriend?”Jayden laughed. “I can't just leave you here looking like this.”“Like what?”“Like you're about to get yourself into trouble.”Before Xavier could respond, Jayden grabbed his hand. “Come on.”“Jayden, what are you doing?”“I'm getting you a proper introduction.” Jayden pulled him toward the stranger's table before Xavier could protest.They reached the table, and Jayden took a seat. Xavier reluctantly sat beside him, rubbing his damp palms against his trousers as he tried to calm his nerves.Jayden, completely unfazed, smiled at the man.“Hi. My name is Jayden, and this is my friend.”
Terakhir Diperbarui: 2026-10-08
Chapter: A Milkshake in a Bar!!Later that night, Xavier and Jayden arrived at a gay bar.The moment they stepped inside, loud music surrounded them. Colored lights swept across the crowded room as men danced, talked, flirted, and laughed. Some were seated around small tables, while others moved freely to the rhythm of the music.Xavier stopped just inside the entrance. His eyes moved around the room before dropping to his clothes.He immediately regretted letting Jayden choose his outfit.His tight-fitting top clung to his body, while his short trousers exposed far more of his thighs than he was comfortable with.He tugged at the hem. It rode back up almost immediately. Xavier frowned. “Jayden.”Jayden looked at him. “What?”“Are you sure this is okay?”Jayden looked him over from head to toe and smiled. “Of course.”Xavier tugged at the hem again. “I can barely walk in this thing. I feel like I'm going to expose myself every time I move.”Jayden laughed. “Stop adjusting it. You're only making yourself more noticea
Terakhir Diperbarui: 2026-10-08
Chapter: One Night of FreedomThe sound of the front door slamming shut echoed through the house.“Xavier! Come back here!” His mother's furious voice followed him, but Xavier didn't stop. He strode straight toward his car, yanked the door open, and climbed inside. His hands were still trembling with anger as he started the engine and pulled out of the driveway.He drove for several minutes before finally reaching for his phone and calling his best friend.The call connected after a few rings. “Hello?”“Jayden, where are you?”“What's up? Why do you sound like that?”“Where are you?”“I'm out right now. What's going on?”“Can we meet? I need to talk to you about something.” A faint thumping of music could be heard in the background, making Xavier frown. “Jayden, what are you doing over there?”“Nothing special. I just went out with my boyfriend for a bit. He actually dropped me off a few minutes ago, so I was about to head home. Do you need me?”“Yes. I really need to see you.”“Is something wrong with your famil
Terakhir Diperbarui: 2026-10-08
Chapter: เธอท้อง.... เอเลียส พีโอวี มือของอีมิลี่รัดแน่นรอบมือฉันชั่ววินาทีก่อนที่เธอจะพยักหน้า เธอมอบรอยยิ้มเล็ก ๆ ปลอบโยนที่ไม่ถึงดวงตา “ฉันจะกลับมาเร็ว ๆ นี้ โอเค? พักผ่อน อย่ากังวล” ฉันอยากบอกให้เธออยู่ แต่คำพูดติดอยู่ในลำคอ ฉันเพียงพยักหน้าแล้วมองเธอลุกขึ้นตามหมอออกจากห้อง ประตูคลิกปิดตามหลังพวกเขา ทิ้งฉันไว้คนเดียวกับเสียงบี๊บสม่ำเสมอของเครื่องมอนิเตอร์หัวใจ ความเงียบรู้สึกทำให้หายใจไม่ออก ฉันจ้องเพดาน จิตใจแล่นเร็ว อะไรจะแย่ขนาดนั้นที่เขาต้องคุยกับเธอเป็นการส่วนตัว? สายตาแปลก ๆ จากหมอเมื่อครู่วนเวียนในหัว วิธีที่พวกเขาเหลือบมองฉันด้วยความประหลาดใจ ความกังวล บางอย่างเกือบเหมือนความสงสาร อกของฉันตึงอีกครั้ง ความกดดันหนักพุ่งเข้ามาอีก นาทีผ่านไปช้า ฉันได้ยินเสียงพึมพำข้างนอกประตู แต่แยกคำไม่ได้ น้ำเสียงของอีมิลี่สูงขึ้นครั้งหนึ่งด้วยความไม่เชื่อ ก่อนลดลงอีก มือฉันกำผ้าห่มแน่น เมื่อประตูเปิดในที่สุด อีมิลี่ก้าวกลับเข้ามา ใบหน้าซีด ดวงตากว้างด้วยความตกใจ เธอพยายามยิ้มให้ฉัน แต่ดูฝืน “อีมิลี่?” ฉันถาม น้ำเสียงแหบ “เขาพูดอะไร? มีอะไรผิดปกติหรือ?” เธอเดินมาช้า ๆ แล้วนั่งขอบเตียง จับมือฉันอีกครั
Terakhir Diperbarui: 2026-08-14
Chapter: การสแกนเอ็มอาร์ไอเอเลียส พีโอวี ประตูห้องโรงพยาบาลของฉันเปิดอีกครั้งหลังจากความเงียบอึดอัดที่รู้สึกเหมือนแค่ไม่กี่นาที หมอฮาร์แลนก้าวเข้ามา แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้อยู่คนเดียว หมอสูงอายุอีกสามคนตามเขามา — ทั้งหมดสวมเสื้อคลุมขาว สีหน้าจริงจังและเป็นมืออาชีพ คนหนึ่งถือแท็บเล็ต อีกคนถือแฟ้มหนาในมือ บรรยากาศในห้องเปลี่ยนทันที กลายเป็นหนักขึ้น หมอฮาร์แลนกระแอมแล้วมอบรอยยิ้มเล็ก ๆ ผ่อนคลายให้ฉัน “คุณเอเลียส ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง? เราทบทวนสัญญาณชีพและอาการเบื้องต้นแล้ว เพื่อความละเอียด เราอยากทำการสแกนเอ็มอาร์ไอเต็มรูปแบบโดยเร็วที่สุด” หัวใจฉันกระตุก ฉันนั่งตัวตรงขึ้นบนเตียง เมินความเวียนศีรษะเล็กน้อยที่มาพร้อมการเคลื่อนไหว “เอ็มอาร์ไอ? ทำไม? ท่านบอกว่าอาจเป็นแค่เรื่องไวรัสจากฝนและความเครียด ทำไมฉันต้องสแกน?” หมอสูงอายุคนหนึ่ง ชายผมหงอกและแว่นตา ก้าวไปข้างหน้า “เราอยากตัดภาวะพื้นฐานใด ๆ ออก การผสมของอาการคลื่นไส้ ความเหนื่อยล้า ไข้ต่ำ และความอ่อนไหวที่หน้าอกนั้น… ผิดปกติ ดีกว่าปลอดภัยไว้ก่อน” ฉันส่ายหน้าทันที ชีพจรเร่ง “ไม่ ฉันไม่ต้องการ ฉันโอเค แค่ความเหนื่อยล้าและหวัด ฉันเคยแย่กว่านี้ ฉันไม่จำเป็นต้องถู
Terakhir Diperbarui: 2026-08-14
Chapter: การแต่งงานของเดเมียนเดเมียน พีโอวี ฉันจ้องโมนิกาข้ามโต๊ะอาหาร ความกดดันแปลก ๆ ในอกยังปฏิเสธที่จะเบาลง พฤติกรรมของพนักงานครัวทำให้ฉันหงุดหงิดมากขึ้น ฉันก้มไปข้างหน้าเล็กน้อย จ้องตรงตาโมนิกา “กำไรของเธอคืออะไรพอดี?” ฉันถามเย็นชา “เธอเข้ามาในบ้านฉันและข่มขู่พนักงานของฉัน เธอกำลังเล่นเกมอะไร โมนิกา?” เธอไม่แม้แต่สะทกสะท้าน แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เธอหันหลังให้ฉันด้วยรอยยิ้มหวานและเมินเฉย แล้วโบกมือไปทางบริกรที่สั่นคนหนึ่ง “เสิร์ฟมื้ออาหาร” เธอสั่งเบา ๆ ราวกับฉันไม่ได้พูดอะไรเลย “ทำให้แน่ใจว่าเสิร์ฟดี เดเมียนชอบอาหารเตรียมอย่างถูกต้อง” บริกรลังเลครึ่งวินาที สายตาเลื่อนไปทางฉันอย่างประหม่า ก่อนเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อเชื่อฟัง จานสามจานถูกวางบนโต๊ะด้วยมือสั่น กลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อย่างและสมุนไพรเต็มอากาศ แต่ไม่ทำอะไรกับพายุที่กำลังก่อตัวข้างในฉัน โมนิกาชี้นิ้วอย่างสง่างามไปที่เก้าอี้หัวโต๊ะ “มา ที่รัก นั่งลงและกินกับฉัน เธอยุ่งมากในระยะหลัง ให้ฉันดูแลเธอคืนนี้” ความโกรธที่กดไว้ในอกพุ่งอีกครั้ง ฉันลุกขึ้นอย่างกะทันหัน เก้าอี้ขูดพื้นดัง “ฉันไม่อยู่ในอารมณ์สำหรับละครของเธอ” ฉันคำราม หันไปทางประตูแล้ว “ไม
Terakhir Diperbarui: 2026-08-13
Chapter: มื้ออาหาร เดเมียน พีโอวี ฉันผลักเก้าอี้ถอยหลังด้วยเสียงขูดแล้วลุกขึ้น ความกดดันกระสับกระส่ายในอกปฏิเสธที่จะเบาลงไม่ว่าฉันจะเทวิสกี้ลงคอมากแค่ไหน แฟ้มเกี่ยวกับเอเลียสยังเปิดค้างอยู่บนโต๊ะเหมือนฝันหลอกหลอนที่ฉันเพิกเฉยไม่ได้ ฉันต้องการอากาศ อะไรสักอย่างที่จะกลบความรู้สึกชิบหายนี้ที่บางอย่างกำลังหลุดจากฉัน “วิคเตอร์ ตามฉัน” ฉันพูดห้วน ๆ เดินไปที่ประตูแล้ว วิคเตอร์เดินเคียงข้างโดยไม่ถาม พลังงานร่าเริงตามปกติยังมีอยู่แต่ระวังตัว เราเดินลงทางเดินยาวไปยังห้องนั่งเล่นส่วนตัวที่โมนิกากำลังรอ ความไม่สบายในอกบิดแรงขึ้นทุกก้าว เหมือนนิ้วที่มองไม่เห็นขุดลึกขึ้น ทันทีที่ฉันก้าวเข้าไปในห้องนั่งเล่นแสงสลัว ฉันเห็นเธอ โมนิกา ยืนใกล้หน้าต่างใหญ่ ร่างกายโยกเล็กน้อยด้วยความสง่างามยั่วยวนที่เป็นเอกลักษณ์ เอวของเธอเรียว สะโพกกลมและเชื้อเชิญ ชุดรัดรูปที่เธอสวมเกาะทุกเส้นโค้งเหมือนถูกทาสีไว้ เธอหันเมื่อได้ยินเราเข้ามา รอยยิ้มช้า ๆ และเยาะเย้ยแผ่บนริมฝีปากแดง “เดเมียน ที่รัก” เธอพึมพำ น้ำเสียงซึมซาบด้วยน้ำผึ้งขณะเดินมาหาฉัน สะโพกโยกด้วยความยั่วยวนจงใจ “ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจให้เกียรติฉันด้วยการปรากฏตัว ฉันรออยู่
Terakhir Diperbarui: 2026-08-12
Chapter: คุณนายโมนิกา เดเมียน พีโอวี ฉันเอนหลังบนเก้าอี้หนัง ขณะที่ค่อย ๆ พลิกหน้าแฟ้มของเอเลียส คาร์เตอร์อีกหน้า แฟ้มรู้สึกบางเกินไป ว่างเปล่าเกินไปสำหรับพื้นที่ที่เด็กคนนั้นเริ่มเข้ามาครอบครองในหัวฉัน ฉันสแกนบรรทัดอีกครั้ง ขากรรไกรตึงด้วยความหงุดหงิด “แม่ของเขาตายเพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังคลอดเขา” ฉันพึมพำ มากกว่ากับตัวเองมากกว่าวิคเตอร์ “ภาวะแทรกซ้อน และพ่อเกลียดเขาตั้งแต่นั้น… ด้วยเหตุผลที่ไม่มีใครยอมเขียนลงไป” วิคเตอร์ยืนข้ามโต๊ะ แขนพับ มองฉันอย่างระมัดระวัง “เรายังมีข้อมูลน้อยเกี่ยวกับเด็กคนนี้ บอส เขาเป็นคนสันโดษจริง ๆ และแทบไม่ทำอะไรที่น่าสังเกต เขาทำงานเหมือนสุนัขให้ครอบครัวนั้นแม้ว่าพวกมันจะปฏิบัติกับเขาเหมือนขยะ” ฉันพลิกอีกหน้า นิ้วกดแน่นลงบนกระดาษ “ทำไมใครบางคนยังคลานกลับไปหาคนที่ชัดเจนว่าไม่ต้องการเขา? มันไม่สมเหตุสมผล” วิคเตอร์ยักไหล่ รอยยิ้มจาง ๆ ดึงริมฝีปาก “บางคนถูกสร้างมาแบบนั้น จงรักภักดีจนผิด หรือบางทีเขายังหวังว่าวันหนึ่งพวกเขาจะเห็นเขาในที่สุด น่าสมเพช ถ้าถามฉัน” ความไม่สบายแปลก ๆ บิดในอก เหมือนมีบางอย่างลึกข้างในกำลังดึงฉัน ฉันขยับตัวในที่นั่ง พยายามเมินมัน แต่ความรู้สึกยิ่งแรงขึ
Terakhir Diperbarui: 2026-08-12
Chapter: โรงพยาบาลเอเลียส พีโอวี เสียงบี๊บค่อย ๆ ดึงฉันออกจากความมืด เปลือกตาของฉันรู้สึกหนักเกินกว่าจะทน เหมือนถูกกดลง ฉันพยายามขยับนิ้วก่อน แล้วค่อย ๆ บังคับให้ลืมตา เพดานสีขาวสว่างของห้องโรงพยาบาลเข้าสู่โฟกัส กลิ่นยาฆ่าเชื้อและผ้าปูเตียงสะอาดเต็มจมูก ผสมกับกลิ่นฝนจาง ๆ ที่ยังเกาะติดความทรงจำ ฉันนอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาล มีสายน้ำเกลือติดที่หลังมือ ท่อบาง ๆ หายไปขึ้นไปในถุงใสที่แขวนบนขาตั้งโลหะ ร่างกายของฉันรู้สึกอ่อนแรง หนัก และแปลกประหลาดอย่างอ่อนไหว อีมิลี่นั่งอยู่ข้างเตียงบนเก้าอี้พลาสติก ดวงตาแดงและบวมจากการร้องไห้ ทันทีที่เธอสังเกตว่าดวงตาของฉันเปิด เธอก้มไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ความโล่งอกแผ่บนใบหน้า “เอเลียส… ขอบคุณพระเจ้า” เธอกระซิบ น้ำเสียงแตก เธอยื่นมือไปตบแขนฉันเบา ๆ ระวังไม่ให้รบกวนสายน้ำเกลือ “เธอตื่นแล้ว รู้สึกยังไง?” ฉันกลืนน้ำลาย คอแห้งและเจ็บ “เหมือน… ถูกรถบรรทุกชน ทุกอย่างเจ็บ และฉันหนาวมาก…” อีมิลี่ยื่นมือไปหยิบแก้วน้ำอุ่นบนโต๊ะข้างเตียงทันที เธอช่วยฉันลุกขึ้นนั่งเล็กน้อย ประคองหลังด้วยมือหนึ่งขณะถือแก้วจ่อปากด้วยมืออีกข้าง “จิบเล็ก ๆ” เธอสั่งเบา ๆ “หมอบอกว่าเธอขาดน้ำหนักมาก เ
Terakhir Diperbarui: 2026-08-11
Masuk
