Novels by Invera

Natauhan ako at mabilis na sumunod sa kanila."You can't just take my son away like that!" galit kong akusa habang hinahabol ang mga hakbang nila. I was right. Palabas sila ng bahay. "I'm coming with you! Who knows what you're planning!"Eliseo stopped dead in his tracks. Dahan-dahan siyang humarap sa akin habang kalong pa rin si Kian sa isang braso niya. He faced me darkly."You can't come," malamig niyang sabi.I scoffed in disbelief. "It's not for you to decide!" sabi ko pabalik. "Anak ko 'yan!"Naningkit ang mga mata niya sa akin. Slowly, his eyes swept down, looking at my outfit from head to toe. Bumaba ang tingin niya sa manipis kong loungewear top. Umigting ang panga niya at saka humakbang pabalik sa akin. Iniyuko ang ulo niya papunta sa tainga ko."You are not leaving this house in those clothes," he whispered dangerously against my ear, his deep voice sending unwanted chills down my spine. "Are you even wearing a bra, Kiara? I could see your nipples through that thin fabric."

Tahimik na tumitig sa akin si Eliseo. His eyes were dark, dangerous, and completely unreadable.Mabagal siyang humakbang palapit sa akin hanggang sa halos magdikit na ang mga dibdib namin. Ramdam ko ang init na nanggagaling sa katawan niya, kasabay ng pamilyar na amoy ng mahal niyang perfume na dati-rati ay nagpapakalma sa akin, pero ngayon ay nagdudulot lang ng matinding kaba sa dibdib ko."You really love pushing my buttons, don't you, Kiara?" he whispered in a dangerously low voice. Iniyuko niya ang ulo niya para magpantay ang mga mata namin. "Do you honestly think a fake Italian model is enough to make me stop? You think I'm that easily fooled?""It's not a fake story, Eliseo," matapang kong sagot, kahit na sa loob-loob ko ay kinakabahan na ako. "Look him up yourself. Pagkatapos niyon, umalis ka na sa bahay na 'to. Busy yourself with your woman!” I spat. Pero bago pa siya makapagsalita ulit, bigla naming narinig ang mabilis at maliliit na tapak ng paa patungo sa kinaroroonan nami

A few seconds later, my phone buzzed with an email notification. Binuksan ko agad iyon at tiningnan ang mga litrato ni Marco. Vanessa was right. May matinding pagkakahawig nga ito kay Eliseo, lalo na sa hulma ng mukha at sa tindig. It was believable enough to plant a seed of doubt in anyone’s mind.I saved the files, deleted the digital trail, and finally let out a long, exhausted sigh.Sa sobrang tindi ng tensyon sa katawan ko nitong mga nakaraang araw, biglang bumigat ang mga mata ko. The constant paranoia and anxiety were completely draining my energy.Tinipon ko ang natitira kong lakas para lumapit sa kama. I collapsed onto the bed. At kalaunan din ay hindi ko na napigilan, nakatulog ako. Nang magising ako, madilim-dilim na ang paligid ng kwarto. Hapon na at papalubog na ang araw, base sa kulay kahel na ilaw na tumatagos sa kurtina.Inabot ko ang phone ko sa tabi para tingnan ang oras. Past 5:00 PM na pala. Nakatulog ako nang halos dalawang oras.Bumangon ako habang inaayos ang

Hindi ko alam kung bakit o kung sino ang nagdesisyon para maiba ang plano! Ang unang plano naman ay sa private estate kami ni Tita Diana at doon kami mananatili habang hindi pa nahahanap kung sino ang nagpapadala ng threat sa pamilya namin.Bakit kay Eliseo na kami nagpapatulong? Where is Tita Diana's help?Sa nagdaang araw, hindi matapos-tapos ang galit ko sa mga magulang ko dahil sa ginawa nila.“Mama! Ang sabi mo si Tita Diana ang tutulong sa atin! Sa private villa nila tayo. Bakit hindi iyon ang ginawa niyo? Bakit si Eliseo pa? You know he's my ex-husband and I despise him!” iritado kong sabi.Bumuntong-hininga si Mama sa panibagong outburst ko na naman. Hindi ako umuubra kay Papa kaya kay Mama lang ako nakakapaglabas ng frustration.“He talked to your father. Isa pa, sila ang may-ari ng isa sa pinakaprestihiyosong private security firms sa Pilipinas. Mas pinili ng Papa mo ang proteksyon ni Eliseo kaysa sa Tita mo.”I groaned in annoyance.“But he's my ex-husband? Paano kung malam

I couldn't believe what Papa was saying right now. Of all people?“What? Why him? Marami naman tayong sariling tao, ah!” hindi ko napigilan at tumataas na ang boses ko.Eliseo didn't react to my outburst. Imbes na sagutin ang galit ko, pumasok siya nang tuluyan sa silid at dahan-dahang isinara ang pinto. His presence immediately swallowed the remaining air in the room, making it feel ten times smaller than it actually was.“The mall’s head of security is under the De Alba corporate umbrella, Kiara,” Eliseo explained smoothly, his voice deep and completely calm compared to my agitated tone. “Your father called me the moment he heard about the shooting. Since the mall's security falls under one of our subsidiaries, I was able to coordinate directly with the security team and take charge of the initial investigation.”Dahan-dahan siyang naglakad palapit sa may mesa ni Papa. But as he passed by me, his dark, sharp eyes shifted focus.Hindi sa akin.Tumingin siya sa dulo ng silid, kung saa

I turned my back on Eliseo, not wanting to see whatever pathetic look was left on his face. Ayoko nang pahabain pa ang usapan naming dalawa dahil baka mamaya ay madulas pa ako sa mga sasabihin ko. Kumakalabog pa ang dibdib ko dahil sa pagsisinungaling kaya mabilis akong tumalikod at umalis.Dire-diretso ako patungo sa study room ni Papa. I knew that’s where he usually stayed whenever he had serious matters to talk about. Pagkahawi ko sa pinto, nandoon nga si Papa, nakaupo sa likod ng malaki niyang table habang may binabasang mga papeles. Sa gilid ng silid, sa may carpeted area, nandoon si Kian na tahimik na naglalaro ng kanyang toy cars.Napabuntong-hininga ako.“Papa,” tawag ko nang makapasok ako. Humalukipkip ako at saka sumandal sa gilid ng pinto. “Pinapababa ako ni Mama. Gusto mo raw akong kausapin.”Ibinaba ni Papa ang eyeglasses niya at saka tumingin sa akin nang seryoso. Wala ang karaniwang lambing ng tingin niya sa akin ngayon. He was just looking at me in full corporate mode,