My Baby Daddy Is My Enemy

Kiara Cervantes “Congratulations, Mrs. De Alba. You're seven weeks pregnant,” nakangiting sabi ng doctor sa akin. My hand immediately flew to my lips, nanlaki ang mata ko sa doctor. Kaya pala palagi akong nahihilo nitong mga nakaraang araw dahil buntis na ako?Napahawak ako sa tiyan kong flat pa. Hindi ako gaanong makapaniwala na buntis ako. Hindi ito kasali sa plano. Hindi naman sa hindi ako handa, it's my husband. Matapos ang lahat ng test na ginawa, pinayuhan ako ng doctor sa mga dapat kong gawin. Matapos niyang magreseta ng gamot ay umuwi na ako. I was feeling better than when I was going to the hospital. Akala ko ay may sakit ako. I've been married to Eliseo De Alba for two years now. It's a contract marriage. Tinulungan niya sa campaign ang papa ko para sa election. In exchange, I would be his wife until he found the woman he would marry. Kailangan niyang makasal para makuha ang ibang mana niya sa lolo niya pero wala pa siyang gustong pakasalan. So we entered into a

“Beautiful, Kiara! Just like that! Give me that fierce gaze!”Ang sunod-sunod na tunog ng shutter ng camera at ang nakasisilaw na flash ng mga ilaw ang pumuno sa buong studio rito sa Paris. I tilted my chin up, giving the French photographer a cold, sophisticated stare that had become my trademark across the fashion capitals of the world. I was wearing a stunning, emerald green silk gown from a top luxury designer that hugged my curves perfectly, paired with diamonds that caught the light with every small movement I made.It's been five years. Five long years have passed since I left the Philippines with nothing but a broken heart and a secret inside my womb.Ni hindi na nalaman ni Elesio na buntis ako. Pagkarinig ko sa boses ng babae niya, I immediately know I will left the country.At sinong mag-aakala na magiging sikat at high paid akong model with my disposition when I left the Philippines?I was very pregnant and heart broken. I could imagine living a simple and private life, hi

“Kian, anak... wake up,” nanlalambing kong gising sa anak ko. Sa sobrang pagkabalisa ko kagabi, hindi ko nasabi sa kanya na aalis kami ngayon. By the time I left my room, he was already sleeping.My baby stirred slightly, annoyed because I'm waking him up. I pursed my lips and kissed him on the cheek.“Kian, wake up,” marahan kong sabi. Marahan kong hinaplos ang mukha niya.Unti-unti siyang dumilat at saka tumingin sa akin gamit ang namumungay niyang mga mata.“Mommy?”Agad akong ngumiti sa kanya.“Wake up now. We have a flight today.”Kita ko ang pagkislap ng excitement sa mata niya.There were times when I brought him with me during work. Kapag magtatagal ako sa isang bansa, sinasama ko siya. Hindi ako makapag-concentrate kung matagal akong mawawala at maiiwan siya.“Kasama ako, Mommy?” excited niyang sabi.Tumawa ako. “We are going to visit your lola in the Philippines. Go on. Take a bath. We'll be late for our flight.”Mas lalo pa siyang natuwa dahil doon. Agad siyang tumayo para

Hindi ko maintindihan sina Mama kung bakit pa nila iniimbita si Eliseo. They know how much I hate him. They know how much I loathe him to the core. Gusto nila na ipaalam ko kay Eliseo ang anak ko. Doon kami nagkaroon ng malalang away.“Mama! Sige, sabihin niyo sa kanya ang tungkol kay Kian! I will never go back to the Philippines! I will disown you as my parents!” banta ko sa kanila.They visited me here in Paris only to tell me I should tell Eliseo about my son.“Kiara, he deserves to know. He's the father,” pagpapaintindi sa akin ni Mama.Paulit-ulit na niya yang sinasabi. Naririndi na ako. Sumigaw ako sa sobrang inis at galit. Umalingawngaw yon sa buong unit ko. Natahimik si Mama. Si Papa ay tahimik lang. Tiningnan ko si Mama nang iritang-irita. I could feel the heat in my face. “Kung ipinunta niyo lang dito ay para sabihin sa akin na ipaalam kay Eliseo ang anak ko, umalis na kayo! Hindi ko kayo kailangan!” sigaw ko.“Kiara, don't shout at your mom!” may awtoridad na sabi ni Papa

Kinuha ko ang oversized designer sunglasses ko at saka sinuot yon. I then checked my reflection in the mirror one last time. With a tailored silk blouse, sharp trousers, and a luxury handbag slung over my arm, I looked every bit the high-fashion model people saw on billboards. Pero dahil sa malaking sunglasses ko, safe naman ako. Walang maghihinala na ako to.Nang aalis ako ay hindi ako pinayagan ni Mama. Sinabi ko na mabilis lang ako at hindi public place ang pupuntahan ko kahit ang totoo ay magsho-shopping ako. I barely brought anything from Europe because I thought this trip would be quick. At saka, kailangan kong huminga. Hindi pwede na sa buong vacation ko dito ay puro bahay lang ako. Kian was with Papa kaya hindi ko na siya isinama. Sumakay ako ng taxi at nagpahatid sa isang high-end mall sa Makati. The moment I stepped inside the cool, air-conditioned building, I felt a sense of relief. The bustling crowd, the bright display windows, the faint scent of luxury perfumes made me