ประภาพร พิมพา 的作品

ดินแดนในชุดทำงานตัวเก่งที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ กำลังยืนกางแบบแปลนอยู่บนโต๊ะไม้หน้าตู้คอนเทนเนอร์ออฟฟิศส่วนตัวของเขา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างเคร่งเครียดขณะสั่งงานโฟร์แมนและช่างคุมเครื่องจักรแม้ภายนอกเขาจะดูดุดันและจริงจังกับงานตรงหน้า ทว่าลึกๆ แล้วในใจของวิศวกรหนุ่มกลับกระสับกระส่ายอย่างประหลาด สายตาคมกริบลอบมองไปที่ลานจอดรถด้านหน้าไซต์งานอยู่เป็นระยะ... สองวันมาแล้วที่ยัยตัวแสบยังไม่โผล่มา ทั้งที่เมื่อสองวันก่อนลงจากรถ เธอทิ้งท้ายไว้ซะดิบดีว่าจะมาเจอกันที่นี่"หรือว่าจะระบมจนลุกไม่ขึ้นจริงๆ วะ..." ดินแดนพึมพำกับตัวเอง รอยยิ้มมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงค่ำคืนอันเร่าร้อนที่เขาตักตวงความหวานจากแม่คุณหนูลูกเจ้านายจนแทบไม่ได้นอนแต่แล้ว ความคิดของเขาก็ต้องสะดุดลง เมื่อเสียงคำรามของเครื่องยนต์รถสปอร์ตที่คุ้นหูดังแว่วมาแต่ไกล ปอร์เช่ 911 สีแดงเพลิงแล่นฉิวฝ่าฝุ่นตลบเข้ามาจอดเทียบที่ลานจอดรถวีไอพีหน้าออฟฟิศใหญ่ของเสี่ยดำรงสายตาทุกคู่ของคนงานชายในบริเวณนั้นหันขวับไปมองเป็นตาเดียว ราวกับมีแม่เหล็กดึงดูดประตูรถเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'อิงดาว'วันนี้คุณหนูไฮโซไม่ได้ใส่เดรสเว้าหลัง ห

คำท้าทายที่หลุดออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มบวมเจ่อ พร้อมกับแววตาซุกซนที่ท้าทายอำนาจมืด อย่างไม่เกรงกลัวของคนตรงหน้า ทำเอาเส้นความอดทนของดินแดนที่เพิ่งจะต่อติดเมื่อไม่กี่นาทีก่อนขาดผึงลงอีกครั้งอย่างง่ายดาย“ชอบเล่นเกมซ่อนแอบนักใช่ไหม ยัยตัวแสบ...” ดินแดนกดเสียงต่ำแหบพร่า สันกรามคมขบเข้าหากันจนนูนเด่น ความหมั่นเขี้ยวแล่นพล่านไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย เขาพลิกตัวกลับมาหาร่างบางที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของเขาเอาไว้อีกครั้ง ฝ่ามือร้อนผ่าวสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อ ลูบไล้หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปบีบเคล้นสะโพกผายอย่างเอาแต่ใจ“อ๊ะ... ดินแดน จะทำอะไรแต่เช้าเนี่ย” อิงดาวแกล้งร้องประท้วง ทั้งที่สองแขนเรียวกลับตวัดขึ้นคล้องลำคอแกร่งอย่างรู้ใจ ร่างกายของเธอแอ่นหยัดรับสัมผัสหยาบกระด้างนั้นแทบจะทันที ร่องรอยความระบมจากศึกหนักเมื่อคืนไม่ได้ทำให้ความต้องการของเธอลดน้อยลงเลยสักนิด“ก็ทำโทษเด็กดื้อที่กล้ามาท้าทายผมไงล่ะ คราวนี้จะเอาให้เดินขาถ่างกลับคฤหาสน์ไปเลย คอยดู!”ใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยไรหนวดสากครูดไถลลงซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องที่เต็มไปด้วยรอยรักสีจาง ดินแดนสูดดมกลิ่นหอมละมุนเข้าปอดลึกๆ ก่อนลากร

แสงเช้าของวันใหม่สาดส่องลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านทึบแสงสีเทาเข้มเข้ามาตกกระทบลงบนพื้นห้องนอน ที่ยังคงเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ครางเบาๆ ผสมผสานกับเสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของคนสองคนที่นอนตระกองกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาอิงดาวค่อยๆ ปรือตากลมโตขึ้นมาอย่างเชื่องช้า สติสัมปชัญญะที่ล่องลอยไปไกลแสนไกลเมื่อคืนนี้ค่อยๆ กลับคืนมาสู่ร่าง ใบหน้าเธอร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เมื่อเหตุการณ์เมื่อคืนย้อนกลับมามันคือความจริง ไม่ใช่ความฝัน ห้องนี้ไม่ใช่ห้องนอนของเธอความรู้สึกหนักอึ้งบริเวณช่วงเอว เมื่อเธอก้มลงมองก็พบกับท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของดินแดน พาดทับกอดรัดเอวของเธอเอาไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าของเธอแผ่นหลังแนบสนิทไปกับแผงอกกว้างที่ร้อนระอุราวกับเตาผิง ทุกครั้งที่เขาสูดลมหายใจ แผ่นอกนั้นก็จะขยับขึ้นลงเสียดสีกับแผ่นหลังของเธอ สร้างความซาบซ่านระคนอบอุ่นอย่างประหลาดหญิงสาวขยับตัวเล็กน้อยเพื่อพลิกหันหน้ากลับไปหาเจ้าของอ้อมกอด ทันทีที่ขยับตัว ความร้าวระบมก็แล่นปราดขึ้นมาจากช่วงล่างแ

ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศภายในห้องชุดที่มืดมิดไม่ได้ทำให้ความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงใหญ่ลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว แผ่นหลังเนียนเปลือยเปล่าของอิงดาวแนบสนิทไปกับบานประตูเย็นเฉียบ แต่กลับสู่ความร้อนระอุจากแผงอกกว้างที่เบียดชิดเข้ามาจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกันแทบไม่ได้"คุณ... อื้อ!"คำประท้วงที่เตรียมจะหลุดออกจากปากถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อดินแดนกระแทกริมฝีปากหยักลึกลงมาบดขยี้กลีบปากสีสดของเธออย่างดุดันและหิวกระหาย มันไม่ใช่จูบสั่งสอนเหมือนในตู้คอนเทนเนอร์เมื่อตอนบ่าย แต่มันคือจูบของการลงทัณฑ์ที่เต็มไปด้วยความหึงหวงและแรงปรารถนาที่อัดอั้นมาทั้งวัน!เรียวลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วง กวาดต้อนเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กที่เริ่มตอบรับอย่างเต็มใจ รสชาติฝาดปร่าของแอลกอฮอล์ที่เขาดื่มเข้าไปผสมผสานกับความหวานละมุนจากค็อกเทลของเธอ กลายเป็นสารกระตุ้นชั้นดีที่ทำให้กระแสเลือดในกายเดือดพล่าน ดินแดนดูดดึงริมฝีปากล่างของหญิงสาวอย่างแรงจนเธอครางฮือในลำคอด้วยความเจ็บปนซ่านเสียว"อ๊า..คุณ.."&

ดินแดนย่ำเท้าหนักๆ ลงบนพื้นพรมราคาแพงของโซนวีไอพี รังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา ทำให้การ์ดชุดดำที่ยืนคุมพื้นที่อยู่ถึงกับชะงักและไม่กล้าก้าวเข้ามาขวาง ชายหนุ่มเดินตรงดิ่งแหวกกลุ่มนักท่องราตรีไฮโซไปจนถึงโต๊ะของอิงดาวในวินาทีที่ฝ่ามือขาวสะอาดของปอนด์กำลังจะเลื่อนลงต่ำไปแตะที่บั้นเอวเปลือยเปล่าของอิงดาวนั้นหมับ!"เฮ้ย! อะไรวะ!" ปอนด์อุทานเสียงหลง เมื่อข้อมือของเขาถูกบีบอย่างแรงราวกับถูกคีมเหล็กหนีบจนกระดูกแทบแหลกอิงดาวสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองต้นเหตุของความวุ่นวาย แล้วดวงตากลมโตของเธอก็ต้องเบิกกว้างเมื่อเห็นใบหน้าคร้ามแดดที่แสนคุ้นเคยยืนตระหง่านอยู่เบื้องหลัง ดินแดนในชุดเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนส์ตัวเก่ง ใบหน้าของเขาตึงเครียด สันกรามคมขบเข้าหากันจนนูนเป็นสัน แววตาที่มองมาที่เธอและผู้ชายข้างกายนั้นเย็นเยียบจนน่าขนลุก เขาเห็นเธอได้ยังไง"แกเป็นใครวะ! ปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้นะโว้ย!" ปอนด์พยายามสะบัดมือออก แต่แรงของนักธุรกิจหนุ่มหรือจะสู้แรงของคนที่ทำงานใช้แรงมาทั้งชีวิต ดินแดนออกแ

รถปอร์เช่ 911 สีแดงเพลิงแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์หลังงามด้วยความเร็วที่ลดลงกว่าปกติ อิงดาวก้าวลงจากรถด้วยท่วงท่าที่ต่างไปจากทุกวัน แม้เสื้อบอดี้สูทสีเนื้อและกางเกงยีนส์รัดรูปจะเปรอะเปื้อนฝุ่นจากไซต์งานไปบ้าง แต่ใบหน้าสวยจัดกลับดูแช่มชื่น เปล่งปลั่ง และมีรอยยิ้มหวานละมุนประดับอยู่บนริมฝีปากที่บวมเจ่อเล็กน้อยตลอดเวลาปลายนิ้วเรียวยกขึ้นแตะกลีบปากของตัวเองแผ่วเบา สัมผัสหยาบกระด้างของเขายังคงตราตรึงอยู่ในความรู้สึก เพียงแค่นึกถึงยังคงทำให้ช่องท้องของเธอวูบโหวงทุกครั้ง“อารมณ์ดีเชียวนะเรา ไปดูงานมาสนุกขนาดนั้นเลยหรือไง”เสียงทุ้มของเสี่ยดำรงที่นั่งจิบชาและดูแท็บเล็ตอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเอ่ยทักขึ้น เมื่อเห็นลูกสาวเดินฮัมเพลงเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ซึ่งผิดวิสัยของอิงดาวที่มักจะบ่นกระปอดกระแปดทุกครั้งที่ต้องไปเจออากาศร้อนๆหญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เธอเดินเข้าไปสวมกอดบิดาจากด้านหลัง ซบใบหน้าลงกับลาดไหล่หนาเพื่อซ่อนแววตาเจ้าเล่ห์&ldqu