Chapter: CHAPTER 28LIANA POVPagkaalis ni Razael patungong opisina, naiwan akong nakatitig sa kawalan sa malawak na sala. Pumasok si Manang mula sa kusina, may dalang tray para ligpisin ang mga ginamit naming tasa ni Amanda Torres. Nilingon niya ako nang may malawak na ngiti, ’yung tipong ngiting nang-aasar na may kasamang kilig.“Naku, Ma’am Liana, bagay na bagay po talaga kayo ni Sir Razael,” sabi ni Manang habang maingat na inilalagay ang mga baso sa tray. “Kanina habang nag-uusap kayo nung wedding planner, nakita ko kung paano kayo alalayan ni Sir sa balikat. Ngayon ko lang nakitang ganyan ka-giliw ang batang ’yan sa isang babae.”Pilit akong ngumiti, ramdam ko ang biglang pag-akyat ng init sa mga pisngi ko. “Naku, Manang, kailangan po kasi maayos ang impresyon kay Ms. Amanda. Alam niyo naman po, malapit na kaibigan siya ng pamilya.”“Kahit na po, Ma’am. Iba po ang titig ng isang lalaking napipilitan lang
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 27LIANA POVKinaumagahan, maaga akong nagising dahil sa lakas ng tibok ng puso ko. Pagtingin ko sa salamin, medyo may kaunting eyebags na ako dahil sa kaiisip kagabi. Paano ba naman, darating na raw 'yung sikat na wedding planner ngayon. Isang malaking hakbang na naman ito sa pagpapanggap namin ni Razael, at habang tumatagal, pakiramdam ko talaga ay mas lalong nagiging totoo ang lahat. Parang roller coaster ride na walang preno. Noong una, akala ko pirmahan lang ng kontrata at kaunting ngiti sa harap ng media ang gagawin ko. Pero ngayon, may wedding planner na?Inayos ko ang suot kong light blue casual dress at dahan-dahang bumaba sa dining room. Nadatnan ko si Razael na pormal na namang naka-business suit, habang seryosong nagbabasa ng kung ano sa kanyang iPad. Sumisipsip siya ng kape at hindi man lang nagbago ang ekspresyon ng mukha nang maupo ako sa tapat niya.“Good morning,” bati ko habang inaabot ni Manang ang isang plato ng pancakes sa akin.“Good morning,” tugon niya nang hindi
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-14
Chapter: CHAPTER 26LIANA POVNaramdaman ko ang biglang panlalamig ng mga kamay ko habang nakatitig sa nanay ni Jiro. Si Tita Linda. Dati, noong kami pa ng anak niya, madalas akong magpunta sa bahay nila sa Cavite para magdala ng mga pasalubong tuwing sweldo. Palagi niya akong tinatawag na "anak" noon. Pero ngayon, habang nakatayo siya sa harap ko na namumugto ang mga mata, hindi ko alam kung paano siya haharapin."Liana, hija..." lumapit pa nang kaunti si Tita Linda, nanginginig ang kanyang mga labi. "Pakiusap, mag-usap naman tayo. Sinubukan kong pumunta sa lumang apartment mo sa Pasay pero sabi ng landlord mo, matagal ka nang umalis doon. Wala na kaming ibang mapuntahan."Bahagyang humakbang pasulong si Razael, hinarangan niya ang direktang linya ng paningin ni Tita Linda sa akin. Naramdaman ko ang init ng likod niya, isang pader na handang pumrotekta sa akin sa kahit anong gulo."Ma'am, if you have any concerns regarding Jiro Madrigal, you should talk to our legal team. Hindi na po sakop ni Liana ang
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-14
Chapter: CHAPTER 25LIANA POVTahimik ang lakad namin ni Razael patungo sa basement parking. Hawak niya sa isang kamay ang mga paper bags ng mga pinamili namin ni Tita Rebecca, habang ang isa naman niyang kamay ay nakapamulsa sa kanyang gray slacks. Tumingin ako sa paligid ng malawak at medyo madilim na parking area, nakikinig sa alingawngaw ng sarili kong mga takong sa semento.Noong huling beses na nasa isang basement parking kami, magkasama naming hinaharap ang gulo sa hotel. Ngayong araw, iba ang bigat na nararamdaman ko. Naalala ko na naman ang mga sinabi ni Tita Rebecca sa loob ng sasakyan kanina—kung paano raw nagbago si Razael mula nang makilala ako, kung paano raw ito tumingin sa akin nang may pag-aalaga. Napahawak ako sa strap ng hand bag ko, medyo bumibilis ang tibok ng puso ko. Hindi ko mapigilang isipin kung napapansin din ba ni Razael ang unti-unting pagbabago sa pakikitungo namin sa isa't isa, o baka sadyang magaling lang talaga siyang magpatakbo ng negosyo kaya kahit ang emosyon ng mga ta
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-09
Chapter: CHAPTER 24LIANA POVDumating din sa wakas ang araw ng Miyerkules. Kanina pa akong alas-diyes ng umaga pabalik-balik sa harap ng salamin sa kwarto ko, sinusuri kung maayos ba ang lapat ng navy blue dress na pinili ni Ms. Karen. Simple lang naman ang tabas nito, pero dahil gawa sa mamahaling tela, mukha talaga akong kabilang sa mga nakatira rito sa Forbes Park. Sinuot ko rin ang pulseras na regalo ni Don Federico. Habang tinititigan ko ang kislap ng mga maliliit na brilyante sa pulso ko, naalala ko na naman ang sinabi sa akin ni Razael noong gabi sa study room niya. Sabi niya, sweldo ko raw ito sa maayos na pagganap sa trabaho ko.Inayos ko ang kwelyo ng dress ko habang nakatitig sa sarili kong repleksyon. Sweldo nga lang ba talaga ito? O baka ginagamit ko lang din ang katagang 'trabaho' para kumbinsihin ang sarili ko na walang personalan ang lahat ng ito? Noong gabing hinarap ko si Jiro sa basement at nakita kong hindi ako pinabayaan ni Razael sa harap ng mga pating sa board, may bahagi sa akin
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-09
Chapter: CHAPTER 23LIANA POVSabado ng umaga. Pagkababa ko sa kusina para uminom ng tubig, dinalhan agad ako ni Manang ng isang baso ng sariwang juice at sinabing maaga raw umalis si Razael para sa isang biglaang site visit sa bagong eco-estate project ng pamilya sa Laguna.Habang nakaupo ako sa tapat ng counter, hindi ko pa rin maiwasang maisip 'yung naging pag-uusap namin kagabi sa study room niya. Noong iabot ko sa kanya 'yung ginawa kong ham and cheese sandwich, nakita ko talaga kung gaano kalalim 'yung pagod sa mga mata niya. Pero ang mas tumatak sa akin ay kung paano niya sinabing hindi ko niloloko ang pamilya niya, kundi ginagampanan ko lang ang trabaho ko. Parang doon ko lang napagtanto na sa kabila ng pagiging malamig at kalkulado niyang CEO, marunong din pala siyang magbasa ng nararamdaman ng iba. O baka naman nakikita niya lang na stressed ako kaya niya sinabi 'yun? Sabagay, pareho lang naman kaming sumasalo sa isa't isa ngayon para sa kapakanan ng kontrata.“Ma’am Liana, may naghahanap po sa
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-03
The Billionaire's Counterfeit Fiancee
"You have no identity, Lily. But under the protection of the Ford name, they can’t touch you."
Awaking in a public hospital with a fractured mind and nothing but her name, Lily Grace Hart is brutally cast out into the freezing rain. Her ex-fiancé, Damian Cross, and her cruel stepsister have stolen everything—her fortune, her identity, and her very life. They think they’ve buried their crime. They think they won.
Until she collapses at the feet of Levi Dominic Ford.
Cold, ruthless, and driven by a dark thirst for vengeance against the Hart empire, the tech billionaire offers her a lifeline wrapped in silk and danger: a fake engagement.
The rules are simple: Smile when he looks at her. Let him hold her waist. Pretend to be madly in love. In exchange, Levi will give her protection, luxury, and the power to take back what is hers.
But as the fake kisses turn intensely real and the lines of their contract begin to blur, Lily realizes that the man who saved her from the streets has his own dark motives.
In a game where everyone is lying, can she trust the ruthless billionaire who holds her entire future in his hands?
อ่าน
Chapter: CHAPTER 15Lily’s heart pounded violently against her ribs, the sound so loud she was certain Levi could hear it in the quiet office. She forced herself to look straight into his dark gray eyes, refusing to lower her head. If she flinched now, the fragile web of lies she was spinning to save her father’s legacy would completely unravel."I was watching the live commentary on the financial blogs," Lily said, her voice tighter than she intended, though she managed to keep it from cracking. She gestured slightly toward the monitor, where rows of angry red numbers were still refreshing. "The things they’re saying about me, about the hospital... it’s suffocating. I didn’t realize how ugly a public corporate war could get."Levi’s gaze remained fixed on her, sharp and analytical. He didn't move an inch, his large hands still resting flat on the mahogany desk, pinning her within his physical space. He studied the slight tremor in her fingers, the rapi
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-17
Chapter: CHAPTER 14The sedan pulled into the private underground parking of Ford Enterprises’ secondary office—a sleek, smoked-glass skyscraper nestled in a quieter part of the financial district. Unlike the main headquarters, this building handled confidential mergers and long-term acquisitions. It was a place designed for privacy, which meant fewer eyes and fewer distractions.Levi stepped out of the car first, buttoning his suit jacket as he scanned the quiet garage. His security detail immediately flanked the elevator bank, their expressions rigid and unblinking."Gideon," Levi said, his voice cutting through the hum of the car's idling engine. "Have the legal team prepare the secondary brief. Damian's performance this morning just gave us the leverage we need to petition for an emergency asset freeze.""On it, sir," Gideon replied, stepping out of the front seat with his tablet already active. He followed a few paces behind as Levi turned to open the door for Lily
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-16
Chapter: CHAPTER 13The rain returned in the early hours of the morning, tapping a steady, rhythmic beat against the massive glass windows of the penthouse. Lily didn't sleep after the audio feed cut out. She spent the remaining hours of the night staring at the ceiling, mentally replaying the shaky, desperate tone in Damian’s voice. He was the interim CEO now. A man terrified of his own shadow, holding the keys to her father's legacy.By six in the morning, Lily was already up, sitting at the small desk in her room. She pulled out the hidden piece of paper from her portfolio bag.Arthur Mercer.She needed a way to contact him directly, away from Levi’s monitoring and away from Gideon’s encrypted network. If Levi found out she was trying to save the company infrastructure rather than help him burn it down, their contract would be nullified, and she would find herself back on the streets without a name. The stakes were too high to mess up.A firm, double kno
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 12The sun finally dipped below the Manhattan skyline, replacing the bright afternoon glare with a sea of artificial neon lights. Inside her locked guest suite, Lily stared at the handwritten corporate map she had drawn. Her fingers traced the name Arthur Mercer. He was the oldest standing board member, a man who had been with Hart Industries since her father’s early startup days. If anyone still possessed a shred of loyalty to the original Hart name, it would be him.She carefully folded the piece of paper and slid it inside the lining of her leather portfolio bag. It was a small, dangerous secret, a quiet rebellion against the very man who was feeding and shielding her.A soft chime from her work phone interrupted her thoughts. It was a brief text message from Gideon: The board meeting has commenced. Mr. Ford requests your presence in the living area.Lily took a steadying breath, smoothed down her hair in the vanity mirror, and unlocked her doors.The main living room of the penthouse
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-14
Chapter: CHAPTER 11The flash of her father’s memory left a lingering warmth in Lily’s chest, but it also brought a heavy, sobering reality. She remained seated at the vanity table for several minutes, her fingers tracing the smooth wood. The game had officially changed in her mind. Before, she was a passenger in Levi’s crusade, a victim looking for shelter. Now, she had a purpose that was entirely her own. She was going to save Hart Industries, not just watch it burn.She stood up, carefully pinning her hair back into the neat, professional bun the stylists had created earlier. She smoothed down the wrinkles of her navy blazer. If she was going to be a player in this war, she had to look the part.When Lily walked back into the main living area, the penthouse was quiet. The bright afternoon sun flooded the space, reflecting off the glass partitions and the polished marble floor. Levi was gone from the kitchen counter, but the quiet tapping of a keyboard guided her eyes toward the glass-walled study at t
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-14
Chapter: CHAPTER 10Lily’s hand froze against her ear. The cold, desperate tone of Damian’s voice seemed to lower the temperature in the sunlit penthouse. Her breath caught in her throat, her eyes automatically darting toward Levi, who was still standing by the kitchen counter, entirely oblivious to the call."Lily? Are you there?" Damian’s voice cracked again, the sound of car horns muffled in his background. He sounded like he was pacing on a busy street corner, completely frantic. "You have to listen to me. I know you don’t remember, but you can’t trust him. Levi Ford isn’t doing this for you. He’s using your face to execute a grudge that has nothing to do with your family’s current business."Lily forced her voice to remain calm, though her heart was hammering against her ribs. She took a step closer to the glass window, turning her back to Levi so he wouldn't see her expression. "You have no right to call me, Damian. Not after what you did.""What I did?" Damian let out a short, hysterical laugh. "Y
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-09
Chapter: CHAPTER 35ELENA POVNatapos ang question and answer portion pagkalipas ng isang oras. Dahan-dahang nagtayuan ang mga foreign delegates para lumapit sa buffet area sa kabilang bahagi ng bulwagan, habang ang mga mamamahayag naman ay abala sa pag-upload ng kanilang mga huling ulat at video clips sa kani-kanilang mga news desk.Inalalayan ako ni Alexander na makatayo mula sa panel chair. Ramdam ko ang kaunting panginginig ng mga binti ko dahil sa tagal ng pagkakaupo, kaya mas lalo kong hinawakan ang braso niya. "Ayos ka lang ba? Gusto mo nang lumipat sa holding room?" mababang boses na tanong ni Alexander, puno ng pag-aalaga."Gusto ko munang makita ang reaksyon ng mga nasa VIP booth, Alexander," sagot ko habang inaayos ang aking puting blazer sa tapat ng aking tiyan. "Gusto kong siguraduhin na naintindihan nila ang bawat salitang binitawan ko sa harap ng mga camera."Tumango si Alexander at senenyasan si Karen na bantayan ang aming mga gamit sa lamesa. Naglakad kami p
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-17
Chapter: CHAPTER 34ELENA POVNakatayo ako sa gilid ng backstage habang pinapanood mula sa screen ang dahan-dahang pagpuno ng mga upuan sa grand ballroom. Ang ingay ng mga sapatos, ang flash ng mga camera ng media, at ang pormal na bulungan ng mga foreign investors ay nagsasama-sama, lumilikha ng kakaibang ingay na nagpapakaba pero nagpapasabik din sa akin.Tumingin ako sa direksyon ng VIP holding booth sa dulo at itaas na bahagi ng ballroom. Medyo may kadiliman doon dahil tinted ang salamin, pero alam kong nandoon na sina Marcus at Sabrina. Nandoon sila sa loob, nakakulong habang napapaligiran ng mga security guards ni Alexander, naghihintay kung ano ang mangyayari. Napahawak ako sa tiyan ko nang mahigpit. Ito na 'yun. Ang sandali na ilang buwan kong pinaghandaan habang nagpapalakas ako sa mansyon ng mga Thorne sa Alabang. Noong mga unang linggo matapos ang nangyari sa yate, kapag naiisip ko ang mukha ni Marcus habang itinutulak ako sa tubig, ang akala ko talaga ay tuluyan nang natapos a
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-16
Chapter: CHAPTER 33ELENA POVAlas-singko pa lang ng umaga, gising na ako. Nakatingin ako sa bintana ng kwarto ko habang dahan-dahang nagpapalit ng kulay ang langit mula sa madilim na asul patungong liwanag. Martes na. Ito na ang araw ng grand press conference sa BGC. Humarap ako sa salamin at tinitigan ang aking suot. Pinili ko ang isang pormal na navy blue wrap dress na kumportable para sa aking limang buwang tiyan, at pinatungan ko ito ng isang puting structured blazer.Habang inaayos ko ang aking hikaw, napansin ko ang bahagyang panginginig ng mga daliri ko. Pero hindi ito dahil sa takot. Ito 'yung klase ng panginginig na may kasamang matinding excitement at gigil. Sa loob ng maraming buwan, nagtago ako, nagpalit ng mukha, at nagtiis na makita si Marcus na nagpapakasasa sa perang dapat ay sa pamilya ko. Ngayong umaga, sa harap ng lahat ng malalaking tao sa negosyo, tatapusin ko ang maruming laro niya. Hinaplos ko ang tiyan ko nang marahan. Ramdam ko ang kaunting pitik sa loob, na tila
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-16
Chapter: CHAPTER 32ELENA POVLunes ng umaga. Masakit ang likod ko paggising ko, kaya medyo matagal akong naupo sa gilid ng kama para i-stretch ang katawan ko. Tiningnan ko ang malaking bintana kung saan dahan-dahang sumisikat ang araw. Bukas na ang Martes. Bukas na ang araw na nakatakda para sa press conference sa BGC.Habang inilalagay ko ang aking mga kamay sa aking limang buwang tiyan, naalala ko ang sinabi ni Alexander kagabi tungkol sa pagpapanatili ng distansya muna ng mga dating kasosyo ni Marcus. Kitang-kita ko sa mga mata ni Alexander ang matinding pag-aalala, hindi lang para sa transaksyon kundi para sa kaligtasan naming mag-ina. Noong una, akala ko talaga ay purely business lang ang dahilan kung bakit niya ako tinutulungan. Iniisip ko pa nga na baka investment lang ang tingin niya sa akin para makuha ang North hub. Pero sa bawat utos niya kay Mang Tomas na doblehin ang bantay sa tapat ng kwarto ko, at sa paraan ng pagpigil niya sa akin na bumiyahe ngayon para hindi ako mapagod
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 31ALEXANDER POVInilapag ko ang cordless phone sa ibabaw ng lamesa sa sala pagkatapos ng tawag ni Atty. Santos. Linggo ng gabi. Mula sa kinalalagyan ko, tanaw ko si Elena sa dining room na dahan-dahang humihigop ng kanyang gatas bago umakyat para matulog.Kung titingnan ko ang takbo ng mga nakaraang araw—mula noong serves natin ang asset freeze hanggang sa tangkang pagmamasid nina Marcus sa labas ng gate gamit ang pulang sedan—mas lalo kong nakikita kung paano nababago ang takbo ng laro. Noong una ko siyang dinala rito, plano ko lang talaga siyang gamiting kasangkapan para pabagsakin ang pamilya Valerius. Pero habang tumatagal, habang pinapanood ko siyang hawakan ang tiyan niya at harapin ang mga banta nang may kakaibang tapang, nerealize ko na hindi na lang ito tungkol sa interes ng Thorne Group. May iba nang bigat. Sa tuwing nakikita ko siyang nasasaktan o napapagod, may kung anong protektibong instinct na gumigising sa akin bilang lalaki. Hindi ko pwedeng
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-15
Chapter: CHAPTER 30ELENA POVSabado ng hapon. Napakabagal ng takbo ng oras dito sa mansyon. Nakaupo ako sa tapat ng vanity mirror sa kwarto ko habang dahan-dahang sinusuklay ang buhok ko. Suot ko ang isang malambot na gray sweater at cotton shorts. Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin. Medyo nagbago na talaga ang hulma ng mukha ko, mas may laman na ngayon kumpara noong mga unang buwan na halos hindi ako makakain dahil sa trauma at grabeng morning sickness.Napahawak ako sa pisngi ko. Dalawang araw na lang, grand press conference na sa BGC. Sa totoo lang, kahit anong pilit kong magpakatatag, may kaunting kaba pa ring gumagapang sa dibdib ko. Hindi dahil natatakot ako kina Marcus at Sabrina, kundi dahil ito na ang unang beses na haharap ako sa buong business community bilang ang bagong may-ari ng kumpanya ng pamilya ko. Paano kung may makakilala sa akin mula sa mga lumang kliyente ni Papa? Paano kung magdulot ng malaking iskandalo ang biglang paglitaw ko bilang Alana Herrera? Pero kapag naiisip ko ang gi
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-14
เข้าสู่ระบบ
