TAKOT AKONG IBIGIN KA ( SPG )
Si Lindsay Zamora ay isang simpleng sales lady na umibig sa mayamang si Jake Monteverde. Sa loob ng maraming buwan, naniwala siyang siya ang babaeng mahal nito.
Ngunit sa isang birthday party, natuklasan niyang hindi pala siya bahagi ng mundong ipinapakita ni Jake sa iba. Hindi siya kasama sa guest list, hindi siya kilala ng pamilya nito, at tila isa lamang siyang lihim na itinatago.
Sa gitna ng kanyang pagkadismaya, isang tao ang hindi niya inaasahang magiging sandalan, si James Monteverde, ang makapangyarihan at respetadong ama ni Jake.
Nagsimula sa simpleng pag-uusap ang lahat. Hanggang sa naging pagkakaibigan. At bago nila namalayan, pareho na silang nahuhulog sa isa't isa.
Alam nilang mali.
Alam nilang may masasaktan.
Ngunit sa kabila ng lahat, hindi nila napigilan ang damdaming namamagitan sa kanila.
Nauwi ang kanilang lihim na relasyon sa isang gabing nagpabago sa lahat.
At nang akalain ni Lindsay na mas komplikado pa ang sitwasyon, isang mas malaking sikreto ang kanyang natuklasan.
Buntis siya.
At ang ama ng batang dinadala niya ay si James Monteverde.
Ngayon, kailangang harapin ni Lindsay ang pinakamahirap na desisyon sa buhay niya.
Paano niya sasabihin kay Jake na ang babaeng minsan niyang minahal ay nagdadala ng anak ng sarili niyang ama?
Ano ang mangyayari kapag nalaman ni James ang katotohanan?
At kaya bang mabuhay ng isang pag-ibig na nagsimula sa maling pagkakataon ngunit naging tunay sa paglipas ng panahon?
Sa mundong puno ng lihim, pagtataksil, at ipinagbabawal na pag-ibig, isang babae ang kailangang pumili sa pagitan ng konsensya at kaligayahan
Dahil minsan, ang pinakamalaking kasalanan ay hindi ang magmahal...
kundi ang mahalin ang taong hindi mo dapat minahal.
Read
Chapter: Chapter 94Sofia POV Naging napakasaya ng aming dinner celebration sa isang sikat na restaurant sa Maynila. Masaya kaming nagkukuwentuhan habang kumakain ng masasarap na pagkain. Si Kuya Biboy at si Enzo ay mabilis na nagkapalagayan ng loob dahil pareho silang interesado sa leadership at sports. Nakatutuwa ring pagmasdan si Daddy James habang nakikipagpalitan ng kuro-kuro kay Enzo tungkol sa disiplina sa eskwelahan at sa kaniyang mga pangarap sa hinaharap. "Ano pala ang balak mong kunin sa kolehiyo pagkatapos ng Grade 12, Enzo?" tanong ni Daddy habang itinutuwid ang kaniyang pagkakaupo. "Nais ko po sanang mag-take ng Business Administration o Management po, Sir," magalang na sagot ni Enzo. "Gusto ko po kasing makapagtayo ng sarili kong negosyo balang-araw, tulad po ng ginawa niyo." Tumingin si Daddy kay Mommy Lindsay, at kapwa sila napangiti sa ganda ng asal at sa pagiging pangarap-incline ng binata. "Magandang layunin 'yan, ijo," papuri ni Dad. "Kapag kailangan mo ng payo o inter
Last Updated: 2026-08-28
Chapter: Chapter 93Sofia POV Mabilis na lumipas ang weekend sa probinsya. Lunes ng umaga, inihatid ako nina Mommy at Daddy pabalik sa aking eskwelahan sa Maynila. Bago sila umalis, niyakap ako nang mahigpit ni Mommy at hinalikan naman ni Daddy ang aking noo. "Mag-iingat ka rito, Sofia, ha? Tumawag ka agad sa amin kung may kailangan ka," malambing na paalala ni Mommy. "Opo, Mom. Mag-iingat po ako," nakangiti kong tugon bago pumasok sa malaking gate ng campus. Pagpasok ko sa aming classroom, naramdaman ko agad ang malaking pagbabago sa paligid. Ang mga kaklase ko na dating umiiwas sa akin ay masaya na akong binabati. Sa dulo ng silid, bakante ang mga upuan nina Hailey dahil sa ipinataw na suspension sa kanila. Wala na ang mabigat na pakiramdam at kaba na nararamdaman ko tuwing pumapasok sa eskwelahan. Nang sumapit ang lunch break, naglalakad ako sa hallway bitbit ang aking lunchbox nang marinig ko ang mabilis na mga hakbang mula sa aking likuran. "Sofia!" Lumingon ako at nakita si Enz
Last Updated: 2026-08-28
Chapter: Chapter 92Sofia POV Nang makita ako ni Mommy, kumaway siya at mabilis na lumabas ng sasakyan kasama si Daddy James. Ngunit nang mapansin nilang may kasama akong matangkad at guwapong laking nakaseryosong tindig, bahagyang napatigil sina Dad at Mom. "Mom! Dad!" masaya kong bati sabay lapit sa kanila. Tumingin si Daddy James kay Enzo—isang mabilis, masuri, at protective na tingin ng isang ama. "Sofia, baby... sino ang kasama mo?" Humarap si Enzo kay Dad nang walang anumang takot o kaba sa kaniyang mukha. Dumeretso ang kaniyang tayo at nagbigay ng isang magalang na pagtango. "Good afternoon po, Sir, Ma'am. Ako po si Enzo, Grade 10 student at cadet officer po rito sa school. Inihatid ko lang po si Sofia sa gate." Mabilis kong idinagdag, "Mom, Dad, siya po 'yung nagtanggol sa akin noong Martes noong sinaktan ako nina Hailey. Siya rin po ang nagdala sa akin sa clinic. Remember? " Nang marinig iyon nina Mommy Lindsay at Daddy James, mabilis na napalitan ng init at pasasalamat ang s
Last Updated: 2026-08-27
Chapter: Chapter 91Sofia POV Inabot ko ang kaniyang kamay at dahan-dahan niyang inangat ang aking katawan habang nakahawak ako sa nasaktan kong binti. Napaaray ako nang bahagya dahil sa sakit ng pagkakatadyak sa akin ni Hailey, ngunit mabilis akong inalalayan ni Enzo para hindi ako matumba. "S-Salamat, Enzo..." pabulong at nanginginig kong sabi habang pinupunasan ang natitirang luha sa aking mga pisngi. "Hindi ko alam ang gagawin ko kung wala ka." Tinitigan ako ni Enzo gamit ang kaniyang mga mata na puno ng pag-aalala. Sa kabila ng kaniyang matipunong tindig at pagiging seryosong Cadet Officer sa CAT, napakalambing ng paraan ng pagtingin niya sa akin sa pagkakataong ito. "Huwag ka nang umiyak, Sofia," seryoso ngunit marahan niyang wika habang inaayos ang pagkakahawak sa aking balikat para alalayan ako sa paglalakad. "Dadalhin kita sa clinic para magamot 'yang binti mo. At huwag ka nang matatakot kina Hailey—hinding-hindi ko na hahayaang saktan ka nila uli." Naramdaman ko ang mabilis na pa
Last Updated: 2026-08-27
Chapter: Chapter 90Sofia POV Tama sina Mommy at Daddy—bata pa ako at hindi ko kailangang magpakapagod para lang magpakaseksi. Yes, I admit medyo may laman ako, pero hindi naman ako ganoon kataba. Sadyang malakas lang talaga mambully sina Hailey sa akin sa school. Ewan ko ba, parang trip lang talaga nila ako kahit wala naman akong ginagawang masama sa kanila. Habang nakahiga ako sa aking kama at nakatitig sa kisame, naramdaman ko ang matinding ginhawa sa aking dibdib. Ang bigat at kaba na dala ng mga salita nina Hailey nitong mga nakaraang linggo ay unti-unting napalitan ng warmth at seguridad dahil sa pagpunta nina Mommy at Daddy dito sa Maynila. Naalala ko kung paano ako niyakap ni Mommy nang napakahigpit kanina, at kung paano hinawakan ni Daddy ang aking mga kamay para ipaalala sa akin na hindi nasusukat ang halaga ko sa sinasabi ng ibang tao. Hindi nila ako pinagalitan o pinaramdam na mababaw ang nararamdaman ko. Sa halip, ipinaramdam nila na napakahalaga ko at sobrang ganda ko para sa kanil
Last Updated: 2026-08-26
Chapter: Chapter 89Lindsay POV "Anak, I heard hindi ka daw kumain sabi ng Auntie Edna mo," sabi ko sa kabilang linya habang mahigpit na hawak ang aking telepono. "Mom, I'm on a diet po eh," sagot ni Sofia sa mababang boses. Kumunot ang noo ko at naramdaman ko agad ang kaba sa aking dibdib. "You're only thirteen, bata ka pa para mag-diet nang sobra." Tumahimik sa kabilang linya. Ang ilang segundong kawalan ng kibo ng aking bunso ay lalong nagpadagdag sa aking pag-aalala. "Is there any problem, anak?" malambing kong tanong, sinusubukang iparamdam sa kaniya ang init ng pagmamahal ko kahit magkalayo kami. "Okay lang po, Mom. Sige po, gagawa lang po ako ng assignments," paalam nito bago tuluyang mabilis na inilagay ang tawag. Napatitig ako sa screen ng aking telepono, bakas ang matinding alalahanin sa aking mukha. Hindi ako pwedeng magkamali—may itinatagong problema ang anak namin. Sa edad niyang trese taong gulang, napakasensitibo ng mga ganyang bagay, lalo na't malayo siya sa aming piling at
Last Updated: 2026-08-26
The Billionaire's Personal Slave
Si Alexandra Lewis ay lumaking spoiled, mayaman, at sanay na nakukuha ang lahat ng gusto niya. Ngunit may isang taong hindi kailanman nagpasakop sa kanya, si Rhenan Castillo, ang anak ng kanilang labandera na matalino, masipag, at puno ng pangarap.
Habang tumatagal, unti-unting nahulog ang loob ni Alexandra kay Rhenan. Ngunit hindi niya matanggap na may mahal itong iba, si Maui. Dahil sa matinding selos at obsession, gumawa siya ng kasalanang sumira sa buhay ng binata. Pinaratangan niya ito ng panggagahasa upang mapilitang pakasalan siya.
Ngunit mas pinili ni Rhenan ang makulong kaysa mapunta sa kanya.
Pagkalipas ng maraming taon, bumaliktad ang mundo nila. Bumagsak ang pamilya Lewis habang si Rhenan naman ay naging makapangyarihan at kinatatakutang Mafia boss na kilala bilang “El Diablo.”
Upang mailigtas ang natitirang ari-arian ng kanilang pamilya, napilitang maging personal slave ni Alexandra si Rhenan. Sa loob ng mansyon nito, araw-araw niyang mararanasan ang malamig na paghihiganti ng lalaking minsan niyang sinira. Sa bawat utos at bawat gabing magkasama sila, unti-unting bumabalik ang damdaming pilit nilang tinatakasan.
Ngunit habang mas lalo siyang nahuhulog kay Rhenan, mas lalo rin niyang nararamdaman na si Maui pa rin ang tunay nitong mahal.
At nang mabuntis siya ng lalaki, nagsimula ang pinakamahirap niyang desisyon—manatili sa piling ng lalaking hindi siya kayang mahalin, o tumakas kasama ang batang bunga ng isang pag-ibig na nagsimula sa galit at paghihiganti.
Read
Chapter: Chapter 137Alexandra POV Pagdating namin sa bahay ay hindi ko na muna pinag-usapan kay Rhenan ang nangyari sa school. Hindi dahil gusto kong itago sa kanya. Gusto ko lang bigyan muna ng pagkakataon si Aaliyah na siya mismo ang magsabi sa Daddy niya. Alam kong hindi naman magagalit si Rhenan, pero kilala ko ang asawa ko. Kapag tungkol sa mga anak namin, minsan sobra siyang protective. Pagpasok namin sa bahay ay agad na tumakbo si Aaliyah papunta sa kanyang kuwarto. "Mommy!" "Hmm?" "May kailangan tayong bilhin." "Ano?" "Mga gamit para sa project ko." Napangiti ako. "Ah, oo nga." "Kailangan natin ng tela?" "Yes." "Thread?" "Yes." "Needle?" "Yes." Napabuntong-hininga siya. "Marami pala." Natawa ako. "Welcome to your new challenge." "Mommy!" Nagtawanan kami. "Okay." "Sasamahan kita mamili." Maya-maya ay dumating si Rhenan. Pagpasok pa lang niya ay agad niyang tinanggal ang coat at inilapag sa sofa. "Where are my girls?" "Nandito!" Sigaw ni Aaliyah. Tumakbo siya papunt
Last Updated: 2026-08-28
Chapter: Chapter 136Alexandra POV Nagulat ako nang bigla akong makatanggap ng tawag mula sa school ni Aaliyah. "Ma'am Alexandra, maaari po ba kayong pumunta sa school? May kailangan lang po kaming pag-usapan tungkol kay Aaliyah." Agad akong kinabahan. "May nangyari po ba sa anak ko?" "Wala naman pong seryosong nangyari, Ma'am. Mas mabuti po sigurong mapag-usapan natin nang personal." Pagkababa ko ng tawag ay agad kong inayos ang mga gamit ko at pumunta sa school. Hindi ko maiwasang mag-isip habang nagmamaneho. Hindi naman pala sakit si Aaliyah. Wala rin namang problema sa mga grades niya. Kaya ano kaya ang nangyari? Pagdating ko sa school ay agad akong pumunta sa faculty room. Nakita ko roon ang teacher ni Aaliyah. "Good afternoon, Ma'am." "Good afternoon po." Umupo ako sa harap niya. "May problema po ba kay Aaliyah?" Huminga muna nang malalim ang teacher bago nagsalita. "Ma'am, may isang subject po kasi na hindi niya pinapasukan nitong mga nakaraang linggo." Napakunot-noo ako. "Anong
Last Updated: 2026-08-27
Chapter: Chapter 135Rhenan POV Naiwan akong nakatingin sa hagdan. Napabuntong-hininga ako. "Alam ko, Champ." Mahina kong bulong. "Hindi mo pa kailangang sabihin." "Pero kapag dumating ang araw na magsabi ka..." "...handa akong makinig." Lumapit si Alexandra at marahang hinawakan ang balikat ko. "You're doing the right thing." Tumingin ako sa kanya. "Umaasa lang ako." "Na hindi pa malala." Tumango siya. "At kung sakaling malala na..." Mahigpit kong hinawakan ang kamay niya. "...hindi niya haharapin iyon mag-isa." Sa loob-loob ko, unti-unti kong isinantabi ang lahat ng bagay na minsan kong naging pagkakakilanlan. Ang pagiging makapangyarihan. Ang pangalan ko sa Seven Pillars. Ang reputasyon kong kinatatakutan ng marami. Sa sandaling iyon, hindi ako isang taong kinatatakutan ng organisasyon. Hindi ako isang negosyante. Hindi ako ang lalaking tinatawag nilang blacklist. Isa lang akong ama. At ang tanging gusto ko ay malaman kung ano ang nagpapabigat sa puso n
Last Updated: 2026-08-27
Chapter: Chapter 134Rhenfield POV Kinabukasan, sinubukan kong umiwas kay Loisa. Hindi ko alam kung tama ba ang ginagawa ko, pero pakiramdam ko kailangan kong panindigan ang desisyon ko. Ayokong lumalim pa ang nararamdaman ko para sa kanya. Ayokong magkaroon siya ng problema dahil sa akin. At higit sa lahat, ayokong malaman ni Ryan na may gusto ako sa kaibigan niya. Pagpasok ko sa classroom ay agad kong nakita si Loisa. Nasa upuan siya at may binabasang libro. Nang magtama ang mga mata namin, ngumiti siya. Mabilis akong umiwas ng tingin. "Rhenfield." Narinig ko ang boses niya. Nagkunwari akong hindi narinig. "Rhenfield." Mas malapit na siya ngayon. Napabuntong-hininga ako bago tumingin sa kanya. "Good morning." "Good morning." May maliit siyang ngiti. "Galit ka ba sa akin?" "Hindi." "Then bakit hindi mo ako pinapansin?" "Wala lang." "Again?" Napatingin siya sa akin. "Palagi mong sinasabi 'yan." Hindi ako nakasagot. "May gusto akong sabihin." "Ano?"
Last Updated: 2026-08-26
Chapter: Chapter 133Rhenfield POVKinabukasan, maaga akong pumasok sa school.Mas pinili kong dumating bago pa dumating ang karamihan sa mga estudyante. Mas tahimik kasi kapag ganoon, at mas gusto kong nasa library kaysa makipagsabayan sa hallway.Habang naglalakad ako papunta sa classroom, napansin ko ang isang pamilyar na babae na dumaan sa harapan ko.Si Loisa.Kaibigan siya ni Ryan, ang isa sa mga madalas mang-bully sa akin.Napatingin ako sa kanya nang hindi ko namamalayan.Maganda si Loisa.Simple lang siya manamit at hindi mahilig magpabida. Mahaba ang buhok niya at palaging may mahinang ngiti sa labi. Hindi ko rin siya kailanman nakitang sumali sa pang-iinsulto sa akin.Sa totoo lang...Mabait siya.At iyon ang problema.Dahil kahit anong pilit kong itago, gusto ko siya.Sobra.Pero pinili kong lagyan ng pader ang pagitan namin.Hindi dahil may ginawa siyang masama sa akin.Kundi dahil kaibigan niya si Ryan.At ayokong madamay siya sa problema ko.Ayokong dumating ang araw na malaman ng mga kaibi
Last Updated: 2026-08-25
Chapter: Chapter 132Rhenfield POV Hindi ko sinasabi kina Daddy at Mommy ang tungkol sa mga nangyayari sa school. Ayoko. Hindi dahil wala akong tiwala sa kanila. Kundi dahil ayokong dagdagan pa ang mga problema nila. Alam kong maraming ginagawa si Daddy sa negosyo at sa Seven Pillars. Si Mommy naman ay abala kay Aaliyah at sa bahay. Ayoko ring isipin nila na mahina ako. Kaya hangga't kaya ko, ako na lang ang haharap. Hindi ko sila papatulan. Hindi ko sila susumbatan. Hindi ko sila papatulan kahit ilang beses nila akong insultuhin. Pero hindi ibig sabihin noon na hindi masakit. Masakit. Sobra. Lalo na kapag maraming nakatingin. "Hey, probinsyano boy!" Napahinto ako sa paglalakad. Alam ko na kung sino. Dahan-dahan akong lumingon. Nasa kabilang hallway ang grupo ng mga lalaki at babae na ilang linggo nang nang-iinis sa akin. Nakatayo sila malapit sa lockers. Nakangisi. "Ikaw ba kausap ko?" Tanong ng isang lalaki. Hindi ako sumagot. "Hoy!" Tinawanan niya ako. "Bingi ka ba?" "Hayaan
Last Updated: 2026-08-25
He Choose her, But I Carried his child
Isang gabi ang tuluyang nagpabago sa buhay ni Darlene Flores, isang simpleng empleyada na sanay nang isakripisyo ang sariling kaligayahan para sa taong mahal niya. Sa araw ng engrandeng birthday party ng CEO ng kanilang kumpanya, nasaksihan niya ang panloloko ng kaniyang nobyong si Jovert. Dahil sa labis na sakit, nilunod niya ang sarili sa alak, hindi alam na ganoon din ang mangyayari sa istrikto at makapangyarihang CEO na si Matthew Sterling.
Sa gitna ng kalasingan at isang mapait na hindi pagkakaunawaan, nagkrus ang kanilang mga landas sa isang gabing hindi na nila mababawi. Kinaumagahan, pareho silang nagising sa isang malaking pagkakamali. Para kay Matthew, isa lamang itong bitag na inisip niyang isinagawa ni Darlene upang mapalapit sa kaniya. Dahil dito, ginawa niya ang lahat upang pahirapan ang dalaga, hindi alam na si Darlene ang tunay na biktima ng pagkakataon.
Ngunit mas lalo pang gumulo ang lahat nang matuklasan ni Darlene na nagdadalang-tao siya. Nang makumpirmang si Matthew ang ama ng kaniyang dinadala, napilitan ang CEO na pakasalan siya, hindi dahil sa pag-ibig, kundi dahil sa responsibilidad at sa pagnanais na mabigyan ng kumpletong pamilya ang kanilang magiging anak.
Sa isang pagsasamang nagsimula sa galit, maling akala, at obligasyon, unti-unting mabubuksan ang mga lihim ng nakaraan. Habang lumalalim ang kanilang pagsasama, matutuklasan ni Matthew na ang babaeng matagal niyang hinusgahan ang siyang handang magsakripisyo para sa iba, at si Darlene naman ay kailangang piliin kung kaya pa ba niyang ibigay muli ang kaniyang puso sa lalaking minsang sumira sa kaniyang pagkatao.
Maaari bang mamukadkad ang tunay na pag-ibig mula sa isang gabing nagsimula sa pagkakamali? O mananatili na lamang silang mag-asawang pinagbigkis ng responsibilidad at ng batang kanilang binuo?
Read
Chapter: Chapter 55Darlene POV Mariin ang pikit ng aking mga mata habang nadarama ang bawat dampi ng labi ni Matthew. Dahan-dahan, maingat, at tila ba ako ay isang mamahaling bubog na ayaw niyang mabasag. Sobrang layo nito sa nakaraan—noong unang beses na nagtagpo ang aming mga labi, pareho kaming nalunod sa alak, tulak ng alak at pawang kalituhan lamang ang lahat. Subalit ngayon, malinaw ang bawat pakiramdam. At sa gitna ng init at pag-iingat na ibinibigay sa akin ni Matthew, hindi ko mapigilang sumagi sa aking isip si Jovert. Kay Jovert, bawat halik ay parang obligasyon. Tila laging may nag-uutos sa kanya, laging may pag-aalinlangan, at ramdam na ramdam kong napipilitan lamang siya. Sa mga bisig ni Matthew, unti-unting lumilinaw ang pagkakaiba ng taong ginagawa lang ang dapat, sa taong totoong nagpapahalaga.Napaatras ang ulo ko at lalong napapikit nang bumaba ang kanyang mga labi sa aking leeg. Kasabay ng mainit niyang hininga ang pag-amoy niya sa aking buhok, isang kilos na puno ng pagmamahal a
Last Updated: 2026-08-28
Chapter: Chapter 54Darlene POVMabilis talaga ang paglipas ng panahon.Parang kailan lang ay hawak ko pa si Amara na bagong silang at takot na takot akong baka hindi ko siya mahawakan nang maayos. Ngayon, tatlong buwan na siya.Mas malikot na siya.Mas madalas na ring ngumiti.At kapag naririnig niya ang boses ni Matthew, agad siyang naghahanap."Hi, princess."Pagkarinig pa lang niya sa boses ng daddy niya, ngumiti na agad si Amara.Napailing ako."Grabe. Daddy's girl talaga.""Of course."Kinuha ni Matthew si Amara mula sa akin."She's just happy to see me.""Excuse me. Ako ang nag-aalaga sa kaniya buong araw.""But I'm more handsome."Napatingin ako sa kaniya."Yabang."Tumawa siya.Nang araw ng monthly checkup ni Amara, sabay kaming pumunta sa pediatrician.Tahimik akong nakaupo habang hawak ni Matthew si Amara.Pagkatapos ng examination, ngumiti ang doctor."She's doing very well. Healthy, active, and gaining weight nicely."Napangiti ako nang maluwag."Thank God."Tumingin ako kay Amara."Narinig
Last Updated: 2026-08-28
Chapter: Chapter 53Darlene POV Pagbalik namin mula sa beach, mas naging abala ang bahay. Si Amara ay parang biglang natutong maging mas malikot. Kapag gising siya, gusto niyang laging may nakikipaglaro sa kaniya. At siyempre, si Matthew ang paborito niyang puntahan. "Come here, princess." Kinuha niya si Amara mula sa akin. Agad namang ngumiti ang anak namin. Napailing ako. "Talagang daddy's girl." "Of course." "Ang bilis mong sabihin." "Look at her." Tinitigan niya si Amara na parang siya ang pinakamagandang bagay na nakita niya sa buong buhay niya. "She knows I'm her favorite." "Delusion." Tumawa siya. Kinahapunan, dumating sina Lola Teresita at Kristine. Pagpasok pa lang ni Lola, agad niyang hinanap si Amara. "Nasaan ang apo ko?" "Nasa garden po." Mabilis siyang lumabas. "Amara!" Napangiti ako. Si Kristine naman ay may dalang mga paper bag. "Ate!" "Anong dala mo?" "Clothes." "Again?" "Okay, fine." Tumawa siya. "Baby toys." Napailing ako. "Tin, marami na." "Never enough
Last Updated: 2026-08-27
Chapter: Chapter 52Darlene POV Ilang buwan na ang lumipas mula nang dumating si Amara sa buhay namin. At masasabi kong ibang-iba na talaga ang bahay namin ngayon. Dati, tahimik. Ngayon, halos wala nang katahimikan. May iyak. May tawa. May mga laruan sa sala. May maliliit na damit na kung saan-saan ko nakikita. At higit sa lahat, may isang lalaking dating sobrang seryoso na ngayon ay natutong magpalit ng diaper. "Matthew!" Napalingon siya sa akin habang hawak si Amara. "What?" "Baligtad." Napatingin siya sa diaper. "How?" "Matthew, yung harapan nasa likod." Saglit siyang natigilan. "Oh." Napatawa ako nang malakas. "CEO ng Sterling Group pero diaper hindi alam!" "First time." "Third time na." Tumawa siya. "Still learning." Lumapit ako at inayos ang diaper ni Amara. "Come here." Iniabot niya sa akin ang baby. "You're better at this." "Of course." "Show-off." Napangiti ako. Maya-maya, dumating si Kristine. "Ate!" "Hi." Agad siyang lumapit kay Amara. "Hi, baby!" Ngumiti s
Last Updated: 2026-08-27
Chapter: Chapter 51Darlene POVKinabukasan, maaga akong nagising.Hindi ko alam kung gaano ako katagal natulog, pero pagkagising ko, unang bumungad sa akin si Amara.Nasa maliit siyang bassinet sa tabi ng kama.Tahimik siyang natutulog.Napangiti ako.Anak ko.Hanggang ngayon, parang hindi ko pa rin lubos na maunawaan.May anak na ako.May maliit na taong tinatawag akong Mommy.Marahan kong iniunat ang kamay ko para hawakan ang maliit niyang daliri."Good morning, baby."Bigla siyang kumilos.Napatawa ako nang mahina."Nagising ka?"Maya-maya, narinig ko ang boses ni Matthew."Good morning."Napalingon ako.Nakatayo siya sa may pintuan, may dalang tray ng pagkain."Good morning.""How are you feeling?""Medyo masakit pa."Agad siyang lumapit."Are you okay?""Okay lang."Umupo siya sa tabi ko."I'll call the nurse.""Huwag na. Kaya ko.""Darlene."Napangiti ako."Okay."Tinawag niya ang nurse at sinabi ang nararamdaman ko.Pagkatapos ay bumalik siya sa tabi ko."Eat.""Ano 'yan?""Breakfast."Napatingin
Last Updated: 2026-08-26
Chapter: Chapter 50Darlene POV Halos hindi ko na marinig ang ibang tao sa paligid ko. Ang tanging naririnig ko ay ang mabilis kong paghinga at ang boses ni Matthew na paulit-ulit na nagsasabing, "I'm here." Mas lalong sumakit ang tiyan ko habang nasa sasakyan kami papunta sa ospital. "Matthew..." "Hmm?" "Parang hindi ko na kaya." Agad niyang hinawakan ang kamay ko. "Kaya mo." "Ang sakit." "I know." "Takot ako." Tumingin siya sa akin nang ilang segundo bago muling tumingin sa daan. "Don't be afraid. I'm not leaving you." Mahigpit kong hinawakan ang kamay niya. "Promise?" "Promise." Pagdating namin sa ospital, mabilis akong dinala sa emergency room. Nakita ko sina Kristine, Sheila at Lola Teresita na sumunod din pala sa amin. "Ate!" umiiyak na tawag ni Kristine. "Okay lang ako." Pero halos hindi ko na mabuo ang mga salita dahil sa sakit. Dumating ang nurse at agad akong inasikaso. "Ma'am, kailan po nagsimula ang contractions?" "Mga... ilang minuto na po." "Okay. Relax lang po." R
Last Updated: 2026-08-26
LOGIN
