Novels by SOLACE

HALOS inabot kami ng ilang minuto sa pag sakay ng karwahe, Hindi ko alam kung darating pa ba kami sa kinaroroonan namin o di kayay dito na ako manganganak.Ilang minuto pa ang lumipas ay nakarating na din naman kami, nauna na akong bumaba at hindi na ako lumingon pa kay thunder. Nag unat unat Naman ako dahil masakit ang balakang ko kaka upo.“ Are you alright?” tanong Naman saakin ni Thunder habang nakahawak sa bewang ko. Nakatingin Naman ako sa kamay niya.“Pwede bang h’wag mong hawakan ang bewang ko.” Maawtoridad ko namang wika, agad naman niyang kinuha ang kamay niya at bahagyang ngumiti.“Sorry, let's go inside” kaswal nitong wika, napabuntong hininga na lamang ako. Maya maya pa ay nag tungo naman agad ako sa loob ng mansion niya napaawang naman ang mga labi ko ng makita ko ang desenyo nito sobrang ganda at ang laki laki pa.NANG makapasok na ako ng tuluyan ay gulat naman akong napatingin sa mga naka upo sa sofa.“Buti naman at nakarating pa kayo kanina pa kami andito” inis namang

NANG makababa ako nang tuluyan sa hagdan ay agad namang napatingin sa gawi ko Ang babae. “ and who's this woman ?” tanong niya naman habang nakaturo saakin. kunot noo ko naman siyang pinasadahan ng tingin, maganda at parang galing sa isang magazine ang babae na ito iyong mga nakikita kong modelo noon sa brochure. Ganiyan na ganiyan ang pag mumukha ng babaeng ito pero bakit umiiyak siya? Agad naman niya akong inikotan. “Stop it Daphne, don't harm her kung ayaw mong masaktan” malumanay ngunit may pag babanta ang boses ni Ma'am Fey.“T-tita she's just a stranger bakit kayo nag papapasok ng ganitong klaseng tao sa pamamahay niyo” “She’s not an outsider she's my future wife.” napatingin naman ako sa likuran ko dahil bigla bigla nalang susulpot itong lalaking weirdo na ito.“Sino yan, bakit parang baliw siya?” bulong ko naman kay thunder, natawa naman siya ng dahil sa sinabi ko sakaniya. “Don’t mind her she's just a friend to me” tumango tango naman ako at di na umimik, hindi ako sana

NAGISING naman ako dahil sa sikat ng araw na tumama sa mukha ko, hindi pa man ako inabotan ng isang araw dito ay para na akong mababaliw dahil sa tindi ng ingay ni Lora. Hindi ko alam kung paano nakakayanan ng pamilya niya ang napakadaldal na nilalang na kagaya niya, pambihira!“Goodmorning Miss Mila, Handa na po ang damit niyo at tubig na pag liligoan mo. ” nagulat naman ako sa pag sulpot ng dalawang babae, naka maids uniform naman sila at nakangiti sakin.Napangiti naman ako ng pilit sakanila, hindi ko alam kung bakit sobrang weirdo ng pamilyang ito ang dami daming tao sa bahay nila. “Iwan niyo na ako, ako nalang ang mag papaligo sa sarili ko—”“Hindi po pwede, utos po ni Madam Fey na paliliguan namin kayo at utos niya na pakakainin ka namin” wika naman ng babae sakin kaya agad naman akong napakamot sa ulo ko dahil sa sinabi niya saakin. “Ah e, wag na” nahihiya ko namang sambit. “Pero ma'am...” wika naman ng isang babae. “Wag na nga ayos lang ako lumabas na kayong dalawa, kaya k

HABANG nasa labas kami ay gulat na gulat naman ako dahil sa daming sasakyan na nakaparada sa labas ng bahay namin, dalawang tao lamang ang andito pero bakit ang dami naman atang sasakiyan? Iiling iling na lamang ako dahil kakaiba talaga ang topak ng mga mayayaman. May pera din naman kami pero hindi kami ganito ka yaman katulad nila Ma'am Fey, nag uumapaw na siguro ang pera nila kaya bumili na sila ng kung ano anong sasakiyan.“Ang swerte naman ni Milagros, kahit siga sa barangay na ito nagawa niya parin makapangasawa ng mas higit pa ang yaman kesa sakanila” rinig ko namang wika ng isang kapitbahay namin. Tumingin naman ako sa gawi nila at tiningnan sila ng masama dahil sa mga nonsense nilang sinasabi, itong mga kapitbahay namin ay hindi na talaga marunong itikom ang kanilang mga bibig.“Tara na iha, dito ka na sa tabi ko sumakay” Ngumiti naman ako ng malapad at pumasok na sa loob ng sasakiyan at ganun din naman si Ma'am Fey at Thunder , napagitnaan naman nila ako kaya medyo nahihiya

Nagising naman ako sa tindi ng ingay na naririnig ko, hindi ko alam kung saan galing ang ingay na iyon kaya binuksan ko na ang mga mata ko.“Ay Mendreng! bilis gising na si mila” sigaw naman ni lola Goreng. Tinulungan naman niya agad akong umupo, wala akong lakas dahil ata sa sobrang pagka gulat ko. Sino ba naman ang hindi magugulat sa sinabi ni Doc Harry at Doc Javy.“Anong oras na po ba?” tanong ko naman sa lola ko na busy kaka silip sa labas.“Umaga na iha, matagal ka ring nakatulog dahil sa sobrang pagka gulat mo buti na lang talaga at nasalo ka ng lolo pedro mo” bumuntong hininga naman ako. “Bakit po kayo silip ng silip sa labas, ano bang meron diyan?” kunot noo ko namang wika ngunit hindi naman nag salita si lola, agad agad naman akong tumayo dahil sa kyuryosidad ko. Nag tungo naman ako sa pinto at agad itong binuksan dahilan upang mapasubsob ang lola ko at mapatingin samin ang mga taong nasa sala. “Aray aray, p*nyeta ka talagang bata ka nakakahiya” sambit naman ni lola haban

“ Milagros! Napaka pabaya mo talagang babae!! ano na lamang ang sasabihin ng mga kapitbahay natin nakakahiya ka na talagang bata ka!” sigaw ng nanay ko. Hindi naman ako natinag dahil gulong gulo ang isip ko kung bakit ako nabuntis e wala nga akong jowa, ni hindi ko nga alam kung bakit bigla na lamang lumaki ang tiyan ko at sabi ng doctor ay apat pa na bata ang nasa loob. Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa sobrang gulat kahit nanay ko ay di makapaniwala... dahil sabi ng albularyo ay inggit lamang daw sakin ang babaeng duwende na nakatira sa punong Mangga na malapit sa bahay namin kaya niya pina lobo ang tiyan ko.“Teka teka muna Mendreng wag mo muna pagalitan ang bata dahil tingnan mo nga oh, natutulala na ’yan hindi niya alam kung anong gagawin... alam naman natin na wala ’yang nobyo, hindi niya naranasan mag ka nobyo” wika naman ni itang, bigla naman akong napa iyak dahil sa sobrang takot at pangamba. May lalabas na apat na bata sa kumukinang kong perlas!“Mila, iha wag ka n