My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife
“Babayaran kita ng dalawampung milyon, anakan mo lang ang asawa ko.”
Para maitaguyod ang tatlo niyang anak, tinanggap ni Joshua—isang biyudong taga-probinsya, ang alok ni Rafael kahit labag ito sa kanyang kalooban.
Akala niya, simpleng trabaho lang ang papasukin niya. Pero hindi niya alam na sa pagpasok niya sa marangyang tahanan ni Rafael, makikilala niya si Scarlette—ang babaeng babago sa takbo ng buhay niya.
Sa mata ng iba, nasa kay Scarlett na ang lahat—may mayamang asawa, magandang buhay, at marangyang tahanan. Pero sa likod ng lahat ng iyon, isa siyang babaeng matagal nang nagdurusa sa malamig na pagsasama nila ni Rafael, isang negosyanteng desperado nang magkaroon ng anak.
Magbabago ang lahat nang unti-unting mapalapit si Scarlett kay Joshua—sa lalaking akala nila ay isa lamang ordinaryong kasambahay.
Habang lumalalim ang kanilang nararamdaman, mabubunyag naman ang pagtataksil ni Rafael. Guguho ang pamilyang pilit nilang binuo, at mas lalong gugulo ang lahat nang lumabas ang isang malaking lihim.
Dahil si Joshua… ay hindi pala ang taong inaakala ng lahat.
อ่าน
Chapter: Chapter 94Nagulat sina Marco at Jessa nang mapansin nilang tahimik na nakaupo si Romy sa isang sulok ng bahay. Namumula ang mga mata nito at halatang kagagaling lang sa pag-iyak. Nagkatinginan ang magkapatid."Kuya... bakit umiiyak si Tito Romy?" pabulong na tanong ni Marco.Napakamot si Jessa."Hindi ko rin alam."Dahil likas na mausisa, dahan-dahang lumapit si Marco kay Romy."Tito... bakit po kayo umiiyak?"Napapitlag si Romy. Mabilis niyang pinunasan ang gilid ng kanyang mata at pilit na ngumiti."Ha? Ako? Hindi ah! Sino'ng umiiyak?"Napangiwi si Marco."E namumula po ang mata ninyo. Pati ilong ninyo."Lumapit din si Jessa."Oo nga! Tito, parang hinog na kamatis ang ilong ninyo."Napahawak si Romy sa sariling ilong."Aba, ito? Hindi dahil umiyak ako. May sipon lang ako. Kapag may trangkaso, namumula talaga ang ilong."Sabay na tumango ang magkapatid."Ahhh... gano'n pala."Napabuntong-hininga si Romy. Mabuti na lamang at naniwala ang mga bata."Sige, mamaya tatawagan natin ulit ang Daddy ni
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-02
Chapter: Chapter 93Dahil sa mga nasabi ni Scarlett, nataranta si Rafael. Alam niyang kapag nagpatuloy si Scarlett sa pagsasalita, baka magsimulang magduda ang ama nito. Agad niyang binawi ang sinabi."Ah... ang ibig kong sabihin, Scarlett... marami nang trabaho si Joshua sa bahay. Siya ang tumutulong kina Mang Berto at Manang Flor sa lahat ng gawain. Kung gagawin mo pa siyang bodyguard, kawawa naman siya. Mas mabuti pang kumuha na lang tayo ng propesyonal na bodyguard."Umikot ang mga mata ni Scarlett. Halatang-halata niyang palusot lang iyon ng asawa."Tama na. Pagod na ako."Tumalikod siya at saka tumingin kay Joshua."Joshua, puwede ka nang magpahinga. Salamat sa pag-aalaga mo sa akin ngayong araw."Ngumiti siya nang matamis."Maraming salamat."Tumango si Joshua."Opo, Ma'am."Papalakad na sana siya patungo sa kanyang silid nang biglang umalingawngaw ang malamig na boses ni Mr. Arnulfo."Sandali!"Natigilan si Joshua. Dahan-dahan siyang lumingon. Matalim ang tingin ng matanda habang sinusukat siya m
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-02
Chapter: Chapter 92Samantala, sa mansyon nina Rafael, matagal nang naghihintay si Mr. Arnulfo sa pag-uwi ng kanyang anak. Alam niyang lumabas si Scarlett kasama si Joshua, ngunit ang hindi niya inaasahan ay ang pagdating ni Rafael na may makapal na benda sa ulo.Nagulat siya."Ano'ng nangyari sa'yo?" agad niyang tanong.Malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Rafael bago siya nagpanggap na kaawa-awa."Si Scarlett ang may gawa nito, Pa.""Dahil lang ayaw kong payagan siyang lumabas kasama ang katulong na iyon.""Sa tingin ko kasi, hindi tamang ang isang mayamang ginang ay gala nang gala kasama ang sariling katulong... kahit kasama pa sina Marisol at Edi."Sinadya ni Rafael na pagaanin ang kanyang tono upang makuha ang simpatya ng biyenan. Sa totoo lang, iisa lang ang gusto niya, mapaalis si Joshua sa buhay ni Scarlett. "Ganito na siya simula nang bumalik si Joshua," malungkot niyang dugtong."Hindi ko alam kung anong ginawa ng lalaking iyon sa asawa ko.""Parang binago niya si Scarlett.""Nakakata
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-01
Chapter: Chapter 91"Sige na, Ed. Ituloy mo na ang pagmamaneho, pero huwag masyadong mabilis. Dahan-dahan lang. Hindi naman tayo nagmamadali. Gusto ko lang na makauwi agad si Joshua," utos ni Scarlett, dahilan upang makaligtas si Edi sa nagbabadyang galit ni Joshua."Copy, Ate!" masiglang sagot ni Edi.Agad niyang pinatakbo ang sasakyan sa tamang bilis ayon sa bilin ng kanyang hipag. Hindi nagtagal, biglang tumunog ang cellphone ni Marisol.Si Rafael ang tumatawag.Mukhang nakauwi na ito matapos ang nangyari sa kanila ni Scarlett. Nagkataon ding nasa bahay si Mr. Arnulfo upang dalawin ang kanyang buntis na anak."Hello, Kuya Rafael?" bati ni Marisol.Napalingon ang lahat, lalo na si Scarlett na agad kinabahan."Nasaan na kayo? Nasaan ang Ate mo?" diretsong tanong ni Rafael."Kasama ko si Ate Scarlett. Pauwi na kami. Ikaw, Kuya? Kumusta ka? Ayos ka lang ba?" nag-aalalang tanong ni Marisol."Nasa bahay ako. At bakit parang mas concern ka pa sa akin? Hindi ba't mas kinakampihan mo ang hipag mo?" malamig nit
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-01
Chapter: Chapter 90Bahagyang ngumiti si Scarlett habang nakasandal sa dibdib ni Joshua.Kahit mabilis ang takbo ng sasakyan at paminsan-minsan ay napapapitlag siya sa bawat liko at preno ni Edi, unti-unti namang nawawala ang kanyang kaba.Sa loob ng mga bisig ni Joshua, pakiramdam niya ay ligtas siya. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero sa tuwing kasama niya ang binata, tila kusang nawawala ang lahat ng kanyang takot.Samantala, sa harapan, hindi sinasadyang masulyapan ni Edi ang repleksiyon nilang dalawa sa rearview mirror. Napailing siya habang palihim na napapangiti.“Grabe talaga si Boss...Unti-unti nang nahuhulog si Ma'am Scarlett. Hindi nakapagtatakang ganito ang epekto niya. Kapag naramdaman na ng isang babae ang pag-aaruga at yakap ni Boss... mahirap nang makalimot.”Naalala pa niya ang dating nobya ni Rodolfo. Hindi rin ito agad nakapag-move on matapos silang magkahiwalay.“Pero kapag nalaman ni Mr. Arnulfo ang katotohanan na si Joshua ang tunay na Rodolfo Orlando at siya rin ang ama ng ka
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-31
Chapter: Chapter 89Matapos bahagyang humupa ang pagduduwal ni Joshua, nagpasya na silang umuwi. Pagdating nila sa sasakyan, nauna nang naghihintay sina Marisol at Edi. Nang makita ni Edi ang mukha ni Joshua, agad siyang napakunot-noo.Namumutla pa rin ito at halatang nanghihina."Boss... nagsuka na naman kayo?" tanong niya, hindi maitago ang pag-aalala.Mahinang tumango si Joshua. Wala na siyang lakas para magsalita. Napansin din iyon ni Marisol.Kanina lamang ay matatag pa ang tindig nito, pero ngayon ay tila lupaypay na parang basang tela."Naku naman, Joshua," sabi niya. "Dahil lang sa amoy ng pagkain, ganyan ka na? Baka naman nausog ka lang o inatake ng hangin."Napailing si Edi."Hindi lang simpleng hilo 'yan, Love."Napatingin si Marisol."Kung hindi, ano?"Mahina ang boses ni Edi habang sumulyap kay Scarlett."Parang... nadadamay siya sa pagbubuntis ni Ma'am Scarlett.""Iyon bang parang nararamdaman din niya ang sintomas."Biglang napangiti si Marisol."Tama nga!""Naalala ko noong una pa lang si
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-31
Chapter: Chapter 67Mahigpit na hinawakan ni Franco ang magkabilang balikat ni Stacey. Hindi niya maitago ang panginginig ng kanyang mga kamay habang puno ng pag-asa ang kanyang mga mata."Tangtang... sabihin mo sa akin ang totoo.""May anak tayo... hindi ba?""Ilang taon na siya?""Ano ang pangalan niya?""Kamukha ba kita... o kamukha ko?"Bawat tanong niya ay puno ng pananabik. Parang isang amang ngayon lamang nabigyan ng pag-asang makilala ang sariling anak. Ngunit malamig lamang siyang tinitigan ni Stacey.Walang emosyon ang kanyang mukha. Wala ring bakas ng pag-aalinlangan. Bigla niyang itinulak palayo ang lalaki."Nababaliw ka na ba?""Sinabi ko na sa'yo noon pa... wala tayong anak."Pagkasabi niya nito ay hinila niya si Rochelle upang umalis. Ngunit muli siyang pinigilan ni Franco. Mahigpit nitong hinawakan ang kanyang pulsuhan."Kung gano'n...""Bakit ka naghahanap ng bahay na malapit sa kindergarten?"Tumitig si Stacey sa kanya.Malamig.Matigas.At puno ng pangungutya."Hindi ba puwedeng maghan
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-02
Chapter: Chapter 66Kinabukasan, habang sabay-sabay silang kumakain ng tanghalian sa Mondragon Corp., si Roan ang unang nagsalin ng mango juice sa baso ni Stacey. Pagkatapos ay ngumiti siya kay Trixie."Miss Trixie, hindi ka naman allergic sa mangga, hindi ba?"Umiling si Trixie."Hindi. Paborito ko pa nga ang mangga."Huminto siya sandali bago muling nagsalita."Pero matindi ang allergy ko sa peach—lalo na sa balahibo nito. Kahit bahagyang dumikit lang sa balat ko, nagkakapantal na agad ako."Biglang natigilan si Stacey. Peach fuzz allergy? Ganoon din ang allergy ng kanyang ama... si Meng Madrigal.Mula pagkabata, hindi niya kailanman nakitang kumain ng peach ang kanyang ama. Isang beses pa nga lamang na nahawakan nito ang balat ng prutas ay halos isugod na ito sa ospital.Hindi iyon simpleng allergy. Namamana iyon. Tahimik niyang pinagmasdan si Trixie. Pagkatapos ay kalmadong nagtanong,"Naalala ko... maaga raw namatay ang ama mo?"Ngumiti si Trixie."Ang tinutukoy mo ay ang foster father ko.""Hindi a
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-02
Chapter: Chapter 65Bahagyang nagulat si Stacey nang makita si Trixie na pumasok sa restoration room."Ikaw?""Paano ka nakapasok dito?"Bago umalis si Franco kanina, malinaw nitong ipinag-utos na walang sinumang walang pahintulot ang maaaring pumasok sa lugar na iyon. Ngunit ngumiti lamang si Trixie at iwinagayway ang access card sa kanyang kamay."Bilang manager ng Cultural Tourism Department, may access ako rito.""At hindi lang dito...""Kahit sa opisina ni Franco, malaya rin akong makapasok."Bahagyang tinaasan ni Stacey ang tingin. Wala na siyang sinabi.Apat na taon na ang lumipas, marahil ay kasal na nga ang dalawa. Ngunit tila walang balak umalis si Trixie."Napakarami ng trabaho.""Kayong dalawa lang ni Miss Roan ang gagawa?""Magkaibigan naman tayo noon.""Wala rin akong ginagawa.""Kaya tutulungan ko na kayo."Mariing umiling si Stacey."Hindi na kailangan.""Mrs. Mondragon""Mas mabuti pang doon na lang kayo sa ibang lugar.""Kaya na naming dalawa ito."Natigilan si Trixie nang marinig ang t
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-31
Chapter: Chapter 64Pagkababa ni Luke ng telepono ay agad niyang tinawagan si Franco."Mr. Franco.""Pumayag na ang Stellar Pavilion.""Tatanggapin nila ang proyektong ito."Mula sa kabilang linya, marahang ngumiti si Franco."Ganoon ba?""Hindi mo talaga ako binigo Minister Luke."Ngunit kasunod noon, lumamig ang boses ni Luke."Pero tandaan mo.""Kapag ginamit mo ang proyektong ito para gipitin si Stacey...""Titiyakin kong hindi matutuloy ang buong donasyon."Ito ang unang pagkakataong hinayaan ni Luke na manaig ang personal niyang damdamin sa isang opisyal na usapin. Hindi naman nagalit si Franco sa sinabi ni Luke. Mahina lamang siyang ngumiti."Huwag kayong mag-alala, Minister Luke.""Hindi ako ganoong klaseng tao."Kinagabihan...Nagpadala si Rochelle ng ilang larawan ng mga bahay kay Stacey."Marami pang pagpipilian.""Huwag kang magmadali.""Kapag may nagustuhan ka, saka tayo magpapaschedule ng viewing.""At huwag kang mag-alala.""Hindi ko isinama ang mga luma at sobrang sira."Isa-isang tiningn
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-30
Chapter: Chapter 63Pagkaalis ni Franco sa Palace Museum, tahimik siyang bumalik sa kanyang sasakyan. Matagal siyang nakatitig sa labas ng bintana. Bago siya nakipagkita kay Luke, buo ang tiwala niyang magtatagumpay ang kanyang plano. Ngunit nang makita niya ang bahagyang pag-aalinlangan sa mukha ni Luke ay unti-unti ring nawala ang kanyang kumpiyansa. Napansin iyon ni Christian."Sir, Franco!""Kung ganoon, kayo na lang kaya mismo ang kumausap kay Miss Stacey?""Tungkol naman ito sa donasyon ng cultural relics.""Baka hindi niya tanggihan."Sandaling nag-isip si Franco. Pagkatapos ay marahan siyang umiling."Kahit lumuhod pa ako...""Hindi niya ako haharapin."Ito na ang tanging paraan. Isang paraang hindi niya matatakasan. Isang dahilan para mapalapit siyang muli kay Stacey.Pagkaalis ni Franco, matagal na nakatitig si Luke sa listahan ng mga idodonasyong cultural relics.Maya-maya ay tumayo siya. Isinuot ang kanyang executive jacket. Kinuha ang trench coat at nagtungo sa Stellar Pavilion.Pagpasok ni
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-30
Chapter: Chapter 62Malakas ang buhos ng ulan sa labas.Habang naririnig ni Stacey ang malakas na patak ng ulan, lumapit siya sa bintana habang hawak ang kanyang baso ng tubig. Ngunit pagtingin niya sa labas bigla siyang natigilan.Sa gitna ng ulan, may isang matangkad na lalaki ang tahimik na nakatayo. Hindi ito gumagalaw. Basang-basa ang suot nitong amerikana. Humahampas ang malamig na hangin sa kanyang basang pantalon. Ngunit nanatili siyang nakatingin lamang kay Stacey sa loob ng Stellar Pavilion.Bahagyang humigpit ang hawak ni Stacey sa baso. Halos bumaon ang gilid nito sa kanyang palad. Parang kasabay ng buhos ng ulan, unti-unti ring nababasa ang kanyang puso. Ngunit paulit-ulit niyang pinaalalahanan ang sarili."Huwag kang magpapadala."Pagkatapos ng trabaho, sumabay siya sa sasakyan ni Rochelle pauwi.Gabi na.Makukulay na ilaw ng lungsod ang sumasalamin sa basang kalsada. Habang masayang nakikipagkuwentuhan kay Rochelle, bigla niyang sinabi,"May alam akong masarap na hotpot restaurant.""Minsa
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-07-29
เข้าสู่ระบบ
