Too Late, Mr. CEO: I Left With Your Baby

“Ano ba ang tinatago mo?”

Bahagyang yumuko ang lalaki at marahang hinalikan ang labi ni Stacey. Pigil ang kanyang mga kilos pero ramdam mo ang init ng mga labi nito .

“Nasan na ang tapang mo? Parang kanina lang ang lakas ng loob mong halikan ang adam’s apple ko ah”

Ang mapuputi at makinis na binti ni Stacey na natatakpan ng mahabang bestida ay mahigpit na nakadikit sa katawan ng lalaki.

Bahagya siyang nanginginig habang naka titig sa gwapo at matipunong mukha ng lalaking nasa harapan niya.

“Huwag… hindi pwede rito…”

Mahina niyang itinulak ang dibdib nito, naghahalo ang kanyang emosyon parang ayaw niya pero gusto niya rin.Tahimik lang siyang tinitigan ng lalaki.

Isinuklay nito ang mahahabang daliri sa malambot niyang buhok, saka mahigpit na hinawakan ang likod ng ulo niya at marahas siyang hinalikan, parang gustong agawin pati hininga niya.Umaalog na ang makipot na sasakyan, tuluyan nang nawala ang natitirang katinuan nila.

Saglit na sumilay ang pulang ilaw, tinamaan ang mariin niyang nakapikit na mga mata at ang halos baliw na ekspresyon sa mukha ng lalaki.

Parang noong tatlong taon na ang nakalipas, sa engagement party nila ni Franco nakasuot ito ng itim habang naglalakad sa gitna ng mga rosas. Punong-puno ng galit ang aura nito habang dumiretso sa kanya at hinalikan siya sa harap ng lahat.

Pagkatapos, isa-isang sinabi nito sa lalaki

“Hindi ako kailanman nakikipag-agawan sa’yo. Pero pagdating sa kanya… ibang usapan.”

…

Nanatili sila sa loob ng sasakyan.Pagkatapos ng matinding laban, halos maubos ang hininga ni Stacey.Nakasandal siya sa dibdib ni Franco habang mahigpit siyang niyayakap nito.Pakiramdam niya’y matutunaw siya kaya niyakap niya rin ito pabalik.

“Franco, may gusto akong sabihin sa’yo.”

Tatlong taon na silang kasal. Bukod sa pagiging magaling nito sa kama, malamig at tahimik itong makitungo sa kanya sa pang-araw-araw.

Gusto niyang sabihin na gusto niyang magkaroon sila ng anak at mamuhay ng normal na parang ordinaryong mag-asawa.

“May sasabihin din ako sa’yo.”

“Mauna ka na.”

Dahan-dahan siyang itinulak palayo ng lalaki at may kinuha na dokumento mula sa loob ng sasakyan.

“Kapag natapos na ang partnership project ng Manila Tourism Town…mag file na tayo ng annulment..”

Parang binuhusan ng malamig na tubig ang babae. Pilit niyang kinontrol ang sarili para hindi mawalan ng balanse.

“P-pero bakit? May nagawa ba akong mali?”

Mapait na ngumiti ang lalaki habang hinawakan ang lumang kwintas sa leeg niya.Nakakita na siya ng ganoong kwintas noon sa kwarto ni Marie.

Napakarami na niyang ibinigay na mamahaling alahas at mga rare na koleksyon pero hindi man lang niya pinansin. Pero itong simpleng kwintas, mahal na mahal niya.

At tuwing magkasama sila, lagi itong nakapikit.Ngayon naiintindihan na niya.May iba pa rin palang laman ang puso ng asawa niya.Ang nakababatang kapatid niya.Tahimik na nagsuot ng suit ang lalaki.Binuksan mula sa labas ang pinto ng Rolls-Royce at bumaba ito sa sasakyan.

Sa ilalim ng ilaw sa gabi, kita ang manipis na ambon.Matangkad at elegante siyang naglakad palabas habang nababasa ng ulan ang mamahalin niyang suit.Agad namang nagpayong ang assistant nitong si Christian.

“Lumipat ka sa guest room sa taas. Huwag mong hayaang maabala si Trixie.”

Habang naka silip si Stacey sa bintana ng sasakyan, pilit niyang pinipigilan ang luhang kanina pang nagbabadyang tumulo. Magsasalita na sana siya nang biglang may pulang sasakyan na dahan-dahang huminto malapit sa kanila. Kahit malabo ang salamin dahil sa ulan, agad niyang nakilala ang babaeng nasa loob.

“Trixie…”

Ex-Girlfriend ng asawa niya at ang babaeng hindi nito makalimutan.Narinig na niya dati mula kay Aling Flor na direktang nakakapag-report si Trixie kay Franco sa kumpanya kahit lampasan pa nito ang mga manager.

Walang magawa si Stacey habang pinapanood ang kanyang asawa na lumapit sa babae at sumakay sa kotse nito. Ang luhang kanina pa niya pinipigilan ay nag unahan nang lumabas.

Parang biglang dinurog ang kanyang puso, sumabay pa ang sakit ng tiyan niya. Kumapit siya sa bintana para lang makatayo.Humahampas ang malamig na ulan habang nanginginig ang payat niyang katawan na parang dahong malalaglag anumang oras. Tila humalo na ang tubig ulan sa luhang pumapatak sa kanyang mga mata.

“Madam, umuwi na po tayo.” naaawa nang sabi ng driver na si Mang Ronald.

Mabait kasi sa kanya si Stacey noon pa man.Pinunasan niya ang luha at pilit na ngumiti.

“Halika na po Tay Ronald, uwi na po tayo.”

Malakas na bumubuhos ang ulan sa bintana ng sasakyan kasabay ng sakit na nararamdaman niya sa dibdib.Habang tuluyang nilalamon ng lungkot, biglang tumunog ang cellphone niya.

Pagkakita sa caller ID, lumambot agad ang ekspresyon niya.

“Lola…” mula sa kabilang linya, narinig niya ang mahinahon at mapagmahal na boses ng matanda.

“Stacey, nasundo mo ba si Franco?” Saglit siyang natigilan.

“Opo nasundo ko po.”

“Tama ‘yan. Noong sinabi mong uuwi siya ngayong gabi, maaga akong namalengke. Bumili pa ako ng king crab, ubos halos isang buwang pension ko!”

“Kapag may oras kayo, pumunta kayo rito at sabay tayong kumain.”

Namula agad ang mga mata ng babae.

“Huwag na po kayo masyadong bumili… hindi rin naman niya pinahahalagahan.”

Biglang natawa ang lola niya.

“Nag-away ba kayo? Kahit hindi niya pahalagahan, okay lang. Ang mahalaga, galing iyon sa puso ko.” suminghot siya at agad nagpalit ng usapan.

“Lola, kamusta na po kayo?”

Saglit na natahimik ang matanda bago sumagot ng may pilit na ngiti.

“Mabuti naman ako po.”

“Si Mama po?” matagal bago nagsalita si Maricel.

“Stacey… napagdesisyunan kong ilipat ang mama mo sa ordinaryong kwarto mula sa special ward. Napakamahal kasi roon bawat araw. Pinatigil ko na rin ang imported niyang gamot.”

“Matagal na tayong tinutulungan ng asawa mo pero hindi naman tayo pwedeng umasa habambuhay sa kanya.”

“Ginagamit mo na ang kinikita mo sa studio mo, pati ipon ko para sa pagtanda ko inilabas ko na rin… pero hindi pa rin sapat.”

“Kapag nailipat siya sa ordinaryong ward… baka hindi na siya masyadong mahirapan.”

Parang binagsakan lalo ng malaking bato ang puso ni Stacey.

Biglang pumasok sa isip niya ang nakakatakot na posibilidad.Pinutol na ba ng asawa niya ang pagbibigay ng pera para sa pagpapagamot ng mama niya?