LOGINHabang nagmamadaling bumabalik si Scarlett sa paaralan ng kanyang mga anak, abala naman si Rodolfo sa pag-aalaga kay Nala. Maingat niyang nililinis ang sugat sa tuhod ng bata. Sinisigurado niyang hindi ito masasaktan nang higit sa kinakailangan.“Tiisin mo muna, ha?” malumanay na sabi ni Rodolfo. “Kapag masakit na, sabihin mo agad kay Kuya.”Tumango si Nala, kahit halatang kinakabahan.“Opo, Kuya.”Maingat na pinunasan ni Rodolfo ang natuyong dugo sa paligid ng sugat.“Ayan… konti na lang.”Tahimik na pinagmamasdan nina Nathan, Jessa, Marco, at Mia ang ginagawa niya. Hindi nila maiwasang mamangha. Ang lalaking kilala nila bilang seryoso at istrikto ay ibang-iba kapag kaharap ang mga bata.Maingat. Mapagmahal. At sobrang maalaga.“Nalilinis na,” sabi ni Rodolfo.“Lalagyan natin ng antiseptic para hindi maimpeksyon. Pagkatapos, lalagyan natin ng bandage.”Tumango si Nala.“Okay po.”“Good girl.”Maingat na nilagyan ni Rodolfo ng gamot ang sugat bago ito tinakpan ng benda.“Okay na.”Tin
“Syempre naman. Hindi naman magsisinungaling si Kuya sa inyo.”Ngumiti si Rodolfo kay Nala.“Halika. Dito ka muna. Ipagamot natin ang tuhod mo para mabilis gumaling, okay?”Marahan niyang hinaplos ang buhok ng bata. Bahagyang kulot ang buhok ni Nala at lalo nitong pinaganda ang cute nitong mukha. Nakakagulat dahil tila napakaluwag ng loob ng bata kay Rodolfo. Karaniwan, hindi basta-basta nagiging malapit si Nala sa mga lalaking nakikilala niya. Kahit ang mga lalaking kaibigan ni Scarlett ay hindi niya agad kinakaibigan.Pero kay Rodolfo…Parang matagal na silang magkakilala.“Salamat, Kuya,” nakangiting sabi ni Nala.“Walang anuman.”Ngumiti si Rodolfo.“Masaya akong nakakatulong sa inyong mga bata.”Pagkatapos ay napatingin siya sa likuran. Nakatayo roon sina Jessa, Marco, at Mia.“Jessa, Marco, Mia. Halika nga rito.”Agad lumapit ang tatlo. Napatingin naman si Nathan kay Rodolfo.“Kuya, sino sila?”Tumingala siya dahil mas matangkad si Rodolfo kaysa sa kanya.“Mga anak mo rin sila?”
Mabilis na tumakbo sina Nathan at Nala patungo kay Rodolfo. Dahil sa kanilang maliliit na katawan at chubby na pisngi na gumagalaw habang tumatakbo, hindi napigilan ng mga anak ni Rodolfo na mapangiti. Lalo na si Marco.“Ih, ang cute nila!” sabi niya. “Sino sila, Tatay? Bakit parang dito sila tumatakbo?”Napatingin din si Mia sa kambal. Halatang nagtataka ang bata.“Bakit pareho ang mukha nila?”Grade 1 na si Mia, pero hindi pa rin nito lubos na nauunawaan ang konsepto ng kambal.“Kambal sila, Mia,” paliwanag ni Marco.“Ahhh…”Mas lalo siyang natuwa.“Ang cute naman! Gusto kong pisilin ang mga pisngi nila!”Samantala, patuloy sa pagtakbo sina Nathan at Nala. Nagmamadali silang makarating kay Rodolfo.Ngunit biglang—“Aray!”Natisod si Nala sa isang tuyong sanga. Bumagsak siya sa damuhan.“Nala!”Agad na napalingon si Nathan. Kasabay nito, mabilis ding kumilos si Rodolfo.“Nala!”Tumakbo siya patungo sa bata. Pati sina Jessa, Marco, at Mia ay sumunod. Nakahandusay si Nala sa lupa at um
“Ako na ang susundo sa inyo mamaya. Wala akong meeting ngayon, kaya hintayin ninyo ako, ha?”Masayang tumango sina Jessa, Marco, at Mia.“Yeeeeey! Susunduin tayo ni Tatay!” masayang sigaw ni Marco. “ Tatay, pagkatapos, pwede tayong gumala?”“Of course.”Ngumiti si Rodolfo.“Kung saan ninyo gustong pumunta, susunod ako.”Ngunit agad niyang itinaas ang isang daliri.“Basta huwag lang kayong mag-aaya sa mall. Pagod na ang mga paa ko kakasunod sa inyo.”Napatawa ang mga bata.“Masakit kasi ang gout ko ngayon!”Biglang humagalpak ng tawa si Jessa.“Gout?!”Napatingin siya sa kanyang ama.“May gout din pala ang mayayaman?”Napakamot si Rodolfo.“Bakit? Bawal bang magka-gout ang mayaman?”“Eh, hindi ba sakit iyan noong nasa probinsya pa tayo?”Napahinto si Rodolfo. Ang tinutukoy ni Jessa ay ang panahong nakilala siya ng mga bata bilang Joshua.Napangiti siya. Naalala niya kung gaano siya kaseryoso noon sa kanyang pagpapanggap.“Anak, sakit iyan na walang pinipiling tao.”Tumawa siya.“Mayama
Matapos basahin ang mensahe, parehong nakangiti sina Nathan at Nala.Mukhang natuwa talaga sila sa ginawa ni Rodolfo.“Cieee… may bati kay Mama mula kay Kuya!” tukso ni Nathan.Napatingin siya sa kapatid.“Pero… ano nga ba ang pangalan ni Kuya?”Napakamot si Nala sa ulo. Hindi rin niya alam.“Hindi ko alam, Kuya!”Napailing si Nathan.“Sayang. Bakit hindi natin tinanong ang pangalan niya kanina?”Biglang tumingin si Nala kay Scarlett.“Pero siguradong alam ni Mama!”Napakunot-noo si Scarlett.“Ha?”“Eh, parang kilala mo naman si Kuya kanina. Nag-uusap pa kayo nang pabulong!”“Hey!”Agad na umayos ng upo si Scarlett.“Anong sinasabi ninyo? Wala akong ibinubulong sa kanya!”Naka-cross ang mga braso niya.“Hindi ko nga siya kilala!”“Eh bakit parang kilala mo siya?” tanong ni Nathan.“Hindi ko siya kilala!”“Pero kanina, pinapapili mo kami kung sasama kami sa’yo o sa kanya.”Napatingin si Nala sa kapatid.“Actually, gusto nga sana naming sumama kay Kuya.”“Pero pinili namin si Mama,” dag
Hindi maintindihan ni Scarlett kung bakit may nagpadalang pagkain para sa mga anak niya. Nang makita niya ang dalawang supot ng pagkain, agad siyang nakaramdam ng hinala. Alam niya kung sino ang maaaring gumawa nito.Si Rodolfo. Alam kasi ng lalaki na gustong-gusto nina Nathan at Nala ang Chicken Teriyaki.“Baka naman galing ito sa lalaking iyon?”Napangiwi si Scarlett. Hindi niya gusto na nakikialam si Rodolfo sa buhay niya. Lalo na sa buhay ng kanyang mga anak.“Hindi ko kailangan ang kahit anong bagay mula sa kanya.”Nais na sana niyang itapon ang pagkain sa basurahan. Ngunit bago pa niya magawa iyon, biglang lumitaw sina Nathan at Nala sa harap ng pintuan.Napapitlag si Scarlett. Mabilis niyang itinago sa likod ng kanyang katawan ang dala niyang pagkain.“Eh, kayo! Ginulat ninyo naman si Mama!”Napatingin si Nathan sa kanyang ina. Napansin agad ng bata ang kakaibang ekspresyon sa mukha nito.“Mama, bakit parang may iniisip ka?”Naka-cross ang mga braso nito habang bahagyang nakata
Hindi namalayan ni Scarlett na nakasandal na pala siya sa dibdib ni Joshua. Mukhang komportable siya, na para bang nakalimutan niyang kasama niya lamang ang isang kasambahay.Dahan-dahang hinaplos ni Joshua ang braso ng babae upang pakalmahin ito. Alam niyang pareho sila ng sitwasyon—napipilitang g
Dahan-dahang iminulat ni Scarlett ang kanyang mga mata.Pakiramdam niya ay bahagyang gumaan ang ulo niya matapos ang ilang minutong masahe. Ngunit nang mapansin niyang nakapatong pa rin ang mga kamay ni Joshua sa kanyang balikat, agad siyang napatuwid ng upo at marahang inalis ang mga iyon.Bahagya
Nang tuluyang magsara ang pinto, huling beses na nasilayan ni Scarlett ang mukha ng kanyang asawa bago siya maiwang mag-isa kasama si Joshua.Huminga siya nang malalim.Sa kaibuturan ng kanyang puso, ayaw niyang mapunta sa ganitong sitwasyon. Ngunit dahil sa labis niyang pagmamahal kay Rafael, naga
Mabilis na naglakad si Joshua palapit kina Rafael at Scarlett.Sa bawat hakbang niya, may mga taong napapalingon. Hindi niya iyon napapansin, pero para sa iba, mahirap paniwalaan na ang lalaking iyon ay isang simpleng kasambahay lang.Ngayong gabi, ibang-iba ang itsura niya. Maayos na ang buhok niy







