Novels by Vienna Cross

Sa madilim na paligid, walang ibang narinig kundi ang malutong na mura, hilaw na sigaw ng pagmamakaawa, at ang walang patid na lagutok ng mga basag na buto mula sa suntok at sipa ni Rafael.Ilang minuto ang lumipas bago mabilis na nakarating si Celeste sa lugar.Ngunit pagdating niya, kapwa nakahandusay at wala nang malay ang dalawang lalaki sa lupa.Nakatayo pa rin si Rafael sa gitna ng madilim na kalsada. Punung-puno ng dugo ang kanyang mukha—hindi na malaman kung sa kanya ba iyon o sa mga lalaking binugbog niya.Napahawak si Celeste sa kanyang bibig sa matinding pagkabigla. Hindi niya kailanman naisip na makikita si Rafael sa ganoong kalagayan.Gusot-gusot na ang mamahalin nitong suit, puno ng ali

Agad siyang nagpanggap na kalmado at pilit na ngumiti. "Ano'ng sinasabi mo? Hindi ba't kamakailan lang, nag-like pa si Destiny ng post ng isa sa mga bashers ko sa ChikaNow? Paano naman siya mawawala?"Narinig iyon ng ina ni Celeste at mabilis na lumapit. Umupo ito sa tabi ng anak at walang pag-aalinlangang inagaw ang cellphone sa kamay nito.Bumaba at lumamig ang boses niya. "Rafael, alam kong nag-aalala ka, pero dalawang araw nang hindi lumalabas ng bahay si Celeste. Alam mo naman ang pinagdadaanan niya. Kung may nangyari nga kay Destiny, mas mabuting sa pulis ka humingi ng tulong."Pagkasabi niyon, agad niyang ibinaba ang telepono.Mahigpit na kumuyom ang kamao ni

Nang magkamalay si Destiny, unang sumalubong sa kanya ang matapang na amoy ng langis ng makina at kapal ng alikabok. Doon pa lang ay unti-unti nang bumalik sa alaala niya ang lahat ng nangyari.Nakatali ang makapal na tela sa kanyang mga mata, kaya wala siyang anumang makita.Sa loob ng sasakyan, naririnig niya ang marahan at seryosong pag-uusap ng dalawang lalaki.Tahimik siyang sumandal sa likurang upuan at dahan-dahang kinapa ang sariling bag. Wala na doon ang kanyang cellphone, pero laking pasalamat niya nang maramdaman ang bagong-bili niyang voice recorder na nakatago sa bulsa.Maingat niya itong kinuha at maayos na itinago sa loob ng bra sa ilalim ng kanyang damit—ang tanging lugar na siguradong hindi agad maiisipang kapkapan ng mga ito.

Samantala, naapektuhan ang presyo ng stock ng Buenavista Global Holdings matapos i-like ni Destiny ang isang post sa ChikaNow. Mabuti na lamang at mabilis na kumilos ang public relations team, kaya agad ding nakontrol ang sitwasyon.Pagkatapos ng trabaho, maagang umuwi si Rafael mula sa opisina noong araw na iyon.Mula pa kanina ay sumasakit na ang kanyang tiyan.Pero pagpasok pa lang niya sa Buenavista Mansion, madilim at napakatahimik ang buong bahay. Walang sumasalubong, walang buhay.Bigla niyang naalala ang apartment ni Destiny.Isang beses lang siyang nakapunta roon, pero sariwa pa rin sa alaala niya ang mainit na ilaw at komportableng pakiramdam ng lugar. Hindi man iyon kasinglaki o kasingmahal ng mansyon

Pagod na pagod si Destiny matapos ang nangyari, kaya nakatulog siya sa sofa. Kinabukasan, saka lang niya napansin ang malaking pasa sa pulso. Halatang naiwan ang bakas ng mahigpit na pagkakahawak ni Rafael, at kahit simpleng pag-unat o pag-ikot ng kamay ay mahapdi.Napilitan siyang magpatingin sa ospital.Sinilip ng doktor ang mga pasa sa pulso niya at napabuntong-hininga."Kung may nananakit sa'yo sa bahay, huwag kang matakot magsumbong sa pulis."Bahagyang ngumiti si Destiny."Ayos lang po, Dok. Nagkaroon lang kami ng hindi pagkakaunawaan."Alam niyang maghihilom din ang mga pasa.Pero hindi ganoon kadaling mabura

"Hindi pera ang kailangan ko. Wala akong interes sa kahit anong bayad o shares ng Buenavista Global Holdings."Hindi nagsalita si Rafael. Tahimik lang siyang nakatingin kay Destiny habang hinihintay ang susunod niyang sasabihin."May tatlong bagay lang akong gusto.""Ano iyon?" tanong ni Rafael.Una, gusto kong harapin ni Celeste ang lahat ng ginawa niya at sabihin sa publiko ang totoo.Ikalawa. Ibenta mo ang kumpanya sa Prestige Entertainment, o kaya naman ay alisin mo si Celeste sa Buenavista Global Holdings at huwag mo na siyang hayaang makialam sa anumang negosyong may kaugnayan dito.Bahagyang kumunot ang noo ni Raf