A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO
“Maris, hinding-hindi na kita pakakawalan muli. Wala na ‘yang pagpipilian para sa akin.”
Isang gabi lang dapat. One night with a complete stranger — dapat doon na lang natapos. Hindi inasahan ni Maris na yung lalaking ‘yon ay si Enzo Montenegro, nakaupo ngayon sa head of the table while she’s presenting the biggest project of her life.
Hindi dapat gusto ng lalaking ‘yon yung simpleng arkitekto na umalis lang from his bed the next morning.
Hindi dapat mahulog ang loob niya sa bilyonaryong tingin sa love parang business deal lang. Pero habang lalo silang naglalapit, lalong nagiging delikado yung attraction nila sa isa’t isa.
Kaya lang, pagmamahal kay Enzo may kapalit na hindi niya in-expect. Nung yung pamilya niya, yung pera niya, at lahat ng pinaghirapan niya biglang nasa danger, nagsimula siyang magtanong: may space ba talaga para sa kanya sa mundo ng lalaking ‘yon?
Kaya nung nagdesisyon si Enzo na wasakin lahat ng nasa pagitan nila, lumayas na lang si Maris.
Ngayon bumalik na siya, humihingi ng one more chance. Something na hindi sure si Maris if kaya pa niyang ibigay.
Matapos niyang basagin yung puso niya once, kaya pa bang maniwala si Maris na this time, when Mr. Montenegro says forever… ibig niya talagang sabihin forever?
Read
Chapter: 64MARISNgumingiti ako habang ini-initial ko yung pinakabagong set ng internal plans. Parang lagi na lang akong ganito lately, ngingiti sa wala.At ang dahilan? Mga anim na talampakan at dalawang pulgada ang taas, dark-haired, blue-eyed, tapos may dick na hindi tumitigil. Napatawa ako sa sarili ko. Grabe, talagang naloloka na ako.Hindi naman siguro masama na sobrang saya ko hanggang sa ngumingiti at natatawa na lang ako mag-isa, di ba? Basta hindi ko lang kalilimutan na itong meron kami ni Enzo, hindi ito habang buhay.Pero may parte sa akin — yung parte na sobrang dami napanood na Disney movies noong bata pa ako — na hindi mapigilang umasa na baka magbago pa. Napansin ko kasing nagbago si Enzo nitong mga nakaraang linggo, mula noong lunch namin ng family niya. Parang lumambot. May warmth na ngayon na wala noon. Parang unti-unti niyang tinatanggal yung mga layers ng coldhearted persona niya, at lumalabas na yung tunay na lalaki sa ilalim niyan. Tapos ayun na nga, hindi ako mapagsawaan
Last Updated: 2026-10-13
Chapter: 63ENZOHindi ako naghintay na matapos siya. Hinila ko si Maris at bumalik kami sa bahay. Pagkapasok, pinindot ko siya sa pader at pinaakyat ang ilong ko sa leeg niya. “Pasensya na.”Yung paghinga ng sweet scent niya, nagpakalma sa’kin. Gayundin yung pagyakap niya, yung kamay niyang nakapindot sa back ko. “Okay lang. Hindi kasalanan mo.”May harsh na tawa ako. “Hindi ko dapat sinama ka. Alam ko kung anong klaseng tao siya.”Tahimik siya sandali, smoothing ang kamay pataas-pababa sa tense muscles ko. “Hindi ko masasabing nage-enjoy ako. Pero…” Hinila ko ang sarili para tignan siya, at may strange throb sa likod ng sternum ko nung salubong ang green eyes niya. “Masaya ako na gusto mong nandito ako.”Hard and heavy ang erection ko against her stomach, at yung need na… bury myself in her so deeply she’d never get me out—nearly overwhelming. Kung hindi ko naisip na baka pumasok si Mom o yung mga kapatid anytime, hinubaran ko na siya doon mismo.Sa halip, gini-guide ko siya pabalik sa bahay. N
Last Updated: 2026-10-12
Chapter: 62ENZONakita ko yung slow grin ni Matteo, at yung paraan ng pagtingin niya sa kanya—nainis ako. Inilagay ko ang braso sa back ng upuan niya at pinaakyat ang fingers sa side ng leeg niya. May goose bumps na bumaba sa arms niya, at nagtitig siya sa direction ko. Binigyan ko siya ng ngiti na nangako ng ilang good orgasms later, at namula ang pisngi niya.Pinched ang expression ni Mom. “That must have been… difficult.”Nag-shrug si Maris. “Nagtrabaho nang sobrang hard ang Mom ko para bigyan ako ng good life, at ngayon hope ko gawin din ‘yon para sa kanya.”“Anong ibig mong sabihin?” tanong ni Matteo bago pa ako, at tiningnan ko siya nang galit.Ngumiti si Maris sa direction niya, at nag-grit ulit ang ngipin ko. “Nagse-save ako para makapagtayo ng bahay para sa kanya. Nagsimula na akong mag-design. Surprise po.”Hindi ko ‘yon alam. Pero then again, hindi naman ako nag-abala na magtanong ng maraming details tungkol sa buhay niya, ‘di ba?“Obviously close ka sa Mom mo,” sabi ni Matteo. “Lagi
Last Updated: 2026-10-11
Chapter: 61ENZONag-pause ako, tapos nagsabi ng totoo. “Hindi exactly enjoyable ang mga lunch na ‘to. Para lang mag-keep up appearances at i-fulfill yung societal obligations. Gusto ni Mom sabihin sa mga friends niya na quality time niya with her sons, at sumasama kami kasi good for business kung may façade of family unity. Gusto ng investors at shareholders na close-knit family ang running the company. Pero walang love lost between any of us. Basically, going through the motions lang hanggang makalaya kami.”“Pasensya na,” sabi niya, at nung tiningnan ko siya, may sympathy na kumikislap sa mata niya.Nag-shrug ako. “Ganyan talaga.”“Well, gagawin ko ang best ko na hindi lalong maging uncomfortable.”Yung kamay kong nakapatong sa gearshift, inabot ko at inilipat ang dress niya pataas hanggang ma-curve ko ang kamay sa bare thigh niya. “Hindi mo gagawin ‘yon.”Dalawampung minu
Last Updated: 2026-10-10
Chapter: 60ENZONagising ako sa mainit na katawan na nakadikit sa side ko. Biglang bumukas ang mga mata ko at agad kong nahanap yung babae na naka-curl sa tabi ko. Yung madaming dark hair niya nakapatong sa braso ko, yung iba naman partially covering her face. Yung mahahaba niyang dark eyelashes, gumagalaw-galaw against her cheeks habang nananaginip.Hindi ko sure kung anong nangyari sa’kin kagabi nung pinilit kong mag-stay siya. Hindi, hindi totoo ‘yon. Alam ko exactly kung anong iniisip ko. Gusto ko yung nag-cook siya para sa’kin. Gusto ko yung natawa kami nang magkasama. Talagang gusto ko yung pinayagan niya akong gawin sa kanya after. Having her with me after a long fucking week of work… pakiramdam ko ang ganda. More than good. Ayaw kong mawala yung feeling na ‘yon.Ayaw kong umalis siya. At hindi ko alam kung anong gagawin ko sa ganung feeling.Dahan-dahan akong umalis sa kanya at tumayo mula sa kama. May maliit siyang whimpers at nag-curl lalo, at gusto kong bumalik agad sa ilalim ng cover
Last Updated: 2026-10-09
Chapter: 59MARISMay kamay sa ilalim ng ass ko, itinaas niya ’yung hips ko, at ’yung cool glass ng bottle ang dumaan sa inner thigh habang may isa pang trickle ang ibinuhos. Sa angulo niya, naramdaman kong nagtitipon sa entrance. Tinakpan niya ng bibig, at uminom. ’Yung isip na ginagawa niya ’yun, sobrang turn-on, at kahit walang direct stimulation sa clit, papalapit na ’yung orgasm. Pero hindi sapat para itulak ako sa edge.Isinuksok ko ’yung daliri sa buhok niya, hinila para dalhin siya kung saan ko kailangan. Isang final flick ng dila, umakyat siya. Napa-shudder ’yung hininga ko nung sumipsip siya sa clit, isinuksok sa labi.Tapos ’yung smooth rim ng bottle ang pinindot sa entrance, at napasinghap ako, halos tumayo. “Enzo?”“Humiga ka,” mababa ’yung boses niya, at sinunod ko, sumandal sa bench. Dahan-dahang pumasok ’yung tip ng bottle, at hindi ko sure kung mahihiya o ma-arouse. Nagdesisyon ’yung katawan ko, at nag-clamp ’yung internal muscles sa neck. ’Yung cool hardness ng glass, incredible
Last Updated: 2026-10-08
Chapter: 38MAYAKinakain ng ER ang buong araw, na ang isang bagay na masasabi ko rito. Labindalawang oras na ang tanging nasa ulo ko ay ang susunod na pasyente, ang susunod na crisis, ang susunod na problemang kaya kong ayusin. Sa ikasampung oras tumigil na ako sa pagbibilang ng mga nabasag na buto at mga bad decision, at nagpapasalamat ako sa bawat isa, kasi ang punong board lang ang sapat na malakas para lunurin ang splinter.‘Yon siya. Splinter sa likod ng bungo ko na hindi ko mahukay, apat na araw na.Sinta. Yung pretty blonde sa gala na tumayo sa tabi ko, sinabi sa’kin na isa sa mga mabuti ang fake fiancé ko, tapos ibinagsak ang salitang ex sa’kin na parang binabanggit niya ang panahon.“Inilipat mo ang bed nine nang mga tatlong beses,” sabi ni Ylaya, sumasandal sa balikat ko sa board. “Hindi siya umalis buong shift. Okay ka?”“Okay ako. Pinapanatili lang ang mga bagay na tuwid.”“Inilabas mo siya tapos ibinalik mo agad. Hindi ‘yon ginagawa ng fine na tao.”“Akala ko discharged na siya. Tap
Last Updated: 2026-10-13
Chapter: 37MAYA“Hi.” Napaka-smooth at normal. Tunay na wordsmith, ako.“Bumalik ka.” Sinabi niya na parang biro, pero hindi, hindi talaga. Bumaba ang mga mata niya sa bibig ko nang kalahating segundo, na parang hindi niya mapigilan, na parang iniisip niya ang eksaktong bagay na iniisip ko. “May pera ako na lalabas ka sa bintana ng bathroom.”“Tiningnan ko. Sobrang liit.” Inabot ko ang abandoned na champagne ng isang tao sa ledge ng bar, kadalasan para may trabaho ang mga kamay ko na hindi ang abutin siya ulit. Kasi gusto nila. Talagang gusto nila. “Tinutupad ko ang mga pangako ko. Isang minuto, sabi ko.”“Siyam na minuto.” Bumaba ang boses niya kaysa isang segundo ang nakalipas, at pareho naming narinig.“Binibilang mo?”“Binibilang ko ang bawat minuto na malayo ako sa’yo.” Hindi niya dinadagdagan, hindi pinapa-cool, diretso lang ibinigay sa’kin, na buong problema sa kanya, hindi niya ako pinaghihinalaan. Bumaba ang mga mata niya sa bibig ko, nanatili nang isang beat na sobrang tagal para magin
Last Updated: 2026-10-12
Chapter: 36MAYAHinalikan ko siya.Hindi niya ako hinalikan. Hinawakan ko ang panga niya, hinila pababa, at hinalikan, sa madilim na hallway sa charity event na may sobrang daming champagne sa’kin at yung kawawang lalaki na halos suot na ang buong puso sa mukha.At maganda. Sobrang nakakainis na maganda na nag-off lang ang utak ko nang solid na tatlong segundo at sinabi ng buong katawan ko na yes, finally, at ngayon umaatras ako at tinitingnan ang mukha niya at oh God ano’ng ginawa ko.Hindi ko nga alam kung bakit ko ginawa. Walang plano. Umakyat lang ang kamay ko at hinawakan siya at sumunod ang iba sa’kin. At okay, eto ang bagay na ayaw kong aminin mamaya: ang sarap. Hindi man sa fireworks na paraan, mas parang may itch sa likod ng utak ko nang ilang linggo, bagay na hindi ko maabot at hindi ko mapigilang tusukin, at kinamot lang ng paghalik sa kanya. Naging tahimik ang lahat sa ulo ko nang isang segundo. Parang, oh. So ‘yon pala ang kailangan ko.Na masama. Sobrang sama. Hindi ka puwedeng mak
Last Updated: 2026-10-11
Chapter: 35RAIEN“Sana masaya ka sa sarili mo.” Mababa, controlled, bawat salitang nakatutok. “Hiniling ko sa’yong umuwi. Hiniling ko sa’yong makipag-ayos sa kapatid mo at hayaan ang pamilyang ‘to na maghilom. At sa halip nandito ka na may suot na ring ng ibang lalaki, ginagawang spectacle ang sarili mo, sinisiguro na walang makakalimot sa nangyari.”“Hindi dito, Amihan.” Lumakad ako pasulong. Hindi siya sumulyap sa direksyon ko.“Hindi kita kinakausap.” Nanatili ang mga mata niya kay Maya. “Bumubuwag ang pamilya ko sa public at nandito ang anak ko na nagbubuhos ng gasolina. Nawalan ng baby ang kapatid mo, Mayari. Mag-isa siya sa apartment na ‘yon at nasa party ka na may ring sa daliri. Hindi ba ‘yon nakakaabala sa’yo?”“Huwag mong gamitin ang baby para i-guilt ako.” Bumaba ang boses ni Maya at sumet ang panga niya. “Nagpadala ako ng bulaklak. Umupo ako
Last Updated: 2026-10-10
Chapter: 34RAIENSa parehong venue ng gala ang reception. Parehong ballroom, parehong chandeliers, parehong crowd. Ibang story.Inilagay ko ang kamay ko sa likod niya nang pumasok kami, mismo kung saan namin ni-practice. Tela ngayon, hindi balat, at honestly thank God kasi noong huling beses na nahanap ng thumb ko ang hubad na balat sa rehearsal, nakalimutan kong magsalita nang apatnapu’t limang segundo.“Ready?” tanong ko sa pinto.“Born ready. Tara, pagmahalin natin ang ilang mayayamang tao.” Isinabit niya ang braso sa akin at pumasok kami nang magkasama.Si Emilio ang unang nakita namin, na buong point kasi binalangkas ni Maya ang arrival time namin sa kanya. Nakakatakot siya kapag strategic.“Emilio, hey.” Nakipagkamay ako at hinila si Maya nang mas malapit. “Sa tingin ko hindi mo pa properly na-meet ang fiancée ko.”Bumagsak ang salita sa usapan at umakyat ang mga kilay ni Emilio at ang asawa niyang si Floribeth, na kalahating nakikinig na may champagne flute, umikot nang sobrang bilis na m
Last Updated: 2026-10-09
Chapter: 33RAIENTatlong araw nang nasa bulsa ng jacket ko ang ring.Magkasama naming pinili sa isang lugar downtown, itinuturo ni Maya ang case na “iyan, yung maliit, tigil na sa overthinking” habang tumitingin-tingin ang jeweler sa amin na may mukha ng lalaking nakakita na ng isang libong couple at alam eksakto kung anong klase kami. Kalahati ang binayad niya. Hinayaan ko kasi ang pakikipag-away kay Maya tungkol sa pera, digmaang natalo ko na.Princess cut. Maliit. Halos wala sa manipis na gold band. Pinili niya ang pinakatahimik na ring sa buong case kasi gano’n talaga siya, at tatlong araw ko nang dala-dala kasi hindi ko mahanap kung paano ibibigay sa kanya nang hindi ako ipagkanulo ng mga kamay ko.Donor reception ngayong gabi. Ang debut. Hindi siya puwedeng pumasok nang wala ‘to.Bumukas ang back door at pumasok siya sa black dress na hindi ko pa nakita, naka-pin ang buhok, heels na mas malapit na siya sa baba ko kaysa karaniwan, at nag-shut off lang ang utak ko.“Tigil sa pagtitig at sabi
Last Updated: 2026-10-08
LOGIN
