He Cheated with My Bestfriend, I'm Sleeping with Her Husband
Anim na buwan akong naniwala na ako ang babaeng pinakamamahal ng asawa ko.
Sa bawat halik niya, bawat bulaklak na iniuuwi niya, at bawat matatamis na salitang paulit-ulit niyang ibinubulong sa akin, naniwala akong sapat na ako. Hanggang sa matuklasan kong sa loob pala ng anim na buwan, may ibang babae siyang minamahal. At ang mas masakit?
Ang babaeng iyon ay ang best friend ko. Ang dalawang taong pinagkatiwalaan ko nang higit sa lahat ang siya ring walang awang dumurog sa puso ko. Kaya nang dumating si Dante Rios sa harapan ko dala ang mga ebidensyang magpapatunay sa pagtataksil ng asawa niya, nakita ko ang pagkakataong pareho naming hinihintay. Paghihiganti. Isang paraan para iparamdam kina Rayver at Hanna ang sakit na ipinasa nila sa amin.
“Sleep with me. Hindi tayo magpapanggap. Gawin nating totoong affair. Pareho naman tayong niloko, so why not give them a taste of their own medicine?”
Matagal niya akong pinagmasdan bago niya ako hinila palapit.
“Kailan natin sisimulan ang plano?”
Nagkasundo kami sa isang simpleng kasunduan.
Walang attachment.
Paghihiganti lang.
Pero hindi namin inasahang ang dapat sanang isang laro ay magiging dahilan para tuluyan naming mawala ang kontrol. Sa bawat gabing magkasama kami, lalo kong nakakalimutan kung bakit kami nagsimula. Sa bawat halik, bawat yakap, at bawat sandaling ipinaparamdam niyang gusto niya ako, lalo akong nahuhulog. Hanggang sa hindi na paghihiganti ang dahilan kung bakit hinahanap-hanap ko si Dante. Pero habang nakaluhod sa harapan namin ang dalawang taong minsang sumira sa aming pagsasama, biglang nagbago ang plano ni Dante.
Hindi na simpleng paghihiganti dahil gusto niya ako. At ang pinakanakakatakot? Gusto ko na rin siya. Pareho kaming nagsinungaling. Sa larong nagsimula bilang paghihiganti, pareho naming natagpuan ang isang pag-ibig na hindi namin dapat hinayaan. At ngayon, handa kaming magkasala para dito.
Read
Chapter: Chapter 67HANNAUmalis ako sa bahay na iyon na nagngingitngit sa galit. Hindi nakakatuwa ang mga nangyari kaya naman nakasimangot ako sa buong durasyon ng byahe. Mariin ang pagkakahawak ko sa manibela na para bang mawawasak na ‘to dahil sa matinding pagtitimpi. Paulit-ulit na naglalaro sa isip ko ang bawat pangyayari nang gabing iyon. At ang katotohanang pareho nila akong sinaktan.Si Rayver, ang lalaking niluhuran ko. Ang lalaking pinagbigyan ko ng lahat, pati ang sarili kong katawan. Hinayaan ko siyang tirahin ako habang nakasandal kami sa dingding ng sarili niyang sala.Tapos ang asawa niya ay kung nasaang lupalop habang gumagawa ng kung anu-anong kabulastugan. Ang mismong Rayver na iyon ang nanampal sa akin nang ubod ng lakas kaya bumagsak ako sa sahig. At para saan? Para kay Vivian?Ang pesteng hitad na ‘yon! Malakas kong hinampas ang manibela at saka marahas na nagmura. Hindi ako makapaniwalang ganon na kung umakto si Vivian. Ibang-iba na siya sa dating Vivian na kilala ko. Mahigit isang
Last Updated: 2026-11-01
Chapter: Chapter 66Hindi ako lumingon. Tinahak ko ang pasilyo patungo sa guest room, nagmamadaling pumasok, at saka ini-lock ang pinto. Pero muli akong napapitlag nang kalampagin niya kaagad ang tatlong malalakas at sunod-sunod na katok.Umupo ako sa gilid ng kama at pinagmasdan ang mga kuko ko.Muli siyang kumatok pero hindi ako sumagot. Hindi ko binuksan ang pintuan. Makalipas ang ilang sandali, tumigil din siya.Naligo ako, nagbihis, at nasa sala na nang marinig kong lumabas siya ng kuwarto. Nagulat siya nang makita akong handa na, na para bang inaasahan niyang magiging normal na ulit ang lahat. May nakahandang almusal sa mesa. May asawang lumambot na ang kalooban matapos ang magdamag."Ano'ng almusal natin?" tanong niya.Kinuha ko ang bag ko. "Wala akong ideya kung ano. Ilang araw na akong hindi nagluluto,e. Pero alam mo, malalaman mo sana kung madalas ka sanang umuuwi rito.”Napatitig siya sa akin. Matagal at makahulugan. "Kumuha ka ng maid," sabi ko bago tuluyang lumabas.Mahaba ang araw na iyon,
Last Updated: 2026-10-31
Chapter: Chapter 65Napapiksi ako at mabilis na lumayo nang muling dumapo ang mga kamay niya sa baywang ko. "Sobrang pagod na ako," sabi ko sa kanya. "Ang laboratory expansion lang ang nasa isip ko ngayon. Wala akong ibang maasikaso hangga't hindi ko nagagawa ang lahat ayon sa plano."Tiningnan ako ni Rayver sa paraang nakasanayan niya tuwing hindi ko ginagawa ang gusto niya. Ang kombinasyon ng pagtataka at pagkadismaya na pilit niyang ipinapakita na para bang nag-aalala lang siya sa akin."Alam mong ayokong napapagod ka dahil sa pesteng laboratory na ‘yan,” sabi niya. "Isa pa…’yung mga sinusuot mong damit nitong mga nakaraang araw. Alam mong hindi ka naman dating ganyan, Vivian.”"Noong una mo akong nakilala," kalmado kong sagot, "pero ang totoo, ganon na talaga ako manamit. Itinigil ko lang para sa iyo. Lalo na't nasa bahay lang naman ako at wala namang pinupuntahan o dahilan para mag-ayos."Bubuka pa lang sana ang bibig niya, pero nagpatuloy ako. "Ikaw ang nagdesisyong maghintay tayo ng limang taon
Last Updated: 2026-10-31
Chapter: Chapter 64“Ano na lang ang gagawin ko kung wala ka?”“Ginagawa ko lang ang trabaho ko, boss,” sagot niya naman. Pagkatapos ng tawag, humiga ako at nakaramdam ng malaking ginhawa. Hindi na gaanong mabigat ang pakiramdam ko, na para bang hindi na unti-unting sumisikip ang mga pader sa paligid ko. Pagkatapos, tumawag siya—na para bang kahit paano ay alam niyang kailangan kong marinig ang boses niya.Sinagot ko ang tawag bago pa tuluyang matapos ang unang ring. Masaya kaming nag-usap Pagod siya pero kalmado, na para bang walang anumang nakakaistorbo sa kanya. Para sa akin, nangangahulugan iyon na ayos lang siya. At kung may nangyari man sa bahay na iyon, kaya niya iyong harapin. Pagkababa niya ng tawag, nanatili akong nakahiga sa dilim. Naramdaman ko ang kakaibang katahimikan ng isang silid na katatapos lamang magkaroon ng isang bagay na mabuti. Nakatulog ako at kinabukasan sinalubong ako ng tawag ng CEO bandang alas-syete ng umaga. “Check niyo po ang trending news, Sir,” bungad niya nang walang
Last Updated: 2026-10-30
Chapter: Chapter 63Pinulot ko ang dati niyang cellphone at binuksan iyon. Pagkatapos, muli ko rin itong pinatay. Hindi tama ang ginagawa ko. Anuman ang laman ng cellphone na iyon, pag-aari niya iyon. Ang messages niya, ang mga pinagdaanan niya. Ang private life niya bago pa nagsimula ang lahat ng ito. Wala akong karapatang pakialaman ang mga iyon, gaano ko man kagustong malaman kung ligtas ba siya.Ibinaba ko ang cellphone at saka tumayo. Naglakad ako patungo sa balcony, nilanghap ang malamig na hampas hangin sa aking balat at pinagminasdan ang mga ilaw habang iniisip si Rayver. Naisip ko kung paano tinitigan ni Rayver si Vivian kapag nakita niya itong suot ang provocative na damit na iyon.Paglabas niya mula sa wardrobe, suot na niya iyon, at pakiramdam ko ay pansamantalang huminto ang buong paggana ng utak ko. At umuwi siya nang suot pa rin ang damit na iyon. Papasok siya sa pintuan ng bahay habang kumakalansing ang mga takong niya at gumagalaw ang mga balakang niya sa paraang nakasanayan kong pagmasd
Last Updated: 2026-10-30
Chapter: Chapter 62DANTENagmaneho ako pabalik sa hotel, nahiga sa kama, at matagal na tinitigan ang kisame. Tahimik ang silid. Tahimik din ang buong paligid sa labas. Isa pa, wala akong maisip na dahilan kung bakit di pa rin ako makatulog. I was like a giddy and horny teenager imagining his crush. Grabe, malala na talaga ‘tong nangyayari sa akin.Paulit-ulit bumabalik sa isip ko si Vivian. Hindi sa paraang nakakainis, hindi tulad ng isang problemang bumabalik dahil hindi mo pa ito nalulutas. Bumabalik siya sa isip ko gaya ng isang awit o ng isang amoy—biglaan, walang babala, at walang paalam. At kapag nangyari iyon, napakalinaw ng presensiya niya sa isip ko kaya parang hindi na gaanong totoo ang lahat ng iba pang bagay.Ang opisina. Ang mesa. Ang paraan ng pagtingin niya sa akin pagkatapos, habang hinahabol pa rin ang kaniyang paghinga, at ang mga matang nagtatanong ng isang bagay na hindi pa niya kayang sabihin nang rekta. Ang kotse...Mahina akong natawa habang nakatitig sa kisame. Si Vivian talaga
Last Updated: 2026-10-29
LOGIN
