A Father's Sin, A Wife's Betrayal.
May asawa si Maybel Santos. Si June ang lalaking pinili niyang makasama habang-buhay—ngunit hindi niya inakalang darating ang panahong ang puso niya ay mahuhulog sa ama ng sarili niyang asawa.
Nagsimula ang lahat nang lumipat si Roberto, ang ama ni June, sa kanilang bahay. Isang simpleng pakikisama lamang sana sa pagitan ng manugang at biyenan. Ngunit sa unang pagkakataon na nagkaharap sila, may kung anong kakaiba sa mga titig na hindi agad maipaliwanag ni Maybel—isang tensiyong pilit nilang itinatago sa likod ng mga magagalang na salita at maingat na kilos.
Palaging abala si June. Laging may trabaho, laging may dahilan, at laging may pangakong babawi siya sa susunod na araw.
Kaya sa mga gabing naghihintay si Maybel sa asawang hindi umuuwi, si Roberto ang nakakasama niya. Sa mga sandaling kailangan niya ng makikinig, ang ama ni June ang nakauunawa. At sa bawat sabay na pagkain, palitan ng biro, at hindi sinasadyang pagdikit ng kanilang mga kamay, unti-unting nagbabago ang isang relasyong dapat sana'y nananatiling payak at walang bahid ng pagnanasa.
Hindi bulag si Roberto sa lungkot ni Maybel. Nakikita niya ang mga ngiting pilit, ang mga salitang hindi masabi, at ang babaeng unti-unting nasasanay sa presensya niya.
Sinubukan nilang umiwas. Sinubukan nilang ituring na walang kahulugan ang bawat titig at walang laman ang bawat sandaling magkasama sila.
Ngunit paano mo lalayuan ang isang taong araw-araw mong nakikita, kung siya rin ang nagiging pahinga mo sa mundong unti-unting nagpaparamdam sa iyo na nag-iisa ka?
At paano kung dumating ang araw na hindi na sapat ang salitang bawal para pigilan ang damdaming pareho nilang kinatatakutan?
Sa pagitan ng katapatan at pagnanasa, kailangang harapin ni Maybel ang isang tanong na maaaring magbago sa lahat: Hanggang saan siya handang pumunta para sa pag-ibig na hindi niya dapat pinangarap?
Basahin
Chapter: Chapter 10Hindi nakatulog nang maayos si Maybel nang gabing iyon. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga sinabi ni June, ang babala ni Roberto, at ang pahinang nakita niya sa lumang kuwaderno ng kanyang ama.“Hanapin ang lalaking nakasaksi.”Sino ang lalaking iyon? Bakit tila lahat ng taong malapit sa kanya ay may alam ngunit ayaw magsalita? At bakit pati ang sarili niyang asawa ay handang sirain ang ebidensiyang maaaring magbigay-linaw sa pagkamatay ni Hulyo?Bago magbukang-liwayway, bumangon siya at muling inilabas ang mga dokumentong nakuha niya sa kahon. Maingat niyang inayos ang mga ito sa ibabaw ng mesa. Kinuha niya ang lumang litrato ng kanyang ama kasama ang isang lalaking hindi niya kilala. Sa likod nito ay may petsang halos tatlong araw bago namatay si Hulyo.Sinuri niya ang mukha ng lalaki. Malabo ang kuha, ngunit kapansin-pansin ang peklat sa gilid ng kaliwang kilay nito. May suot itong lumang relo at hawak ang isang sobre na tila ayaw ipakita sa kamera.“Kung ikaw ang saksi,
Huling Na-update: 2026-10-22
Chapter: Chapter 9Hindi agad binuksan ni Maybel ang pinto nang kumatok si Roberto. Hawak pa rin niya ang papel na nakita niya sa mesa.“Huwag mong hayaang malaman ni Maybel ang tungkol sa gabing iyon.”Paulit-ulit niyang binabasa ang mga salita. Hindi niya alam kung sino ang sumulat, ngunit ang biglaang pag-alis ni June ay lalo lamang nagpalalim sa kaniyang hinala.“Maybel? Nariyan ka ba?” tawag ng matanda.Huminga siya nang malalim bago binuksan ang pinto.“Magandang gabi po.”Ngumiti si Roberto, ngunit agad na napansin ang seryosong mukha niya.“May problema ba? Parang may bumabagabag sa iyo.”“Wala naman po. May kailangan po ba kayo?”“Dumaan lang ako para kamustahin ka. Wala kasi si June, at naisip kong baka kailangan mo ng kasama.”Dati, ikinatutuwa ni Maybel ang ganitong pag-aalala. Ngunit ngayong nakita niya ang pangalan ni Roberto sa kuwaderno ng kaniyang ama, hindi na ganoon kadaling tanggapin ang kabaitan nito.“Puwede ba akong pumasok sandali?” tanong ng matanda.Nag-alinlangan si Maybel bag
Huling Na-update: 2026-10-22
Chapter: Chapter 8Hindi mapakali si Maybel habang nakatitig sa lumang litrato mula sa mga gamit ng kaniyang ina. Paulit-ulit niya itong sinuri, ngunit hindi niya maintindihan kung bakit tila may itinatago ang mga nakakakilala sa kaniyang ama.Sa larawan, nakatayo si Hulyo sa tabi ng lalaking hindi niya makilala dahil kupas ang mukha nito. Pareho silang seryoso. Sa likod ng litrato ay may petsang nakasulat—tatlong araw bago namatay ang kaniyang ama.“Bakit hindi mo sinabi sa akin na may ganitong litrato?” tanong niya sa kaniyang inang si Maria.Napabuntong-hininga si Maria. Matagal muna itong nanahimik bago sumagot.“Anak, matagal na ang nakalipas mula nang mangyari ang lahat. Akala ko, mas makabubuting kalimutan na lang natin ang mga bagay na hindi na natin mababago.”“Pero si Papa ang pinag-uusapan natin, Ma. Paano ko siya makakalimutan kung hanggang ngayon, hindi ko alam ang totoong nangyari sa kaniya?”Napayuko ang kaniyang ina. Namuo ang luha sa mga mata nito.“May mga bagay na kahit ang isang ina,
Huling Na-update: 2026-10-22
Chapter: Chapter 7Kinabukasan, nagpasya si Maybel na puntahan ang kanyang ina. Nasa maliit na bahay ni Maria ang lumang album ng kanilang pamilya. Habang nagkakape sila, napansin niyang paulit-ulit na tinitingnan ng kanyang ina ang isang litrato ni Hulyo. “Ma,” sabi niya, “may itatanong ako.” Tumingin si Maria. “Bakit?” “May alam ka ba tungkol sa mga huling araw ni Papa?” Biglang naging seryoso ang mukha ng kanyang ina. “Bakit mo naitanong iyan?” “Dahil pakiramdam ko, may mga bagay kayong hindi sinasabi sa akin.” Matagal na nanahimik si Maria bago tumingin sa lumang album. “Maybel, hindi ko alam ang buong katotohanan tungkol sa pagkamatay ng papa mo.” Napahigpit ang hawak ni Maybel sa tasa. “Anong ibig mong sabihin?” “May mga bagay na hindi nagtugma sa mga sinabi sa akin noon. May mga taong ayaw nang pag-usapan ang nangyari. At may ilang gamit ang papa mo na hindi ko kailanman naunawaan.” “May kinalaman ba si Roberto?” Hindi agad sumagot si Maria. “Hindi ko alam kung ano ang alam niya,”
Huling Na-update: 2026-10-18
Chapter: Chapter 6Nang gabing iyon, hindi pa rin umuuwi si June. Alas-nuwebe na nang makatanggap si Maybel ng mensahe. [Sorry, love. May emergency meeting. Huwag mo na akong hintayin. Kumain ka na.] Napatitig siya sa screen. May gusto siyang sabihin. Gusto niyang itanong kung kailan sila magkakaroon ng oras para sa isa't isa. Gusto niyang sabihin na nami-miss na niya ang mga panahong sabay silang kumakain, nagkukuwentuhan, at hindi kailangang magpaalam nang paulit-ulit. Ngunit sa huli, ang na-type lamang niya ay: [Okay, love. Ingat ka.] Reply ni Maybel. Ibinaba niya ang cellphone. “Hindi na naman siya uuwi?” tanong ni Roberto mula sa kusina. Umiling siya. “Hindi na po.” “Gusto mo bang kumain?” “Hindi na po. Wala akong gana.” Tahimik siyang pinagmasdan ni Roberto. “Maybel, halika muna.” Nagtaka siya, ngunit sumunod. Dinala siya nito sa maliit na hapag sa kusina kung saan may dalawang mangkok ng mainit na sopas. “Hindi ko alam kung ano ang gusto mong kainin, kaya ito na lang ang ginawa ko
Huling Na-update: 2026-10-18
Chapter: Chapter 5Kinabukasan, maagang pumasok si June sa opisina. Nagising si Maybel sa tunog ng kalderong inilalapag sa kusina. Maaga pa, ngunit may naamoy na siyang kape at pritong itlog. Nagtaka siya dahil karaniwan ay siya ang unang bumabangon sa bahay. Pagdating niya sa kusina, nadatnan niya si Roberto na nakatayo sa harap ng kalan, nakasuot ng simpleng puting T-shirt at maitim na pantalon. “Good morning,” bati nito nang mapansin siya. Napahinto si Maybel. Hindi niya alam kung bakit parang kakaiba sa paningin niyang makita itong ganoon kasimple. Walang seryosong polo, walang relong mamahalin, at walang ekspresyong tila laging may iniisip na mabigat. “Good morning po. Kayo po ang nagluto?” “May iba pa bang tao rito?” Napangiti siya. “Akala ko po, kape lang ang kaya ninyong gawin.” “Masakit naman iyon.” “Hindi ko pa naman po natitikman ang luto ninyo.” “Then sit down and judge for yourself.” Umupo si Maybel sa mesa. Inilapag ni Roberto sa harapan niya ang isang plato ng itlog, tinapay
Huling Na-update: 2026-10-18
Mag-log in
