author-banner
Ms Anica
Ms Anica
Author

Nobela ni Ms Anica

MY CONTRACT HUSBAND

MY CONTRACT HUSBAND

> Pumirma ako ng kontrata para pakasalan si Adrian Villanueva — ang pinakamayaman at pinakamasungit na CEO sa Manila. 10 Million kapalit ng isang taon na pagpapanggap na asawa niya. > > Akala ko madali lang. Walang fall in love. Walang iyakan. Walang totohanan. > > Pero paano kung yung kontrata na dapat magtatapos na, siya pang naging simula ng totoong pag-ibig namin? > > At paano kung yung ex-girlfriend niya, si Bea, gagawin ang lahat para sirain kami? > > Isang kontrata. Isang kasal. Isang pag-ibig na hindi inaasahan.
Basahin
Chapter: Kabanata8 Harapan
Gosh. !hindi ko alam kung paano ko sisimulan to.Kasi pagbaba namin ng kotse, yung tuhod ko, parang jelly na. As in, nanginginig talaga. Hindi yung pa-cute na nginig. Yung totoo. Yung parang anytime, matutumba ako.Si Adrian, hawak pa rin yung kamay ko. Mahigpit. Parang kung bibitawan niya ako, tatakbo ako palayo. At sa totoo lang, gusto ko talagang tumakbo palayo. Gusto kong bumalik sa bahay, magkulong sa kwarto, at magpanggap na hindi ko nabasa yung text ni Bea.Pero andito na kami eh. Nasa harap na kami ng condo ni Bea.“Amara, okay ka lang ba?” tanong ni Adrian. Yung boses niya, ang hina. Parang siya rin, takot.“Ahh... hindi,” sabi ko. Totoo lang. “Jusko, Adrian, kinakabahan ako. Paano kung... paano kung totoo nga?”Hindi siya sumagot. Kasi alam ko, yun din yung kinakatakutan niya.Tapos biglang bumukas yung pinto. Si Bea. Naka-pajama. Walang makeup. Yung mata niya, namumula. At yung kamay niya, nasa tiyan niya.Hay nako. Doon pa lang, parang gusto ko nang umiyak ulit.“Adrian,”
Huling Na-update: 2026-11-19
Chapter: Chapter7 Sayo To.
Hindi ko agad nabasa ng buo yung message.Kasi nung una, yung pangalan lang yung nakita ko. BEA. Tapos yung kamay ni Adrian na nanginginig habang hawak yung phone niya. Tapos yung mukha niya na biglang namutla, parang naubusan ng dugo.“Adrian?” tawag ko. Hinawakan ko yung braso niya, mahigpit. “Adrian, ano yan? Bakit ka namumutla?”Hindi siya sumagot. Tinitigan lang niya yung phone niya na parang hindi siya makapaniwala sa binabasa niya. Parang gusto niyang mabura yung message sa kakatingin niya.Kinuha ko yung phone sa kamay niya. Hindi siya pumalag. Parang wala siya sa sarili niya.At doon ko nabasa._“Adrian, kailangan mo umuwi ngayon. Buntis ako. At sa'yo to.”_Isang linya lang. Pero parang sampal na paulit-ulit sa mukha ko.Buntis siya. Si Bea. At kay Adrian daw.Nabitawan ko yung phone. Bumagsak siya sa sahig, pero hindi namin pinansin. Pareho kaming nakatayo lang doon, sa hallway, magkayakap pa kami kanina, ngayon parang may pader na biglang tumayo sa pagitan namin.“Amara, ma
Huling Na-update: 2026-11-19
Chapter: kabanata6 Hindi Ako Aalis
Hindi ako lumabas.Kahit isang oras na siyang nasa labas ng pinto, hindi pa rin ako lumabas. Naririnig ko pa rin yung paghinga niya. Naririnig ko yung pag-upo niya sa sahig. Naririnig ko yung paggalaw ng sapatos niya tuwing tumatayo siya at uupo ulit, parang hindi siya mapakali. Parang bata na naghihintay na buksan yung pinto.Nakaupo lang ako sa likod ng pinto, yakap yung tuhod ko. Yung likod ko nakasandal sa malamig na kahoy. Yung mata ko, masakit na kakaiyak. Yung ilong ko, barado na. Pero yung puso ko, hindi pa rin tumitigil. Ang bilis pa rin ng tibok niya, parang gusto niyang tumakas sa dibdib ko.Sa totoo lang, hindi ko alam kung ano yung mas masakit. Yung sinabi ni Bea na ako daw yung dahilan kung bakit sila naghiwalay, o yung pananahimik ni Adrian kanina. Yung pagyuko niya. Yung hindi niya ako kayang tingnan.Kasi nung humarap siya sa mama niya para sa akin, akala ko, kakampi ko na siya. Akala ko, kahit peke lang tong kasal namin, totoo siyang lalaban para sa akin. Pero kanina
Huling Na-update: 2026-11-19
Chapter: Hindi Ako papatalo
*KABANATA 5Hindi ako nakasagot kay Bea.Nakatayo lang ako dun, parang statue. Yung kamay ko, nanginginig. Yung puso ko, parang may nakadagan."Ikaw yung dahilan kung bakit hindi kami nagkabalikan," ulit niya. Yung boses niya, galit na galit na.Tumingin ako kay Adrian. Umaasa ako na ipagtatanggol niya ulit ako tulad nung ginawa niya sa mama niya. Pero si Adrian, nakayuko lang. Hindi siya makatingin sa akin. Hindi rin siya makatingin kay Bea.At dun ko naramdaman, mas masakit pala yung pananahimik kaysa sa sigaw."Bea, umalis ka na muna," sabi ni Adrian sa wakas. Mahina lang. Hindi yung matapang na boses na narinig ko kahapon. Yung boses niya ngayon, pagod. Parang hindi niya alam kung sino yung kakampihan niya."Adrian—" simula ni Bea."Please," putol ni Adrian. "Kailangan naming mag-usap ng asawa ko."Asawa ko.Dalawang salita lang yun, pero parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Natauhan ako.Tumingin sa akin si Bea. Yung tingin niya, parang gusto niya akong lamunin ng buhay. Per
Huling Na-update: 2026-11-18
Chapter: Unang Umaga
Kabanata 4 Nagising ako sa amoy ng sinangag at tuyo.Hindi yung amoy ng bahay namin dati. Iba to. Mas tahimik. Mas malamig. Mas... mayaman.Pagdilat ko, puti lahat. Puti yung kurtina, puti yung kumot, puti yung kisame. Napakaganda pero hindi sa akin. Parang natutulog ako sa hotel.Tumingin ako sa tabi ko. Walang tao. Walang Adrian.Nakahinga ako ng maluwag at kasabay nun, medyo nalungkot din ako. Hindi ko alam bakit. Kahapon lang, takot na takot ako na baka tabihan niya ako. Ngayon na wala siya, parang may kulang.Bumangon ako dahan-dahan. Yung paa ko, lumapat sa malamig na sahig. Yung buhok ko, magulo pa. Yung mukha ko, malamang namamaga pa sa pag-iyak kagabi.Lumabas ako ng kwarto. Amoy sinangag pa rin.Sa kusina, nakita ko si Adrian. Naka-puting t-shirt lang siya at jogging pants. Yung buhok niya, medyo magulo din. Hindi siya yung Adrian na naka-suit kahapon. Eto yung Adrian na... tao lang.Nagluluto siya. Seryoso. Parang exam yung pagprito niya ng itlog."Gising ka na pala," sabi
Huling Na-update: 2026-11-18
Chapter: tinatanggap ko
*KABANATA 3 Kinabukasan, mas maaga akong nagising kaysa kay Leo.Hindi ako nakatulog ng maayos kagabi. Siguro mga dalawang oras lang. Pero hindi ako pagod. Yung kaba ko, mas malakas pa sa kape.Pinaghanda ko si Leo ng almusal. Itlog at kanin lang. Yung paborito niya, yung itlog na medyo runny yung pula. Habang kumakain siya, tinitignan ko lang siya."Mama, bakit tinitignan mo ako?" tanong niya."Wala lang anak. Ang pogi mo kasi ngayon."Tumawa siya. "Mama, lagi mo sinasabi yan!"Pagkatapos ko siyang ihatid sa daycare, diretso na ako sa sakayan ng jeep. Yung kamay ko, pinagpapawisan. Yung folder, hawak ko ulit. Pero ngayon, hindi na ako takot na may makakita. Mas takot ako sa sasabihin ko sa kanya.Pagdating ko sa Velasco Tower, mas lalo akong kinabahan. Ang taas. Ang lamig ng aircon. Ang bango. Ang linis. Parang hindi ako bagay dito. Naka-plain na t-shirt lang ako at jeans. Yung sapatos ko, medyo luma na.Umakyat ako sa 30th floor. Pagbukas ng elevator, nandun ulit yung secretary niy
Huling Na-update: 2026-11-18
Maaari mong magustuhan
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status