Home / Romance / MY CONTRACT HUSBAND / Hindi Ako papatalo

Share

Hindi Ako papatalo

Author: Ms Anica
last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-18 22:31:49

*KABANATA 5

Hindi ako nakasagot kay Bea.

Nakatayo lang ako dun, parang statue. Yung kamay ko, nanginginig. Yung puso ko, parang may nakadagan.

"Ikaw yung dahilan kung bakit hindi kami nagkabalikan," ulit niya. Yung boses niya, galit na galit na.

Tumingin ako kay Adrian. Umaasa ako na ipagtatanggol niya ulit ako tulad nung ginawa niya sa mama niya. Pero si Adrian, nakayuko lang. Hindi siya makatingin sa akin. Hindi rin siya makatingin kay Bea.

At dun ko naramdaman, mas masakit pala yung pananahimik kaysa sa sigaw.

"Bea, umalis ka na muna," sabi ni Adrian sa wakas. Mahina lang. Hindi yung matapang na boses na narinig ko kahapon. Yung boses niya ngayon, pagod. Parang hindi niya alam kung sino yung kakampihan niya.

"Adrian—" simula ni Bea.

"Please," putol ni Adrian. "Kailangan naming mag-usap ng asawa ko."

Asawa ko.

Dalawang salita lang yun, pero parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Natauhan ako.

Tumingin sa akin si Bea. Yung tingin niya, parang gusto niya akong lamunin ng buhay. Pero umalis din siya. Bago siya lumabas, huminto siya sa harap ko.

"Mag-ingat ka," bulong niya. "Hindi mo kilala si Adrian. Hindi mo alam kung anong kaya niyang gawin pag galit siya. At hindi mo rin alam kung bakit niya ako iniwan."

Pagkasabi niya nun, umalis na siya. Yung amoy ng pabango niya, naiwan pa rin sa bahay. Parang hindi siya talaga umalis.

Naiwan kami ni Adrian na dalawa. Tahimik. Mas tahimik pa kaysa kahapon.

"Adrian," sabi ko. Pinilit kong hindi umiyak. "Totoo ba yung sinabi niya? Na ako yung dahilan?"

Umupo siya sa sofa. Hinawakan niya yung ulo niya. Parang ang bigat-bigat ng dinadala niya.

"Hindi," sabi niya. "Hindi ikaw yung dahilan. Kami ni Bea, tapos na kami bago ka pa dumating."

"Kung tapos na kayo, bakit parang hindi ka makatingin sa akin kanina? Bakit parang hindi mo ako kayang ipagtanggol sa kanya tulad ng ginawa mo sa mama mo?"

Hindi siya sumagot agad. Matagal siyang tumingin sa sahig.

"Kasi... natatakot ako," sabi niya sa wakas.

Nagtaka ako. Si Adrian? Natatakot? Yung Adrian na kayang bumili ng kahit ano? Yung Adrian na hindi natatakot sa mama niya? Natatakot?

"Saan ka natatakot?"

"Na baka pag nalaman mo yung totoo tungkol kay Bea, iwan mo rin ako."

Napatingin ako sa kanya. Yung Adrian na laging matigas, ngayon, parang bata na natatakot maiwan.

"Anong totoo?" tanong ko.

Huminga siya ng malalim. "Si Bea, hindi siya basta ex. Siya yung dahilan kung bakit ako nagkaroon ng kontrata."

"Ha?"

"Yung papa ko, bago siya namatay, sinabi niya na hindi niya ibibigay sa akin yung mana hangga't hindi ako nagpapakasal. Kasi daw, si Bea lang yung habol ko. Sabi niya, pag si Bea yung pinakasalan ko, uubusin lang namin yung pera. Kaya gumawa siya ng kontrata. Kailangan kong pakasalan yung babaeng hindi ko mahal para patunayan na kaya kong magdesisyon ng tama."

Parang may bumagsak sa dibdib ko. Kaya pala. Kaya pala ako yung pinili niya. Hindi dahil gusto niya ako. Kundi dahil hindi niya ako mahal.

"So, ginamit mo lang ako?" tanong ko. Yung boses ko, nanginginig na.

"Hindi. Nung una, oo. Aminin ko. Pero ngayon..." Tumingin siya sa akin. Yung mata niya, namumula na rin. "Ngayon, hindi na."

Hindi ako makapaniwala. Gusto kong maniwala. Gusto kong sabihin na okay lang. Pero ang sakit.

Tumayo ako. "Kailangan ko muna mag-isa."

Pumasok ako sa kwarto at ni-lock ko yung p***o. Doon lang ako umiyak. Yung iyak na walang tunog. Yung iyak na ayaw mong marinig ng iba.

Pero habang umiiyak ako, may narinig akong katok. Mahina lang.

"Hey," sabi ni Adrian sa labas ng p***o. "Nandito lang ako sa labas. Hindi ako aalis hangga't hindi ka lumalabas. Kahit abutin tayo ng umaga."

At kahit galit ako, kahit nasasaktan ako, may parte sa akin na... natuwa. Kasi sa wakas, may isang tao na hindi ako iniiwan.

GETS! Eto na yung *CHAPTER 5 - PART 2*! 🔥

Dugtong to nung pagtatanggol ni Adrian kay Amara sa harap ng reporters. Eto na yung mas matinding part!

---

*KABANATA 5 - PART 2: Pagkatapos Niyang Sabihin Na Mahal Niya Ako*

Pagpasok namin sa loob ng bahay, tahimik pa rin kami pareho.

Yung halik niya kanina sa harap ng reporters, parang hindi pa rin nagsi-sink in sa utak ko.

Adrian, huminga siya ng malalim. Tinanggal niya yung coat niya. "Amara, sorry. Hindi ko dapat ginawa yun ng hindi ka tinatanong."

Umiling ako. "Hindi. Thank you. Kasi kung hindi mo ginawa yun, baka kinain na ako ng buhay ng mga reporters sa labas."

Tumawa siya ng mahina. Pero halata sa mata niya, pagod na pagod siya.

"Amara, totoo yung sinabi ko sa labas," sabi niya. Mahina lang. Pero parang sumabog sa dibdib ko.

"Ha?"

"Yung sinabi ko na mahal na kita. Hindi yun script. Hindi yun pagpapanggap."

Napatigil ako. Yung puso ko, parang gustong tumalon palabas.

"Adrian..."

Lumapit siya sa akin. Hinawakan niya yung kamay ko. Yung kamay na nanginginig pa rin.

"Alam kong nasa kontrata na bawal ma-inlove. Pero paano ko pipigilan? Araw-araw kitang kasama. Araw-araw mong nilulutuan si Leo. Araw-araw kang nag-aalala sa akin kahit sinusungitan kita. Paano ako hindi ma-iinlove sayo?"

Napaiyak ako. Hindi ko na napigilan.

"Adrian, takot ako," sabi ko. "Paano kung bukas, magising ka tapos sabihin mo na nagkamali ka lang? Paano kung peke lang lahat? Si Leo... ayokong masaktan si Leo."

Bigla niyang hinawakan yung mukha ko. Pinunasan niya yung luha ko gamit yung daliri niya.

"Amara, tingnan mo ako. Hindi ito peke. Ikaw ang pinaka-totoo sa buhay ko."

At doon niya ako hinalikan ulit. Pero this time, hindi na sa harap ng camera. Walang reporters. Walang Bea. Kami lang.

Malambot. Mabagal. Parang takot siyang mabasag ako.

Pero biglang tumunog yung phone niya.

*Bea Calling...*

Napahinto kami pareho. Tumingin si Adrian sa phone niya, tapos tumingin sa akin.

Sinagot niya sa loudspeaker.

"Adrian, masaya ka ba sa ginawa mo?" galit na sabi ni Bea. "Pinahiya mo ako sa harap ng buong Pilipinas!"

"Bea, ikaw ang naglabas ng kontrata. Ikaw ang nanira kay Amara."

"Eh ano ngayon? Akin ka! Simula pa lang, akin ka na! Yung babaeng yan, pera lang habol sayo!"

Napatingin ako kay Adrian. Nakita ko yung galit sa mata niya. Pero pinigilan niya.

"Bea, makinig ka," sabi niya, malamig na malamig yung boses niya. "Simula ngayon, wag ka nang lalapit kay Amara. Wag ka nang lalapit kay Leo. Kasi pag may nangyaring masama sa kanila, hindi mo magugustuhan yung gagawin ko."

Pinatay niya yung tawag.

Tumingin siya sa akin. "Sorry. Hindi ka na niya guguluhin."

Pero hindi ako mapakali. Kasi kilala ko yung tingin ni Bea sa huli. Yung tingin ng taong hindi susuko.

Kinagabihan, habang tulog na si Leo, nakaupo ako sa balcony. Nakatitig ako sa mga ilaw ng Manila.

Lumapit si Adrian, may dalang dalawang tasa ng gatas. Mainit pa.

"Para hindi ka lamigin," sabi niya.

"Adrian," sabi ko. "Ano na tayo ngayon? Tapos na ba yung kontrata?"

Umupo siya sa tabi ko. Hinawakan niya ulit yung kamay ko.

"Hindi pa. Pero gusto kong baguhin yung kontrata."

"Baguhin? Paano?"

Kinuha niya yung folder ng kontrata namin. Binuksan niya. Kinuha niya yung ballpen at binura niya yung isang line.

Yung line na nagsasabing: *BAWAL MA-INLOVE.*

At sa ilalim, sumulat siya ng bago.

*"PWEDE NANG MA-INLOVE. PWEDE NANG MAGING TOTOO."*

Tumingin siya sa akin at ngumiti.

"Amara, papayag ka ba na gawin nating totoo tong kasal natin? Hindi na dahil sa 10 Million. Kundi dahil gusto kita. Gusto ko kayo ni Leo."

Hindi ako nakasagot agad. Kasi umiiyak na naman ako.

Pero sa pagkakataong to, hindi na luha ng takot.

Luha ng saya.

"Oo," sabi ko. "Oo, Adrian. Payag ako."

At sa malayo, sa kabilang building, nakatingin si Bea sa amin gamit yung binoculars niya. Nakangiti siya. Pero yung ngiti niya, nakakatakot.

"Akala niyo happy ending na? Hindi pa tayo tapos."

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • MY CONTRACT HUSBAND   Kabanata8 Harapan

    Gosh. !hindi ko alam kung paano ko sisimulan to.Kasi pagbaba namin ng kotse, yung tuhod ko, parang jelly na. As in, nanginginig talaga. Hindi yung pa-cute na nginig. Yung totoo. Yung parang anytime, matutumba ako.Si Adrian, hawak pa rin yung kamay ko. Mahigpit. Parang kung bibitawan niya ako, tatakbo ako palayo. At sa totoo lang, gusto ko talagang tumakbo palayo. Gusto kong bumalik sa bahay, magkulong sa kwarto, at magpanggap na hindi ko nabasa yung text ni Bea.Pero andito na kami eh. Nasa harap na kami ng condo ni Bea.“Amara, okay ka lang ba?” tanong ni Adrian. Yung boses niya, ang hina. Parang siya rin, takot.“Ahh... hindi,” sabi ko. Totoo lang. “Jusko, Adrian, kinakabahan ako. Paano kung... paano kung totoo nga?”Hindi siya sumagot. Kasi alam ko, yun din yung kinakatakutan niya.Tapos biglang bumukas yung pinto. Si Bea. Naka-pajama. Walang makeup. Yung mata niya, namumula. At yung kamay niya, nasa tiyan niya.Hay nako. Doon pa lang, parang gusto ko nang umiyak ulit.“Adrian,”

  • MY CONTRACT HUSBAND   Chapter7 Sayo To.

    Hindi ko agad nabasa ng buo yung message.Kasi nung una, yung pangalan lang yung nakita ko. BEA. Tapos yung kamay ni Adrian na nanginginig habang hawak yung phone niya. Tapos yung mukha niya na biglang namutla, parang naubusan ng dugo.“Adrian?” tawag ko. Hinawakan ko yung braso niya, mahigpit. “Adrian, ano yan? Bakit ka namumutla?”Hindi siya sumagot. Tinitigan lang niya yung phone niya na parang hindi siya makapaniwala sa binabasa niya. Parang gusto niyang mabura yung message sa kakatingin niya.Kinuha ko yung phone sa kamay niya. Hindi siya pumalag. Parang wala siya sa sarili niya.At doon ko nabasa._“Adrian, kailangan mo umuwi ngayon. Buntis ako. At sa'yo to.”_Isang linya lang. Pero parang sampal na paulit-ulit sa mukha ko.Buntis siya. Si Bea. At kay Adrian daw.Nabitawan ko yung phone. Bumagsak siya sa sahig, pero hindi namin pinansin. Pareho kaming nakatayo lang doon, sa hallway, magkayakap pa kami kanina, ngayon parang may pader na biglang tumayo sa pagitan namin.“Amara, ma

  • MY CONTRACT HUSBAND   kabanata6 Hindi Ako Aalis

    Hindi ako lumabas.Kahit isang oras na siyang nasa labas ng pinto, hindi pa rin ako lumabas. Naririnig ko pa rin yung paghinga niya. Naririnig ko yung pag-upo niya sa sahig. Naririnig ko yung paggalaw ng sapatos niya tuwing tumatayo siya at uupo ulit, parang hindi siya mapakali. Parang bata na naghihintay na buksan yung pinto.Nakaupo lang ako sa likod ng pinto, yakap yung tuhod ko. Yung likod ko nakasandal sa malamig na kahoy. Yung mata ko, masakit na kakaiyak. Yung ilong ko, barado na. Pero yung puso ko, hindi pa rin tumitigil. Ang bilis pa rin ng tibok niya, parang gusto niyang tumakas sa dibdib ko.Sa totoo lang, hindi ko alam kung ano yung mas masakit. Yung sinabi ni Bea na ako daw yung dahilan kung bakit sila naghiwalay, o yung pananahimik ni Adrian kanina. Yung pagyuko niya. Yung hindi niya ako kayang tingnan.Kasi nung humarap siya sa mama niya para sa akin, akala ko, kakampi ko na siya. Akala ko, kahit peke lang tong kasal namin, totoo siyang lalaban para sa akin. Pero kanina

  • MY CONTRACT HUSBAND   Hindi Ako papatalo

    *KABANATA 5Hindi ako nakasagot kay Bea.Nakatayo lang ako dun, parang statue. Yung kamay ko, nanginginig. Yung puso ko, parang may nakadagan."Ikaw yung dahilan kung bakit hindi kami nagkabalikan," ulit niya. Yung boses niya, galit na galit na.Tumingin ako kay Adrian. Umaasa ako na ipagtatanggol niya ulit ako tulad nung ginawa niya sa mama niya. Pero si Adrian, nakayuko lang. Hindi siya makatingin sa akin. Hindi rin siya makatingin kay Bea.At dun ko naramdaman, mas masakit pala yung pananahimik kaysa sa sigaw."Bea, umalis ka na muna," sabi ni Adrian sa wakas. Mahina lang. Hindi yung matapang na boses na narinig ko kahapon. Yung boses niya ngayon, pagod. Parang hindi niya alam kung sino yung kakampihan niya."Adrian—" simula ni Bea."Please," putol ni Adrian. "Kailangan naming mag-usap ng asawa ko."Asawa ko.Dalawang salita lang yun, pero parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Natauhan ako.Tumingin sa akin si Bea. Yung tingin niya, parang gusto niya akong lamunin ng buhay. Per

  • MY CONTRACT HUSBAND   Unang Umaga

    Kabanata 4 Nagising ako sa amoy ng sinangag at tuyo.Hindi yung amoy ng bahay namin dati. Iba to. Mas tahimik. Mas malamig. Mas... mayaman.Pagdilat ko, puti lahat. Puti yung kurtina, puti yung kumot, puti yung kisame. Napakaganda pero hindi sa akin. Parang natutulog ako sa hotel.Tumingin ako sa tabi ko. Walang tao. Walang Adrian.Nakahinga ako ng maluwag at kasabay nun, medyo nalungkot din ako. Hindi ko alam bakit. Kahapon lang, takot na takot ako na baka tabihan niya ako. Ngayon na wala siya, parang may kulang.Bumangon ako dahan-dahan. Yung paa ko, lumapat sa malamig na sahig. Yung buhok ko, magulo pa. Yung mukha ko, malamang namamaga pa sa pag-iyak kagabi.Lumabas ako ng kwarto. Amoy sinangag pa rin.Sa kusina, nakita ko si Adrian. Naka-puting t-shirt lang siya at jogging pants. Yung buhok niya, medyo magulo din. Hindi siya yung Adrian na naka-suit kahapon. Eto yung Adrian na... tao lang.Nagluluto siya. Seryoso. Parang exam yung pagprito niya ng itlog."Gising ka na pala," sabi

  • MY CONTRACT HUSBAND   tinatanggap ko

    *KABANATA 3 Kinabukasan, mas maaga akong nagising kaysa kay Leo.Hindi ako nakatulog ng maayos kagabi. Siguro mga dalawang oras lang. Pero hindi ako pagod. Yung kaba ko, mas malakas pa sa kape.Pinaghanda ko si Leo ng almusal. Itlog at kanin lang. Yung paborito niya, yung itlog na medyo runny yung pula. Habang kumakain siya, tinitignan ko lang siya."Mama, bakit tinitignan mo ako?" tanong niya."Wala lang anak. Ang pogi mo kasi ngayon."Tumawa siya. "Mama, lagi mo sinasabi yan!"Pagkatapos ko siyang ihatid sa daycare, diretso na ako sa sakayan ng jeep. Yung kamay ko, pinagpapawisan. Yung folder, hawak ko ulit. Pero ngayon, hindi na ako takot na may makakita. Mas takot ako sa sasabihin ko sa kanya.Pagdating ko sa Velasco Tower, mas lalo akong kinabahan. Ang taas. Ang lamig ng aircon. Ang bango. Ang linis. Parang hindi ako bagay dito. Naka-plain na t-shirt lang ako at jeans. Yung sapatos ko, medyo luma na.Umakyat ako sa 30th floor. Pagbukas ng elevator, nandun ulit yung secretary niy

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status