Chapter: Chapter 60Alonzo“Take a shot, bro. Bago ka tuluyang mamatay sa nerbiyos,” Winston said, sliding a crystal glass filled with a twenty-year-old single malt Scotch across the polished mahogany bar top.I grabbed the glass and downed the amber liquid in one sharp, burning gulp. We were currently sitting at the exclusive open-air lounge of the Orient Pearl Resort, a stunning ultra-luxury sanctuary tucked away in a private cove.It was owned by none other than my first cousin, Ethan. This resort had always been our primary sanctuary, ang natatanging tambayan naming magkakaibigan kung saan hindi kami pwedeng maabot ng gulo ng aming mga corporate empires at underground duties. The steady, calming rhythm of the ocean waves crashing against the white sand should have calmed my nerves, pero kanina pa talaga pabalik-balik ang lakad ko sa tabi ng infinity pool.“Look at him, Ethan,” Winston laughed loudly, pointing his glass at me with an insufferable smirk. “The terrifying Alonzo, the man who practically
Última actualización: 2026-08-14
Chapter: Chapter 59BeaAng simoy ng hangin sa Valenzuela ngayong hapon ay may dalang kakaibang kapayapaan, isang bagay na akala ko noong nakaraang taon ay hindi ko na muling mararamdaman.It was a beautiful, sprawling colonial-style mansion surrounded by manicured green lawns and vibrant gardens. Isang napakagandang regalo mula kay Alonzo para sa aking pamilya. Looking out from the wide second-floor balcony of our new home, I watched my mother happily watering the white roses, habang sina Arman at Cheska naman ay nagtatawanan habang nag-aaway sa kung sino ang gagamit ng bagong mountain bike sa malawak na driveway. Si Lilibeth naman ay prenteng nakaupo sa gazebo, busy sa kaniyang laptop para sa kaniyang nalalapit na graduation.We had finally moved on, mula sa madilim at nakatatakot na trauma ng Pier 4. The ghosts of Leonardo’s greed and Brandon’s ultimate sacrifice were deeply honored, pero pinili naming huwag nang magpaalipin sa nakaraan.Sa mga buwang sumunod, akala ko ay mababago ang buong pagkatao k
Última actualización: 2026-08-14
Chapter: Chapter 58BeaAng unang naramdaman ko ay ang unti-unting pagbabalik ng bigat sa aking katawan, kasunod ng isang pamilyar at matapang na amoy ng antiseptiko at gamot, an high-end private hospital room. I could tell by the quiet hum of the advanced medical monitors and the soft, premium linen against my skin.Slowly, with immense effort, iminulat ko ang aking mga mata. The harsh white light from the ceiling made me wince momentarily, forcing me to blink several times before my vision finally came into focus.My gaze drifted to the side of the bed, and there he was. Alonzo was sitting on a leather armchair pressed tightly against my mattress. His head was resting on his hand, his eyes closed, but his face looked incredibly gaunt and exhausted.He was still wearing the same shirt from that horrible night, pero gusot-gusot na ito ngayon at wala na ang kaniyang karaniwang kisig. Shadows darkened the skin beneath his eyes, at may manipis na tuod ng balbas na tumubo sa kaniyang panga. He looked like a
Última actualización: 2026-08-14
Chapter: Chapter 57AlonzoThe stinging cold of the rain did nothing to numb the absolute fury raging beneath my skin. Standing in the middle of Pier 4, surrounded by rusted, towering shipping containers, I felt the heavy weight of the Vitale estate folder in my left hand. My right hand remained dangerously close to my inner jacket holster. I looked at Brandon, my supposed head of tactical intelligence, standing comfortably next to Leonardo.You son of a bitch. I had built my empire on trust, precision, at wagas na katapatan. To see Brandon stand there sa kaniyang full tactical gear, holding an assault rifle na binili gamit ang aking pera, was a very bitter pill to swallow. Pero hindi ko pwedeng hayaang malunod ako sa emosyon.I still had an ace up my sleeve. Bago kami umalis sa penthouse, I explicitly ordered Winston na humiwalay sa aming pangunahing tactical grid. It was our ultimate fallback protocol. Kung magkakaleche-leche ang lahat, Winston was my invisible ghost. Brandon only hacked into my compan
Última actualización: 2026-08-14
Chapter: Chapter 56The rain was pouring hard against the glass of my office window, mirroring the chaotic storm brewing inside my chest. Multi-billion-dollar conglomerates, sprawling real estate empires, and underground territories—I had managed all of them without breaking a sweat. But right now, looking at Bea, who was pale, trembling, and clutching her womb on my leather sofa, I felt an unfamiliar, terrifying vulnerability.My phone buzzed on the mahogany desk. It was an untraceable, encrypted satellite call. I didn’t even need to look at the screen to know who was calling. I picked it up, my voice dropping into a dangerous, icy register. “Leonardo…” mahinang sambit ko.“Alonzo, my dear son-in-law,” Leonardo’s voice echoed, dripping with a sickeningly smug confidence. “I assume you received my little souvenir from the garden? I hope my daughter isn’t crying too much. It is terribly bad for the baby.”Ang tinutukoy ni Leonardo ay ang pagdukot sa mga kapatid ni Bea sa garden ng condo. Nagtataka rin ako
Última actualización: 2026-08-14
Chapter: Chapter 55BeaNagtatampo pa rin ako kay Alonzo, given the fact na nasigawan niya ang pamilya ko. Kahit na sinabi niyang nagsisisi sa parte na iyon at humihingi ng kapatawaran sa ginawa niya, still, may bagyo pa rin na darating.Nakapag-almusal na kami pero sadyang sinasapian ako ng mga kakaibang cravings. Sa lahat ng oras, ngayon pa ako naglihi. At sa lahat ng pwede kong hanapin, hilaw na mangga ang tumatakbo sa isip ko pero hindi kung saan-saan—manggang galing Guimaras na kapipitas lang.Nakatitig ako kay Alonzo na abala sa pag-aayos ng mga papeles sa mesa. Mula kaninang umaga ay abala na siya sa kung anong pinaplano niya. Malakas ang kutob ko na may gagawin siya o sila ng mga kasamahan niya tungkol kay Leonardo—tungkol sa tatay ko. Kaya lang ay isinantabi ko muna kung ano ang mga plano niya dahil na rin bigat ng nararamdaman ko at itong mga cravings ko. “Alonzo…” malambing kong tawag.He turned, one brow raised. “What is it, Bea?”“I want mango. Hindi basta manga ha…hilaw na manggang galing
Última actualización: 2026-08-12
Chapter: Chapter 24EloraHumarap ako sa malaking salaming nakadikit sa pader ng aking master’s bedroom sa loob ng penthouse. Tapos na ang halos dalawang oras na pag-aayos sa akin ng pinagkakatiwalaang glam team na inilaan ni Kael para sa hapon na ito. Tinitigan ko ang aking sariling repleksyon, at sa unang pagkakataon, hindi ko na nakita ang nanghihina, umiiyak, at basag na Elora Samonte.Suot ko ang isang napakarangya ngunit pormal na emerald green na designer power suit. Ang tela nito ay mabigat, seryoso, at yakap na yakap ang aking katawan, na may natural na awtoridad. Pinadisenyo ito ni Kael para sa akin—isang kulay na malayo sa tradisyunal na puti ng isang bride, dahil alam naming dalawa na ang pagiging asawa ko ay hindi simbolo ng masayang panimula, kung ‘di isang kasunduan ng digmaan.My hair was tightly tied into a ponytail, and my lips were painted in a dark red lipstick that seemed to mirror the darkness gathering inside me. The woman who had once been vulnerable was nowhere to be found. In he
Última actualización: 2026-09-14
Chapter: Chapter 23EloraNakatayo ako sa harap ng napakalawak na glass window ng penthouse sa pinakatuktok ng Santander Tower. Tanaw ko mula rito ang naglalakihang mga ilaw ng lungsod na tila ba mga bituing bumagsak sa lupa, ngunit wala akong maramdaman na kahit anong pagkamangha.Ilang linggo na ang nakalilipas mula nang ibenta ako ni Gabriel, at ngayong araw, nakatali na ang aking bagong pangalan sa lalaking bumili sa akin. Ang marangyang penthouse na ito ay minimalistiko, moderno, at napakalinis—isang perpektong repleksyon ng malamig na pagkatao ng aking bagong asawa.“Have a sit, Elora.”Ang malamig at masungit na boses ni Kael mula sa aking likuran ang bumasag sa aking malalim na pag-iisip. Dahan-dahan akong lumingon at nakita ko siyang nakaupo sa isang mahabang leather sofa sa gitna ng sala, inaayos ang kaniyang kuwelyo habang may mga papeles na nakalatag sa ibabaw ng kristal na lamesa. Lumakad ako patungo sa kaniya at naupo sa tapat niyang silya, pinapanatili ang katigasan ng aking mukha.“Now th
Última actualización: 2026-09-10
Chapter: Chapter 22TheoIbinagsak ko ang kristal na baso sa ibabaw ng mahogany desk sa loob ng sala ng aking pribadong villa rito sa Tagaytay. Ang tunog ng pagkabagok ng baso ay umalingawngaw sa buong silid, kasunod ng marahas na pagbuhos ng alak sa aking mga daliri.Hinawakan ko ang aking kanang panga. Masakit pa rin. Kumikirot pa rin ang latay ng matinding suntok na ibinigay sa akin ng magaling kong kuya—si Kael Santander—noong gabing mabulabog ko ang kaniyang mansyon sa probinsya. Ngunit mas masakit sa aking panga ang matinding kahihiyan at inggit na lumalamon sa aking buong pagkatao ngayon.“Theo... kailangan natin ng panibagong paraan o plano. Hindi pwedeng ganito na lang!”Nilingon ko ang lalaking pabalik-balik na naglalakad sa harap ng aking fireplace—si Gabriel Monteverde. Kung noong mga nakaraang buwan ay mukha siyang isang mayaman at seryosong negosyante mula sa mayayamang angkan sa Maynila, ngayon ay mukha na lamang siyang isang basang sisiw na natakasan ng kaniyang sariling katinuan.Ang kan
Última actualización: 2026-09-10
Chapter: Chapter 21Naramdaman ko ang marahas na panginginig ng mga tuhod ko. Ang alaala ng gabing iniwan niya ako sa hotel suite, ang pait ng kaniyang pagtataksil, at ang mukha ng kaniyang mistress sa mga larawan ay sabay-sabay na sumabog sa aking isipan.Ang lahat ng sakit na aking iniyakan sa loob ng dalawang linggo sa probinsya ay biglang nagbago ng anyo. Hindi na ito kahinaan. Ito ay naging isang nag-uunahang agos ng purong poot. Subalit bago pa man ako tuluyang manghina, naramdaman ko ang lalong paghigpit ng hawak ni Kael sa aking kamay. Ang kaniyang init ay tila ba naging isang invisible na pader na nagbigay sa akin ng lakas upang tumayo nang tuwid.Humakbang si Gabriel palapit sa amin. Ang kaniyang mga hakbang ay gulo-gulo, mabilis, at halatang natataranta. Ang kaniyang mga mata ay nagpalipat-lipat sa aking puting satin dress at sa matikas na mukha ng lalaking kasama ko.“E-Elora...” pautal-utal niyang sambit, ang kaniyang boses ay nanginginig nang tuluyan niya
Última actualización: 2026-09-02
Chapter: Chapter 20EloraAlas-nuebe ng umaga nang huminto ang aming convoy sa tapat ng isang marangyang five-star hotel sa gitna ng lungsod ng Makati. Ang ulan mula sa probinsya na sumubok sa aking katapangan kagabi ay napalitan ng pamilyar na mausok, maingay, at nagmamadaling sikat ng araw sa lugar na ito, ngunit ang lamig sa loob ng sasakyan ay nanatili hanggang sa huling sandali ng biyahe namin.Pagkababa namin, mabilis kaming pinaligiran ng mga piling tauhan ni Kael. Ang iba sa kanila ay nanatili sa labas ng hotel, mga matang alerto at nagmamasid sa bawat sulok ng paligid, habang ang iba naman ay tahimik ngunit mabilis na sumunod sa aming likuran papasok sa pribado at eksklusibong elevator.Naalala ko na naman ang hotel kung saan idinaos ang kasal ko noong gabing iyon at sa tuwing naaalala ko ang sandaling iyon, purong pait lang ang unti-unting sumasaksak sa dibdib. Hindi ito ang hotel kung saan ginanap ang kasal namin ni Gabriel pero mahirap pa rin isipin na sa pangalawang pagkakataon ay ikakasal a
Última actualización: 2026-09-01
Chapter: Chapter 19GabrielIpinako ko ang aking paningin sa naglalakihang mga ilaw ng lungsod habang inihahanda ko ang aking sarili para sa susunod na malaking hakbang. Ang bawat segundo ng katahimikan sa loob ng aking penthouse rito sa Bonifacio Global City ay tila ba nagpapatibay sa aking paniniwala na ako ang pinakamatalinong lalaki sa mundong ito. Nakasandal ako sa marangyang leather sofa, dahan-dahang hinihithit ang aking mamahaling tabako, habang ang isang mapait at mayabang na ngisi ay hindi maalis sa aking mga labi.The taste of victory is incredibly sweet when you know you’ve outmaneuvered the most formidable businessman in the entire country. For the first time, I wasn’t the one being chased—I was the one leading the game. And the best part? He never once thought I was capable of beating him. Hinding-hindi ako papayag na alipustahin mo ako, Kael.“Babe, ano’ng iniisip mo?” Isang malambot at mainit na kamay ang marahang humaplos sa aking balikat mula sa likuran. Lumingon ako at nakita ko ang ma
Última actualización: 2026-09-01
Chapter: Chapter 65RosePaika-ika na akong naglakad sa garden isang umaga para sa morning exercise ko. Kabuwanan ko na at mababa na rin ang hulma ng tiyan ko. Suot ko lamang ay maternity dress na kulay puti at isang pares ng flat na tsinelas. Nakahawak ang kanang kamay ko sa balakang ko habang ang isang kamay ko naman ay ang rechargeable fan. Naiinitan ako kahit na malamig naman ang simoy ng hangin sa paligid at nasasamyo ko ang amoy isla.Siyam na buwan na rin ang lumipas at ang pinakaasam-asam naming sandaling mailuwal ko ang baby namin ni Ethan, siya rin buwan na kabado ako. Alam kong hindi niya ako iniwan sa mga oras na kailangan ko siya at nagpapasalamat ako roon. Sa totoo lang ay napakaswerte ko kay Ethan dahil bukod na nagbago na siya sa temper niya, spoiled wife pa ako at ang mga kapatid ko.“Ate Rose, ang laki na pala talaga ng tiyan mo na parang bola. Parang puputok na, ate,” wika naman ng kapatid kong si Raprap na nasa bilugang mesa at nakaupo rin.Nanood siya ng video sa ipad niyang hawak at
Última actualización: 2024-07-28
Chapter: Chapter 64RoseMaaga kaming lumuwas ng Maynila kasama ang asawa ko at sina Alonzo at Bea. Masayang-masaya naman ako dahil nagkaroon din ng oras na magkasama ang dalawa at partidang tahimik lang sila pareho habang nasa biyahe. Wala akong naririnig na bangayan nila bagay na ikinatuwa ko naman. Si Ethan naman na todo ang pang-iingat sa akin, pati na rin sa pagkain ko. Maya’t maya lang ang tanong sa akin kung may gusto akong kainin o inumin.Mula nang manggaling kami sa ob-gyne doctor ko kasama siya, hindi na siya mapakali. Sobrang excited na niya at nagpaplano na nga siya ng pag-aayos ng magiging kwarto ng baby. Nabanggit din niyang siya pa mismo ang magkukumpuni ng crib at magdedesenyo. Marami na siyang mga plano kaya hinayaan ko na lang. Ganoon siguro kapag sabik na sabik magkaroon ng anak. Kahit naman ako ay nasasabik na rin.“Matulog ka muna, love. I will wake you up when we will be there,” malambing na wika ni Ethan sa akin habang hinihimas ang puson ko.“Gusto kong makita ang dadaanan natin,
Última actualización: 2024-07-27
Chapter: Chapter 63Rose“What did you say?” muling tanong ng asawa ko na bakas sa kaniyang mukha ang sinabi ko.“I-I’m pregnant, love,” marahan kong sabi.“Rose…” Hinawakan niya ang kamay ko habang dama ko ang kaunting panginginig ng kaniyang kamay. Naramdaman ko rin na biglang lumamig ang palad niya at tila kinakabahan. “Is this true? No joke?”Kitang-kita ko sa mga mata ng asawa ko ang tila naluluha ngunit may kasiyahang kasama. Sumilay din ang ngiti sa labi niya pero halatang pigil lang din at nais pa na kumpirmahin ang sinabi ko. Hinawakan ko ang kamay niya nang mahigpit saka ako napangiti. Balak ko sanang sorpresahin siya sa naging resulta ng pregnancy test ko pero nasabi ko na.“Oo,” mahinahon kong tugon. “Nag-test ako at lumabas sa test iyong positive. Hindi pa ako nakapagpatingin sa doktor kasi gusto kong samahan mo ako. Kaya mister…” Tinanggal ko ang pagkakahawak sa kamay niya at sinakop ang kaniyang pisngi. “Huwag ka ng mag-a-angry bird. Magiging tatay ka na.”“Oh, Rose!” Bigla na lang niya ako
Última actualización: 2024-07-24
Chapter: Chapter 62EthanTwo hours after I called my wife, I called Gerald. I confronted him. Noong inirekomenda siya ni Alonzo sa akin, I asked him about his personal life. Tinanong ko rin kung kilala niya ang asawa ko pero ang sabi niya ay hindi. Taga-rito siya sa amin pero wala siyang ideya tungkol sa asawa ko at hetong nalaman ko na magkababata pala sila. Sa lahat ng ayoko ay ang magsinungaling sa akin.I want the best security for my wife and her family. Ayokong mangyari na naman ang tungkol sa kaguluhan noon. Gusto kong maging aware sa paligid namin kaya hindi ko napigilan na sabihin ang salitang ‘sesante’ na siya. Kung ano ang binitawan kong salita sa asawa ko, ginawa ko rin sa kaniya. Noong una, nabigla si Gerald sa nalaman ko. Inaalam ko sa kaniya kung bakit hindi niya sinabi sa akin ang buong katotohanan. At ang mas kinaiinit pa ng dugo ko, may isang bagay siyang inamin sa akin.“Sir Ethan, I’m sorry. Wala talaga akong masamang intensiyon sa asawa mo. Noong malaman ko ang nilalaman ng kontrata
Última actualización: 2024-07-24
Chapter: Chapter 61Rose“Huh?!” Nagulat ako sa sinabing iyon ng asawa ko. “Teka lang, Ethan. Tama ba ang narinig ko? Sesante na iyong bodyguard ko? B-Bakit naman? Anong nagawa niyang kasalanan?” sunod-sunod kong tanong.Hinintay kong sumagot si Ethan sa kabilang linya. Maya-maya lang ay narinig ko ang mahina niyang pagbuntong hininga. Nagtataka ako sa kaniya na noong isang araw lang ay ipinaliwanag pa niya na kailangan may sarili akong bodyguard para raw sa safety ko. But then again, heto siya at tinatanggal na niya sa serbisyo si Gerald na wala man lang matibay na rason. “Why didn’t you tell me about him? He’s your childhood friend,” mariin niyang sabi.“Ha? P-Paano mo nalaman iyon? Sinabi ba ni Gerald sa iyo?”“Nope. I found it on my own. Now, tell me, my wife. May balak ka ba talagang sabihin sa akin ang totoo na magkababata pala kayo?” May halong kakaiba sa boses niya bagay na ipinagtataka ko.“Ethan, maniwala ka sa akin. Hindi ko namukhaan si Gerald noong una mo kaming pinakilala sa isa’t isa. Oo
Última actualización: 2024-07-23
Chapter: Chapter 60EthanHindi agad sumagot si Winston sa tanong ko at tila nag-iisip pa siya. I don’t want to force him and tell me this sudden emotion of him. Malay ko bang pinagtitripan lang pala ako ng lokong ito subalit habang lumalaon ay lalo siyang sumeryoso kaya naghintay pa ako.“Just wait for my love story. Kapag sigurado na ako, saka ko na lang sasabihin kung sino.”“Wow. Walang clue?”Sa lahat ng magkakaibigan, si Winston ang hindi pa nababalitang nasaktan sa babae, may matinong girlfriend o kaya ay ipinakilala sa amin. Kaya imposibleng magkakaganito siya nang dahil lang din sa isang babae. I really doubt it.“Clueless.”Napapangiti na lang akong muling inubos ang kape ko. Maya-maya ay tumingin ako sa pambisig kong relo. “It’s lunchbreak. I told Lorenzo I will go to his place. Do you want to join our lunch meeting on his condo? May dala rin akong pasalubong kay Tamara.”“Buti pa si Tamara may pasalubong. Nasaan na iyong sa akin?” Agad siyang tumayo habang tila batang nagmaktol na wala man la
Última actualización: 2024-07-09
INICIAR SESIÓN
