Rebel Novels & Stories

" Natulala ang dalawa sa mga rebelasyon ni Bria. Ito ang unang pagkakataong inilabas ni Bria ang nasa loob niya ng mahabang panahon. "My mother has cancer. Dapat nasa tabi niya ako noon, inaalagaan siya, pinapalakas ang kalooban niya but I'm a useless daughter.. Kasi-Kasi, I was busy fixing myself.. Picking the pieces of myself. It is not your fault again. Its my fault dahil naging mahina ako.. Being Heartbroken is not a damn reason to overlook my mom." Ang luha ni Klio ay walang hinto sa mga nalaman niya. Ganito pala ang nangyari kay Bria 10 years ago.

“No. But at least now, we know who’s pulling the strings.” Tinitigan ko siya. Sa ilalim ng unang liwanag ng araw, nakita ko sa mukha niya ang dalawang anyo—ang lalaking kinatatakutan ng mga kaaway, at ang lalaking minahal ko nang hindi ko sinasadya. The Tycoon and the Rebel, finally standing on the same side. “Then what now?” tanong ko. “Lalaban tayo?” He smiled faintly. “We’ll rest first. Then we’ll burn everything he built.”

sabay kagat sa braso ni Matt "Aray, bad ka, mamaya ka sa akin, kakagatin ko yang si kambal" Tinakpan naman ni Leina ang dibdib "Hindi pwede yun, masasaktan sila, magagalit sila sayo" "Hindi magagalit si kambal sa Daddy nila" natawa naman si Leina sa tinuring ni Matt "Sana Mahal pag nagkababy tayo kambal"

Pero parang nasa paligid lang 'yong kinakantahan ko. "Before the cool done run out I'll be giving it my best-est And nothing's going to stop me but divine intervention I reckon it's again my turn To win some or learn some" Nakangiti pa ako habang kumakanta. Parang baliw lang. But it feels nice. I'm alone in a world I created. "But I won't hesitate no more, no more It cannot wait, I'm yours" Pero para akong binuhusan ng isang baldeng malamig na tubig nang may marinig akong pumalakpak. I looked around and saw a guy standing near the door, his body leaning on the wall. He's unfamiliar.

Sabi ko habang nakatingin sa rebulto ng diyos. Kahinaan ko si delia pero alam ko mas mahina siya at kayilangan niya ako kaya kayilangan ko maging metatag biglang may nagtap sa balikat ko kaya napatingin ako kung sino ang tao si chairman moses. “Cheer up apo hindi kita pinalaki para manghina ngayon kung kelan kayilangan ka ng babaeng mahal mo,” chairman moses said.

sabi ni Seven bago nito ibinuka ang hita niya at isinubsob nito ang mukha ro’n. “Ahh...” ungol niya ng maramdaman niya ang mapangahas na dila nito na naglalaro sa kuntil niya. Nasabunutan niya ito ng buhok sa kiliting naramdaman ng paglaruan nito ang kuntil niya gamit ang dila nito. “Oh, Seven! Seven!” Ungol niya sa pangalan nito ng maramdaman ang dila nito na kumiwal-kiwal iyon sa hiwa ng pagkababae niya. Napapaarko ang katawan niya sa sarap ng nararamdaman. Halos ingudngud din niya ang mukha nito sa pagkababae niya. Hindi lang sa labi niya magaling humalik si Seven. Magaling din ito sa paghalik sa pagkababae niya. He kissed her pussy as if there’s no tomorrow. Halos sakupin nito ang pagkab

Kahit noong panahon na wala siyang maalala. kahit noong panahon na puro takot lang ang nararamdaman niya... May isang taong hindi umalis. Si Caleb. At sa unang pagkakataon matapos ang lahat ng rebelasyon... isang bagay lang ang naging malinaw sa kanya. Hindi lahat ng sinabi ni Caleb ay perpekto. Hindi lahat ng ginawa nito ay tama. Pero minahal siya nito.

Hinayaan niya na umagos ang maligamgam na tubig sa kanyang katawan, nais niyang pahupain ang nararamdamang galit dahil sa mga nalaman. “Andrew Dela Cruz, enjoy your live until you can, cause i'm Calvin Del Fierro will ruin and make your precious life miserable. Because for you, Revenge is not enough!” aniya, kaya pinatay niya ang shower at muling nagbihis ng damit. Pagkalabas niya, makakasalubong niya ang nakangiting si Annie.

pagpapatuloy niya, "dahil sa pagsabog ng inyong portal, ang siwang na iyon ay naging isang malaking butas. Naramdaman niya tayo. At paparating na siya." Ang rebelasyon ay isang suntok na mas malakas pa kaysa sa anumang hukbo. Ang kanilang tunay na kaaway ay hindi ang Hydra, hindi ang mga Demonyo, hindi ang Cartel. Sila ay mga langgam lamang na naglalaro sa anino ng isang dambuhalang bundok. "Kung gayon, wala na tayong pag-asa," sabi ni Jason, ang kanyang boses ay halos isang pabulong.

"BOOOOOOOOOOOMMMMMMM!" Napahawak ako sa aking tainga sa lakas ng pagsabog. Nilingon ko si Rave. Mabuti at mabilis kaming nakapagtago sa likod ng isang malaking puno. Pagkarating pa lang namin doon sa puno ay umalingawngaw muli ang isang malakas na pagsabog hindi kalayuan sa amin. Kasabay iyon ng isang rebeldeng umasinta sa amin. Mabilis niya akong hinila padapa at agad niyang inasinta ang rebelde. Sa puno tumama ang bala ng rebelde ngunit malas niya dahil sa ulo siya tinamaan ni Rave. Muling iniligtas ni Rave ang buhay ko.