Novels by Megan Jurado

‘Pero imposible. Ganun na ba kaliit ang mundo?’ Napuno ng pagtataka ang isipan ni Alex. ‘Hindi… Baka nililito lamang niya si Tita para di na ito magkwento ng patungkol sa amin ni James. Pero mamaya kausapin ko siya tungkol dito.’ sabi ni Alex sa isip.Nagdesisyon siyang lumapit na sa kumpulan. Agad naman siyang nginitian ni Mary Anne nang mapansing papunta ito sa kanilang gawi. “Iha… Nasaan ang tito Anthony mo?” agad niyang tanong ng makalapit na si Alex sa grupo.“Susunod daw po siya.” maiksing sagot ni Alex.Kumunot ang noo ni Mary Anne at nanliit ang kanyang mata na tila ba binabasa nito ang kung ano man ang nangyayari sa kanilang pag-uusap. “Alex, mahal ka ng tito mo na parang kanyang tunay na anak-”Nauulinigan ni Alex ang ibig ipahiwatig ni Mary Anne kaya agad na siyang sumagot. “Opo. Alam ko po iyon. Huwag po kayong mag-alala, maayos ang pag-uusap namin ni Tito.” sagot ni Alex na ikinahinga ng maluwag ng ginang.“Kamusta ka?” pabulong na tanong ni Brandon kay Alex kasabay ng pag

Tila nanigas sa kinatatayuan ang matandang Lopez, halatang nabigla sa tanong ni Alex. Nanginig ang kanyang katawan dahilan upang muntikan na itong matumba. Mabuti na lamang at mabilis si Alex at agad niyang inalalayan si Anthony.“Tito,”Nang makaayos ng tayo si Anthony, agad itong tumingin kay Alex.“Bakit mo naitanong?” tanong ni Anthony.Agad na naalala ni Alex ang paalala sa kanya ni Brandon, na huwag sabihin ang kanyang paghihinala. ‘Bakit di ulit sila magsabi ng totoong nangyari.’ sabi nito sa isip.“Naalala ko po kasi bigla sila mama at papa. Hindi ko maalala ang mga nangyari noon kaya gusto ko sanang tanungin sa inyo.” Ang mga ngiti ng kanyang tiyuhin ay napawi mula nang mabanggit niya ang tungkol sa mga magulang ni Alex.“Ang nangyari sa inyo noon ay isang aksidente. Nang dumating ako sa lugar ng pinangyarihan ng aksidente, bumangga ang kotse niyo sa isang malaking puno. Akala namin noon ay walang makakaligtas sa inyo dahil sa lakas ng pagkakabangga. Ngunit. Niligtas ka ng iy

Kinuha ni Anthony ang isang kamay ni Alex at tinapik ito na tila ba pinapagaan ang kanyang loob. “Kung gayun… binasbasbasan ko ang realasyon niyo. Susuportahan ko kayong dalawa.”Nanlaki ang mga mata ni Alex sa sinabi ng ginoo. Hindi niya lubos maisip na tatanggpin ng Ginoo ng bukal sa puso ang relasyon nila ni Brandon. Dahil sa buong akala niya ay susuportahan nito ang kanyang sariling anak, at ipipilit pa siya nito kahit isa sa mga anak nitong lalaki. Pero hindi iyon nangyari. Sa halip, lantarang nitong sinabi na suportado niya ang relasyon nila.Walang pagsidlan ng tuwa ang nararamdaman ni Alex at tila ba ay nabunutan siya ng malaking tibik sa dibdib. Sa mag-asawa. Si Anthony ang malapit sa kanya kaya… mahalaga para sa kanya ang opinyon at sasabihin nito.Sa kanyang tuwa ay niyakap niya ang matanda. “Maraming salamat po, tito. Akala ko po na katulad ni tita, ay hindi niyo po ako mauunawaan sa desisyon ko.”Kahit magkayakap pa, ay naramdaman ni Alex ang pag-iling ng matanda. “Alam k

“Ano bang maibibigay mo kay Alexandra?” Bakas na sa tono ng ginang ang inis.“Hindi po ako mayaman katulad niyo, pero kaya ko po sa kanya ibigay ang lahat ng nasa akin. Kaya kong magtrabaho para matugunan ang pangangailangan niya. At kahit ang pinakaimposibleng bagay na hihilingin niya sa akin ay gagaan ko ng paraan para makuha iyon, para lamang maging masaya siya.” Tagos sa pusong sagot ni Brandon. Na tila ba ipinararating nito sa dalaga kung gaano niya kamahal si Alex na gagawin niya ang lahat para sa kanya. At tila ipinararating ni Brandon ang totoong kahulugan ng pag-ibig. Iyong kahit hindi mo kayang kunin ang mga bituin, pero para sa taong mahal niya, gagawin niya ang lahat para lamang makuha ang bituin at maiparamdam dito kung gaano niya ito kamahal.Hindi inaasahan ni Alex ang sagot na iyon. Napaawang na lamang ang kanyang mga labi habang tulalang nakatingin kay Brandon. Ramdam niya ang bawat salitang sinasabi ng binata. Kung hindi niya alam napagpapanggap lamang ang lahat ng

“Sige. Pero bago iyan… Kami muna ang magtatanong.” Sabi ni Anthony.“Kayo-”“Magkaibigan kayo, hindi ba?” Pagputol ni Mary Anne sa sasabihin ni Anthony.“Oo nga po pala. Kilala niyo naman na po si Brandon Montenegro. Nobyo ko po.” Lakas loob na pagpapakilala ni Alex sa kanyang kasama.Walang bakas ng pagkagulat sa mga mukha nila. Alam ni Alex na walang balitang hindi malalaman ng mag asawang Lopez.“Maligayang kaarawan po muli, Chairman. Ito nga po pala munting regalo ko, sana ay magustuhan mo.” Inilabas ni Brandon ang isang maliit na parihabang karton na nakabalot sa isang kulay asul na pangregalo. Binuksan iyon ni Anthony at namangha nang makitang isa iyong limited edition na customized pen na may nakaukit na pangalan niya. Ang panulat na iyon ay nabibili lamang sa ibang bansa at inaabot ng isang buwan ang pag-oorder noon. Maging si Alex ay napasinghap sa regalong binigay ng lalaki. Dahil alam niya na may kamahalan ang panulat na iyon. Kalaunan ay kunot-noo niyang tiningnan ang nag

Matapos ang nakakakabang biyahe, nakarating na din sa wakas sina Brandon at Alex sa hotel kung saan pinagdiriwang ang kaarawan ni Anthony Lopez, ama ni James. Nang makita naman ng mga guwardiya mula sa bukana ng hotel si Alex, ay agad siya nitong pinapasok. Ibingay naman ni Brandon ang susi ng kontse sa vallet at nagpasalamat dito, bago sinundan si Alex papasok sa loob ng hotel. Huminto si Alex sa isang malaking pintuan at hinintay si Brandon na papalapit sa kanya. Huminga muna nang malalim si Alex bago tuluyang itulak ang malaking pinto na papasok sa isang ballroom. Sa kanilang pagpasok, nakuha nila agad ang atensyon ng mga bisita, na animo’y sila ang mga artistang inaabangang dumating sa salo-salo.“Hindi ba siya ang fiance ni James? Bakit ibang lalaki ang kaniyang kasama?” Nanlalaki ang mga matang nakatingin ang iba pa ay hindi paiwasang suminghap ng mapansin ang nakalingkis na kamay ni Alex sa braso ng matipunong lalaki na kanyang kasabay sa pagpasok.“Nobyo niya kaya ang katabi

Sa isang restaurant…Nakapangalubaba si Zephorah sa ibabaw ng lamesa habang naniningkit ang mga matang tinititigan ang lalaking kaniyang kaharap na tahimik na kumakain. Nakasuot ito ng maskara na ang natatakpan ay ang noo hanggang sa ilong nito. ‘Parang pamilyar ang mukha niya… HIndi ko lang mapagtanto kung saan ko nakita. Hindi ba niya tinatanggal ang maskara niya?’ Tanong ni Zephorah sa sarili.Isusubo na sana ni Jake ang kaniyang hiniwang steak na nakatusok sa tinidor. Ngunit napatigil ito sa ere nang mapansin ang pagtitig ni Zephorah sa kaniya.“Staring is rude. Come on, spill it.” Malamig na sabi nito.“Just curious lang. Hindi ka ba naiirita dyan sa maskara mo? Hindi mo ba talaga tinatanggal iyan?”“Tinatanggal naman. Kapag natutulog ako, tinatanggal ko. At kapag nasa ibang bansa ako. It’s just that, my people knew me wearing this.”“Eh, bakit hindi mo nga tinatanggal? Pangit ka ba? Nahihiya ka ba sa mukha mo? O may pinagtataguan ka?” Tuluyan nang ibinaba ni Jake ang kaniyang h

“Arrgghhh!” Napapikit ng mariin si Zephorah nang maramdaman ang pagpintig ng kaniyang ulo dala ng hangover. Hinilot niya ang kaniyang ulo upang maibsan ang sakit nito.Nang muli niyang buksan ang kaniyang mga mata, napagtanto niyang may kakaiba sa paligid.“Anong nangyari? Takhang tanong niya nang mapansing wala siya sa kaniyang hotel na tinitirhan.Nang tingnan niya ang sarili, halos mapatalon siya sa kaba ng mapansing wala siyang suot na damit at tanging ang underwear lamang ang kaniyang suot sa ilalim ng kumot na bumabalot sa kaniyang katawan.“Shit!” Napamura siya at agad na tumayo upang hanapin ang kaniyang mga damit.Ngunit sa kaniyang pagtayo, naramdaman niya ang sakit sa pagitan ng kaniyang hita.“Anong kalokohan ang ginawa mo, Z!” Sinabunutan ni Zephorah ang sarili.“Sino ang pumasok sa Bataan?” Huminga siya ng malalim at ipinikit ang mga mata upang alalahanin ang nangyari kagabi. Ngunit kahit ano ang kaniyang gawin upang maalala ang nangyari, ay nanatiling blangko ang kaniya

“Sir, nakita ko po sa pub si Ma’am Zephorah kasama ang kaniyang mga kaklase.” Paalam sa kaniya ng kaniyang sekretarya.Nasa opisina si Jake. Sa main headquarters ng kanilang kompanya sa Singapore at kaasalukuyang may kausap itong isang investor na interesadong mag-invest sa kanilang aircraft, nang biglang lumapit ang sekretarya nito upang ipaalam kung nasaan si Zephorah.“Okay, thank you for your time, Mr. Lee. We are looking forward to deal business with you.” Iniangat niya ang kaniyang kamay upang makipagkamay sa investor, na agad namang tinanggap ni Mr. Lee iyon.“Thank you, for doing business with you.” Tugon ng lalaki.“Magbook ka ng VIP room doon.” Utos ni Jake sa kaniyang sekretarya. “Dalhin mo rin ang maskara ko. Ayokong malaman ni Z na andun ako.” Dagdag niya.Tumango ang sekretarya at agad na tinawagan ang may ari ng pub upang ipaalam ang pagdating ng nag-iisang Jake Zamora.Sa business world, kilala si Jake na isang misteryosong business tycoon na si Mr. J. Tanging ang kani

Napatulala na lamang si Sandra sa sinabi ni Zephorah.“Sa akin ito?” Di makapaniwalang tanong niya, habang hawak ang Villa Cebu.Tumango ng nakangiti si Zephorah bilang sagot sa tanong ng kaibigan. Tiningnan naman ni Sandra ang susi sa kaniyang palad. At agad na umiling.“Naku! Huwag na! Alam mo namang sa iyo binigay iyan. Baka mamaya hanapin ni Madam. Isa pa, malayo ito sa trabaho ko.”“Wala din akong balak na tirhan ito. Kaya ko ito kinuha ay para sayo.” Saad ni Zephorah.“Eh, bakit mo ito hiniling sa kanila kung di mo din titirahan?” Tanong ni Sandra.“Para ibigay sayo.”Napaikot ang mata ni Sandra sa sinabi ni Zephorah.“Tyaka kung dito ako titira, baka guluhin pa ako nina Arthur at lalo na ni Cheska.”“Bahala ka. Pero kung ayaw mo, ibenta mo nalang. Kasi ako… Hindi ko iyan tatanggapin. Pera nalang ibigay mo sakin, sugar mommy.” Pang-aasar ni Sandra na ikinatawa ni Zephorah.“Bukas di mo pala ako masasahan.” Tumango si Sandra.“Pero susubukan kong humabol. Bakit hindi mo tawagan s

Napatingala si Arthur sa bandang hagdanan nang makita mula sa kaniyang peripheral view si Zephorah, habang siya ay nakaupo sa kanilang sala. Nakasuot ito ng damit pang-alis at tila papasok na sa kaniyang trabaho. Lingid sa kaalaman ni Arthur na hindi na nagtatrabaho ang asawa, bagkus, nag-aaral ito.“Hindi ako dito matutulog mamaya. Sa bahay ako ni Sandra makikitulog.” Sabi ni Zephorah ng makababa ito. Hindi na din nakapagsalita si Arthur, sapagkat umalis na rin si Zephorah. Wala din namang pakialam si Zephorah sa sasabihin ni Arthur. Dahil noon pa man, alam na niyang di alintana ni Arthur kung aalis man siya o hindi. Kahit nga ang pagkawala ni Z ng isang linggo ay hindi siya hinanap nito. Nakaalis na lamang si Zephorah ay hindi pa rin mawala ang tingin ni Arthur sa pintuan kung saan lumabas si Zephorah. Ang kaniyang pagkatulala ay napansin naman ni Cheska.“Gusto mo sundan mo.” Sarkastikong saad ni Cheska.Napabuntong hininga si Arthur sa narinig. Tinalikuran niya si Cheska at dume

Sumakay ng kotse si Sandra at namataan niya ang katahimikan ng kaibigan sa kaniyang tabi. Habang pinapaandar ang kotse, biglang nagsalita si Sandra.“Kamusta ka?” Nag-aalalang tanong ng kaibigan. Huminga ng malalim si Zephorah bago lingunin ang kaibigan at nginitian ito.“Okay lang naman. Bakit mo natanong?” Tanong nito.“Girl… I bet you’re not okay.”“Oo nga. Bakit ba hindi?” Pagkumbinsi ni Zephorah.“Syempre… Yang magaling mong ex-husband na walang alam na hiwalay ka na pala sa kaniya ay nagbigay na naman ng sakit ng ulo sa iyo.”“Sanay na ako. Kung dati, bulag ako sa mga nangyayari, ngayun… Malinaw pa sa sikat ng araw ang mga ganap sa buhay ko… Ang mga ginagawa niya. Hindi naman na para mag-expect pa ako mula sa kaniya. Kaya hindi na ako magtataka. Bahala na lang siyang linisin ang kalat na ginawa niya.”“Sabagay… Tingin ko naman he can pull strings para hindi lumabas ang balita sa kamag-anak niyo.” Tumango si Zephorah bilang pag sang-ayon sa hinuha ni Sandra.“Tama. Marami naman

Nakaigting ang pangang mariin ang mga titig ni Jake kay Xoe na tila ba napapaso na si Xoe sa masakit na titig nito. Gayunpaman, hindi ito nagsalita at agad na binuhat ang asawa papalabas ng mall upang makalanghap ng sariwang hangin. Hindi alintana sa lalaki ang mga titig ng mga tao na kanilang nadaraanan at nakakasalubong.“Ibaba mo ako. Kailangan kong bumalik sa loob. Kailangan ko pang tulungan ang sales clerk sa paglilinis ng suka ko.” Sinusubukan ni Xoe na magpumiglas mula sa pagkakakarga sa kanya ni Jake.“Mahuhulog ka huwag ka nang gumalaw.” sagot nito.Nang makarating sila sa labas, ay agad siyang binaba ng lalaki.“Ilang buwan na iyan? Kaya ba gustong gusto mo nang mapawalang bisa ang kasal natin dahil dyan sa lalaking nakabuntis sayo? Sino ba iyan? Doktor? KAsama mo sa trabaho? Sino? Sagutin mo ako!” Hindi mapigilan ni Jake ang magtaas ng boses sa taas na kanyang emosyon na nararamdaman. Inis, pagkadismaya at galit. “Ano bang pinagsasabi mo?” Pagtatanggi ni Xoe.“Nahihilo ka,

Dumating sila sa mall na nakabusangot ang mukha ni Xoe. Habang patungo sila sa loob ng department store, nadaanan nila ang mga bilihan ng mga gamit ng mga pambata at mga pambuntis. Agad na napukaw ang atensyon ni Xoe sa isang manekin na may suot na damit ng pangbuntis. Bagamat nasa pangbuntis na mga paninda ito nakalagay, tila hindi mahahalata sa isang buntis na ina ang mag susuot nito. Isa itong maluwag na maternity dress na iyon at iniisip na ni Xoe na tipong kakailanganin niya itong damit sa mga darating na araw.Napansin naman ni Dustin ang paghinto ni Xoe sa isang manekin na nakasuot ng damit.“Bakit ka napahinto? Gusto mo na bang bilhin yan? Balak mo ba agad na magpabuntis sa boyfriend mo?” Nagtaas ng kilay si Xoe ng mapansin ang pagkasarkastikong saad ni Jake.“Napatingin lang ako. Masama ba? Tyaka mukha naman siyang hindi halatang pangbuntis. Sa katulad kong pusunin at malusog ng bahagya, bagay sa akin ang ganitong damit.” Pagtatanggol nito sa sarili.“Mataba ka na sa lagay na

Magkatapat silang nakaupo sa isang lamesa, ngunit ni isa sa kanila ay walang may gustong magsalita. Inorderan ng sopas ni Jake si Xoe, upang mainitan ang sikmura nito. Ngunit, ni isa sa kanila ang walang may gustong gumalaw ng pagkain. Parehong mga walang gana.Tulalang hinahalo halo lamang ni Xoe ang sopas. At kahit walang gana itong kumain dahil sa bigat na nararamdaman… Ay kailangan niyang kumain kahit kaunti. ‘May anak akong umaasa sa tiyan ko. Hindi ako pwedeng magutuman.’ PAalala ni Xoe sa sarili.‘Kailangan na naming bumalik sa munisipyo.’ Nagtaas ng kamay si Xoe upang magtawag ng waiter para hingiin ang bill ng kanilang kinain. Lumapit naman ang isang waiter at binigay sa kanila ang kanilang bill na babayaran.“Hindi ka pa nga kumakain. Ni hindi mo nagalaw iyang sopas.” Saad ni Jake.“Nawalan na ako ng gana.” Sagot ni Xoe.“Ubusin mo iyan.” Utos ni Jake at agad na kinuha mula sa kamay ni Xoe ang bill, pagkatapos ay dinukot niya mula sa kanyang pitaka ang kanyang card para sa

“Sa ayaw at sa gusto mo… Asawa pa rin kita. At ikaw lang ang asawa ko. Kaya may karapatan kang umupo sa tabi ko.”“...”Napaawang ang bibig ni Xoe at di makapaniwalang tumingin kay Jake na hindi na maipinta ang mukha.‘Bakit ka ba ganito? Ginugulo mo ang utak ko.’ Gustong sabihin ni Xoe iyon pero minabuti na lamang niyang manahimik.“Bakit ba kahit masama na ang pakiramdam mo, ay gusto mo pang unahin ang pag aasikaso ng annulment papers natin. Ganyan ka ba ka atat na humiwalay sakin?” Hindi makapaniwalang tiningnan ni Xoe si Jake sa sinabi nito. “Siguro may lalaki nang naghihintay sayo at hinihintay lamang ang pagpapawalang bisa ng kasal natin.“Wow!” Sarkastiko itong natawa. “Ako pa talaga? Sa pagkakaalala ko ikaw itong gusto nang makipaghiwalay matapos bumalik dito ng Kendra mo. Gusto ko lang naman tulungan kang maging malaya sa akin.” Sagot ni Xoe.“Ikaw nga itong nagmamadali tapos nagdesisyon ka na agad na umalis ng bansa. At ikaw ang unang mang iiwan. Baka ikaw itong nagmamadali.

Pagkapasok nila, ay hindi inaasahan ni Xoe at Jake na maraming pupunta ng munsipyo. Ngunit lahat ng mga iyon ay nakapila sa mga magpaparehistro ng kasal. Ngunit kung gaano man kagulo at kaingay ang linya ng mga ikakasal, siya namang tahimik at tila nilalangaw na pwesto ng mga nagpapasa ng aplikasyon para sa annulment.“Mabuti at walang pila dito. Mabilis tayong matatapos.” Saad ni Xoe.Patuloy niyang hinila si Jake patungo sa pila ng mga nag-aaplay ng annulment. Umupo si Xoe sa upuan kaharap ng isang tagapagtala at inilabas ang mga papeles na kanyang inihanda sa para sa pagproseso ng kanilang annulment.“Mukhang naligaw ata kayo ng pila… Doon ang pila ng magpapakasal.” Saad ng isang aleng tagapagtala.“Ay naku hindi po kami magpapakasal. Andito po kami para ipagwalang bisa ang aming kasal.” Sagot ni Xoe na ikinaawang ng bibig ng babaeng kanyang kaharap.“Sigurado ka? At ngayong araw pa na ito?” tanong nito.“Opo. Bakit ano pong meron?” Naguguluhang tanong ni Xoe.“Hindi mo alam? Araw n

Matapos niyang tawagan ng ilang beses si Xoe ay sinagot na din ito agad ng babae. Sinabi niya ang lokasyon kung saan siya naroon bago pinatay ang tawag.Huminto si Jake sa harap ng hotel na tinutuluyan ni Xoe.Nasa labas naman ng lobby si Xoe, nakatayong naghihintay kay Jake. MAy hawak itong brown na envelop na naglalaman ng kanilang mga papeles. Agad siyang umayos ng tayo nang mapansin ang paglabas ni Jake sa kotse. Nakakunot ang noo ng lalaki na tila ba pinagsakluban ng lupa ang mukha.“Bakit umalis ka kagabi? Maayos na ba ang pakiramdam mo? May bahay ka naman bakit dito ka pa natulog?” Sunod sunod na tanong ni Jake kay Xoe.Nagtaas ng isang kilay si Xoe. “Bahay? Ako? Sa pagkakaalam ko pamamahay mo iyon.” Sarkastikong ngumiti si XOe. “Isa pa… HIndi ako komportable sa higaan ko masyadong makati ang kutson na hinihigaan ko. Daming surot.” Sagot ni Xoe.“Ang bahay ko, ay bahay mo.” Sagot ni Jake ngunit umiling na lamang si Xoe.Imbes na magsalita ay dumerecho na lamang ito sa kotse. Aga