Novels by Saledad

Chapter 23Buong akala ni Terron ay magagalit sakanya ang mommy niya sa pag uwi. Gawa ng ginawa niyang pagsagot sagot niya sakaniyang tiyahin ngunit wala namang nangyari ganon . Ang agad kasi nitong tinanong ay kamusta sila ni Ella? O kung ano ang nangyari matapos niyang ihatid ang dalaga." Ella and I we're fine mom." Aniya sa kaniyang mommy. Bigla na lang lumungkot ang mukha pero hindi siya nagalit dito. Bagkus ay niyakap niya na lamang ang mahal na ina." I'm sorry for earlier kung alam ko lang na ganon ang mangyayari ay sana di ko na lang inimbita pa sila ate." Malungkot nitong ani. Pinakawalan niya ang ina mula sakanyang yakap. " Wala kang kasalanan mommy. Si Tita Lydia talaga ang may ugaling di maganda kahit na ang mga anak niya ay ganundin. I'm sorry too dahil bigla na lang akong umalis."" I understand you anak. Ayaw mo lang na palalain pa ang sitwasyon." Maya maya pa bumaba ang kanyang daddy at agad din siyang tinanong kung kamusta sila ni Ella." We're okay dad."" Anong ib

Chapter 22" Anak, calmdown. Pwede naman natin itong pag-usapan ng maayos." Mahinahong sabi kay Terron ng ina nito. Halatang naiistress na din ang ginang. Kung hindi naman dahil sa kapatid nito, hindi magiging ganon ang celebration ng birthday nito." Lina I was just telling the truth. Hindi bat babaero naman talaga itong anak mo? Ilang babae na ba ang natikman niya? Kung wala nga lang tong mga negosyo na pinapatakbo ay yon ang magiging pinakapintas sakanya. Pero nakakatawa lang na pati isang anak ng labandera ay gusto niyang makuha." Tumawa pa ang tiyahin ni Terron. Kaya hindi niya na napigilan ang sarili na ipagtanggol si Terron mula dito." Wala naman pong masama sa pagiging labandera. Ang masama po ay ang mga taong katulad niyo na nangmamata sa kapwa porke nakakataas lang sila. Alam ko po na babaero si Terron at nakita ko po na nagbabago na siya. Di na tulad ng dati." Aniya sa ginang na umirap lang." Sinasabi mo yan dahil m*landi ka din. Gusto mo na may makuha sa pamangkin ko. No

Chapter 21 Hindi alam ni Ella kung bakit humiram pa siya ng damit sa kapitbahay nila na maisusuot niya para sa selebrasyon ng birth day ni Mrs. Hernandez. Siguro ay dahil ayaw niyang masaktan si Terron kung sakali mang sasabihin niya na ayaw niyang pumunta doon. Kailan niya pa ba inisip ang nararamdaman ng lalaki? Hindi niya na rin alam kung kailan ba nagsimula ang lahat. " Ayos lang ba ang damit ko? Pasalamat ka kung hindi si Mrs. Hernandez ang may kaarawan ay di na ko sasama sayo." Aniya kay Terron na nakatitig lamang sakanya. Nag apply kasi siya ng konting powder sa mukha at lipstick para hindi naman siya mukhang haggard. " Kahit ano naman ang isuot mo ay maganda ka sa paningin ko. Anyways my mother would be very happy dahil pupunta ka." Napakaganda ng ngiti nito sa labi. Kaya iniwas niya na lamang ang tingin baka kasi mapatagal pa ang tingin nito. Pumasok na sila ng kotse. Habang nasa byahe ay di niya maiwasan ang kabahan." Kayo kayo lang ba ang nandoon? " " Yes. Sabi ka kay

Chapter 20Nagyayaya na agad siya umuwi. Pero nang nasa sasakyan na sila, hindi naman pinapaandar ng lalaki ang sasakyan. Nakatingin lang ito sa manibela kaya nagulat si Ella nang tumingin ito sakanya." Are you mad at me? It's not what you think. Hindi ako nakikipaglandian. Ayaw niya lang talaga na umalis kanina kahit pinapaalis ko na." Di nito malaman kung anong pagpapaliwanag ba ang gagawin sakanya. Tila ba stress na stress ito." Wala akong pakialam kahit kalandian mo pa ang babaeng yon. Kasi alam ko na ganon ka talaga." Aniya at ipinokus na lang ang tingin sa may labas ng bintana." F*ck ." Napamura na lang si Terron bago nito pinaandar ang kotse. Ngunit di niya na lamang pinansin ang lalaki. Pakialam niya dito. Ang mahalaga ay nabusog siya sa date nila kuno kahit na medyo nabw*sit din siya sa lalaki.Mabuti na lang at walang traffic kaya mabilis siyang naihatid ni Terron. Hindi niya na inintay pa na pagbuksan siya nito ng pintuan ng kotse. Siya na ang naunang lumabas.Papasok na

Chapter 19Nagdadalawang isip pa si Ella kung lalabas siya ng silid na suot ang pinakamaayos niyang dress. Nahihiya kasi siya. Ang nanay niya ang nagregalo non sakanya noong pasko. Ngunit di naman niya naisusuot , wala naman siyang pupuntahan. Pero ngayon magagamit niya na dahil sa gagawin nilang lakad ni Terron. Kung pwede lang na wag na siyang lumabas ng kanyang silid ay ginawa niya na. Kaso nga lang hindi pupwede dahil alam niya na hinihintay siya ni Terron sa ibaba. Pati na rin ang kanyang ina. Masyado naman siyang paimportante kung tatagalan niya pa.Halata ang pagkagulat sa mga mata ni Terron ng makita siya nito. Maging ang kanyang ina ay namangha dahil sakanyang itsura. Gandang ganda ang mga ito sakanya. Sa ayos niya. " Ayan ba iyong ineregalo ko sa iyo, anak?" Natutuwang tanong ng kanyang nanay." Opo Nay." Magalang niyang pagsagot." Napakaganda mo, anak." Papuri pa nito sakanya. Nang magtama ang mga tingin nila ni Terron, bumalik na ito sa katinuan." So let's go? " Ang

Chapter 18Naging maayos naman ang isang buong araw ni Ella matapos umalis ni Terron. Ngunit nagulat na lamang siya dahil kinabukasan, kakagising niya palang nang bigla na lamang may dumating na mga lamesa at ilang box ng grocerie. Hindi lang basta ordinaryong mga groceries kundi yung ginagamit paninda." Mali ata kayo ng dala. Hindi para sakin ang mga to." Sabi niya sa mga lalaking nagdala ng mga yon." Hindi po Ma'am sainyo po yan dahil dito po ang nakalagay sa address. Pero ang nagpadala po ay susunod na lang. "Napatingin tuloy kay Ella ang mga kapitbahay nila. Siguro ay nag-iisip na ng kung ano ano tungkol sakany. Yun naman talaga ang hobby na gawin ng mga ito baka nga pinag-iisipan na din siya ng masama kung saan posible galing ang mga yon.Lumabas ang kanyang nanay at nagulat din ito." Hindi atin yan Nay kaya ipapabalik ko. " Sabi niya sa nanay niya na napatango na lamang . Baka nagkamali lang daw kaso nga lang, bigla namang dumating si Terron. Kaya napaawang na lang ang labi

Chapter 13: Bring Back "Hanggang dito nalang ako, doc. Hehe." Natulala ako sa pag-alis ng kotse ni Song What should I do? How am I supposed to go inside this house? "Huwag na kaya akong tumuloy?" bulong ko habang nakatulala pa rin .But I'm his doctor and I need to get his blood. Bleu's right, everything is complicated. Naging ganon lang naman dahil sa ginawa ko. Yes, I should just act professional. Pretend like nothing happened. Mukang hindi naman siya magtatanong tungkol doon, I won't ask anything about it either. He's CEO Math Danszen, he won't recall it. Lumunok muna ako bago tuluyang pumasok sa loob. Where is he? Awkward na naglakad ako papasok sa pinto. Imposible naman na hindi niya alam na pupunta ako. Our schedule is three times every week. Two days had passed already. Calm down, Serrah, just act like a professional since you're really professional. "You're here" "Ayy, Serrah!" Napahawak ako sa dibdib at nabaling tingin kay Danszen nasa nakatayo sa likuran ko

Chapter 12: Ten Seconds "What should I do?!" paghi-hysterical ko. Nagwiwirduhan na tiningnan ako ni Bleu habang kumakain ng marshmallow niya. "You two really did kiss? Why? How?" tanong Ginulo ko ang buhok ko. "I don't really know what's going on with any mind that time. How am I supposed to talk to him on our next meeting?" sabi ko pa. I must be crazy, paano kung isumbong niya ako kay Prof? "Explain your side." Napatingin ako kay Yena. "But before it, you should explain your side on us. Why did you do that? How?" pag-uulit niya pa sa-sinabi ni Bleu. "I just want to give him an effective distraction? He's scared of needles." naguguluhan kong sagot. "Is touching lips considered a kiss? Wala pang isang minuto yon, pramis!" "Even a chup. Pinagdikit ni Lim ang dalawang kamay niya. "It is considered a kiss." Napapikit ako nang mariin. I'm doomed, wala rna akong maisip na pwedeng i-palusot sa kanya. I wonder what he would think of me. Kahapon pa ako hindi makatulog dahil sa nang

Chapter 11: Scared "That can't be! He won't survive without the medication," pilit ko. "That's what he wants." Para akong nanghina. I feel betrayed, I feel useless for him. Why ask for a good doctor if he'll just give up like this? Isa pa, his condition is not that crucial at the moment. We could do something, no- we could do a lot of things to save him. "There's a chance to get a transplant but he refused to. Hayaan mo na siya Serrah, siya ang magde-desisyon sa buhay niya." Unbelievable! "What a heartless person,". di-makapaniwalang bulong ko. Hindi na ako muling nagsalita at tumayo sa swing para pumasok sa hospital. Pabagsak akong umupo sa kama at bumuntong hininga. Akala ko kapag nagtanong ako kay Prof ay mawawala na ang mga katanungan sa isip ko. It's irony how it even increased. Why? What's with his decision? 1 badly want to hear his side. Humiga ako at nagtalukbong ng kumot. Should I call him? How am I supposed to go there and treat him when I know he'll jus

Chapter 10: Give Up "You agreed on our marriage?" Napaawang ang bibig ko dala ng gulat. Our marriage? Her and Danszen? "So, my cousin is your doctor." Napatingin ako sa katabi ko na walang emosyon na nakatingin sa pinsan ko. What kind of scene is this? I don't understand. She's talking about marriage, obviously. But why did he got me involved here? Binalik ko ang tingin sa pinsan ko. Right, it's all about their marriage. I should at least give them a privacy. Pwede ko naman siyang tanawin nalang mula sa loob ng kotse niya eh. "Excuse me.." pumihit ako patayo. I gasped when Danszen hold my hand to stop me. Nagtatakang napatingin ako sa kanya pero kay Amira lang siya nakatingin. He looked at me. "Sit." Sasagot po sana ako pero umupo nalang. I don't really understand why he brought me here. I'm just his doctor. Marrying isn't something that will give him a heart attack. Or will he? "I'm here to cancel it. I'll cancel your father's proposal" Napanganga ako. What?! M

Chapter 9. Agreement Unitnomyako ng kape habang pinag saratan ang magiging surgery namin mamaya. I need to do well for this. Hindi naman siya practical or something, syempre buhay pa rin ang nakasalalay dito Bahagya akong napanguso. But what's that for? To express his greatest gratitude? Is it normal for a hoy to touch the girl's hair when he's thankful? I think so, maybe it's a culture. This is making me crazy. Even that smallest gesture made me crazy. Ganun siguro talaga kapag walang experience. But he smiled. That's the first time I saw his ips curved. May nakain ba siyang mali? Baka naman nalason siya sa sarili niyang niluto? "You're so cute, you look exactly like a puppy" Nangalumbaba ako at napatingin kay Lim at Yena. I saw how he touch her hair and kiss her forehead. That's exactly what Danszen did that morning Mabilis kong sinampal ang sarili ko. What am I even thinking? Ang ngiti ko ay napalitan ng lukot na malba Ano ba naman 'tong magkasintahan na to, sa ba

Chapter 8 Take Care "Serrah-wii!! Nalukot ang mukha ko at narindi sa sigaw ni Mark. The voice of this architect is on another level. Hindi yata aware na maraming nakapalibot na mga pasvente sa nilalakaran niyang hallway "Ano na naman ba?" naurita pero nakangiti kong salubong sa kanya "Ngayon na nga lang tayo magkikita, ganyan pa salubong mo sa akin?" nagtatampo niyang sah sa akin. "Tara, ice cream?" Nagliwanag ang mukha ko. Sa totoo lang ay hindi ako nakapag tanghalian at kanina pa nagugutom. Anong layang trip nitong si Mark at nag-aya ng ice cream date? Tiningnan ko ang wrist watch ko para alamin ang oras. "Thirty minutes left before my duty ended. Can you wait?" "Go on. Asan sila Yenyen?" tanong ni Mark "Nasa playground silang dalawa." "Bilisan mo, pupuntahan ko sila roon." Tumango nalang ako at ipinagpatuloy ang trabaho Glad that there's no code today. Most importantly, no one had a cardiac arrest. Kahit cardiothoracic surgeon kasi ako ay iyon ang pinagka ayaw