THE CEO DOCTOR

Chapter 1: His Doctor "LAHAT NG BIRHENG NAKAPUTI, MAMAMATAY NANG WALANG ASAWA!" Natigil ako sa paglalakad at napatingin sa white coat na suot ko. Lah?! Ano ba naman yan! Hindi pa man din ako nakakapasok sa kompanya nakarinig na agad ako ng lagim. Inangilan ko lang yung matandang sumumpa sa akin at pinilit na hindi pansinin. She doesn't look like a beggar though, nakaupo siya sa isang karton sa harap ng building ng Company. Is she an employee? "Are you Dr. Serrah Nevinne?" Nalipat ang tingin ko sa babaeng lumapit sa akin. Nakasuot ito ng pastel blouse at pencil cut skirt. Ngumiti siya sa akin. "I'm his secretary, he is waiting for you." "Oh...." Wala na akong nagawa at sumunod sa babae. I feel out of place here, lahat ng tao ay naka-attire habang ako ay nakasuot ng mahabang white suit at kagagaling lang sa hospital. Regrets, I should changed clothes or just remove this. "Dito na po ang office niya." Sasagot na sana ako nang biglang mag-ring ang phone ko. Ba't na naman b

Chapter 3 Warning He's unbelievable! Huminga ako nang malalim para habaan ang pasensya. Baka ako pa ang maunang mamatay sa aming dalawa dalul sa kanya. Ahhh, ayoko na! "We're reliable here, you don't need confirmation about my phone number," sabi ko. "You should just call if there's an emergency," dagdag ko pa. Saglit siyang natalumik "Are you worried? Napairap ako sa hangin. "Of course, I'm your doctor- "Oh." he said. "Empty your schedule for today." Napakurap ako. "Ha? Bakit? Is there something wrong?" sunod-sunod na tanong ko "We need to talk about something important." Napaawang ang bibig ko. I explained him everything, isn't enough? However, maybe he's curious of something, wala naman mawawala. "Just two hours before my actual duty," sagot at ako sa ibabang labi at tinignan ang wrist watch ko "Alright. There's a black car in front of you, go there." Agad naman akong nag-angat ng tingin sa harapan ko at nakita at isang kotse. Is it him? It's tinted. He's re

Chapter 5: Date I'll drop you off the hospital" "Av Hindi na kailangan" Iwinasiwas ko ang dalawang kamay ko bilang pagtanggi "Let's go" Hindi niya pinansin ang sinabi ko at nauna nang naglakad sa akin. He's really something! Hindi naman na kailangan na ihatid pa ako sa hospital Nang makalabas kami ng office niya ay biglang tumayo ang secretary niya harap ng desk. don't know why, but I think it's a sign of respect Napanood ko rin kasi sa K-drama. Kahit yung mga nakakasalubong namin na mga empleyado ay nagba-bow sa kanya at bumabati "You're really respected here," puna ko habang sumusunod sa kanya. Hindi siya nagsalita at saglit na inayos ang necktie niya habang naglalakad. Business industry is really formal. Yung mga lakad nila ay ibang-iba sa lakad ko. Awkward na isinilid ko nalang ang mga kamay sa bulsa ng white coat, nagmukha tuloy akong banyaga dito. "Passenger seat," utos niya. "Oh..." Mukhang kaming dalawa nalang yung tao sa parking lot at busy ang lahat sa kani

Chapter 7: Hang In There "Wait here," he whispered and I quickly nodded. Kapag naharap ko talaga yung Song na yon na kaming dalawa lang. Sasaksakin ko talaga siya ng scalpel. Paglabas ng kwarto niya ay nakadisente na siya ng damit. Not all men looks good in just a white shirt, this man is different. Lumunok ako saglit at pasimpleng tinignan ang paligid. Sumunod na ako sa kanya at inihanda ang karayom na gagamitin namin. "I just need to get your blood sample today, for a test," pag-kausap ko kay Danszen. Mataman na nakatingin lang siya sa akin habang nakaupo sa tabi ko. He's making me uncomfortable. Do you need distraction?" "Cut that distraction, do it." Pinaningkitan niya ako ng mata kaya natawa ako. He looks funny acting tough, he's clearly scared on needles. Hindi ko pa man rin sinasabi ay inabot niya na ang kamay sa akin. Marahas na kinuha ko iyon at walang pasabing tinusok na agad ang karayom. Tahimik lang siya at mukhang tinitiis ang sakit. Get used to it, what you'l

Chapter 9. Agreement Unitnomyako ng kape habang pinag saratan ang magiging surgery namin mamaya. I need to do well for this. Hindi naman siya practical or something, syempre buhay pa rin ang nakasalalay dito Bahagya akong napanguso. But what's that for? To express his greatest gratitude? Is it normal for a hoy to touch the girl's hair when he's thankful? I think so, maybe it's a culture. This is making me crazy. Even that smallest gesture made me crazy. Ganun siguro talaga kapag walang experience. But he smiled. That's the first time I saw his ips curved. May nakain ba siyang mali? Baka naman nalason siya sa sarili niyang niluto? "You're so cute, you look exactly like a puppy" Nangalumbaba ako at napatingin kay Lim at Yena. I saw how he touch her hair and kiss her forehead. That's exactly what Danszen did that morning Mabilis kong sinampal ang sarili ko. What am I even thinking? Ang ngiti ko ay napalitan ng lukot na malba Ano ba naman 'tong magkasintahan na to, sa ba