Share

บทที่ 1037

Penulis: จิ้งซิง
“พวกเจ้า!”

เวินจื่อเยวี่ยเตรียมด่าทอกลับ ด้านหลังมีเสียงลมรวดเร็วดังขึ้นกะทันหัน

ความรู้สึกอันตรายที่รุนแรงทำให้เวินจื่อเยวี่ยหันหลังยกสองมือขึ้นอยากป้องกันตัวเอง

ทว่าวินาทีต่อมา เขากลับถูกคนด้านหลังซึ่งไม่รู้ปรากฏตัวตั้งแต่เมื่อใดถีบอย่างแรงจนตัวปลิวอีกครั้ง

หนำซ้ำยังถูกถีบจนหน้าต่างเสียหาย ร่วงลงมาจากชั้นสามโดยตรง ตกลงไปบนถนนของชั้นหนึ่งเสียงดังปัง

ขณะเดียวกัน เขาร่วงลงไปข้างรถม้าคันนั้นที่จอดอยู่ข้างถนน

“เกิดอะไรขึ้น?”

ภายในรถม้า เวินเยวี่ยสะดุ้งกับความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นกะทันหัน

นางยังรอให้เวินจื่อเยวี่ยพาตัวอีกฝ่ายมาให้นาง แต่ผ่านไปครึ่งวันก็ยังไม่ลงมา หลังนางขมวดคิ้ว สุดท้ายจึงเปิดผ้าม่านมองดูข้างนอก

เมื่อได้มองดูทำให้เวินเยวี่ยตกใจจนรูม่านตาหด

“พี่สาม?! ท่านเป็นอะไรไป?”

นางรีบลงจากรถม้า เมื่อเงยหน้ามอง เห็นเพียงชั้นสามของโรงเตี๊ยมไหลฝูกลายเป็นรูใหญ่ ส่วนสภาพของเวินจื่อเยวี่ย เห็นได้ชัดว่าร่วงลงมาจากข้างบน

เวินเยวี่ยเอ่ยถามด้วยความตื่นตระหนก “พี่สาม ท่านไปหาพี่หญิงมาดูอาการให้ข้าไม่ใช่หรือ? ทำไมจู่ ๆ ถึงร่วงลงมาจากชั้นสามล่ะ?!”

ขณะนี้เวินจื่อเยวี่ยที่ร่วงลงมาบาดเจ็
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1054

    แทบจะในทันทีที่เสียงของหลานซื่อเงียบลงเสียง “ฉัวะ” สองครั้งก็ดังขึ้นจากทางซ้ายและขวาเฒ่าป่าเถื่อนรีบร้อนเอ่ยปากขึ้นมาโดยพลัน “ให้! ข้าให้!”ตอนนี้จะไม่ให้ก็ไม่ได้แล้วจริง ๆเดิมทียังคิดว่าแม่นางน้อยผู้นี้จากคำขู่ของตนเมื่อครู่ ถึงอย่างไรก็ควรจะมีความกังวลอยู่บ้างแต่คาดไม่ถึงเลยว่านางจะลงมือทันทีที่พูด ท่าทีไม่มีความนุ่มนวลเลยสักนิด ไม่เปิดโอกาสให้เขาเจรจาเลย!ช่างโหดร้ายเหลือเกินเฒ่าป่าเถื่อนเกร็งไปหมดทั้งตัว จ้องมองดาบและกระบี่ที่จ่ออยู่ที่คอของเขาด้วยสายตาสั่นสะท้านเมื่อครู่หากเขาพูดอะไรไปมากกว่านี้แม้แต่ครึ่งคำ คอของเขาถ้าไม่ถูกฟันด้วยดาบก็ถูกปาดด้วยกระบี่ไม่ว่าทางไหนก็ต้องตายอยู่ดี!ไม่รู้เช่นกันว่าแม่นางน้อยผู้นี้เป็นเด็กรุ่นหลังของตระกูลใดกันแน่ การกระทำที่โหดเหี้ยมและเด็ดขาดเช่นนี้ เป็นคนที่ไม่อาจรับมือได้ง่าย ๆ อย่างแท้จริง!เฒ่าป่าเถื่อนเห็นว่าไม่อาจหลอกล่อต่อไปได้แล้ว เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ เขาจึงทำได้เพียงยกมือขึ้นหยิบภาชนะกู่ออกมาจากตัวของเขาอย่างสั่นเทา จากนั้นก็ยื่นมันออกไปด้วยความเสียดายและหวาดกลัว“หวังว่านายน้อยเล็กจะดูแลราชากู่ตัวนี้เป็นอย่างดี ขอเพีย

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1053

    “ช้าก่อน! หยุด หยุด!”เฒ่าป่าเถื่อนกลัวว่าหลานซื่อไม่พูดพร่ำทำเพลง ก็จะปลิดชีวิตของเขาทันทีเขาอดทนต่อความเจ็บปวดในร่างกาย รีบยกมือขึ้นกล่าวว่า “ข้าคือผู้อาวุโสของเผ่าโยวหลาน ฉายาว่าเฒ่าป่าเถื่อน ไม่ทราบว่าท่านเป็นนายน้อยจากเผ่าใด?”ในเวลานี้เฒ่าป่าเถื่อนร้อนรนจนทำอะไรไม่ถูกเขาเชื่อมั่นว่าหลานซื่อต้องเป็นนายน้อยของเผ่าใดเผ่าหนึ่งในกลุ่มชนเผ่าของพวกเขา ดังนั้นจึงรีบเอ่ยปากถามหลานซื่อด้วยภาษาชาวต่างเผ่าหลานซื่อนิ่งไปชั่วครู่ นัยน์ตาฉายแววประหลาดใจออกมา “นายน้อย?”เฒ่าป่าเถื่อนกุมตำแหน่งบาดเจ็บที่ซี่โครงหักสองซี่เอาไว้ ไม่ได้สังเกตว่าหลานซื่อยังคงใช้ภาษาจงหยวนอยู่เขาหน้าตาเหยเกด้วยความเจ็บปวด เอ่ยอย่างร้อนรน “ท่านไม่ต้องปิดบังอีกแล้ว ในเมื่อเป็นคนจากพื้นเพเดียวกัน เป็นปรมาจารย์กู่เหมือนกัน แม้จะอยู่คนละเผ่า แต่เราก็ไม่จำเป็นต้องฆ่าแกงกันเอง อีกทั้งการพบกันก็นับเป็นวาสนา ขอเพียงท่านไว้ชีวิตข้า ข้ายินดีที่จะมอบของล้ำค่าหลายชิ้นแก่ท่าน!”ดวงตาของหลานซื่อหันเหไป สบกับสายตาของเป่ยเฉินหยวนแม้ว่าเป่ยเฉินหยวนจะฟังบทสนทนาระหว่างหลานซื่อกับเฒ่าป่าเถื่อนไม่เข้าใจแต่จากการแสดงออกของเฒ่

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1052

    แต่เมื่อโอวหยางอวี้เทียนเห็นฝูงแมลงกู่ที่มาช่วยตัวเองเหล่านั้นเริ่มถอยกลับ เขาก็เลิกสนใจกริชที่จ่อลำคออยู่ทันที เริ่มด่าทอยกใหญ่ด้วยความโกรธ “ไอ้สารเลว ไอ้เฒ่าป่าเถื่อน เจ้าลองกล้าหนีไปดูสิ! เชื่อไหมว่าพ่อของข้าได้ฉีกเจ้าเป็นชิ้น ๆ แน่!”แม้แต่โอวหยางอวี้ซู่ที่เมื่อครู่เกือบจะยอมแพ้แล้ว ในตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะรีบคว้าฟางเส้นสุดท้ายนี้ไว้นางกับพี่ใหญ่จะถูกส่งไปหาท่านอาในตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด!มิเช่นนั้น นอกจากพวกเขาสองคนจะไม่รอดแล้ว ยังจะนำพาปัญหาใหญ่มาสู่สกุลโอวหยางอีกด้วย!“ท่านปู่ป่าเถื่อน ปกติท่านไม่ได้เอ็นดูอวี้ซู่ที่สุดหรือเจ้าคะ? ได้โปรดช่วยข้าด้วย! เมื่ออวี้ซู่กลับไปแล้วจะตอบแทนคุณท่านอย่างเต็มที่เลยเจ้าค่ะ ได้โปรดเถอะท่านปู่ป่าเถื่อน!”นี่ไม่ใช่เรื่องของการตอบแทนคุณหรือไม่!หากแต่เขาไม่กล้าที่จะล่วงเกินตระกูลใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังนังหนูคนนั้นเลยต่างหากยิ่งกว่านั้น หากตอนนี้ยังไม่ถอยกลับ แก่นชีวิตของเขาก็จะต้องถูกนังหนูคนนั้นแย่งชิงไปแล้ว!เฒ่าป่าเถื่อนเห็นฝูงแมลงกู่ของเขาถูกราชากู่ของนังหนูฝั่งตรงข้ามสะกดไว้ มีหลายตัวที่มีท่าทีว่าจะถูกปราบจนเชื่องและย้ายข้าง เขาก็ไม่กล้าท

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1051

    ภายใต้ความมืดมิดยามราตรีผีเสื้อตัวหนึ่งเปล่งแสงสีทองอร่าม บินขึ้นมาจากข้างหูของหญิงผู้นั้นบนแท่นบูชาอย่างอ่อนช้อยหลังจากนั้น ก็วาดเส้นโค้งหลายเส้นกลางอากาศ ในชั่วพริบตาที่หยุดนิ่งอยู่เหนือแท่นบูชานั้น อวิ่นซิงพลันกางปีกออก...รัศมีน่าเกรงขามอันแข็งแกร่งของราชากู่แผ่กระจายไปในทันที“นั่นคือราชากู่ระดับสูงหรือ?!”ชายชราขยี้ตาไม่หยุด มองไปยังทิศทางของแท่นบูชาครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ผีเสื้อแสนสวยสะดุดตาตัวนั้นจนกระทั่งขยี้ตาซ้ำเป็นครั้งที่สาม และแน่ใจว่าตรงหน้าไม่ใช่ภาพลวงตาแล้ว ชายชราก็ไม่อาจหลอกตัวเองได้อีก“บ้าจริง! เหตุใดถึงมาเจอกับราชากู่ระดับสูงที่นี่ได้!”ถูกต้องแล้ว ในสายตาของชายชรา อวิ่นซิงในตอนนี้คือราชากู่ระดับสูงตัวหนึ่งปรมาจารย์กู่ที่มีราชากู่มักจะถูกเรียกว่ายอดปรมาจารย์กู่และชายชราก็เป็นหนึ่งในบรรดายอดปรมาจารย์กู่เหล่านี้ในมือของเขาก็มีราชากู่ตัวหนึ่งเช่นกันทว่ามันเป็นเพียงราชากู่ระดับล่าง ไม่ถือว่าเป็นระดับกลางด้วยซ้ำด้วยช่องว่างของความแข็งแกร่งที่มากมายขนาดนี้ ราชากู่ผีเสื้อระดับสูงตัวนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ยอดปรมาจารย์กู่ระดับล่างเช่นเขาจะส

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1050

    หลานซื่อกับจู๋เยวี่ยที่เฝ้าอยู่ข้างหลังนาง สายตาทั้งสองคู่ดูเหมือนจะเฉียบคมขึ้นมาอย่างฉับพลันในเวลาเดียวกันทั้งสองจ้องมองความมืดมิดในยามราตรีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความระแวดระวังยิ่งนัก ป่าผืนหนึ่งกำลังส่งเสียงความเคลื่อนไหวดังสวบสาบ“ม่อยวน!”สถานการณ์ไม่เข้าที มีอันตรายกำลังใกล้เข้ามา!หลานซื่อเรียกรหัสประจำตัวของเป่ยเฉินหยวนในฐานะองครักษ์ทันที“ข้าอยู่นี่”เสียงอันทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหลังนางพอดีเป่ยเฉินหยวนที่รู้สถานการณ์ก่อนพวกนางได้มาอยู่ข้างหลังหลานซื่อตั้งแต่แรกแล้ว ใบหน้าอันหล่อเหลาในเวลานี้เต็มไปด้วยความเย็นชาและแรงอาฆาต“ดูเหมือนว่าคืนนี้คงจะจากไปไม่ได้ง่าย ๆ เช่นนั้นแล้ว”“ระวัง มันคือแมลงกู่ มีปรมาจารย์กู่อยู่แถวนี้”หลานซื่อเตือนคนทั้งสอง ขณะเดียวกันก็ควบคุมแมงมุมน้อยที่อยู่บนตัวของเหล่าทหารกองทัพธงดำรอบ ๆเมื่อแมงมุมน้อยเคลื่อนไหว ทหารกองทัพธงดำทั้งหมดก็เข้าใจในทันทีว่าคืออะไร สีหน้าเคร่งขรึมและจริงจังมากยิ่งขึ้นในไม่ช้า อันตรายที่ซ่อนอยู่ในป่าก็ไม่ได้ทำให้หลานซื่อกับพวกรอนานจนเกินไปหลังจากเสียงผิวปากที่ดังมาจากที่ไหนสักแห่ง ฝูงแมลงกู่ในป่าก็พลันกรูออกมาจากท

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1049

    เวลานี้ข้างกายหลานซื่อมีเพียงจู๋เยวี่ยคนเดียวอ้อไม่สิ ไม่ใช่แค่จู๋เยวี่ยทันทีที่นางเดินเข้ามา เป่ยเฉินหยวนก็ก้าวลงจากแท่นบูชาทันที แล้วเดินไปอยู่ข้างกายหลานซื่อเช่นเดียวกับจู๋เยวี่ยจู๋เยวี่ยชำเลืองมองเขาผ่านหน้ากากดูท่าทางคล้อยตามโดยไร้ข้อโต้แย้งใด ๆ นั่นสิ ใครจะกล้าคิดว่าคนผู้นี้คืออ๋องผู้สำเร็จราชการแทนผู้เลื่องชื่อ?คนที่ไม่รู้เรื่องราวยังคิดว่าเป็นแค่องครักษ์ของนายหญิงของนางจริง ๆหึ องครักษ์ที่เก่งกาจที่สุดข้างกายนายหญิงมีเพียงคนเดียวเท่านั้น...ก็คือจู๋เยวี่ยนั่นเองนางไม่สนใจหรอกว่าอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนผู้นี้จะมาเล่นสนุกหรืออะไรก็ตามแต่ เอาเป็นว่าใครก็อย่าคิดจะมาแย่งชิงตำแหน่งข้างกายของนายหญิงของนางไปได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการทำร้ายนายหญิงของนางเลยเป่ยเฉินหยวนรู้สึกได้ถึงความระแวดระวังและความเป็นอริจากจู๋เยวี่ยเขาแค่นเสียงหึในใจเบา ๆ แต่กลับไม่เห็นจู๋เยวี่ยอยู่ในสายตาเขารู้ว่าจู๋เยวี่ยกำลังระแวดระวังอะไรอยู่แน่นอนว่าเขาไม่มีทางทำร้ายอู๋โยว และสิ่งที่เขาต้องการก็ไม่มีทางเป็นเพียงสถานะ ‘องครักษ์’ ข้างกายอู๋โยวเท่านั้นจู๋เยวี่ยมิใช่ไม่เข้าใจ เพียงแต่คิดว่าฐานะร

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status