นิยายจีนชุด ร้อนรักนางจิ้งจอกสาว

นิยายจีนชุด ร้อนรักนางจิ้งจอกสาว

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-08-29
โดย:  ผการุ้ง ช่อชมพูยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
102บท
3.2Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

นางจิ้งจอกสาวบำเพ็ญตบะมาห้าร้อยปีจนกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ เพื่อให้คงความอมตะ จึงต้องดูดพลังชีวิตของบุรุษ นางจึงใช้ร่างกายงดงามของนางยั่วยวนเหยื่อ ให้หลงเสน่ห์ จนกลายเป็นทาสสวาท! (เป็นเรื่องราวของนางจิ้งจอกสาวสี่นาง กับบรรดาหนุ่มๆ ที่กลายเป็นทั้งเจ้านาย คนรัก จ้าวหัวใจ)

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่1. ตอน ขอพรจากเทพธิดาจิ้งจอก

"Kak Dion berbaring aja, biar aku yang main di atas," ucap wanita itu dengan senyum nakal menggoda. Napasnya memburu saat dia duduk di pangkuanku.

Payudaranya nyaris menyentuh wajahku, dan aku pun mencondongkan wajahku, mencium, menggigit ringan. Dia mendesah, pinggulnya bergerak perlahan.

Nikmat. Terlalu nikmat.

"Ahhh... Terus, Kak..."

Tubuhnya naik turun. Gerakannya belum cepat, tapi tiap gesekan membuatku nyaris kehabisan kendali. Aku mencengkeram pinggulnya, menahan hasrat untuk membalikkan badan dan mengambil alih.

"Lebih cepat, Sayang," pintaku, yang langsung diturutinya dengan mempercepat gerakan, membuatku tidak kuat menahan aliran darah yang makin memuncak. “Sedikit lagi ….”

"Ahhh... Iya, Kak.. kita keluarkan bareng-bareng..."

Suaranya terdengar lembut dan menggoda membuat aku makin bernafsu, dan wangi tubuhnya benar-benar menambah gairah dalam diri ini.

Dia terlihat begitu cantik, wajah memerah, rambut berantakan, dan ekspresi yang seakan memintaku untuk segera melepaskan sesuatu yang kini rasanya seperti sudah di ujung.

Tidak berselang lama desahannya semakin keras dibarengi dengan gerakannya yang makin cepat. Di saat itu juga, aku tak tahan lagi.

“Arghh...!”

Segalanya meledak.

Tubuhku bergetar, napas tersendat, dan...

BRUK!

“Aduh!”

Aku menabrak meja nakas sebelah ranjang dan sangat jelas telah jatuh dari kasur dengan selimut melorot dan celana pendek basah yang lengket di bawah.

Masih ngos-ngosan, aku melihat sekeliling. Kamar kos sempit. Kipas berdengung. Tidak ada perempuan. Tidak ada kolam. Tidak ada suara manja yang memanggil "Kak Dion."

“Gila … gua cuma mimpi …?” Aku bangkit setengah sadar, menarik napas dalam-dalam, lalu melirik ke jam dinding yang menunjukkan pukul 07.45.

Seketika, aku terbelalak. “Sial! Gua telat!”

Tanpa pikir panjang, aku langsung bangkit, meraih handuk di gantungan, dan menyeka cepat keringat dingin yang membasahi tubuh. Kaus tipis dan celana training kuganti secepat kilat, hampir tersandung saat menarik celana ke atas.

Kamar kosku sempit, cuma muat satu kasur single, meja kayu usang, dan lemari kecil yang mulai reot di salah satu pintunya. Bau kopi sisa semalam masih tercium samar dari cangkir di meja, bercampur aroma lembap khas kamar tak ber-AC.

Aku mencomot roti tawar sisa kemarin yang terbungkus setengah di meja, menyelipkannya di antara bibir sambil menyambar tas selempang. Sandal kucalungi tanpa benar-benar melihat kanan kiri.

Begitu pintu terbuka, udara pagi langsung menyergap.

“Waduh, Dion, telat lagi?” sapa Pak Sardi, tetangga kos yang duduk santai di kursi plastik sambil menyeruput kopi.

Aku hanya tersenyum singkat, roti masih di mulut. “Iya, Pak… pergi dulu ya,” jawabku, suaraku agak teredam tapi tetap datar dan mantap.

Beberapa puluh menit kemudian, aku sampai di klub dalam kondisi setengah basah karena keringat. Tapi belum juga bisa bernapas stabil, seorang staf menyuruhku langsung ke ruang Bu Rani, manager kelab tempatku bekerja.

‘Fix, ini pasti kena omel,’ batinku meronta.

Bagaimana tidak? Baru seminggu aku kerja di sini.

Setelah dua bulan menganggur akibat memutuskan berhenti di kelab renang lama karena perselisihan internal, seorang teman memperkenalkanku posisi pelatih di kelab elite ini. Sebuah tempat mewah yang punya member dari kalangan sosialita, pengusaha, sampai artis.

Katanya, pekerjaannya akan santai karena kebanyakan klien di sini tidak benar-benar niat belajar. Namun, kenyataannya, tekanan kerja di sini sangat gila.

Semua serba profesional, aturan ketat, dan persaingan antar pelatih terasa seperti arena perang diam-diam.

Aku tahu, satu kesalahan kecil saja bisa bikin aku dikeluarkan. Dan sekarang, baru seminggu kerja, aku sudah telat dan berakhir dipanggil manajer pagi-pagi begini.

Dan benar saja, sesuai dugaan begitu masuk … aku sudah disuguhi wajah masam Bu Rani.

"Pagi, Bu...." Aku berusaha menyapa seperti biasanya.

"Duduk!" bentaknya yang langsung membuatku menangis dalam hati.

Aku pun duduk di hadapannya selagi berusaha untuk tetap tenang, tapi jujur saja, jantung ini berdetak cepat menunggu vonis.

"Kenapa kamu telat?" tanya Bu Rani tajam.

Mataku melirik jam di dinding, 08:25, masih ada lima menit lagi sebelum jam kerja, tapi aku dinyatakan telat?

Tidak ingin berdebat, aku pun menjawab, "Maaf, Bu. Saya lupa menyalakan alarm."

"Kamu sadar tidak kalau kamu itu sedang kerja di sini? Bukan main-main! Baru juga kerja semingguan, tapi sudah berani telat. Kamu kira kelab ini punya kamu?!”

Aku hanya bisa diam. Walau memang masih ada lima menit lagi menuju jam kerja, tapi melawan tegurannya yang notabenenya adalah bos di kelab ini sama dengan bunuh diri.

“Maaf, Bu ….”

Bu Rani menghela napas kasar, lalu memijit pelipisnya, seakan benar-benar pusing menghadapiku. "Bukan cuma telat, tapi sudah satu minggu pun kamu masih belum mampu menarik klien menjadi murid tetapmu.”

Detik itu, aku mengangkat pandangan. ‘Ah, jadi ini masalah utamanya ….’

“Dengar ya, Dion. Di kelab ini, yang dilihat dari seorang pelatih bukan cuma soal kemampuan mengajarkan teknik saja, tapi kamu harus punya daya tarik juga! Kalau kamu tidak punya daya tarik, sampai kapan pun kamu tidak akan mendapatkan murid tetap! Paham?!"

“Paham, Bu …" jawabku singkat, dusta.

“Bagus. Kalau begitu, saya tegaskan sekali lagi sama kamu. Kelab kita ini tidak menggaji pelatih secara cuma-cuma. Kalau memang dalam satu bulan kamu tidak bisa mendapatkan murid tetap, kamu akan saya keluarkan!”

Usai memberikan ultimatum itu, Bu Rani langsung menunjuk pintu keluar.

“Sekarang, cepat lakukan pekerjaanmu!”

Keluar dari ruangan Bu Rani, aku langsung pergi ke ruang ganti untuk mengganti baju. Setelah siap, aku pun kembali ke area kolam dan duduk sambil menunggu panggilan.

Mengingat kalimat manager kelabku itu, aku menghela napas panjang, kembali merasa tertekan selagi menatap sejumlah pelatih yang sedang melayani murid mereka masing-masing.

Omongan Bu Rani sebenarnya sangat masuk akal. Sebagai pelatih renang di kelab privat, memang tugas seorang pelatih bukan hanya mengajar murid, tapi juga membuatnya nyaman dan tertarik untuk terus belajar.

Akan tetapi, member-member kelab ini seperti apa? Mereka adalah para sosialita yang sama sekali tidak niat belajar dan kentara hanya ingin memamerkan bikini mereka selagi bersenang-senang.

Sedangkan aku? Aku hanyalah pelatih renang biasa yang cuma tahu caranya mengajarkan teknik renang!

Gimana caranya aku mempertahankan murid-murid seperti mereka!?

"Bengang bengong aja lo. Niat kerja nggak sih?”

Dengan cepat aku menoleh karena sedikit kaget. Ternyata itu Arief. Salah satu pelatih senior yang sikapnya cenderung angkuh. Anehnya, banyak murid yang nempel padanya.

"Maaf, Bang. Gua cuma lagi bingung aja," jawabku.

"Bingung?" Dia mengernyitkan dahinya.

“Bingung kenapa?”

Akhirnya, aku pun menceritakan semua percakapanku dengan Bu Rani. Namun, bukannya prihatin, pria itu malah tertawa seakan meledek.

"Hahaha, haduh, konyol banget!” ucapnya.

“Jangankan satu bulan, kalo lo nggak ganti cara main, sampai tahun depan juga belom tentu lo dapet murid tetap, Yon! Bodoh banget sih!”

Aku hanya diam mendengar perkataannya yang benar-benar meremehkanku.

Melihatku terdiam dan tidak bereaksi, sepertinya Arief merasa sedikit canggung.

Akhirnya, dia berdeham dan berkata, "Gini, gua kasih tau ya sama elo! Kalo lo mau bertahan di sini, jangan cuma jual teknik.” Dia menoleh ke kanan-kiri sesaat, lalu berbisik, “tapi lo harus jual diri."

Sontak, mataku membesar. Aku menatapnya kaget dan berseru, “Hah?!”

Ya, namaku Dion Pratama, seorang pelatih renang di sebuah kelab elite. Dan ini... adalah kisah tentang bagaimana aku belajar ‘melayani’ para sosialita yang haus hiburan dan sentuhan penuh sensasi.

*****

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
102
บทที่1. ตอน ขอพรจากเทพธิดาจิ้งจอก
นิยายชุด ร้อนรักนางจิ้งจอกสาวภาคที่1. เรื่อง ร้อนรักนางจิ้งจอกสาวตอน ขอพรจากเทพธิดาจิ้งจอก“หากเจ้ากล้าแลกทุกอย่างตามที่ท่านจิ้งจอกต้องการ เจ้าจะได้สมปรารถนา แต่ข้าขอเตือนไว้ก่อนนะ เจ้าต้องเลือกให้ดีๆ ว่าต้องการอะไร พรจากจิ้งจอกมันมาพร้อมกับคำสาป หากเจ้าเลือกผิดชีวิตก็จะพบกับความวิบัติ ข้าเตือนเจ้าได้เท่านี้”จงเหลียงบอกกับหม่าจิ้งหยวน ก่อนจะนำทางสหายรักมายังถ้ำแห่งความลับซึ่งอยู่ด้านหลังศาลเทพธิดาจิ้งจอก ที่แห่งนี้เป็นที่กราบไหว้บูชาตั้งขึ้นโดยผู้ศรัทธาในเทพธิดาจิ้งจอก และผู้ที่ได้รับคัดเลือกจะทำหน้าที่สื่อสารกับเทพธิดาจิ้งจอกจงเหลียงเป็นผู้ที่ได้รับคัดเลือก เขาได้รับโอกาสขอพรจากเทพธิดาจิ้งจอก และได้รับพรนั้นจนทำให้ชีวิตพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากคนยากไร้เขาได้กลายมาเป็นคหบดีของเมือง ในที่สุดได้เป็นผู้ดูแลศาลเทพธิดาจิ้งจอก มีชีวิตที่สุขสบายและยังคงเก็บรักษาความลับเรื่องการขอพรจากเทพธิดาจิ้งจอกเอาไว้ หม่าจิ้งหยวนเคยมีบุญเจ้าช่วยจงเหลียงไว้ครั้งหนึ่งในตอนที่อีกฝ่ายยากจน ดังนั้นเพื่อตอบแทนบุญเจ้าจงเหลียงจึงบอกความลับเรื่องเทพธิดาจิ้งจอกให้หม่าจิ้งหยวนรับรู้ จงเหลียงปล่อยให้สหายเข้า
อ่านเพิ่มเติม
บทที่2. พบเทพธิดาจิ้งจอก
“ข้าอยากขอ ให้ข้าลงทุนทำค้าขายหรือการงานสิ่งใดไปแล้ว ขอให้ผลกำไรกลับคืนมาสิบเท่าทุกครั้ง”หม่าจิ้งหยวนขอพรข้อแรก เขาคิดมาล่วงหน้าแล้วว่าอยากร่ำรวย และสี่ปีนี้เขาจะทำให้ตัวเองร่ำรวยได้อย่างไรไปตลอดชีวิต เมื่อพรเสื่อมเขาก็จะร่ำรวยอยู่“ได้สิ แต่ขอสิ่งแลกเปลี่ยนก่อนถึงจะให้พรได้”หูหลินหลินโบกมือไปมาเตรียมร่ายเวทย์ นางซ่อนสีหน้าสมใจไว้ เมื่อกำลังได้เหยื่อคนแรก“ข้าขอแลกพรข้อนี้ กับอายุขัยสิบปีของข้า”แค่ตายเร็วหน่อยสักสิบปี คงไม่เป็นอะไร เขาเชื่อว่าเขาน่าจะอายุยืนถึงเจ็ดสิบปี“ได้ ข้าจะให้พรข้อนี้กับเจ้า มานี่สิ มาใกล้ๆ ข้าจะขอเก็บพลังวิญญาณของเจ้าสิบปี” จิ้งจอกสาวกวักมือเรียกหม่าจิ้งหยวนขยับลุกขึ้นยืน เขาสูดลมหายใจแรงๆ ขณะใช้มือแหวกม่านกั้นร่วมสิบชั้นนั้นแล้วเดินผ่านเข้าไปด้านใน ดวงตาของชายหนุ่มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นเรือนร่างอรชรของจิ้งจอกสาววัยกำดัดสวรรค์ประทานพร ทำไมนมนางใหญ่เช่นนี้ !สายตาเพ่งเป้าไปยังโนมเนื้อขนาดน้องส้มโออย่างตื่นตะลึง มองไกลๆ ก็ว่านางอวบอิ่มแต่พอเห็นชัดๆ มันอวบเกินอิ่มเสียแล้ว เสื้อผ้าที่นางนุ่งห่มแทบปกปิดเรือนกายขาวผุดผ่องราวกับไข่มุกเนื้อดีไม่มิดหม่
อ่านเพิ่มเติม
บทที่3 ตอน ฤทธิ์กำหนัดยากจะทานทนไหว
หูหลินหลินเมื่อหายตกใจ ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร จิ้งจอกสาวเมื่อบำเพ็ญตบะจนมีอายุห้าร้อยปี ก็จะสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ เมื่อกลายร่างเป็นมนุษย์แล้วจิ้งจอกสาวทุกตนจะต้องใช้พรหมจรรย์ของตัวเองเซ่นสังเวยให้เซียนจิ้งจอก เพื่อให้มีร่างเป็นมนุษย์และบำเพ็ญตบะจนกลายเป็นเซียนจิ้งจอกได้อย่างราบรื่นเมื่อเซ่นพรหมจรรย์ของตัวเองแก่เซียนจิ้งจอกแล้ว จิ้งจอกสาวในดินแดนนั้น ก็มีสิทธิ์ร่วมรักกับจิ้งจอกหนุ่มตนอื่นได้อย่างเสรี หากพอใจกันก็จะแต่งงานครองคู่กันไปจนหมดอายุไข ไม่สามารถมีคู่ใหม่ได้ แม้คู่ของตนจะตายไปก่อน การแต่งงานในกลุ่มจิ้งจอกหนุ่มจิ้งจอกสาวจึงเกิดขึ้นได้ยากมาก จิ้งจอกสาวกับจิ้งจอกหนุ่มส่วนใหญ่เลือกใช้ชีวิตอิสระเสรี“แม่นางหูขอเจ้ากินนมข้าได้หรือไม่ ข้าหิวนม” หม่าจิ้งหยวนครางเสียงกระเส่า โถมกายเข้าหาร่างอวบอิ่มของจิ้งจอกสาวที่นอนเปลือยกายยั่วยวนบนเตียงนุ่มเขาคร่อมตัวเหนือร่างอวบขาว สองมือรวบโนมเนื้ออวบหยุ่นเต็มกำมือ อ้าปากครอบลงไปบนยอดทรวงสีหวานดูดกลืนปลายยอดแดงสดราวเม็ดทับทิมเข้าไปในโพรงปากแบบไม่ออมคำ รสชาติของจิ้งจอกสาวนี่ช่างหวานหอมนัก หม่าจิ้งหยวนดูดดึงยอดทรวงเข้าไปเต็มปากเต็มคำ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่4 ตอน บรรเลงรัก
หม่าจิ้งหยวนเพิ่มจำนวนนิ้วจากหนึ่งเป็นสอง ขยับแยงแหย่เข้าออกเร็วขึ้นเรื่อยๆ นิ้วโป้งก็ขยี้คลึงเม็ดมุกสีหวาน สายตาจับจ้องดูเนินสวาทที่ฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำหวาน จิ้งจอกสาวดิ้นเร่าๆ บิดตัวเหมือนปลาถูกทุบ ใบหน้างามเหยเก ริมฝีปากขบเม้ม บางขณะก็กรีดร้องเสียงแหลมเร้าอารมณ์เป็นที่สุดหม่าจิ้งหยวนแข็งโด่จนปวดร้าวไปหมด เขาอดทนไม่ไหวแล้วขอเข้าไปสำรวจโพรงถ้ำจิ้งจอกสาวสักทีเถอะ เขาขยับเข้าไปชิดแยกเรียวขาให้อ้ากว้างจับโย้หัวเข่าไปด้านหน้า เนินบุปผาเปิดอ้ายั่วยวนให้เข้าไปสัมผัส มันฉ่ำแฉะด้วยน้ำหวาน เขาจับแท่งหยกใหญ่ยาวของตัวเองใช้ปลายบานเขี่ยตรงเกสรสีหวานเสียงครางอืออ้าพร้อมกับสะโพกสาวที่ยกร่อนเข้า ทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายก็ร้อนร่านต้องการไม่แพ้กัน หม่าจิ้งหยวนเม้มปากสูดลมหายใจแรงๆ ตั้งสติไม่ให้ทะลักทะลายออกมาก่อนเวลา หากมาล่มตั้งแต่ยังไม่เข้าไปทะลวงช่องแคบ มันเสียเชิงชายแย่เขาจับมังกรที่กำลังผงาดลำถูไปมาให้เปียกฉ่ำค่อยแหวกกลับบุปผาออกจนเห็นโพรงถ้ำสวาทแสนหวาน หม่าจิ้งหยวนตาลุกวาบค่อยๆ ดันตัวตนเข้าไปในช่องทางร้อนผ่าวนั้น“ซี๊ดดด อ๊า... แน่นมาก”มันคับแน่นจนหม่าจิ้งหยวนต้องเงยหน้าสูดปากเสียงดัง ก้มลงมองใบ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่5. ตอน รสสวาทนางจิ้งจอกสาว
“งามมาก เจ้าจะได้รับพรจากข้าเพิ่มอีกสองข้อ เป็นสี่ข้อ” เซียนจิ้งจอกลั่นวาจา ด้วยความพอใจหูหลินหลินเบิกตากว้างคาดไม่ถึงว่าตัวเองจะได้รับพรมากกว่าเพื่อนคนอื่น จิ้งจอกสาวน้อยนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากขอพร“ข้าขอให้ทรวงอกของข้าอวบใหญ่ไม่หย่อนคล้อยเช่นนี้ตลอดไป ขอให้ผิวกายข้ามีกลิ่นหอมของบุปผา ขอให้ข้ามีเรี่ยวแรงไม่เหน็ดเหนื่อย และ...”หูหลินหลินจ้องหน้าเซียนจิ้งจอกด้วยความเขินอาย ก่อนจะเอ่ยขอพรข้อสุดท้าย“ขอให้ข้ากลับมาเป็นสาวพรหมจรรย์ทุกครั้งหลังร่วมรัก แต่ข้าจะไม่เจ็บปวดจากการร่วมรักเหมือนสาวพรหมจรรย์ทั่วไป”คำขอของนางช่างถูกใจเซียนจิ้งจอกนัก เขาให้ตามที่นางขอทุกประการ“ข้าจะให้พรตามความประสงค์ของเจ้า และจากนี้ไปเจ้าจะต้องพิสูจน์ให้ข้าเห็นว่า พรของข้ามันยอดเยี่ยมเพียงใด”เซียนจิ้งจอกมองเนินเนื้ออวบอูมของจิ้งจอกสาวด้วยแววตาหื่นกระหาย ก่อนจะซบหน้าลงไปดื่มกินน้ำหวานจากสาวพรหมจรรย์ ที่จะกลายเป็นสาวพรหมจรรย์ตลอดกาล“ซี๊ดดด โอ๊ย แรงกว่านี้อีก แรงๆ”หูหลินหลินครางเสียงสั่น สูดปากดังลั่นเมื่อความเสียวพุ่งวาบเข้ามาในกาย จนหลุดจากภวังค์ความคิด แท่งหยกของบุรุษผู้นี้มันช่างใหญ่โตไม่แพ้เซียนจิ้ง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6. ตอน รสรักนางจิ้งจอกสาว
จิ้งจอกสาวเมื่อถูกท้าทายก็รู้สึกอยากพิสูจน์ให้มนุษย์คนนี้เห็นว่านางนะเด็ดกว่าสตรีมนุษย์มากแค่ไหน จิ้งจอกหนุ่มทั้งหลายเมื่อได้ร่วมรักกับนางเพียงครั้งเดียว ก็มาขอแต่งงานแบบไม่หวงชีวิตอิสระ รสรักของนาง ร่างกายของนาง มีเสน่ห์รัญจวนใจจากพรวิเศษของเซียนจิ้งจอก ชายใดได้ร่วมรักก็จะต้องการร่วมรักอีกเรื่อยๆ ไม่เพียงพอสตรีนางอื่นพอถูกทะลวงถ้ำสวาทหลายต่อหลายครั้ง จะทำให้หลวมโพกหย่อนยานไม่กระชับแน่นเหมือนตอนใหม่ๆ แต่หูหลินหลินหลังจากร่วมรักแล้วช่องสวาทก็จะกลับมากระชับคับแน่นเหมือนสาวพรหมจรรย์เช่นเดิม ต่อให้ถูกจิ้มถูกทะลวงด้วยแท่งหยกของกี่บุรษ กี่รอบ กี่หน นางก็ไม่มีปัญหา เพียงแท่งหยกถอดถอนออก ช่องทางรักก็จะคืนสภาพในเวลาอันรวดเร็ว อย่างเช่นยามนี้บุปผางามของนางได้กลับมาเป็นบุปผาตูมเช่นเดิมแล้ว พร้อมให้ภมรหนุ่มได้ชอนไชเข้าไปลิ้มรสน้ำหวานได้อีกครั้ง และครั้งนี้หูหลินหลินขอเป็นคนแสดงฝีมือเอง นางมั่นใจว่าหม่าจิ้งหยวนจะต้องติดใจในรสสวาทของนางไม่ต่างจากบุรุษคนอื่นๆ ที่ผ่านมา“เจ้าอยากให้ข้าทำให้หรือ”หูหลินหลินเอ่ยถามเสียงหวาน แววตาฉ่ำเยิ้มยั่วยวนกิเลส ปากอิ่มเผยอออกนิดๆ ขณะปลายลิ้นสีชมพูแลบออกมาเลียริมฝ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่7.ตอน บรรเลงเพลงสวาท
“พอก่อน เดี๋ยวแตก” หูหลินหลินคายปากออก แล้วจับเจ้าแท่งหยกร้อนๆ ไว้หม่าจิ้งหยวนเป่าปากพรู ระงับอาการเกร็งสะท้านของตัวเองไว้ ปล่อยให้จิ้งจอกสาวผลักเขาให้นอนลง ข้าปาดลิ้นไล้เลียแท่งหยกของเขาแรงๆ ก่อนจะไล้ปลายลิ้นมาตามแนวขนบนหน้าท้อง ปลายลิ้นของนางลากยาวมาจนพบหัวนมของเขา นางอ้าปากครอบมันแล้วดูดแรงๆ พร้อมกระดกลิ้นใส่ปลายหัวนมของเขาจนเสียววาบไปหมดลิ้นของนางช่างร้ายกาจนักเมื่อมันไล่ดูดหัวนมเขาทั้งซ้ายและขวา ร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่นเสียดสีเขาจนแทบลุกเป็นไฟ หน้าอกอวบใหญ่แกว่งไกวละแผ่นอกของเขาไปมา จนหม่าจิ้งหยวนอดทนไม่ไหวยกมือมาขยำขยี้มันพร้อมกันทั้งสองเต้า หูหลินหลินจุ๊บหัวนมเขาแรงอีกที ก่อนจะหยัดกายขึ้นจูบปากเขาอย่างเร้าอารมณ์ นางงับริมฝีปากล่างของเขาดูดแรงดังแจ๊บๆ ปลายลิ้นตวัดไล้ไปทั่วโพรงปากของเขา ก่อนจะดูดปลายลิ้นของเขาไม่ยอมปล่อย หม่าจิ้งหยวนไม่ปล่อยให้นางบุกฝ่ายเดียวเขาทั้งลูบทั้งขยำทรวงอวบด้วยมือหนึ่งมืออีกข้างก็ขยำสะโพกอวบเต็มตึงของนางไปด้วย ขณะอีกฝ่ายร่อนสะโพกเสียดสีน้องสาวของตัวเองกับน้องชายของเขาจนเปียกแฉะไปหมด ปากก็จูบเขาไม่ยอมละออก หม่าจิ้งหยวนไม่รู้จะเรียกความสุขนี้ว่าอะไร มันสุดยอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่8.ตอน รสสวาทแสนร้อนแรง
“เจ้า โอ๊ย ข้า จะขาดใจแล้ว กรี๊ดดด”“อ่า ไม่ไหวแล้วข้า ข้าไม่ไหวแล้ว อ๊าก!”หม่าจิ้งหยวนกระหน่ำเอวสอบ บุกทะลวงถ้ำสวาทของจิ้งจอกสาวถี่รัว ก่อนจะอัดสะโพกแรงๆ โถมตัวเข้าซบแผ่นหลังชิ้นเหงื่อของนางกายกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยพิษรักเข้าไปในบุปผางามจนหมดทุกหยาดหยด แรงตอดรัดทำให้เขาขยับกายอีกสองสามครั้งเสียดสีตัวตนกับร่องฉ่ำชื้น จนอารมณ์เริ่มสงบลง“ข้า ข้ายังเหลือพรอีกข้อใช่หรือไม่”หม่าจิ้งหยวนเอ่ยถามหลังจากพักยก เขาตระกองกอดร่างนุ่มนิ่มไว้แนบกาย มือหนาลูบไล้อกอวบของนางเล่นอย่างหลงใหลหูหลินหลินพยักหน้ารับ “ใช่ เหลืออีกข้อ เจ้าจะขออะไรบอกข้ามา จะได้หมดภารกิจเสียที”จิ้งจอกสาวขยับลุกขึ้นนั่ง โบกมือเป็นวงกลม เพียงครู่เดียวร่างงามก็มีเสื้อผ้าสวมใส่ดังเดิม นางหันไปมองชายหนุ่มแล้วโบกมืออีกทีเสื้อผ้าที่หล่อนกระจายก็กลับมาอยู่บนร่างของเขา หม่าจิ้งหยวนเบิกตาค้างนิดๆ อย่างตื่นตะลึงก่อนจะคลายสีหน้าให้เป็นปกติดังเดิม เมื่อนึกได้ว่าข้าเป็นจิ้งจอกสาวย่อมมีอิทธิฤทธิ์มากมาย“พรข้อที่สองนี้ ข้าต้องใช้อะไรแลก” เขาถามนาง พลางคิดหาสิ่งที่จะแลกมาจิ้งจอกสาวยิ้มหวาน “ใช้อะไรก็ได้ ตามใจเจ้าสิ พรข้อแรกเจ้าต้องใช้ของสำค
อ่านเพิ่มเติม
บทที่9 ตอน มนตรานางจิ้งจอกสาว
“ข้าอยากกินไก่ต้ม กับข้าวหลายๆ อย่างด้วย ไม่ใช่อาหารรสชาติย่ำแย่แบบนี้”จิ้งจอกสาวทำหน้ายู่มองอาหารอย่างขนลุก ก่อนจะสร้างความอัศจรรย์ใจอีกครั้ง ด้วยการโบกมือเสกอาหารมาเต็มโต๊ะ หม่าจิ้งหยวนอ้าปากเหวออย่างตื่นตะลึง เขาทดลองตักอาหารมาใส่ปาก อยากรู้ว่ามันมีรสชาติเป็นอย่างไร มันคือของจริงหรือแค่ภาพลวงตา พออาหารคำแรกสัมผัสลิ้น ชายหนุ่มถึงกับครางในคอ ด้วยความพอใจ เมื่อพบว่ามันก็คืออาหารปกติทั่วไปที่มีรสชาติอร่อย มีสัมผัสของเครื่องปรุงที่เป็นปกติไม่ได้มีแต่ภาพไม่มีรสชาติ เขาไม่รีรอหรือคิดมากอีกต่อไป เมื่อหิวจนตาลายจึงจัดการใช้ตะเกียบคีบอาหารเข้าปากแบบไม่สนใจจิ้งจอกสาวอีก นางคงมีปัญญาเสกอาหารมาได้อีกมากมาย คราวนี้เขาอยากกินอะไรก็ไม่ต้องออกไปหาซื้อให้เปลืองเงิน ใช้หูหลินหลินเสกให้กินก็ได้แล้ว“เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะนายท่าน อยากให้ข้าเสกอะไรเพิ่ม เดี๋ยวข้าจัดการให้ทุกอย่าง”จิ้งจอกสาว มองดูชายหนุ่มตั้งหน้าตั้งตาคีบอาหารเข้าปากอย่างหิวโหยด้วยแววตาขบขัน เขาใช้พลังงานในการร่วมรักกับนางไปไม่น้อย ไม่แปลกหากจะหิวโซขนาดนี้“หูหลินหลิน ข้ามีเรื่องให้เจ้าช่วย ข้าอยากได้เงินสักหมื่นตำลึง”หลังจากกินข้าวอิ่
อ่านเพิ่มเติม
บทที่10. ตอน ตอน นางทาสของข้า
ประกายตาคู่คมจ้องมองใบหน้างามด้วยสายตาหื่นกระหาย ก่อนจะก้มลงมาจูบกลีบปากอิ่มอย่างดูดดื่มดังจ๊วบ ปลายลิ้นฉกวูบเข้าไปในโพรงปากเกี่ยวกระหวัดดูดดุนลิ้นเล็กราวกับหิวกระหาย สร้างความแปลกใจให้เจ้าของลิ้นเล็กไม่น้อย ทั้งๆ ที่เพิ่งเอากันไปไม่กี่ชั่วโมงก่อน เขากลับทำท่าเหมือนเพิ่งได้จูบนางครั้งแรกหูหลินหลินปัดความคิดกวนใจทิ้ง เมื่อความวาบหวามก่อตัวขึ้น ปลายลิ้นเล็กสะบัดสู้ ปากอิ่มดูดริมฝีปากของเขาตอบโต้อย่างเมามัน สองมือลูบไล้ลอนกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง ขณะที่หม่าชิงหยางเลิกชุดนอนบางใส ถอดรูดมันออกจากร่างงามโยนทิ้งให้พ้นมือ แล้วกอบกุมทรวงอกนางไว้เต็มสองมือ ปากของเขาดูดปากนางไม่ยอมละออก สองมือก็ขยี้ขยำทรวงอวบขนาดใหญ่อย่างเมามัน ปากจูบไซ้ดูดดึงริมฝีปากสาวพร้อมกับกวาดปลายลิ้นไปทั่วโพรงปากหวานฉ่ำจนพอใจในรสหวาน จึงค่อยเงยหน้าขึ้นแล้วเปลี่ยนเป้าหมายมาโจมตียอดทรวงสีสวย ปากหน้าอ้าครอบกลืนกินเม็ดมุกเข้าไปเต็มอุ้งปาก ละเลงปลายลิ้นไปทั่วป้านนมสีชมพูสวย สลับกับดูดดึง ขบเม้ม กัดปลายยอดเสียงดังจุ๊บแจ๊บราวกับเด็กกระหายนมสร้างความเสียวสะท้านให้เจ้าของทรวงอวบจนต้องครางออกมาเสียงหวาน ขาเรียวสวยกระหวัดรัดรอบเอวสอบขณะ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status