LOGINฉันทำเยลลี่ KY น้ำลายไหลไปทั่วช่องเปิดของเธอ และฉีดเจลลี่ใส่มือเขา เจฟฟ์ฟาดมันให้ทั่วโต๊ะและพร้อม
บ่ายวันต่อมา ฉันกลับไปที่บ้านของเดวิดพร้อมกับกระเป๋าใบเดิม ฉันวางมันลงบนเคาน์เตอร์ รูดซิปเปิดออก แล้วหยิบของสำคัญเพียงไม่กี่ชิ้นที่ฉันเตรียมมาออกมา กางเกงยีนส์ขาสั้นที่ถูกตัดขาออกสองตัว ทั้งสองตัวถูกตัดสั้นกุดจนแทบไม่เหลือเนื้อผ้าตรงเป้ากางเกง นอกจากรอยตะเข็บและเศษผ้ายีนส์ที่เหลือติดอยู่เพียงครึ่งนิ้วเท่านั้น มันแทบจะปิดอวัยวะเพศที่ฉันโกนขนจนเกลี้ยงเกลาได้มิดแค่ตอนที่ฉันยืนนิ่งๆ เท่านั้น ถ้าขยับตัวนั่งหรือก้มลงเมื่อไหร่ ทุกอย่างก็คงโผล่ออกมาให้เห็นหมด ฉันวางเสื้อเกาะอกตัวจิ๋วสองตัวกับชุดบิกินี่อีกชุดหนึ่งที่ยังถืออยู่ในมือลงข้างๆ กางเกงเหล่านั้น “สุดสัปดาห์นี้คุณมีแผนจะไปไหนหรือเปล่าคะ?” ฉันถามเขา เดวิดมองกางเกงขาสั้นพวกนั้นสลับกับมองหน้าฉัน “ก็มีแค่ว่าจะไปสนามแข่งรถกับเพื่อนคนหนึ่งน่ะ แต่ผมโทรบอกเขาได้นะว่าผมไม่ว่าง” “โอ๊ย ไม่ต้องหรอกค่ะ” ฉันรีบพูดแทรก “ฉันไม่อยากเป็นผู้หญิงแบบนั้
สองสามวันต่อมา ฉันก็ไปปรากฏตัวที่บ้านของเดวิด พร้อมกับกระเป๋าใบเล็กในมือและชุดบิกินีที่ตัวเล็กที่สุดเท่าที่ฉันมี ตอนที่ฉันก้าวลงจากรถ เขานั่งรออยู่ที่ระเบียงพร้อมกับเบียร์หนึ่งขวด สายตาของเขาจับจ้องมาที่ฉันขณะที่ฉันเดินผ่านสนามหญ้าเข้ามา “ยุ่งอยู่หรือเปล่า?” ฉันร้องถาม “คืนนี้มีแผนจะทำอะไรไหม?” “ไม่นะ” เขาตอบ “ก็แค่พักผ่อนไปเรื่อยๆ รอน้ำในสระเต็มอยู่น่ะ” ฉันชะงัก “คุณทำสระว่ายน้ำจริงๆ เหรอเนี่ย? พาไปดูหน่อยสิ” เขาพาฉันเดินอ้อมไปด้านหลัง สระว่ายน้ำใหม่เอี่ยมดูสะอาดตาและเป็นสีฟ้าใสภายใต้แสงแดดช่วงบ่าย แต่น้ำยังไม่เต็มดีนัก ฉันยืนมองอยู่ริมสระครู่หนึ่งก่อนจะหันไปมองเขา “คุณแค่อยากรู้ใช่ไหมว่าฉันจะลงไปเล่นในสระแบบเปลือยกายหรือเปล่า” เขาไม่ได้ปฏิเสธ เพียงแต่บอกว่ารถบรรทุกน้ำจะมาเติมน้ำให้เต็มในช่วงเที่ยง
ฉันเห็นเดวิดก่อนที่เขาจะทันสังเกตเห็นฉัน เขายังคงมีรูปร่างกำยำและท่าทางการเคลื่อนไหวที่เงียบเชียบเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน เขาเคยเป็นแฟนเก่าของแม่ฉัน เป็นผู้ชายที่ฉันเคยเดินตามต้อยๆ ไปทั่วบ้านราวกับเงาตามตัว เป็นคนที่ฉันเคยแอบชอบ... แต่เขากลับมองไม่เห็นความรู้สึกนั้น แถมยังมามีอะไรกับแม่ของฉันบนโซฟาตัวเดิมในตอนที่ฉันยังอยู่ตรงนั้นด้วย ฉันเกือบจะปล่อยให้เขาเดินผ่านไปแล้ว แต่ดูเหมือนความรู้สึกที่เคยมีให้เขามันยังคงหลงเหลืออยู่ ปากของฉันขยับไปเองก่อนที่จะทันได้ห้ามไว้ “เฮ้” ฉันเรียกเบาๆ ตอนแรกเขาไม่ได้หันมา สงสัยคงเป็นเพราะเสียงฉันเบาเกินไป ฉันเลยเรียกซ้ำอีกครั้ง “เดวิด... ฉันเองนะ” คราวนี้เขาหันกลับมา ฉันเห็นความสับสนฉายชัดบนใบหน้า ก่อนที่ดวงตาคู่นั้นจะค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น “แมรี่ ไวท์?” ฉันยิ้มกว้างแล้วก้าวเข้าไปหา ก่อนจะโผเข
เธอเอื้อมมือลงไปปลดกางเกงยูนิฟอร์มออก แล้วก้าวขาออกจากกางเกงนั้น จากนั้นจึงใช้นิ้วโป้งเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในแล้วรูดมันลงมาตามเรียวขา เขามองดูทุกย่างก้าวของการเคลื่อนไหวนั้น “เอามาให้ฉันสิ” เขาบอก เธอส่งกางเกงชั้นในให้เขา แล้วเขาก็นำมันใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง “ใส่กางเกงกลับเข้าไปแล้วกลับไปทำงานซะ แล้วค่อยมาเอาคืนตอนเลิกงาน” เธอสวมเสื้อผ้าท่อนล่างกลับเข้าไปแล้วเดินออกจากห้องทำงานไป ภาพในวิดีโอตัดมาที่เวลาห้าโมงเย็น เธอเคาะประตูและเขาบอกให้เธอเข้ามาได้ “จ่าคะ ฉันมาขอรับกางเกงชั้นในคืนค่ะ” เธอพูด เขามองเธออยู่นาน “เธอต้องแลกมันมานะ”
ผมกับเทเรซาภรรยาของผมนั่งอยู่บนโซฟาโดยเปิดโทรทัศน์ทิ้งไว้ด้วยระดับเสียงเบาๆ ทันใดนั้นโทรศัพท์ของผมก็สั่นขึ้นมา ข้อความดังกล่าวมาจากเพื่อนสนิทคนหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจในเมืองนี้ เขาแนบวิดีโอมาให้พร้อมกับบอกว่าผมต้องดูมันให้ได้ ผมเปิดไฟล์นั้นขึ้นมาในขณะที่เทเรซายังคงจ้องมองหน้าจอโทรทัศน์ ภาพแรกที่ปรากฏคือถนนสายหนึ่งในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด มีแสงไฟจากรถสายตรวจสาดส่องวูบวาบไปทั่วความมืดมิด ผมหันไปหาเธอแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “นี่เป็นเหตุการณ์เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ตอนที่เธอโดนเรียกให้จอดรถน่ะ” เธอเหลือบมองโทรศัพท์ สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที “ฉันนึกว่าแค่โดนตักเตือนเฉยๆ เสียอีก” ผมกดเล่นวิดีโอ เพื่อนสนิทของผมเดินเข้ามาในเฟรมภาพแล้วบอกให้เธอลงจากรถ “รบกวนลงจากรถด้วยครับ” เขาพูด เธอทำตามที่เขาบอกและยืนอยู่หน้าแสงไฟจากรถสายตรวจ ในขณะที่เขากำลังตรวจสอบใบขับขี่ของเธอ “คุณขับรถเร็วเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดมากครับ” เขาบอกเธอ “ผมจำเป็นต้องจับกุมคุณในข้อหานี้”
ฉันทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ผ่านก้อนยางหนาที่อุดอยู่ในลำคอ แต่เสียงนั้นก็สื่อถึงการตอบตกลง เครื่องกำลังจะเริ่มทำงานแล้ว และฉันก็ตั้งตารอทุกวินาทีที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้อย่างใจจดใจจ่อ ฉันถูกล็อกไว้กับเครื่องอย่างแน่นหนาแล้ว ตอนที่จูเลียเปิดแผงควบคุมเพื่อกำหนดตารางเวลาสำหรับช่วงเวลาที่เหลือของวันนี้ เสียงของผู้หญิงนุ่มนวลดังขึ้นทักทายเธอทันที “สวัสดีค่ะจูเลีย ตรวจพบว่าแฮร์รี่ถูกล็อกไว้เรียบร้อยแล้ว กรุณาระบุระยะเวลาที่เขาจะต้องอยู่ตรงนี้ในวันนี้ด้วยค่ะ” เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอต้องไปรับเด็กๆ ตอนประมาณสี่โมงเย็น ในขณะที่ตอนนี้ก็เกือบจะแปดโมงเช้าแล้ว “สิบชั่วโมงค่ะ” เธอตอบ “ให้มีการเปลี่ยนถ่ายของเหลวทั้งหมดเลยใช่ไหมคะ?” เครื่องถาม “ใช่ค่ะ แล้วเดี๋ยวจะมีของเหลวจากภายนอกเติมเข้าไปด้วย”







