Avenge แผนแค้นทวงคืน

Avenge แผนแค้นทวงคืน

last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Par:  SUNISAYOKMis à jour à l'instant
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
90Chapitres
1Vues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ในขณะที่นาฬิกาเดินไปตามเข็มของมันจากกลางวันเป็นกลางคืน เช่นเดียวกับวันและเดือนที่เดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลายคนอาจจะไม่รู้สึกอะไรเพราะมันคงเป็นเรื่องปกติของโลกจนไม่ได้สนใจว่าอันที่จริงแล้วเวลาพวกนี้มันเดินช้ามาก ยิ่งถ้าคุณมีความสุขกับมันมากเท่าไหร่เวลาที่หมุนรอบตัวก็จะไวขึ้น และเช่นเดียวกับสิ่งตรงกันข้าม เมื่อไหร่ที่คุณมีความทุกข์เวลาที่ว่าไวมันก็จะเดินช้าลงมากขึ้น และมากขึ้น จนคุณทนไม่ไหวว่าทำไมคุณถึงยังไม่หลุดพ้นจากความทุกข์นี้ไปสักที... ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเพราะฉันกำลังเป็นทุกข์ “พ่อคะ พ่อตอบมิราหน่อย ฮือ ๆ” ฉันลูบคราบเลือดออกจากหน้าพ่อพลางเช็ดน้ำตาตัวเองที่หยดลงบนหน้าพ่อไปด้วย ตอนนี้ฉันเหมือนกำลังจะเป็นบ้า รู้ทั้งรู้ตรงหน้าว่าพ่อไม่รอดแล้ว รอยกระสุนเจาะลงที่หน้าผากขนาดนี้แต่ฉันก็ยังคงหลอกตัวเองอยู่ว่าพ่อจะต้องรอด และสิ่งที่คุณกำลังเห็นคือความทุกข์ที่ฉันมีมาตลอดในช่วงระยะเวลา 4 ปี “แกมั่นใจแล้วใช่ไหมว่าการแก้แค้นมันจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นมาจริง ๆ ฉันไม่อยากเห็นแกมาเสียใจทีหลังกับสิ่งที่ทำนะมิรา”

Voir plus

Chapitre 1

EP. 00|แผนแค้นทวงคืน (1/2)

#1

"Zam, lekaslah nikah! Mama sudah pengen nimang cucu!"

Azam Malik menghela napas panjang. Sudah berapa kali ia mendengar tuntutan dari mamanya? Lebih dari sepuluh kali, mungkin.

"Ma," katanya dengan nada lelah, "semua wanita yang kukenalkan ke Mama kenapa ditolak?"

Bu Sandra, hanya mengangkat bahu. "Itu karena Mama nggak suka," jawabnya ringan.

Azam mendesah. Begitulah selalu. Setiap wanita yang ia bawa pulang, entah itu dokter, pengusaha, dosen, bahkan model, tidak ada satu pun yang lolos dari seleksi ketat mamanya. Ada yang kurang cantik, kurang berpendidikan, kurang sopan, ataupun kurang kaya. Semua selalu ada kurangnya.

"Ya sudah," ucap Azam akhirnya, memutuskan menyerah, "Mama aja yang cariin."

Seulas senyum kemenangan terlihat di wajah wanita paruh baya itu. "Oke, mulai hari ini, Mama akan berburu calon menantu!"

Sebagai istri konglomerat sukses, Bu Sandra tentu harus menjaga nama baik keluarga. Menantu yang dipilihnya harus memiliki kecantikan, kepintaran, serta keanggunan. Namun, sejauh ini, tak ada satu pun wanita dari kalangan menengah ke atas yang cocok dengan kriterianya itu.

Tiba-tiba, ia teringat percakapan dengan teman lamanya saat reuni SMA bulan lalu.

"Menantu terbaik kadang datang dari tempat yang tak terduga, Sandra. Jangan hanya cari dari kalangan atas. Kadang, justru yang sederhana lebih tulus."

Bu Sandra mendengkus saat itu. "Sama aja, Mel. Orang miskin itu lebih gampang silau lihat kemewahan."

Sudah belasan wanita pilihannya dari kalangan atas ditolak Azam. Apa memang benar kata temannya? Mungkin, kali ini, ia harus menurunkan standar dan mencoba mencari menantu dari kalangan menengah ke bawah.

***

Pagi itu, Bu Sandra berdiri di depan cermin, menatap bayangannya sendiri. Biasanya, ia selalu mengenakan pakaian mahal dengan perhiasan berkilauan. Namun, kali ini ia melepas semua itu. Ia hanya mengenakan kaos oblong longgar dan celana kulot hitam. Rambutnya disanggul sederhana, wajahnya polos tanpa make-up.

Bi Arum, asisten rumah tangganya, mengerutkan kening. "Bu, mau ke mana pakai baju seperti itu?"

"Tolong suruh Mang Asep siapkan mobil, Bi!" titah Bu Sandra tanpa menjelaskan lebih lanjut.

Saat mobil berjalan, Mang Asep sempat melirik dari kaca spion. "Bu, kita mau ke mana?"

"Pasar."

Mang Asep mengerjapkan mata, terkejut. "Lho, biasanya Bi Arum yang belanja, Bu."

"Bi Arum lagi sibuk, Mang," kilahnya.

Bu Sandra tidak tahu pasti di mana harus mencari calon menantu dari kalangan menengah ke bawah. Ia yakin, di pasar tradisional ada banyak orang dari kalangan itu. Mungkin ia akan menemukan seseorang yang menarik perhatiannya. Siapa tahu?

Setibanya di sana, Bu Sandra membaur dengan ibu-ibu yang berdesakan saat melewati lorong pasar yang sempit. Aroma tak sedap terhidu saat ia melewati los tempat penjualan daging dan ikan yang becek.

Lalu, matanya menangkap antrean panjang di sebuah gerobak soto. Aroma kuah yang kaya rempah menguar di udara. Perutnya mendadak keroncongan. Tanpa pikir panjang, ia pun ikut antre.

Dua puluh menit berlalu, akhirnya ia duduk dengan semangkuk soto di hadapannya. Begitu sendok pertama menyentuh lidahnya, ia terkejut. Rasanya luar biasa! Gurih, hangat, dan penuh cita rasa. Tak butuh waktu lama baginya untuk menghabiskan seluruh isi mangkuk.

Namun, ketika hendak membayar, ia merogoh tasnya dan menemukan kenyataan yang mengejutkan. Dompet dan ponselnya tidak ada!

"Maaf, Mas," ucap Bu Sandra dengan panik, "dompet saya ketinggalan."

Seorang ibu ber-make-up tebal yang duduk di sebelahnya langsung mencibir. "Ah, modus! Orang miskin memang banyak akal!"

Bu Sandra membelalak. Miskin? Dia dibilang miskin?

Ibu-ibu itu tertawa sinis. "Udah deh, kalau nggak bisa bayar, sana cuci piring!"

Bu Sandra mengepalkan tangan. Emosinya sudah meluap. "Enak saja! Seumur hidup saya nggak pernah cuci piring, ya!"

"Udah miskin belagu!"

Emosi Bu Sandra meluah tak tertahankan. "Seluruh isi pasar juga saya sanggup beli!"

Ibu itu tertawa kencang, meremehkan, Bu Sandra makin emosi. Di saat situasi memanas, sebuah tangan menyodorkan selembar uang lima puluh ribu kepada penjual soto.

"Buat bayar soto Ibu ini, Mas," ucap seorang gadis dengan suara lembut.

Bu Sandra spontan menoleh. Seorang gadis berhijab berdiri di belakangnya, tersenyum ramah. Mata sendunya dinaungi alis tebal dengan bulu mata lentik alami. Hidungnya mancung, wajahnya bersih tanpa polesan make-up. Wanita paruh baya itu tertegun. Bagaimana mungkin di pasar becek dia bisa menemukan gadis cantik berspek bidadari?

"Kamu siapa?" Bu Sandra bertanya, masih terkejut. Ia memindai penampilan gadis itu dari ujung kaki yang bersandal jepit hingga ujung kepala yang tertutup hijab lusuh

Gadis itu tersenyum manis. "Saya Vio, Bu."

Seorang penjual jamu gendong datang menyela, "Vio, tumben belum pulang? Kamu nggak jemput Rosi?"

"Aku jualan donat dulu, Mbok. Dikit lagi abis. " Gadis itu mengangkat keranjang plastik yang dibawanya.

Bu Sandra menatap keranjang yang penuh dengan donat bertopping warna-warni menggugah seleranya.

"Ibu mau coba?" Vio mengambil tiga donat dan menyodorkannya.

Bu Sandra terlihat canggung. "Tapi saya nggak bawa dompet."

Gadis itu memasukkan tiga buah donat ke dalam kantong plastik, lalu menyodorkannya. "Ini gratis buat Ibu," ujar gadis itu ringan.

Belum sempat Bu Sandra mengucapkan terima kasih, gadis itu keburu pergi.

Wanita berusia setengah abad itu tersenyum tipis. Pertemuan itu sangat berkesan di hatinya. Seumur hidupnya, ia belum pernah bertemu orang setulus gadis penjual donat itu dalam menolong orang.

Gadis itu cantik, sederhana, baik hati, dan suka menolong. Bu Sandra sedang mempertimbangkan untuk menjadikan gadis itu kandidat menantu idamannya.

Keesokan harinya, Bu Sandra kembali ke pasar. Ia ingin menemui gadis penjual donat itu untuk membayar utang sotonya. Namun, setelah berkeliling pasar cukup lama, ia tak berhasil menemukan gadis itu.

"Bu, lihat gadis penjual donat?" tanyanya kepada wanita tua penjual jamu gendong.

"Sudah pulang, Bu. Donatnya sudah habis."

Bu Sandra menghela napas kecewa. Rupanya, ia datang kesiangan. Ia pun berbalik menuju mobil. Pikirannya masih melayang-layang pada gadis penjual donat itu.

Di seberang jalan, Mang Asep sudah menunggu di samping mobil. Bu Sandra melangkah ke tepi jalan, mencari celah di antara padatnya lalu lalang kendaraan yang melintas. Ketika dirasa jalanan cukup aman, ia pun mulai menyeberang.

Tiba-tiba bunyi klakson nyaring terdengar memekakkan telinga. Matanya membelalak saat melihat sepeda motor melaju dengan kecepatan tinggi ke arahnya. Kakinya kaku. Napasnya tercekat. Ia tidak tahu harus mundur atau maju.

Saat ia sudah pasrah, sebuah tangan menarik lengannya dengan kuat ke belakang.

Bruk!!!

Sepeda motor itu melesat nyaris menyenggol tubuhnya. Bu Sandra jatuh ke pelukan seseorang. Napasnya memburu.

"Ibu nggak apa-apa?"

Suara itu terdengar lembut, penuh kekhawatiran. Bu Sandra menoleh, dan matanya membulat. Orang yang sudah menyelamatkan nyawanya ternyata ....

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
90
EP. 00|แผนแค้นทวงคืน (1/2)
บทนำ4 ปีก่อนมหาวิทยาลัย“คุณพ่ออวยพรให้มิราหน่อยสิคะ อีกไม่กี่นาทีมิราก็ต้องเข้าสอบแล้ว” ฉันพูดด้วยเสียงออดอ้อนแบบที่ชอบทำจนเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ด้านข้างนางหมั่นไส้จนต้องเงยหน้าขึ้นมาจากการถ่ายรูป เพื่อมาทำหน้าทำตาใส่ฉันที่กำลังโทรคุยกับคุณพ่ออยู่“ลูกสาวของพ่อเก่งอยู่แล้ว คงไม่ต้องให้พ่ออวยพรหรอกมั้ง” ปลายสายพูดออกมาด้วยท่าทางแหย่เล่นแบบที่ชอบทำ ส่วนฉันได้แต่ทำหน้านอยด์นิดนึงที่โดนคุณพ่อพูดแบบนี้“เรื่องเก่งมิราไม่เถียงค่ะเพราะมิราเป็นลูกของพ่อไงคะ แต่คุณพ่อจะไม่ให้กำลังใจมิราเลยเหรอคะ มิราน้อยใจจัง” ฉันแกล้งทำเสียงเสียใจให้ปลายสายที่กำลังคุยอยู่จับได้ อันที่จริงฉันรู้ว่าพ่อคงคิดว่าฉันแกล้งทำแต่ว่า...“เด็กคนนี้นี่จริง ๆ เลย ตั้งใจสอบนะลูกขอให้ความตั้งใจของหนูที่อุตส่าห์อ่านหนังสือดึกดื่นจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนมันส่งผลให้การสอบในวันนี้ของหนูผ่านพ้นไปด้วยดีนะลูกรัก พ่อรักลูกนะ แค่นี้ก่อนนะลูกพ่อต้องคุยงานต่อก่อน” ฉันยิ้มหน้าแป้นเมื่อคุณพ่อที่ฉันรักอวยพรมาด้วยประโยคยาว ๆ ซึ่งเป็นคำพูดเป็นประโยคที่ให้กำลังใจของฉันได้ดีที่สุด“มิราคนนี้รับทราบค่า แล้วจะไม่ทำให้พ่อผิดหวังแน่นอนไว้เจอกัน
last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Read More
EP. 00|แผนแค้นทวงคืน (2/2)
แรนด้านางเป็นเจ้าแม่ทางด้านการถ่ายรูปในแอปพลิเคชันอินตราแกรมเป็นแอปที่นิยมมากในหมู่วัยรุ่นที่มักจะชอบโพสต์รูปสวย ๆ รูปหรูหราของตัวเองออกสื่อเพื่อให้คนที่กดติดตามเราอยู่นั้นได้เห็นชีวิตของเราในปัจจุบันแรนด้ามีชื่อเสียงพอสมควรเพราะนางสวยและหน้ายังออกไปทางสายฝอทำให้เป็นที่นิยมคนติดตามนางเยอะระดับนางเอกในจอทีวีเลย ตัดภาพมาที่ฉันมีอินตราแกรมเพื่อลงรูปวิวทิวทัศน์เพียงเท่านั้นส่วนคนที่ติดตามนะเหรอ ก็มีเพียงแค่เพื่อนและคนในครอบครัวเท่านั้นถามว่าฉันสนใจยอดติดตามไหมบอกเลยว่าไม่เพราะสิ่งที่ฉันสนใจมากที่สุดคือการได้เอาตัวเองไปช่วยงานพ่อก็พอแล้วฉันอยากเรียนจบไว ๆ ฉันอยากออกไปช่วยพ่อฉันอยากเก่งและทำงานในบริษัทใหญ่แบบพ่อ สิ่งนี้แหละคือความภูมิใจที่ฉันสนใจมากที่สุดแล้วช่วงเย็น“ไว้เจอกันแก” ฉันพยักหน้าให้กับแรนด้าก่อนจะพากันแยกย้ายเดินออกจากหน้าประตูมหา’ลัยโดยไปกันคนละทาง แรนด้านางอยู่คอนโดอีกด้านส่วนฉันอยู่บ้านจึงต้องเดินไปอีกฝังเพื่อรอรถแท็กซี่เห็นว่าคนขับรถประจำบ้านที่ต้องมารับฉันเขาลาป่วยไปนั้นจึงทำให้ฉันต้องนั่งแท็กซี่กลับบ้านเอง ฉันไม่ติเลยออกจะชอบด้วยซ้ำ ฉันอยากลองทำอะไรเองดูบ้างที่ไม่ต้
last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Read More
EP. 01|แผนแค้นทวงคืน (1/3)
บทที่ 1“พะ...พ่อ!!!” ฉันร้องอุทานออกมาพลางมองไปยังร่างแน่นิ่งที่นอนจมกองเลือดอยู่กลางบ้านต่อให้ไกลมากแค่ไหนฉันก็จำได้อย่างแม่นยำว่าคนที่นอนอยู่ตรงนั้นคือพ่อของฉันเอง“พ่อคะ ฮือ ๆ พ่อตื่นมาคุยกับมิราก่อนนะคะ” ฉันวิ่งเข้าไปหาพ่อด้วยอาการเสียขวัญและตกใจ จากนั้นก็รีบยกศีรษะของพ่อให้ขึ้นมานอนลงบนตักของฉัน“หมอ หมอ! โทรหาหมอกันสิ! มัวยืนนิ่งกันทำไมฉันบอกให้โทรหาหมอไง!” ฉันตวาดพูดเสียงดังใส่ทุกคนในบ้านที่เอาแต่ยืนนิ่งร้องไห้ จากนั้นก็หันกลับมามองหน้าพ่อต่อ“พ่อคะ พ่อตอบมิราหน่อย ฮือ ๆ” ฉันลูบคราบเลือดออกจากหน้าพ่อพลางเช็ดน้ำตาตัวเองที่หยดลงบนหน้าพ่อไปด้วย ตอนนี้ฉันเหมือนกำลังจะเป็นบ้า รู้ทั้งรู้ตรงหน้าว่าพ่อไม่รอดแล้วรอยกระสุนเจาะลงที่หน้าผากขนาดนี้แต่ฉันก็ยังคงหลอกตัวเองอยู่ว่าพ่อจะต้องรอด“มิราลูก!” ฉันเงยหน้าขึ้นมาหลังจากที่ได้ยินเสียงอันคุ้นเคย“ลุงนาย” ฉันเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงเบา“ละ...ลุงนาย ช่วยพ่อด้วย ฮือ ๆ” ลุงนายรีบวิ่งเข้ามาหาฉันกับพ่อด้วยหน้าตาตื่นตกใจ ฉันคิดว่าป้าแม่บ้านคงโทรตามลุงแกมา ลุงนายเป็นเพื่อนสนิทของพ่อฉันเอง“มิราลูกหนูไม่ต้องกลัวนะ ลุงพาหมอมาแล้วให้คุณหมอเขาจัดก
last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Read More
EP. 01|แผนแค้นทวงคืน (2/3)
“มิราตั้งสติและทำใจดี ๆ ไว้นะลูก พ่อของหนูเขาไปสบายแล้ว” ลุงนายหันมาพูดกับฉันช้า ๆ พลางกุมมือฉันไว้แน่นเหมือนจะสื่อว่าสิ่งที่พูดออกมานั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น“ละ...ลุงนายหมายความว่ายังไงกันคะ” ฉันมองลุงนายด้วยใบหน้าไม่สู้ดี“พ่อของหนูถูกยิงโดนจุดสำคัญทำให้หมอไม่สามารถช่วยไว้ได้ทัน เหตุการณ์นั้นหนูก็อยู่ด้วยนะลูกมิรา” ฉันนั่งมองหน้าลุงนายจนกระทั่งความทรงจำเริ่มไหลเข้ามาในสมองของฉัน“ฮึก! ไม่จริงใช่ไหมคะบอกมิราทีว่ามันไม่จริง” น้ำตารินไหลออกมาเมื่อฉันเริ่มจำได้ทุกอย่าง มันไม่ใช่ความฝันแต่มันคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นต่างหาก“...” ลุงนายเองก็คงไม่รู้จะพูดอะไรเพราะสิ่งที่จำเป็นต้องบอกฉันลุงนายก็พูดออกมาหมดแล้ว ลุงนายเองก็เสียใจไม่แพ้ฉันเลยในตอนนี้“มะ...ไม่จริง มันต้องไม่ใช่เรื่องจริงมิราแกต้องตื่น ตื่นได้แล้ว!” ฉันเริ่มคุมสติตัวเองไม่อยู่ นี่มันจะต้องเป็นการฝันซ้อนฝันอยู่แน่ ๆ ฉันต้องตื่นสิ ตื่นสักที!“มิรา!” ลุงนายรีบเข้ามาจับแขนฉันไว้แน่นเมื่อเห็นว่าฉันนั้นเริ่มทำร้ายตัวเอง“ปล่อยมิรา มิราต้องตื่นตอนนี้มิรากำลังฝันอยู่ ฮือ ๆ” ฉันดีดดิ้นไปมาเพื่อให้ออกจากแรงจับกุมของลุงนาย“หมอ! พยาบาล! มี
last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Read More
EP. 01|แผนแค้นทวงคืน (3/3)
ส่วนลุงนาย...ดูเหมือนกำลังยืนให้สัมภาษณ์กับฝูงนักข่าวอยู่ แสดงว่าสิ่งที่ข่าวรายงานในตอนนั้นที่ฉันได้ยินมันคือเรื่องของพ่อฉันงั้นเหรอไม่จริงฉัน ไม่เชื่อ พ่อไม่ได้ฆ่าตัวตาย พ่อฉันเนี่ยนะจะหักหลังบริษัทตั้งแต่จำความได้พ่อฉันทุ่มเท่ให้กับบริษัทนั้นมากแค่ไหน ไม่มีทางเลยที่ท่านจะคดโกงบริษัทที่ท่านรักและเชิดชู มันไม่มีทางเลยฉันคิดว่ามันต้องมีอะไรที่เข้าใจผิดแน่ ๆพ่อฉันไม่ได้ฆ่าตัวตาย แต่ถูกฆ่าตายต่างหากมันต้องมีคนอยู่เบื้องหลังพ่อฉันกำลังโดนใส่ร้ายและจัดฉากอยู่!“จอดรถ!” ฉันตะโกนเสียงดังใส่ชายชุดดำแต่นั้นไม่ได้ทำให้คนนั้นทำตามที่ฉันพูดเลยเขาเพียงแค่ปรายตามองผ่านกระจกตรงกลางก็เท่านั้น“ใจเย็นก่อนนะคะคุณมิรา” นางพยาบาลพูดกับฉันด้วยเสียงเล็กพลางบอกให้ฉันมีสติและใจเย็น เธอคงเข้าใจสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่สินะ“ฉันบอกให้จอดรถไม่ได้ยินหรือไง!” รอบนี้ตัวฉันลุกขึ้นไปกระชากเสื้อของชายชุดดำคนนั้นแบบไม่กลัวด้วย“ว้าย! ระวังค่ะคุณมิรา” นางพยาบาลตกใจที่อยู่ดี ๆ ฉันก็พรวดพราดลุกขึ้นมาจนหัวเกือบกระแทกเข้ากับด้านบนของรถ“คุณกำลังทำให้สิ่งที่นายทำอยู่ตอนนี้ต้องเสียเปล่า” ชายชุดดำพูดออกมานิ่ง ๆ นายที่ห
last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Read More
EP. 02|แผนแค้นทวงคืน (1/3)
บทที่ 2เขตออกนอกเมือง“คุณมิราคะ คุณมิรา” ฉันลืมตาตื่นด้วยความยากลำบากความรู้สึกในตอนนี้ของหนังตามันหนักอึ้งไปหมด แถมฉันยังรู้สึกหนักหัวคล้ายกับกำลังจะไม่สบายอีกด้วย เสียงผู้หญิงที่กำลังเรียกให้ฉันตื่นคงไม่พ้นนางพยาบาลคนเดิม“ถึงแล้วงั้นเหรอ?” ฉันยันตัวลุกขึ้นนั่งในท่าสบายพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง สิ่งที่ฉันกำลังเห็นอยู่ตอนนี้เล่นเอาฉันคิดหนัก ฉันต้องมาอยู่ในที่แบบนี้จริง ๆ งั้นเหรอพื้นที่ที่มีแต่ป่าปกคลุมรอบตัวบ้านไม้เก่า ๆ ไม่พอเท่านั้นละแวกบ้านก็ไม่มีบ้านหลังอื่นเลยนอกจากบ้านหลังนี้ ไหนจะแสงไฟที่พร้อมจะดับตลอดเวลานั้นอีกฉันที่แต่ก่อนเคยอยู่อย่างสุขสบายและมีความสุขกับครอบครัวแต่ไม่กี่นาทีที่ผ่านมามันกลับตาลปัตรไปหมดฉันสูญเสียคนสำคัญในชีวิตไปไม่พอ บ้านก็กลับไม่ได้แถมยังต้องหลบหนีจากคนที่มันจ้องจะทำร้ายฉันอีก“ใช่ค่ะ” นางพยาบาลส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้กับฉัน แต่ฉันไม่ได้รู้สึกอยากจะอ่อนโยนไปกับเธอเลยสักนิดเธอคนนี้ช่างเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีซะเหลือเกิน“มือถือก็ไม่มี” ฉันพูดบ่นกับตัวเองเมื่อนึกได้ว่าตั้งแต่เกิดเรื่องฉันก็ทำมือถือตกหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ แบบนี้ฉันจะติดต่อหาเพื่อนฉันได้ยังไงกัน
last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Read More
EP. 02|แผนแค้นทวงคืน (2/3)
“ลุงเองก็ยังไม่ปักใจเชื่อว่าพ่อของหนูจะทำแบบนั้น จนลุงให้คนไปสืบมาจนรู้ว่า...” ฉันมองหน้าลุงนายอย่างไม่เข้าใจเมื่อลุงนายเงียบลงอีกครั้ง“รู้ว่าอะไรคะ”“พ่อของหนูถูกใส่ร้ายและถูกจัดฉากโดยประธานบริษัทคนใหม่ที่เพิ่งมารับตำแหน่งได้ไม่นาน” ประธานบริษัทคนใหม่งั้นเหรอ? ทำไมกัน ทำไมคนคนนั้นจะต้องมาทำกับพ่อฉันแบบนี้“ละ...แล้วทำไมคนคนนั้นถึงทำแบบนั้นกับพ่อมิราละคะ ในเมื่อลุงนายบอกประธานคนใหม่แสดงว่าคนนั้นจะต้องไม่ได้รู้จักพ่อมิราดีอยู่แล้ว” ฉันถามตามที่ตัวเองสงสัยและคนที่มารับตำแหน่งคนใหม่ก็คงไม่พ้นลูกชายของประธานคนเก่าซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะมารู้จักพ่อของฉัน เพราะเท่าที่เคยได้ยินมาจากพ่อ เขาคนนั้นไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่เด็กไม่เคยกลับมาที่ประเทศไทยเลยสักครั้ง เพราะงั้นทั้งสองคนจะต้องไม่เคยเจอกันมาก่อนอย่างแน่นอน“เห็นว่าประธานคนใหม่ไม่ยอมที่จะไปฝึกงานกับพ่อของหนู ดูเหมือนเขาจะอีโก้สูงเลยทำให้เวลาที่ฝึกงานมักจะเกิดปากเสียงกันตลอด” แบบนี้นี่เองจบนอกอีโก้เลยสูงสินะ แต่มันใช้ต่อว่าคนแบบนี้ไม่ได้หรอก เพราะในบางคนเองจบนอกมาเขาก็ไม่ได้อีโก้สูงกันทุกคน สำหรับหมอนั้นคงถูกเลี้ยงมาแบบตามใจมากกว่า
last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Read More
EP. 02|แผนแค้นทวงคืน (3/3)
“ทำไมเหมือนพี่คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเจอน้องที่ไหนหรือเปล่า” พี่เขาพูดพร้อมกับมองหน้าฉันอย่างสำรวจ ไม่แปลกว่าทำไมพี่เขาถึงพูดแบบนี้นั้นก็เพราะว่า พ่อฉันเคยทำงานที่บริษัทนี้มาก่อนนะสิ แม้ฉันจะได้แม่มาเต็ม ๆ แต่บ้างครั้งฉันก็แอบเหมือนพ่ออยู่บ้างเหมือนกัน“หน้ามิราคงโหลน่ะค่ะ” ฉันพูดติดตลกออกไปโดยไม่แสดงพิรุธอะไรทั้งสิ้น แน่นอนว่าก่อนมาสมัครฉันเตรียมตัวมาอย่างดีแล้ว4 ปีที่ผ่านมามันสอนอะไรฉันมาเยอะมากและความแค้นที่สะสมมามันก็คือแรงผลักดันชั้นดีของฉันเลยที่ทำให้มีวันนี้ วันที่ฉันกลับมาเหยียบบริษัทของพวกสารเลว ต่อให้เจออะไรที่แย่ไปกว่านี้ฉันก็ไม่หวั่นแล้วเรื่องที่ฉันมาสมัครลุงนายเองก็รับรู้ท่านห้ามฉันจนไม่รู้จะห้ามยังไงแล้ว ฉันมันดื้อลุงนายเลยเหนื่อยที่จะพูดแล้วมั้งถึงได้ปล่อยให้ฉันทำตามใจ ลุงนายเองก็ยังคงทำงานในบริษัทนี้เป็นปกติแน่นอนว่าหลายคนไม่รู้ว่าฉันคือหลานของลุงนายฉันเป็นคนไม่ให้ลุงนายบอกเองเพราะฉันอยากสมัครเข้ามาด้วยมันสมองของตัวเองมากกว่าใช้เส้นของลุงเข้ามาจึงทำให้น้อยคนนักที่จะรู้ว่าฉันที่หลาน(หลอกๆ)ของลุงนายส่วนเรื่องว่าฉันคือลูกของพ่ออดีตเลขาคนเก่งก็ไม่มีใครรู้เช่นกัน ลุงนายเ
last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Read More
EP. 03|แผนแค้นทวงคืน (1/3)
บทที่ 3ช่วงเย็น“งั้นวันพรุ่งนี้น้องมิรามาแต่เช้ามืดเลยนะคะ พี่จะได้พาไปหาเลขาอีกท่านเพื่อที่จะได้ให้เขาสอนงานให้” เมื่อการสัมภาษณ์สิ้นสุดลงพี่ผู้หญิงก็เอ่ยถึงตารางงานขึ้นมาและยังให้ฉันเริ่มงานในวันพรุ่งนี้เลย ฉันเองไม่ติดอะไรยิ่งเริ่มงานเร็วเท่าไหร่ฉันก็ยิ่งจะได้เจอหน้ามันไวขึ้นเท่านั้น“ได้ค่ะพี่ ขอบคุณค่ะ” ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วยกมือขึ้นไหว้เพื่อลาพี่เขาและหมายจะเดินออกจากห้องนี้ไปเมื่อการพูดคุยของเราจบลงหลังจากผ่านไปชั่วโมงกว่า ๆการสัมภาษณ์ไม่ได้ยากอะไรกว่าที่ฉันคิดไว้ ง่ายกว่าที่ฉันคิดไว้ด้วยซ้ำ ซึ่งมันก็ดีเหมือนฟ้ากำลังเป็นใจให้ฉันได้เข้ามาที่นี้จริง ๆ“หน้าด้าน คงใช้เส้นสายเข้ามาสิท่า” เมื่อฉันปิดประตูห้องลงเสียงหมาที่นั่งเฝ้ารอหน้าประตูอย่างพวกนี้ก็เห่าขึ้นมา พูดแบบนี้แสดงว่าคงรู้สินะว่าฉันเป็นหลานของลุงนาย“ใจเย็นหน่อยสิเมย์บี” เป็นผู้หญิงอีกคนพูดขึ้นมาห้ามปรามแทนแต่ถ้าจำไม่ผิดเธอคนนี้ก็สมัครเป็นเลขาเหมือนกันนิมาพร้อมกับเพื่อนอย่างยัยปากหมานี่นะเหรอเหอะ! ถ้าเดาไม่ผิดคงมาสมัครงั้น ๆ สินะเพื่อที่จะได้ให้เพื่อนตัวเองโดนเด่นกว่าและให้เลือกอีกคนมากกว่าตัวเอง ช่างเป็นเพื่อนที
last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Read More
EP. 03|แผนแค้นทวงคืน (2/3)
“ไปหาที่อื่นคุยกันเถอะแก” ฉันพูดพร้อมกับมองซ้ายมองขวาและดูเหมือนมันจะเข้าใจสถานการณ์จึงเป็นฝ่ายจูงมือฉันให้เดินมายังห้องห้องหนึ่ง“อะไรกันแรนด้าแกทำงานที่นี้งั้นเหรอ” เมื่อประตูห้องปิดลงเป็นฉันเองที่เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน เพราะห้องที่นางแรนด้าพามาคือทำงานส่วนตัวพร้อมกับป้ายชื่อของนางที่ตั้งโชว์ออร่าอยู่“อย่าเพิ่งมาตั้งคำถามกับฉัน ควรเป็นฉันไหมที่ถามแกหายไปไหนมาตลอดสี่ปีฉันติดต่อแกไม่ได้เลยแถมในข่าวยังบอกอีกว่า...” แล้วนางก็เงียบลงเมื่อพูดถึงเรื่องอดีต แต่ฉันทำใจได้นานแล้วเลยไม่รู้สึกอะไร“บอกว่าฉันตายแล้วใช่ไหม” เป็นฉันเองที่พูดออกไปนางแรนด้าก็ได้แต่พยักหน้าแทน“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” นางแรนด้าถามฉันด้วยสายตาสงสัย“เรื่องมันยาวเอาเป็นว่าฉันไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป ถ้าใครมาถามอะไรแกก็บอกไปว่าเราไม่รู้จักกันมาก่อนเพื่อความปลอดภัยของตัวแกเองและตัวฉันด้วย” ฉันพูดออกไปด้วยใบหน้าจริงจังและนางแรนด้าเองก็ฉลาดพอที่จะเข้าใจความหมายที่ฉันต้องการจะสื่อได้อย่างง่าย ๆ“เอาเป็นว่าแกพร้อมเล่าเมื่อไหร่ฉันก็พร้อมฟังเมื่อนั้นแล้วกัน ดีใจจริง ๆ ที่ได้เจอแกอีกเพื่อนรัก” นางแรนด้าพูดจบก็รีบเดินเข้ามาสวมกอดฉัน
last updateDernière mise à jour : 2026-10-24
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status