คู่แท้ของพี่ชายเลี้ยงจอมอัลฟ่า

มุมมองของ วิโนก้า โจนา"ว้าว! ได้ยินหรือยัง อัลฟ่าดันเต้กำลังจะกลับมานะ ได้ยินมาว่าเขาเพิ่งบริจาคเงินให้โรงเรียนก้อนโตเลย ใจดีจะตายแถมยังหล่อสุด ๆ" เอมี่พูดพลางทำให้พวกผู้หญิงคนอื่น ๆ หัวเราะคิกคัก"เชี่ยเอ๊ย จริงด้วย หล่อเหลาสุดจะทน" อีกคนพูดแทรกขึ้นมาฉันนั่งฟังพวกนักเรียนคุยกันเรื่องเขา พลางกรอกน้ำเย็นกับขนมปังชิ้นเดียวลงท้อง"เขากลับมาแล้วสินะ" ฉันกระซิบกับตัวเอง ฝันร้ายของฉันกำลังจะหวนคืนมาอีกครั้งหลังจากสามปี ใครจะไปรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างในตอนที่เขากลับมาอยู่ที่นี่อีกครั้งเสียงพูดคุยของหลายคนทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ หัวใจเต้นรัวอยู่ในอก มือของฉันเริ่มสั่นอย่างน่าตกใจ เมื่อชื่อต้องห้ามนั้นลอยเข้ามาในหู ทำให้นิ้วเท้าฉันงอเกร็งและเหงื่อเย็นเยียบเคลือบไปทั่วร่าง"วิโนก้า เธอทำอะไรของเธอน่ะ" อแมนดาเรียกฉัน ดึงสติฉันกลับมาจากภวังค์ความคิด"เปล่าค่ะ อแมนดา ฉันแค่กินข้าวอยู่" ฉันตอบ พลางรวบรวมสติกลับมา"เห็นอยู่หรอก แต่ทำไมถึงกินของเย็น ๆ แบบนี้ล่ะ" เธอถามด้วยความเป็นห่วงรอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าฉันเมื่อได้ยินน้ำเสียงห่วงใยของเธอเธอเป็นคนเดียวในฝูงนี้ที่แคร์ฉัน"ไม่เป็นไรหรอก อแมนดา จร

มุมมองของ วิโนก้า โจนาถึงแม้จะพยายามปฏิเสธเขาและสัมผัสของเขาแล้วก็ตามผีเสื้อพากันกระพือปีกอยู่ในใจฉันทุกครั้งที่เขาแตะต้องตัวฉัน มันจุดประกายความรู้สึกร้อนผ่าวราวกับทุกอย่างในตัวฉันกำลังลุกเป็นไฟทั้งที่รู้ดีว่าความรู้สึกเหล่านี้มันผิดศีลธรรมแค่ไหน ฉันก็ไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปกับมัน เขาเป็นพี่ชายบุญธรรมของฉัน คนที่รับฉันมาเป็นลูกบุญธรรม"ครั้งที่แล้วที่เธอออกจากห้องไปฉันปล่อยไปแล้ว ถ้าเธอยังจะดันทุรังต่ออีก ฉันรับประกันความปลอดภัยของเธอไม่ได้นะ" ดันเต้เตือนด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยอำนาจเหนือกว่าก่อนที่เขาจะพูดอะไรต่อ ฉันผลักเขาออกแล้ววิ่งหนีไปโดยไม่หันกลับมามอง ใจเต้นตุบๆ ด้วยความกังวลฉันมาถึงห้องของตัวเองและปิดประตูแน่นหนา จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขายังคงพยายามควบคุมฉันแบบนั้นต่อไปฉันควบคุมตัวเองไม่ได้เลย ร่างกายของฉันตอบสนองต่อเขาด้วยภาษาของมันเอง เขาคือตัวแทนของแรงปรารถนา พลังที่ท่วมท้นจนทำให้ฉันเต็มไปด้วยความกังวลใจที่ไม่อยากแม้แต่จะยอมรับฉันถอดเสื้อผ้าโยนทิ้งลงกับพื้น แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำเล็กๆ ที่ติดกับห้องเก่าโทรมของฉัน การอาบน้ำน่าจะช่วยให้ความคิดที่วุ่นวายในหัวสงบลงได้