Masukฉันมองคราบเปรอะเปื้อนบนหน้าท้องตัวเองแล้วหันกลับไปมองเขา “คุณคิดไปเองหรือเปล่าว่าฉันอยากจะทำแบบนั้นอีกรอบ” เขายกยิ้มมุมปาก “ตอนเสร็จใส่ควยฉันน่ะ เหมือนไม่ได้โดนเย็ดมาหลายเดือนเลยนะ เธอไม่ปฏิเสธหรอก” ฉันหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เพราะเขาก็พูดถูก “ก็ได้ ที่เดิมนะ สี่สิบห้านาทีหลังจบเกม อย่ามาสายล่ะ” เรายังคงอยู่ตรงนั้นต่ออีกสักพัก แลกจูบกันอย่างอ้อยอิ่งพลางรอให้ลมหายใจกลับมาเป็นปกติ ในที่สุดฉันก็ลุกไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว ส่วนเขายังคงนอนอยู่บนเตียง ตอนที่ฉันเดินกลับออกมา เขายังคงเปลือยกายอยู่และเฝ้ามองฉันแต่งตัวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบเดิม ฉันเดินออกจากห้องเขาโดยที่รสสัมผัสของเขายังคงติดอยู่ในปาก พร้อมกับความปวดหน่วงที่น่าพึงพอใจระหว่างขา ซึ่งคอยย้ำเตือนให้รู้ว่าเขาจัดหนักกับฉันแค่ไหน ตลอดทางที่ขับรถกลับบ้าน ฉันเอ
ฉันชื่อ อลิซ ฮาร์วีย์ เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ฉันเพิ่งได้งานเป็นช่างภาพประจำทีมบาสเกตบอลในลีกรอง ซึ่งเป็นลีกที่อยู่ต่ำกว่าลีกสูงสุดเพียงระดับเดียวเท่านั้น ผู้เล่นในทีมเหล่านี้ไม่ใช่เศรษฐีเงินล้าน พวกเขาส่วนใหญ่เป็นเพียงคนที่กำลังไล่ตามความฝัน โดยหวังว่าสักวันจะมีคนจากลีกที่สูงกว่าหันมามองเห็นพวกเขาบ้าง ทุกอย่างเกิดขึ้นโดยบังเอิญ ตอนนั้นฉันไปร่วมงานวันเกิดที่บ้านเพื่อนคนหนึ่ง เรากำลังคุยกันเรื่องบาสเกตบอลตามปกติเหมือนที่เคยทำกันเป็นประจำ แล้วก็มีคนอื่น ๆ เดินเข้ามาแจมในวงสนทนาด้วย มีชายวัยกลางคนคนหนึ่งคอยถามคำถามฉันอยู่เรื่อย ๆ ราวกับจะทดสอบว่าฉันรู้เรื่องกีฬาชนิดนี้ดีแค่ไหน เขาอยากฟังความคิดเห็นของฉันเกี่ยวกับสถิติ รูปแบบการเล่น และรายละเอียดปลีกย่อยต่าง ๆ ที่คนส่วนใหญ่มักมองข้ามไป ฉันบอกเขาไปว่า หลายทีมยังคงมองข้ามความสำคัญของการบันทึกภาพและการใช้ข้อมูลที่แม่นยำ ทั้งที่จริง ๆ แล้วการเลือกมุมกล้องที่เหมาะสมควบคู่ไปกับข้อมูลที่ถ
ชายคนที่เพิ่งเสร็จกิจจากตัวเธอถอนแก่นกายออกมาจนเกิดเสียงดังเฉอะแฉะ และก่อนที่เอเลน่าจะได้ทันตั้งตัว ชายอีกคนก็พุ่งเข้ามา เขากระแทกกายเข้าหาเธอด้วยจังหวะที่หนักหน่วงและรุนแรง ร่างกายของเขาโถมเข้าใส่เธอในขณะที่เธอยังคงอยู่ในท่าก้มตัวเช่นนั้น ฉันกวาดสายตามองไปรอบห้อง บรรยากาศในนั้นเต็มไปด้วยความเร่าร้อน อบอวลไปด้วยกลิ่นของเซ็กส์และความปรารถนาอันแรงกล้า ชายทุกคนในห้องต่างควักเอาแก่นกายของตนออกมา แล้วชักรูดด้วยจังหวะที่สม่ำเสมอเปี่ยมไปด้วยความกระหาย ทุกคนต่างรอคอยคิวของตนที่จะได้ย่ำยีเธอ แก่นกายของฉันเองก็ปวดหนึบและเต้นตุบๆ ไปตามจังหวะการเคลื่อนไหวของชายเหล่านั้น การได้เห็นร่างกายอันงดงามของเอเลน่าถูกใช้เป็นเครื่องสนองตัณหา เห็นเธอถูกจับแยกขาออกและถูกพิชิตเช่นนี้ เป็นความเร้าอารมณ์ในระดับที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีอยู่จริง เธอกำลังปรนเปรอเจ้าบ่าวด้วยความเร่าร้อนดุดัน หน้าอกอวบอิ่มของเธอแกว่งไกวไปมาตามแรงกระแทกจากด้านหลัง ในห้วงแห่งความใคร่ที่พุ่งพล่านถึงขีดสุด เธอเอื้อมมือไปด้านหลัง นิ้วมือของเธอสัมผัสเข้าที่จุดกระสันของตนเองแล้ว
จากสายตาที่เอเลน่ามองมาที่ฉัน ฉันรับรู้ได้ทันทีว่าเธอกำลังโหยหาพื้นที่ปลอดภัยสักแห่ง อยากมีเวลาหายใจห่างจากสายตาหิวกระหายของพวกผู้ชายเหล่านั้น ฉันรีบขยับตัวเข้าไปรินเครื่องดื่มแก้วใหม่ให้เธอ พร้อมกับเติมเครื่องดื่มให้แขกคนอื่น ๆ ด้วย ตอนที่ยื่นแก้วให้ ฉันเหลือบไปเห็นดวงตาของเธอ มันดูตื่นตระหนกและเลื่อนลอยอย่างเห็นได้ชัด ฉันบอกไม่ได้ว่าที่เธอตัวสั่นนั้นเป็นเพราะความหวาดกลัวสุดขีด หรือเพราะความตื่นเต้นเร้าใจบางอย่างที่ต้องห้ามไว้ แต่การที่มือของเธอสั่นไม่หยุดนั้นก็เป็นเครื่องยืนยันได้เป็นอย่างดี ชายคนที่วางมืออยู่บนต้นขาของเธอไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น เขาลูบฝ่ามือเลื่อนสูงขึ้นไปตามเนื้อผ้าสีแดงของชุดเดรส จนกระทั่งนิ้วมือของเขาหายเข้าไปใต้ชายกระโปรงจนมิด ส่วนเจ้าบ่าวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ขยับตัวเข้ามาโอบแขนรอบตัวเธอ โดยวางมือหนัก ๆ ลงเหนือหน้าอกข้างหนึ่งที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ ฉันเคยหวังว่าการมอมเหล้าพวกเขาจะทำให้ง่วงหลับไป แต่ดูเหมือนแผนของฉันจะส่งผลตรงกัน
บรรยากาศภายในเพนต์เฮาส์อบอวลไปด้วยกลิ่นซิการ์ราคาแพงและกลิ่นอายของความมั่งคั่งระดับมหาเศรษฐี ซึ่งทำให้ห้องดูแคบลงกว่าความเป็นจริง ผมยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์ไม้มาฮอกกานี คอยรินเครื่องดื่มให้กับชายแปดคน ผู้ซึ่งกุมอำนาจในระดับที่สามารถทำลายอาชีพการงานของใครบางคนได้เพียงแค่การโทรศัพท์กริ๊งเดียว ตลอดแปดปีที่ผ่านมา ผมกับเอเลน่า ภรรยาของผม ได้บริหารบริษัทที่ชื่อว่า ‘เอเพ็กซ์’ (Apex) โดยสร้างชื่อเสียงจากการให้บริการที่สมบูรณ์แบบและเก็บเป็นความลับสุดยอดให้กับเหล่าชนชั้นนำของเมืองนี้ เราขึ้นชื่อเรื่องความแม่นยำและรอบคอบ แต่คืนนี้ แผนการทุกอย่างที่ผมวางไว้กลับพังทลายลงไม่เป็นท่า ผมเหลือบมองนาฬิกาแล้วหันไปมองกลุ่มชายเหล่านั้น ซึ่งกำลังหัวเราะเสียงดังลั่นและพูดแทรกกันไปมาอย่างสนุกสนาน โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของผมสั่นขึ้นมา เมื่อกดรับสาย เสียงปลายสายก็เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก “จูเลียน... นักเต้นนำของเราค่ะ” เธอหอบหายใจถี่ “เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงบนทางหลวง รถพังยับเยินเลยค่ะ พวกเราทุกคนกำลังถูกนำตัวส่งโรงพยาบา
ฉันบอกให้ทั้งสองคนมาเจอฉันที่ห้องของลูก้าตอนสองทุ่ม ห้ามมีเครื่องดื่ม ห้ามชวนคุยเล่น ตอนที่ธีโอมาถึง ฉันเข้าไปรออยู่ข้างในแล้ว โดยนั่งอยู่บนขอบเตียงในสภาพที่สวมเพียงบราสีดำกับกระโปรงเทนนิสสีขาวตัวสั้นแบบเดียวกับคืนแรก ส่วนลูก้ายืนพิงโต๊ะเครื่องแป้งรออยู่ ธีโอชะงักอยู่ที่หน้าประตูราวกับยังไม่แน่ใจว่าควรเข้ามาดีไหม ฉันไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ตัดสินใจนานนัก “ปิดประตูสิ” ฉันสั่ง “แล้วถอดเสื้อผ้าออกให้หมด ทั้งสองคนนั่นแหละ” พวกเขาก็ทำตาม ฉันนั่งมองพวกเขาเปลื้องผ้าโดยไม่ขยับตัวไปไหน ขาข้างหนึ่งไขว่ห้างไว้ ส่วนส้นเท้าอีกข้างก็เคาะจังหวะเบาๆ เมื่อพวกเขาเปลือยเปล่ากันหมดแล้ว ฉันก็ชี้ไปที่พื้นตรงหน้า “คุกเข่าลง” ทั้งสองคนทรุดตัวลงคุกเข่า ฉันลุกขึ้นยืนแล้วเดินวนรอบพวกเขาช้







